Tamil Blogs

 
எனக்கு மலையாளம் சரியாக தெரியாது. நான் கொஞ்சநஞ்சம் மலையாளம் கற்றுக் கொண்டதும் ஷகீலா படங்களை பார்த்துதான் என்பதால் இந்த மொழிமாற்றம் சரியா என்பதை சேச்சி யாராவது பின்னூட்டமாக சொன்னால் தேவலை. ‘வெறுதே ஒரு பார்யா' என்பதற்கு 'சும்மா ஒரு பொண்டாட்டி' என்பதே சரியான மொழிமாற்றமாக ஒருவேளை இருக்கலாம்.

‘கணவனுக்காக மனைவி வாழ்க்கையை அர்ப்பணிப்பது' என்றெல்லாம் புராணங்களிலும், இதிகாசங்களிலும் சாவித்ரி, நளாயினி, காந்தாரி போன்ற பாத்திரங்கள் மூலமாக பார்த்து சிலாகித்திருக்கிறோம். அதெல்லாம் காட்டுமிராண்டித்தனம் என்று பெரியார் சொன்னால் காட்டுத்தனமாக எதிர்த்தோம். சினிமாவாக காட்டினால் சூப்பர்ஹிட். ஜெயராம், கோபிகா நடித்த ‘வெறுதே ஒரு பார்யா' சூப்பர் ஹிட்.

இந்தப்படம் ஒட்டுமொத்தமாக இல்லத்தரசிகளின் உரிமைக்காக கொடிபிடிப்பது போல காட்டினாலும், செக்குமாடு மாதிரி 9.30 டூ 5.30 வேலை பார்க்கும் சாமானியர்களின் உளவியல் சிக்கலை படம்பிடித்து காட்டியிருக்கிறது. ரகுமான் போலிஸ் அதிகாரி வேடத்தில் கேட்கும் “ஸ்கூல் குழந்தைகளுக்கு எதுக்கு செல்போன்?” கேள்வியோடு கூடிய காட்சிகள் குழந்தை வளர்ப்பு குறித்த அக்கறையையும் கவலையோடு வெளிப்படுத்துகிறது.

கேரளா கரெண்ட் போர்டில் சூபரிண்டெண்ட் வேலை பார்க்கும் சுகுணன் (ஜெயராம்) தெளிவாக 'இதுதான் வாழ்க்கை' என்று நினைத்துக் கொண்டு ஒரு வாழ்க்கையை வாழ்கிறார். காலையில் டீ கொடுப்பதிலிருந்து சட்டையை இஸ்திரி செய்து கொடுப்பது, பிள்ளையை தயார் செய்து பள்ளிக்கு அனுப்புவது, சமையல், துணிதுவைத்தல், இரவில் கணவனோடு தாம்பத்யம் உள்ளிட்ட வேலைகளை செய்யத்தான் மனைவி என்று நம்புகிறார். மனைவிக்கும் ஆசாபாசங்கள் உண்டு என்பது அவருக்கு தெரியவே தெரியாது.

ஒருகட்டத்தில் வெறுத்துப்போன அவரது மனைவி பிந்து (கோபிகா) கோபித்துக்கொண்டு அம்மா வீட்டுக்கு சென்று விடுகிறார். அதன்பிறகு தான் சுகுணனுக்கு தெரிகிறது அலுவலக வேலையைவிட வீட்டு வீலை கடினமானது என்பது. இதெல்லாவற்றையும் விட வயதுக்கு வந்த ஒரே மகளை பராமரிப்பது அவருக்கு மிக சிரமமானதாக இருக்கிறது.

இன்பாச்சுவேஷனோடு அலையும் பக்கத்து வீட்டு டீனேஜ் பையன், பாலியல் நோக்கத்தோடு அந்த சின்னப்பெண்ணை அணுகும் சமையல்காரன், பாலியல் வன்புணர் நோக்கத்தோடு அவளை துரத்திய குடிகார கேங்ஸ்டர்ஸ் என்று சில பலரால் தன் பெண் சீரழிந்து போய்விடக்கூடிய சூழ்நிலையில் அவளை காப்பாற்றுகிறார் சுகுணன். அதன்பின்னர் அவருக்கு எல்லாமே மறந்துவிடுகிறது, இந்த உலகமே தன் பெண்ணை பாலியல் கண்ணோட்டத்தோடு பார்க்கிறதோ என்று மனதுக்குள்ளேயே ஒரு கற்பனையை வளர்த்துக் கொள்கிறார். மனச்சிதைவு நோய் ஏற்படுகிறது. தன் வீட்டு வாசலில் ‘ஆண்கள் உள்ளே வர அனுமதியில்லை' என்று பலகை மாட்டுகிறார். இறுதி முடிவு என்ன என்பது க்ளைமேக்ஸ்.

படம் முழுக்க ஊடாக மெலிதாக ஓடும் நகைச்சுவை வசனங்களும், திரைக்கதையும் இப்படத்துக்கு பெரிய பலம். ஒரே ஷாட்டில் எடுக்கப்பட்ட மிக நீண்ட காட்சிகளுக்கு ஜெயராமும், கோபிகாவும் மிகுந்த உழைப்பை செலவழிக்க வேண்டியிருந்திருக்கும். படத்தின் இரு இடங்களில் தமிழ் வசனங்களும் உண்டு. கொடைக்கானலில் குடித்து விட்டு ”முல்லைப் பெரியாறு பத்தி பேசாதேடா ங்கோ...” என்று ஜெயராம் பேசுவது கேரளாவில் கைத்தட்டல்களை அள்ளியிருக்கும். போதாதற்கு பாவப்பட்ட மலையாளிகளை எல்லோரும் வஞ்சிக்கிறார்களாம். மின்சார வாரிய அதிகாரி என்பதால் மின்சாரம் வீணாகும் இடங்களிலெல்லாம் அவ்வப்போது ஜெயராம் கொதித்தெழுவது நகைச்சுவையோடு கூடிய அக்கறை.

இறுதிக்காட்சியில் தன் மனைவியின் தேவையை முற்றிலும் உணர்ந்து அவளோடு வாழ்வை தொடர்கிறாரா அல்லது தனது குழந்தைக்காக மனைவியோடு இணைகிறாரா என்பது மட்டும் கொஞ்சம் குழப்பம். இருப்பினும் க்ளைமேக்சுக்கு அடுத்த ஃபாலோ அப் காட்சிகளில் தம்பதிகளுக்கு இடையே காட்டப்படும் அந்நியோன்யத்தில் அந்த குழப்பம் தெளிவடைகிறது.

மஞ்சில் குளிக்கும் பாட்டில் மோகன்லாலை இமிடேட் செய்து ஜெயராம் அடிக்கும் கோமாளிக்கூத்துக்கள் கலக்கல். நீங்களும் காணுங்கள்.

Posted by லக்கிலுக் (noreply@blogger.com) on August 28, 2008 09:36 AM · permalink

  பதிவர் அனுராதா மீது கோபம்.

வெந்த புண்ணில் வேல் பாய்ச்சுகிறார் பார்த்தாயா நீ என்று கோபப்படவேண்டாம்...

லக்கியின் பதிவின் மூலம் அறுவை சிகிச்சை செய்துகொள்ள மாட்டேன் என்று அடம் பிடித்தவர், அந்த பிடிவாதத்தினாலேயே இவ்வுலகை விட்டு நீங்கியவர் என்று அறிந்துகொண்டேன்...

உயிருக்கு உயிரான கணவருக்காகவாவது அறுவை சிகிச்சை செய்துகொண்டு வாழ்ந்திருக்கலாம்...இன்றைக்கு அவரை விட்டுவிட்டு நீங்கள் மட்டும் சென்றுவிட்டீர்கள்...ஹும்...!!!

டிப்பிக்கல் இண்டியன் உமன் மைண்ட் செட் !!

எதுவானாலும்...மார்பக புற்றுநோய் பற்றிய விழிப்புணர்வு பலபேருக்கு உருவாக காரணமாய் இருந்த உங்களுக்கு நன்றி அனுராதா...சென்று வாருங்கள்...!!!

இந்த பதிவுக்கு பின்னூட்டம் எதையும் போடவேண்டாம்...!!!

Posted by செந்தழல் ரவி (noreply@blogger.com) on August 28, 2008 09:09 AM · permalink

  ஏதோ ஒரு டி.வியில் ஏதோ ஒரு புரோகிராம் பார்த்தபோது, அதில் பேசிய ஒருவர்...

தான் ஒரு FC (பார்வேர்டு கேஸ்ட்டு) என்று குறிப்பிட்டதை பார்த்து வெறுத்துப்போனேன்...

இந்த தமிழ் சாக்கடையின் அடி மனதில் தங்கியிருக்கும் சாதீய அழுக்கே இந்த வார்த்தைகள் என்று நினைத்தபோது...

குமட்டிக்கொண்டு வருகிறது...!!!

இந்த வார குட்டு, தமிழ் சாக்கடை நொள்ளைக்கண்ணனுக்கே...

உபயோகமான குறிப்புகள் இல்லாமல் பதிவு எழுதுவதில்லை என்று கொ.மி.மி.மி அனானியிடம் செய்த சத்தியத்தின் காரணமாக...

தமிழ் வலையுலகி எழுபத்தேழாவது முறையாக சாம்பார் வைப்பது எப்படி என்ற குறிப்பை தருகிறேன்...

முதலில் கையளவு பருப்பை எடுத்துக்கொள்ளவும்...

அதை குக்கரிலோ (குக்கர் இருந்தால்) அல்லது சுடு நீரிலோ வேகவைக்கவும்...

முக்கியமாக கவனிக்க வேண்டியது, பருப்பை வேகவைக்கும்போது உப்பு போடக்கூடாது...

உப்பு போட்டால் வேகும் ஆனால் வேகாது என்று ஆட்டம் காட்டி கேஸையோ அல்லது மண்ணென்னையையோ தீர்த்துவிடும் இந்த பருப்பு மேக்கிங் ப்ராஸஸ்...

இதன் பிறகு பருப்பை கந்தல் துணி பிடித்து ஓரமாக இறக்கி வைத்துவிடவேண்டியது சாம்பார் வைக்கும் ஒவ்வொருவரின் தலையாய கடமையாகும்...

சாம்பாரில் பலவகை, ஒவ்வொன்றும் ஒருவகை...முருங்கைக்காய் சாம்பாரில் ஆரம்பித்து முள்ளங்கி சாம்பார் வரை, குறைந்த காசில் கிடைக்கும் அத்துனை காய்கறிகள் கொண்ட சாம்பார்களும் உங்கள் வயிற்றில் ஹோட்டல்கள் மூலம் இறங்கி இருக்கும்...

ஆனால் கி.போ.சா என்ற இந்த புதுவித சாம்பாரை நீங்கள் கேள்வி பட்டிருக்க வாய்ப்பில்லை...

கி.போ.சா என்றால் கிள்ளி போட்ட சாம்பார் என்று அர்த்தம்...

கிள்ளி போடுவது என்றால், வெறும் மிளகாயை கிள்ளி போட்டு, பருப்பை கண்ணில் காட்டி, சாம்பார் என்ற பெயரில் அடுப்பில் இருந்து இறக்குவது...

பொதுப்புத்தி சாம்பாருக்கும் இந்த சாம்பாருக்கும் உள்ள ஒரே வித்தியாசம், மற்ற உயர்ந்த சாதி சாம்பாரைபோல் இதில் மிளகாய்த்தூள் போடுவதில்லை...

வெறும் நாலு மிளகாயை கிள்ளி போடுவார்கள்...

சரி இப்போ மறுபடி கம்மிங் பேக் டு த பாய்ண்ட் (வசனம் உதவி மற்றும் நன்றி பொந்துமணி)

பருப்பை இறக்கிய பிறகு, வாணலை வைத்து / அல்லது குண்டானை வைத்து / அதில் கொஞ்சம்போல எண்ணையை காட்டவும் ( ஏற்கனவே எதையாவது வறுத்து / தாளித்து மீதி வைத்த எண்ணையாக இருந்தாலும் பரவாயில்லை)

எண்ணை லைட்டாக சூடானபின், இரண்டு கறிவேப்பிலை, கொஞ்சம் கடுகு, மற்றும் ஏற்கனவே சொன்னபடி நாலு மிளகாயை கிள்ளி போடவும்...

தன்னுடைய சாதி திமிரை சொல்லிய நொள்ளைக்கண்ணனை கண்டு சுரணை கெட்டு பக்கத்தில் அமர்ந்திருந்த ஏதோ ஒரு கவிஞரை போல சூடு இல்லாமல் தீயை கொஞ்சம் மிதமாகவே வைத்துக்கொண்டால், மிளகாய் தீய்ந்து போகாமல் காக்கலாம்...

இதன் மூலம் சாம்பார் சுவை கூடும்...

லைட்டாக கருகிய வாடை வரும் சமயம் பருப்பு தண்ணீரை / பருப்போடு சேர்த்து அதில் ஊற்றி ஒரு கலக்கு கலக்குங்கள்...

கொஞ்சம் உப்பு சேருங்கள்...கொஞ்சம் போதும்...சரியா ? சுரணை ஏதும் வந்துவிடப்போகிறது ஆமாம்...தமிழனை கருநாடகத்தவன், ஆந்திரன், கேரளன் எல்லாம் ஏமாற்றவேண்டுமல்லவா ? செஞ்சோலையில் குண்டுகள் போட்டாலும், கிளிநொச்சியில் மக்கள் மேல் குண்டு போட்டாலும் நாம் அமைதியாக இருக்கவேண்டும் அல்லவா...அதனால் உப்பை கம்மியாகவே சேருங்கள்...

இன்னும் கொஞ்சம் கலக்குங்கள்...

அப்படியே இடது புறம், வலது புறம் கிண்டுங்கள்...இடது மற்றும் வலது ரெண்டும் ஒன்று தான்...

இந்த வேளையில் ஒரு நெல்லிக்காய் அளவு புளியை எடுத்து அதை அரை டம்ளர் தண்ணீரில் ஊறவைத்து, பிசைந்து, குழைத்து, நசுக்கி, அமுக்கி அரை டம்ளர் தண்ணீர் முழுவதும் புளித்தண்ணீராக கரையும் அளவுக்கு செய்யவும்..

இதனை அப்படியே சாம்பார் குண்டானில் ஊற்றிவிடவும்..

பிறகு டி.வியை வைத்து ஹிந்து பேச்சு, சேட்ஜியின் மூச்சு என்ற புரொகிராமை ஜீ டி.வியில் பார்த்து கொஞ்சநேரம் டைம் பாஸ் செய்யுங்கள்...

இப்போது சாம்பார் லைட்டாக வாசனை வீசும்...சாம்பார் வாசனைதான்...

இன்னும் கொஞ்சம் கிண்டுங்கள்...

வெள்ளையாக நுரையுடன் சேர்ந்து சாம்பார் கொதிக்கும்...கொஞ்சம் மஞ்சள் தூள், சாம்பார் பொடியை இதன் தலையில் தூவி, இன்னும் இரண்டு நிமிடம் கொதிக்க வைத்து, இறக்குங்கள்...

மொத்த சாம்பார் மேக்கிங் ப்ராஸஸ் பத்து நிமிடத்துக்குள் முடியுமாறு பார்த்துக்கொள்ளுங்கள்...

நொள்ளைக்கண்ணன் ப்ரோகிராம் மாதிரி அறுக்கவேண்டாம்...

இப்படித்தான் சாம்பார் வைப்பது மற்றும் தன் உயர் சாதி பாசத்தை வெளிக்காட்டும் தமிழ் சாக்கடை நொள்ளைக்கண்ணன்களுக்கு குட்டு வைப்பது...

டேகு: தமிழ்சாக்கடை, நொள்ளைக்கண்ணன், சாம்பார்

Posted by செந்தழல் ரவி (noreply@blogger.com) on August 28, 2008 08:38 AM · permalink

 
கேன்சரோடு ஒரு யுத்தம் நடத்தி வந்த பதிவர் அனுராதா தன்னுடைய ஓயாத துன்பங்களிலிருந்து விடுதலை அடைந்தார். இன்று காலை 9.52 மணிக்கு காலம் தன்னோடு அவரை சேர்த்துக் கொண்டது.

1953 சனவரியில் பிறந்த அனுராதா அம்மையார் எட்டாம் வகுப்பு வரை மட்டுமே படித்திருந்தார். 1972 ஆகஸ்ட்டு 25ல் தனது 19வது வயதில் வருவாய்த்துறையில் பணிபுரிந்த அய்யா எஸ்.கே.சுப்பிரமணியம் அவர்களை மணந்தார். மகிழ்ச்சியான இல்லற வாழ்க்கைக்கு சாட்சியாக ஒரு மகனும், இரு மகள்களும் அனுராதா - எஸ்.கே.எஸ். தம்பதியருக்கு உண்டு.

2003ஆம் ஆண்டு அனுராதா அம்மையாருக்கு மார்பகப் புற்றுநோய் இருப்பது கண்டறியப்பட்டது. நாளோரு மருத்துவமனையும், பொழுதொரு சோதனையுமாக அவரது வாழ்வு தொடர்ந்தது. வருவாய்த்துறையில் தாசில்தாராக இருந்த எஸ்.கே.எஸ். தனது பதவி உயர்வையும் உதறித் தள்ளிவிட்டு அனுராதா அம்மையாருக்கு உறுதுணையாக அவரது வேதனையிலும், சாதனையிலும் பங்குகொண்டார்.

மார்பக புற்றுநோய் வந்தால் மார்பகத்தை அறுவை சிகிச்சை மூலமாக அகற்றிவிடுவது தான் பொதுவான வழிமுறை. பெண்மையின் அடையாளத்தை, இயல்பை தான் இழக்கக்கூடாது என்று உறுதியாக இருந்து மருத்துவர்களோடு போராடி மாற்று சிகிச்சை முறைகளை மேற்கொண்டார். அயராத மன உறுதியோடு போராடிய அனுராதா அம்மையார் மார்பகப் புற்றுநோயை அறுவை சிகிச்சையில்லாமலேயே வெற்றி கண்டார்.

மகிழ்ச்சி பூத்த வேளையில் மறுபடியும் விதி தனது விளையாட்டை காட்டியது. மார்பகப் புற்றுநோய் முற்றிலும் சரியாகியும் கூட புற்று மூளைக்கும், கல்லீரலுக்கும் பரவியது. கடந்த எட்டு மாதங்களாக கடுமையாக காலனோடு தனது துணையின் உதவியோடு போராடிய அனுராதா அம்மையார் இன்று காலை 9.52 மணிக்கு மதுரை மீனாட்சி மிஷன் மருத்துவமனையில் தனது இறுதி மூச்சினை விட்டிருக்கிறார்.

புற்றுநோய் வந்த காலக்கட்டத்திலிருந்து தனது வாழ்க்கையை ஒரு டயரி போலவே துல்லியமான குறிப்புகளோடு தனது வலையில் பதிந்து வந்தார். அவருடைய சொந்த அனுபவம் என்றாலும் ஒரு செய்தியாளரின் நேர்த்தியோடு வலையில் கேன்சர் குறித்தும், அதுகுறித்த மருத்துவ சிகிச்சைகள் மற்றும் ஏராள விவரங்களை பதிந்ததை அவரது வலைமனையில் காணலாம். அவரால் வலை பதிய முடியா நேரங்களில் அவரது கணவர் எஸ்.கே.எஸ். அவருக்கு உதவி வந்தார். கடந்த மூன்று நாட்களுக்கு முன்பாக தான் அனுராதா - எஸ்.கே.எஸ். தம்பதியரின் 26வது திருமணநாள் என்பது குறிப்பிடத்தக்கது. தமிழ் பதிவர்கள் சார்பில் காலமான அம்மையாருக்கும் எமது கண்ணீர் அஞ்சலிகளையும், அவரது கணவர் அய்யா எஸ்.கே.எஸ். அவர்களுக்கு ஆறுதலையும், அனுதாபங்களையும் தெரிவித்துக் கொள்கிறோம்.

காலம் யாராலும் எதிர்க்க முடியாத, மறுக்க முடியாத சக்தி என்பது பல கோடி முறை நிரூபிக்கப்பட்டு மீண்டும் ஒரு முறை அழுத்தமாக நிரூபிக்கப்பட்டிருக்கிறது.

Posted by லக்கிலுக் (noreply@blogger.com) on August 28, 2008 05:15 AM · permalink

  எதிர்வினை ஏற்படுத்தும் எந்த ஒரு நிகழ்வைப் பற்றியும் இரு வேறுப்பட்ட கருத்துக்கள் விதைக்க / வலியுறுத்த மொழியில் பயன்படுத்தும் எளிதான சொல் தான் உண்மை மற்றும் பொய். உண்மை, பொய் இவற்றில் எது உண்மை ? கேள்வியே அபத்தமாக இருக்கிறது...இங்கே எது உண்மை என்பது குழப்பத்தினால் எழும் உண்மை பற்றிய கேள்வி. ஒன்னும் புரியலையா ? நெருங்கிய நண்பர் உண்மையே பேசுபவர் என்று நம்பினாலும், இன்னொருவருக்கும் அவருக்கும் பிரச்சனை எனும் போது நண்பர் பேசுவது தான் உண்மை என்று முடிவு செய்துவிட முடியுமா ? உண்மை எப்போதும் மாறாத ஒன்று. புலன்கள் கூட ஏமாற்றிவிடும் என்பதால் மெய்யறிவின் மூலமே உண்மைகளைப் பற்றிய புரிதல்களை ஏற்படுத்திக் கொள்ள முடியும். பொய்யின் தேவைகளைப் போல் உண்மையையின் தேவைகளை, புரிதல்களை சுயநலம் தந்துவிடாது.

பலசமயங்களில் பொய்யைவிட மிகவும் சுடுவது உண்மைகள் தான். தனிமனிதர்களைப் பொறுத்து, நிகழ்வைப் பொறுத்து மறைக்கப்பட்ட பொய்களைவிட தெரியப் போகும் உண்மைகள் அவர்களின் விருப்பமானவையாக இருக்க முடியாது.

நீதிமன்றங்களில் நடக்கும் சிவில் வழக்குகளெல்லாம் உண்மை எது என்ற குழப்பத்தை தீர்ப்பவையா ? எந்த ஒரு மனிதனுக்கும் தன் மன அளவில் எது உண்மை என்பது தெளிவாகவே தெரியும், இருந்தாலும் ஆதாயம் கருதியே ஏற்றுக்கொள்ள மனமின்றி வழக்குவரையில் செல்கிறார்கள். நீதிமன்றங்கள் எதுவும் முக்காலத்தை உணர்ந்தவை அல்ல, வாத அடிப்பாடையில் தீர்ப்புகளை வழங்கும். நீதி என்பது நீதிமன்றங்களின் தீர்ப்புகள் உண்மைக் குறித்தது எழுதப்படுவது அல்ல. வாதங்களைப் பொருத்தது தான் எழுதப்படுகின்றன.

வாய்மையே (சத்தியமே) வெல்லும் என்பது மிகச் சரிதான். சிற்சில சூழல்களில் வாய்மை வாயடைக்க வேண்டிய இடத்தில் அதாவது பெரிய பிரச்சனை வரும் என்று தெரிந்தே பேசக் கூடாத இடத்தில் பேசும் உண்மை, பொய்யைவிட பெரிய விழைவுகளையே ஏற்படுத்திவிடும். அங்கே வெற்றிபெற்ற உண்மை கூட நகைப்புக்கு / வேதனைக்கு இடமானதுதான்.

எளிமையாகச் சொல்வதென்றால்,
பேசவேண்டிய இடத்தில் தவிர்த்துப் பேசப்படும் பொய்யும், பேசக் கூடாத இடத்தில் வேண்டுமென்றே பேசப்படும் உண்மையும் ஒன்று தானே ?

Posted by கோவி.கண்ணன் (noreply@blogger.com) on August 28, 2008 01:40 AM · permalink

  ஆவியில் மதன் பதில்களை படித்துக் கொண்டு இருந்தேன்... அதில் ஒரு கேள்வி,

இன்று 'மூக்கறுப்பு' (Nose Cut) என்று சொல்வது ராமாயணத்தில் லட்சுமணனால் மூக்கறுபட்ட சூர்ப்பனகைக் காலத்திலிருந்து வந்திருக்கலாமோ? - வீ.சுந்தரமகாலிங்கம், மம்சாபுரம்.

பண்டைய இந்தியாவில் 'மூக்கறுப்பு' என்பது திருடர்கள் மற்றும் சமூக விரோதிகளுக்கு ஒரு தண்டனையாகவே வழங்கப்பட்டது. அப்போது (திருத்தி) எழுதப்பட்ட ராமாயணத்தில், அந்தத் தண்டனையை சூர்ப்பனகைக்கு லட்சுமணன் வழங்கியதாக ஓர் ஐடியா சேர்க்கப்பட்டு இருக்கலாம். சூர்ப்பனகையின் மூக்கு நிஜமாகவே அறுக்கப்பட்டதா என்பதற்கு ஆதாரம் எதுவும் கிடையாது!

*******
சூர்பனகைக்கு உண்மையிலேயே முக்கை அறுத்தார்களா என்று வாசகர் கேட்கவில்லை, இராமயணத்தில் உள்ள ஒரு நிகழ்வை ஒட்டியே கேள்வி எழுப்பினார். அது ஒரு எளிய கேள்வி, அதற்கு பதிலாக அதைத் தொடர்பு படுத்தும் ஆதாரம் எதுவும் இருப்பது போல் தெரியவில்லை என்று சொல்லி இருக்கலாம், ஆனால் மதன் வழக்கம் போல் எக்ஸ்ட்ரா எக்ஸ்ட்ரா தகவலாக ... சூர்பனகை மூக்கறுக்கப்பட்டதற்கே ஆதாரம் எதுவும் இல்லை என்கிறார்.

இராமயண நிகழ்வுகள் மற்றதற்கெல்லாம் ஆதாரம் இருக்கிறதா ? குறிப்பாக இராமன் என்கிற அவதார புருசன் உண்மையிலேயே இருந்தான் என்பதற்கு எதுவும் ஆதாரம் இருக்கிறதா ? வால்மிகி எழுதிய ஒரு காவியம் என்பதைத் தவிர்த்து இராமயண காலத்தின் தடயம் என்று நாசா புகைப்படத்தை வைத்து திரிக்கப்பட்ட மணல் திட்டு தான் இராமர் பாலம் தான் என்று நம்புவதற்கு எதேனும் ஆதாரம் இருக்கிறதா ?

மதன் சூர்பனகை மூக்கறுக்கப்பட்ட நிகழ்வின் ஆதாரம் பற்றி பேசி அது நம்பதகுந்தது அல்ல என்று ஐயம் கிளப்ப முயல்வது ஏன் ? என்னதான் கொடுமைக்காரியாக இருந்தாலும், தானே விரும்பி தன் காதலை தெரிவித்த ஒரு பெண்ணை மூக்கறுத்த செயல் அவ்வளவு உயர்வான செயலே அல்ல, அதுவும் அவதாரமாக சித்தரிக்கப்படும் இராமனின் தம்பியின் அந்த செயல் ஏற்றுக் கொள்ளத்தக்கதல்ல, அந்த செயல் இலக்குவனின் புனித தன்மைக்கு பங்கம் என்பதால் மதன் மறுக்கிறார் போலும்.

மூக்கறுத்த நிகழ்வு உண்மையா ?

அந்த கதையைப் பொறுத்து, தனது தங்கையான சூர்பனகை மூக்கறுக்கப்பட்டு அவமானப்படுத்தப் பட்டதால் தான் இராவணன் சினந்து சீதையைத் தூக்கிச் சென்றான். இராமயணத்தின் திருப்பு முனையே மூக்கறுப்பு நிகழ்வுதான், அதன் பிறகு இராவணனின் சூழ்சியாக, மாரீசன் மாயமானக வந்து சீதையின் கண்ணில் பட அதனை பிடித்துத்தரச் சொல்லுவாள், இராமன் இலக்குவன் மானைத் தேடிச் செல்ல தனித்திருக்கும் சீதையை தூக்கிச் செல்வான் ( கம்ப இராமயணத்தில் சீதைக்கு மேலும் புனிதம் கற்பித்து தொடாமல் தரையோடு பெயர்த்துச் செல்வதாக சொல்லப்படுகிறது)

அறிவு ஜீவியான மதன் மூக்கறுப்பு பற்றி சொல்லும் போது ஆதாரம் இல்லை என்கிறவர், மதன் வரலாற்று(வரலாற்றைக் கட்டமைக்கும் கதை) ஆசிரியர் என்ற முறையில், இராமனும்,இராமர் பாலமும் இருந்ததற்கு ஆதாரம் இல்லை என்று வெளிப்படையாக எழுதுவாரா ? அல்லது அவை இருந்ததற்கான நம்பந்தகுந்த ஆதாரம் காட்டுவாரா ?

Posted by கோவி.கண்ணன் (noreply@blogger.com) on August 28, 2008 12:51 AM · permalink

  முதல் பாகம் --> இங்கே
இந்த பாகத்தில் முந்தைய பதிவுகள் - Part 2.1



ஊரில் கொலு என்றால் ஏதோ பேருக்கு ரெண்டு அடுக்கில் நாலு பொம்மை என்றெல்லாம் வைக்கமாட்டார்கள். பெரும்பாலும் பத்து படிகளுக்கு மேல் இருக்கும். படிக்கு பத்து பன்னிரெண்டு பொம்மைகள் அடுக்கி இருப்பார்கள். அந்த கொலு ஸ்டாண்ட் பெரிய பெரிய உத்திரக் கட்டைகளால் முறுக்கப்பட்டிருக்கும். ஸ்டாண்டை ஒன்று சேர்ப்பதற்கே ஒருநாள் பிடிக்கும். அப்புறம் அதில் அந்த வீட்டு மாமாவின் வெளுத்த வேட்டியை கிழிசல் தெரியாமல் மடித்துப் போட்டு அதன் மேல் பொம்மைகள் பளீரென்று அடுக்கப் பட்டிருக்கும். சில வீடுகளில் எலி கடித்த ஜரிகை வேட்டியெல்லாம் போட்டு பிரமாதப் படுத்தியிருப்பார்கள்.

இந்த கொலு ஸ்டாண்டின் அடியில் இரண்டு மெட்ராஸ் ஒன்டிக் குடித்தனம் நடத்தலாம் - அவ்வளவு பெரியதாக இருக்கும். அதில் தான் அந்த வீட்டு மாமி கொடுக்க வைத்திருக்கும் வெத்தலைப் பாக்கு தட்டுகள், ப்ளவுஸ் பீஸ், சுண்டல் விநியோகம் மற்றும் இன்ன பிற சாதனங்கள் வைக்கப்பட்டிருக்கும். முக்கால் வாசி வீட்டு மாமாக்களுக்கு இந்த ஸ்டாண்டின் அடியில்தான் எடுபிடி வேலை. கணகச்சிதமாக உட்கார்ந்து கொண்டு கர்மசிரத்தையாய் வெத்தலையை எண்ணி எண்ணி அடுக்கிக் கொண்டிருப்பார்கள். இந்த வெத்தலையை மட்டும் கூட இரண்டு வைத்துவிட்டால் போதும் "மனசில பெரிய மைசூர் மஹாராஜான்னு நினைப்பு...வெத்தலை விக்கிற விலைக்கு நாலு வைச்சா போறாதா..."ன்னு அடிக்கடி மாமியிடமிருந்து டோஸ் விழும். மைசூர் மஹாராஜா இத்தனை அல்பமாக இப்படி உட்கார்ந்து கொண்டா வெத்தலையை அடுக்கிக் கொண்டிருப்பார் என்று அடிக்கடி எனக்கு டவுட் வரும்.

அன்றைக்கு நாங்கள் போன வீட்டில் நல்லவேளையாக அந்த வீட்டு மாமா ஊரில் இல்லை. சேகர் போன உடனேயே எடுபிடி வேகன்ஸியில் ட்யூட்டி ஜாயின் பண்ணிவிட்டார். எங்களை உள்ளே சரியாக வரக்கூட விடாமல் "டேய் இங்க நிறைய வேலை இருக்கு...மாமிக்கு ஹெல்ப் பண்ணனும், கொலுவ வேற ரீ அரேஞ் பண்ணனும் கொஞ்சம் லேட்டாகும் நீங்க கிளம்புங்க"ன்னு புத்தியைக் காட்டிக்கொண்டிருந்தான். இன்னாடா சோழியன் குடுமி சும்மா ஆடாதேன்னு பார்த்தால் அவனோடு பேவரிட் ஜிகிடி இன்னும் இரண்டு ஜிகிடிகளோடு உட்கார்ந்துகொண்டிருந்தது. அதான் தம்பி, சோலோ சோலையப்பனாக மாற ட்ரை பண்ணுகிறான் என்பது உள்ளங்கை நெல்லிக்கனியாக விளங்கியது. சேகரை சொல்லி குற்றமில்லை, தெருவில் இருந்த பழக்கம் அப்பிடி. பேவரிட் என்று ஏதாவது ஜொள்ளி ஒரு ஜிகிடி மேல் லேசாக அக்கறை காட்டிவிட்டால் போதும், அந்த ஜிகிடி வரும் போது மற்ற வானரங்கள் நம்மை காய்ச்சு காய்சென்று காய்ச்சி நாற அடித்துவிடும். அப்புறம் அந்த ஜிகிடி மருந்துக்கு கூட நம்மை திரும்பி பார்க்காது. சேகரும் அது நடக்கக் கூடாது என்று பிரயத்தனப் பட்டுக்கொண்டிருந்தான்.

"டேய் ஒத்தையா ரீ அரேஞ்ச் பண்ண முடியாதுடா நாங்களும் ஹெல்ப் பண்றோம்"ன்னு ஒட்டிக்கொண்டோம். "என்னத்த ரீ அரேஞ்ச் பண்ணப் போறேள்....எல்லாம் நல்லாதான் இருக்கு"ன்னு அந்த வீட்டு மாமி வேறு ஜிகிடி கோட்பாடு தெரியாமல் வாரிக்கொண்டிருந்தார். "இல்லை மாமி, சீதா ராமர் பொம்மை இங்கே இருந்தா சிவன் அங்க இருக்கனும், நாய்க்குட்டி இங்க இருக்கனும் பன்னிக்குட்டி படுத்துண்டு இருக்கனும் "ன்னு கொலு அரேஞ்சிங் டெக்னாலஜியில் ஆக்ஸ்போர்ட் ஆர்க்கிடெக்ட் இங்கே அளந்து விட்டுக்கொண்டிருந்தார்.

என் கூட வந்த கன்னுக்குட்டி கணேசனுக்கு கொண்டைக் கடலை சுண்டல் என்றால் உயிர். கொண்டைக் கடலை சுண்டலுக்காக எதையும் தியாகம் செய்வான் - தெரு கிரிக்கெட் பேட்டிங் தவிர. அன்றைக்கு மாமி வீட்டில் கொண்டைக் கடலை சுண்டல். கிட்டத்தட்ட முடிந்துவிடுகிற பதத்தில் அடுக்களையிலிருந்து வந்த சுண்டல் வாசனையை மோப்பம் பிடித்தது முதல் கன்னுக்குட்டி கணேசன் கஞ்சா கணேசனாகிவிட்டான். சேகர் பாடு படு திண்டாடமாகிவிட்டது. சேகர் தனியாக கன்னுக்குட்டியை தள்ளிக்கொண்டு போய் எச்சரித்தும் அவன் கண்டுக்கவே இல்லை.

வேறு வழியில்லாமல் கொலு ஆர்க்கிடெக்ட் ப்ராஜெக்ட் வேலையை ஆரம்பித்து "டேய் இங்க வா இந்த கோபுரத்தை பிடிச்சிக்கோ கீழ போட்டுடாத ஜாக்கிரதை"ன்னு என்னை ஜூனியர் எடுபிடியாய் அப்பாயிண்ட் பண்ணிவிட்டார். ஒரு இத்துப் போன பொம்மையை இரண்டாவது வரிசையிலிருந்து முதல் வரிசைக்கு ஆர்க்கிடெக்ட் மாத்துவார். அப்புறம் ஈசான மூலையில் நின்று கொண்டு "இங்கேர்ந்து பாரு...இப்ப சூப்பரா இருக்கு இல்ல?"ன்னு என்னிடம் கேட்பான், நானும் "ஆமாண்டா கலக்கலா இருக்கு...லேசா ஒரு பத்து டிகிரி திருப்பி வைச்சா இன்னும் ஓஹோன்னு இருக்கும்"ன்னு ஐடியா குடுப்பேன்.

உட்கார்ந்திருக்கும் ஜிகிடிகள் முகத்தில் "இவர்கள் எப்போ கொலுவ ரீ அரேஞ்ச் பண்ணி நாம எப்ப வெத்தலை பாக்கு வாங்கி வீட்டுக்குப் போவது என்று கவலை படர ஆரம்பித்தது.

இதெயெல்லாம் கண்டுக்காமல் செக்கிழுக்கிற மாட்டுக்கு சிவலிங்கம் தெரியுமான்னு கண்ணுக்குட்டி கணேசன் பாட்டுக்கு கொண்டக் கடலை சுண்டலை மோப்பம் பிடித்துக் கொண்டிருந்தான். மாமி சுண்டலை பதமாய் இறக்கி சுடச் சுட பாத்திரத்தோடு கொலு ஸ்டாண்ட் அடியில் கொண்டு வந்து வைத்துவிட்டார். அவ்வளவு தான் கணேசனுக்கு ஸ்டாண்டுக்கு அடியில் போவதற்க்கு ஒரு சாக்கு தேவைப்பட்டது.

"டேய் என்னடா சொதப்பிக்கிட்டு இருக்கீங்க...அந்த மூனாவது வரிசையில வேஷ்டி சரியா போடலைடா அதான் வரிசையே கோணலா தெரியுது..இரு நான் கொலு ஸ்டாண்ட் அடி வழியா அத சரி பண்றேன் நீங்க மேல கரெக்டா இருக்கான்ன்னு பாருங்கன்னு" உள்ளே புகுந்துவிட்டான். அந்த வரிசையில் செட்டியார் பொம்மை ஒன்று சுத்தி சின்ன சின்ன பாத்திரங்களில் அரிசி, பருப்பு நிரப்பப் பட்டு உண்மையாகவே அழகாக வைக்கப் பட்டிருந்தது. சேகரால் கன்னுக்குட்டியை ஒன்றும் சொல்ல்ல முடியவில்லை.

உள்ளே போன கன்னுக்குட்டி கணேசன் நேராய் போய் அவசர அவசரமாய் ஒரு கரண்டி சுண்டலை வாயில் அள்ளிப் போட்டுக்கொள்ள, இருந்த சூட்டில் வாய் பொள்ளிப் போய்விட்டது. சூடு பட்ட கணேசன் பேருக்கேத்த மாதிரி கன்னுக்குட்டி மாதிரி துள்ள அவன் மண்டை ஸ்டாண்டில் தட்டி பொம்மைகள் குலுகுலுங்க செட்டியார் பொம்மை நங்கென்று தரையில் விழுந்துவிட்டது. நல்ல கணமான பொம்மை என்பதால் நல்ல வேளை நொறுங்கவில்லை. உடைந்திருந்தால் அன்று மாமி எங்களை பின்னிப் பெடலெடுத்து கொலு ஸ்டாண்ட் படிகளாக்கியிருப்பார். பெருமூச்சு விட்டுக் கொண்டே அவசர அவசரமாய் செட்டியார் பொம்மையை நானும் சேகரும் திரும்ப எடுத்த போது தான் பார்த்தோம், கழுத்தில் கீறல் விழுந்து செட்டியார் தலை வேறு உடல் வேறாக ஆகியிருந்தார்.

எனக்கு அந்த மாமியின் தசாவதாரம் பற்றி நன்றாகத் தெரியுமாகையால் கைகால் வெலவெலத்து விட்டது.

"டேய்....!! செட்டியார் மண்டையைப் போட்டுட்டார்டா....."ன்னு நான் பயந்து கொண்டே சொல்லும் போதும் கூட சேகருக்கு ஜிகிடி போதை இறங்கவில்லை.

"டேய் நல்ல நாளும் அதுவுமா இவங்கள்லாம் வெத்தல பாக்கு வாங்கிக்க வந்திருக்கும் போது இப்படி அமங்கலமா சொல்லாதடா...செட்டியார் பொம்மை உடைஞ்சிருச்சுன்னு அழகா சொல்லு"ன்னு ஜிகிடிகள் முன்னால் ஆர்க்கிடெக்ட் எனக்கு அட்வைஸ் கொடுத்துக் கொண்டிருந்தார்.

எனக்கு கடுப்பாகிவிட்டது. "இப்போ மாமி அடுக்களையிலிருந்து வருவாங்க...நீயே அமங்கலமா இல்லாம இப்ப சொன்ன மாதிரி அழகா விஷயத்தை சொல்லு. எனக்கு சந்தைக்கு போனும் ஆத்தா வையும்"ன்னு திசைக்கு ஒரு கும்பிடு போட்டுவிட்டு ஓடிவிட்டேன்.

நல்ல மாட்டுக்குத் தான் ஒரு சூடு என்று கண்ணுக்குட்டி கணேசனும் சுண்டலுக்கு ஆசைப்பட்டு அங்கு தங்கிவிட்டான். அப்புறம் அடுத்த நாள் தெரு கிரிக்கெட்டில் விஷயம் அரசல் புரசலாய் வெளியே வந்தது. மாமிக்கு செட்டியார் பொம்மை கார்த்திகை வகையாக தமையன் வாங்கிக்கொடுத்த சென்டிமென்ட்டாம். ஜிகிடிகள் முன்னால் சேகருக்கும் கன்னுக்குட்டிக்கும், மாமாக்கு விடும் டோஸைவிட இரண்டு மடங்கு அதிகமாக டபுள் ஸ்ட்ராங் டோஸில் மாமி வறுத்து எடுத்துவிட்டாராம். அத்தனை தடபுடலிலும் கன்னுக்குட்டி கணேசன் இரண்டு கரண்டி கொண்டைக் கடலை சுண்டலை உஷார் பண்ணிவிட்டான்.

அதற்கப்புறம் ஜிகிடிகள் வட்டாரத்தில் சீன் போட்டுக்கொண்டிருந்த குல"சேகர்" கொலுசேகர் என்று பெருமையுடன் வழங்கப்பட்டு வந்தார்.

இப்போதும் செட்டியார் பொம்மையைப் பார்த்தால் எனக்கு சேகரின் "செட்டியார் மண்டையைப் போட்ட்டுட்டார்..." அமங்கல அட்வைஸ் தான் நியாபகத்துக்கு வரும்.

--ஜொள்ளிங்ஸ் தொடரும்

Posted by Dubukku (noreply@blogger.com) on August 27, 2008 08:46 PM · permalink

  தோழர் மஞ்சூர் ராசா தெரிவித்துள்ளபடி

நண்பர்களே

என் நண்பர் ஒருவர் பார்வையிழந்தோர்க்கு அவர் பங்கேற்கும் தேர்வுகளில்

அவர்களுக்கான ஸ்கிரைபாக உதவ விரும்பும் அன்பர்களின் விவரப்பட்டியல் தயார்
செய்கிறார்

இப்படி உதவ முன் வருபவர்கள் எனக்கு தனி மடலில் சொல்லலாம்

சென்னையில் நடக்கும் தேர்வுகளில் பங்கேற்கும் பார்வையிழந்தோர்க்கு உதவ
வேண்டியிருக்கும்.

தேர்வுகள் வார நாட்களில் தான் நடைபெறும்.

தேர்வு நேரம் காலை 10 மணி முதல் பிற்பகல் 1 மணி வரை. பிற்பகல் 2 முதல்
மாலை 5 மணிவரை இருக்கும்

தேர்வு ஆங்கிலம் மற்றும் தமிழில் இருக்கும்


--~--~---------~--~----~------------~-------~--~----~
முத்தமிழ் குழுமம்
"எங்கள் வாழ்வும் எங்கள் வளமும் மங்காத தமிழென்று சங்கே முழங்கு." -- பாவேந்தர்.
-~----------~----~----~----~------~----~------~--~---

தொடர்புகொள்ளவேண்டிய மின்னஞ்சல் : nalamperuga@gmail.com


மஞ்சூர் ராசா
http://manjoorraja.blogspot.com/
http://muththamiz.blogspot.com/
குழுமம்:http://groups.google.com/group/muththamiz

Posted by செந்தழல் ரவி (noreply@blogger.com) on August 27, 2008 08:38 AM · permalink

  'மாற்றம் ஒன்றே மாற்றமில்லாதது' என்பது அறிஞரின் வாக்கு. உலகத்தில் எல்லாமே மாறிக்கொண்டு தான் வருகிறது. தமிழ்மணமும் அதனுடன் உடன்போக்கி பொழைப்பை ஓட்டிவரும் தமிழ்மண பதிவர்களும் வரவிருக்கும் புத்தாண்டில் எத்தகைய மாற்றங்களை பெறுவார்கள் என்று சும்மா டைம்பாஸுக்காக சிந்திந்தபோது....

தமிழ்மணம் பூங்கா தொடர்பான அறிவிப்பு - தமிழ்மணம்
...இவ்வாண்டு இறுதிக்குள்ளாகவாவது பூங்காவை தொழில்நுட்ப ரீதியாக மேம்படுத்தி, உள்ளடக்க ரீதியான தரத்தை சர்வதேச அளவுக்கு உயர்த்தி கொண்டுவருவது என TMI குழுவினரால் தீர்மானிக்கப்பட்டு அதிவிரைவில் தமிழ்மண பயனாளர்களின் வசதியை கருத்தில் கொண்டு அதிவிரைவில் பூங்காவை வெளிக்கொணர....

திரட்டிகளுக்கு மாற்றாக - ரவிசங்கர்
...இரண்டாயிரத்து சொச்சம் பதிவர்களின் பதிவுகள் ஒரே நாளில் முடக்கப்படும் அபாயமிருப்பதால் இந்த OPML மூலமாக சுமார் நானூற்றி ஐம்பத்தியெட்டு பதிவுகளை மட்டுமாவது...

கொரியாவில் தமிழ்மணம்! - செந்தழல் ரவி
... இங்கே எல்லாரும் ஆபிஸ் அவர்சில் (பெண்கள் கூட) ஜட்டி மட்டுமே போட்டுக் கொண்டு மட்டுமே வேலை பார்ப்பதால், நான் தமிழ்மணத்தை பார்ப்பதை விட அடுத்த கேபினை எட்டிப் பார்ப்பதே அதிகம்...

லொக்குன்னு ஒரு போட்டி! - சர்வேசன்
...கார்த்திகை மாச நாய்க்கு காலில் சிரங்கு என்பது போல மார்கழி மாச மனுஷனுக்கு மார்பில் இருமல். எனவே வலைப்பதிவர்களே யார் மிகச் சிறப்பாக லொக்குகிறீர்கள்னு ஒரு போட்டி வெச்சிடுவோமா? இதுக்கு நானூறு டாலர் பரிசு. பதிவர்கள் இருமி அதை பதிவா போட்டு யாரோ லொக்கு இருமல் சூப்பரா இருக்குன்னு வாக்கெடுப்பு நடத்தி.....

லொக்கு லொக்குன்னு ஜெனி இருமினாள் - சர்வேசனின் லொக்கு போட்டிக்கு - வினையூக்கி

Posted by லக்கிலுக் (noreply@blogger.com) on August 27, 2008 06:57 AM · permalink

  விசித்திரமானது மனித மனம், மனம் பற்றி அறிவியல் ஆன்மிகம் அனைத்தும் பொருள் உரைத்தாலும் மிகச் சரியாக மனம் என்பது எப்படி செயல்படுகின்றது என்பதற்கான தெளிவுரை எவருவே இதுவரை எழுதவில்லை.

ஒரு நாளைக்கு மனித மனத்தில் தோன்று எண்ணங்கள் சுமார் 40,000 வரை இருப்பதாக ஆராய்ச்சியாளர்கள் சொல்கிறார்கள். இவை மனிதருக்கு மனிதர் வேறுபடலாம்.

மனதில் ஏற்படுத்தும் எண்ணங்களில் முதன்மையான இருவகைகளில் ஒன்று நல்ல எண்ணங்கள், மற்றது கெட்ட எண்ணங்கள், இதைத் தவிர்த்து மூன்றாவதாக ஒருவகை எண்ணங்கள் உண்டு அவை தேவையற்ற எண்ணங்கள் என்ற வகையில் வரும்.

எண்ணங்கள் உற்பத்தி தன்னிச்சையான செயல் போன்றது தான், தட்டச்சு செய்யும் போது ஒவ்வொரு விரலையும் சிந்தித்து சிந்துத்து அழுத்துவதில்லை. பழக்கத்தின் காரணமாக நினைக்க நினைக்க அடித்துக் கொண்டே இருக்கும், நமது விரல் செயல்படுகிறது என்ற உணர்வே இல்லாது தட்டச்சு செய்வது நடப்பது போன்றது தான் மனதில் தோன்றும் எண்ணங்கள். அவை அனிச்சையானது. அடுத்த வினாடியில் செய்ய வேண்டியது எதுவுமில்லை என்றாலும் சிந்தனைகளில் எதாவது ஓடிக் கொண்டே இருக்கும், குழந்தைகளுக்கு பேச்சுவரும் வரை எண்ணங்களின் எண்ணிக்கை குறைவாகவே இருக்கும் அதன் பிறகு அலை அலையாய் எண்ணங்கள் ஏற்பட்டு அறிவு வளர்ச்சியின் விதையாக மாறிவிடும். ஆரம்பத்தில் தேடலாக தொடங்கும் எண்ணங்கள் பிறகு அதனுடன் ஒப்பீட்டிற்காக தோன்று எண்ணங்கள் சேர்ந்துவிடும்.

தன்னால் சிந்திக்கக் கூடிய (அதாவது சுய சிந்தனை) நிலையில் தான் மனதில் மேற்சொன்ன பகுப்பில் (நல்ல / கெட்ட / தேவையற்ற THAT IS POSSITIVE / NEGATIVE OR BAD / WASTE THOUGHTS) எண்ணங்கள் சுழல ஆரம்பிக்கின்றன. இரண்டு நிமிடத்திற்குள்ளாகவே நமக்கு வந்து செல்லும் எண்ணங்கள் சுமார் 50 இருக்கும். ஒரு இரண்டு நிமிடம் எதுவுமே செய்யாமல் மன ஓட்டத்தை மட்டுமே கவனியுங்கள் உங்கள் சிந்தனைகள் எங்கெல்லாம் சென்றுவருகிறது என்பதைப் பற்றி அறிவீர்கள், அந்த இரண்டு நிமிடத்தில் தோன்றிய எண்ணங்களில் 90 விழுக்காடு தேவையற்ற எண்ணங்களாகவே இருக்கும்.

உடல் சார்ந்த அயற்சியைவிட மனம் சார்ந்த அயற்சியே சோர்வை மிகுதியாக தரும். இந்த மனச்சோர்வின் மூல காரணிகளே எண்ணங்கள் தான். நல்ல எண்ணங்கள் மனச்சோர்வை ஏற்படுத்தாது மாறக உற்சாகம் தரும், கெட்ட எண்ணங்களும் தேவையற்ற எண்ணங்களும் மனச்சோர்வை ஏற்படுத்தும். நம் எண்ணங்களில் 10 விழுக்காடு கெட்ட எண்ணங்கள், 80 விழுக்காடு வீனான எண்ணங்கள் என 90 விழுக்காடு இருக்கிறது. மூளையில் இருந்துதான் எண்ணங்களுக்கான சக்திகள் செலவிடப்படுகின்றன. மூளை தொடர்ந்து இயங்கும் போது தேவையற்ற எண்ணங்களினால் மூளையின் சக்தி குறைந்து மனச்சோர்வாகிறது, உடல் நலம் மனநலத்துடல் நேரடியாக தொடர்பு கொண்டுள்ளதால் உடல்சோர்வையும் ஏற்படுகிறது. தகுந்த பயிற்சியின் மூலம் தேவையற்ற எண்ணங்களின் எண்ணிக்கையை குறைக்க முடியும். வெற்றியாளர்கள் அனைவருமே இலக்கு ஒன்றின் மீதான குறியில் ஒருமுகமாகி தேவையற்ற எண்ணங்களை குறைத்துக் கொண்டவர்கள் தானே.

இன்னும் எழுதலாம் படிப்பவர்கள் சோர்ந்துவிடுவார்கள் ! - இது இங்கு எனக்கு ஏற்பட்ட வீனான எண்ணம் ! :)

Posted by கோவி.கண்ணன் (noreply@blogger.com) on August 27, 2008 06:37 AM · permalink

 

கணினி, செல்போன்களின் பரந்த பயன்பாட்டுக்கு பிறகு, தபால்காரர் கொண்டுவரும் கடித்ததை யாரும் எதிர்பார்ப்பதில்லை இப்போது...

(லவ் லெட்டருக்காக போஸ்ட் மேன் வழிமேல் தம் அடித்து பார்த்திருந்த நபராக இந்த பதிவை எழுதவில்லை செந்தழல் ரவி)

கிராமங்களில் கூட பரவலாக அலைபேசி...

சொல்லவேண்டிய செய்தியை குறுஞ்செய்தியாக அனுப்பிவிடக்கூடிய அறிவு தமிழனுக்கு பரந்து காணப்படுகிறது...

ஆனால் இன்னும் போன், இண்டர்நெட் எட்டிப்பார்க்காத பல கிராமங்கள் இருக்கத்தான் செய்கின்றன...

ஆனால் தபால் துறை அவர்களை இன்றும் கைவிடாமல் இருக்கிறது...ஒரு நபர் தபால் அலுவலகம், தந்தி அலுவலகங்களின் மொத்த எண்ணிக்கை ஒன்றரை லட்சத்துக்கும் மேல் இந்தியாவில்...!!

இருந்தும் தபால் துறை ஒன்றும் நிலைப்பது போல் தோன்றவில்லை...

டெக்னாலஜி அழித்த பல விடயங்களில் தபால் தந்தியும் ஒன்று...

சமீபத்தில் அ.ராசா (தகவல் தொடர்புக்கான மத்திய அமைச்சர்), தபால் துறை வங்கித்துறையிலும் / மியூச்சுவல் பண்ட் துறையிலும் முழுவீச்சில் செயல்படும் என்று சொல்லியிருக்கிறார்...

இங்கே நான் சொல்ல வந்த விடயம் இது தான்...

உங்கள் கிராமத்தில் அலைபேசி வசதி இல்லாத நன்பருக்கு (அல்லது உங்களுக்கு எண் தெரியாமல் இருக்கலாம் :) நீங்கள் பணியாற்றும் இடத்திலிருந்து கடிதம் அல்லது வாழ்த்தை தபால் காரர் மூலம் கொண்டு போய் சேர்க்கும் வசதியை இ-போஸ்ட் என்ற சேவை மூலம் இந்திய தபால் துறை அளிக்கிறது...

எத்தனை பேர் இதனை பயன்படுத்துகிறார்கள் என்று தெரியவில்லை, இதோ சுட்டி..

http://indiapost.nic.in/login/login.jsp?menuId=NONE

இந்த வசதி மூலம் நீங்கள் எழுதும் மின்னஞ்சலை, A4 காகிதத்தில் ப்ரிண்ட் எடுத்து, நீங்கள் சொல்லும் முகவரிக்கு, சாதாரண தபால் ஆக அனுப்பி விடுகிறார்கள்..

செலவு : ஒரு பக்கத்துக்கு 10 ரூபாய்.

ஒரே நேரத்தில் எத்தனை பக்கங்கள் வேண்டுமானானும் எழுதலாம்...(ஒரே முகவரிக்கு - ஆனால் பக்கத்துக்கு 10 ரூ என்று நினைக்கிறேன்).

நீங்கள் செய்யவேண்டியது எல்லாம் இது தான்...இந்த இணைய தளத்தில் சென்று உங்கள் பெயர் / கடவுச்சொல் உருவாக்கவேண்டும்...

நீங்கள் வசிக்கும் நகரத்தில் உள்ள தலைமை தபால் அலுவலகத்தில் முன்கூட்டியே பணம் செலுத்தி (Pre-Paid) ஒரு ரகசிய எண்ணை பெற்றுக்கொள்ளவேண்டும்..

அந்த ரகசிய எண்ணை உள்ளீடு செய்து உங்கள் கடித்ததை அனுப்பவேண்டியது தான்...

நீங்கள் கடிதம் அனுப்பிய பிறகு உங்களது அட்டையில் இருந்து பணத்தை கழித்துக்கொள்வார்கள்...!!!!

பஞ்ச் பாய்ண்ட்:

இந்திய தபால் துறையில் பணிபுரியும் லட்சக்கணக்கான ஊழியர்கள் நலனுக்காவது,

மாபெரும் பொதுத்துறை நிறுவனமான இந்திய தபால் துறை, தன்னை முழு வீச்சில் நவீனப்படுத்திக்கொள்ளவேண்டும்...



மத்திய அமைச்சர் ராசாவின் உரையை சமீபத்தில் இணையத்தில் படித்தேன், அற்புதமான வாசிப்பாளர், ஆழ்ந்த சிந்தனையாளர் என்று தெரிந்தது...இந்த இளம் வயதில் இவ்வளவு வாசிப்பனுபவமா என்று ஆச்சர்யப்பட்டேன்...

ரெட் அலர்ட்:

இந்திய தபால் துறையின் தலைவராக இருக்கும் ராசா அவர்கள், உடனடியாக தபால் துறை அழிந்துவிடாமல் காக்கும் திட்டங்களை வகுக்கவேண்டும்...!!!

Posted by செந்தழல் ரவி (noreply@blogger.com) on August 26, 2008 04:08 PM · permalink

  வடுவூர் குமார் ஆன்மிக பதிவர் மற்றும் கட்டுமானத்துறை பற்றி பதிவு எழுதுபவர் என்று தான் நினைத்துக் கொண்டு இருந்தேன். பதிவர் சந்திப்பில் கலந்து கொண்டாலும் குறைவாக பேசுவார்.

இவர் அடிக்கும் லூட்டி இப்பொழுதுதான் தெரிந்தது, கூகுள் ஸ்டேட்ஸ் மெசேஜ் பார்த்து அதிர்ச்சி அடைந்தேன். கமலஹாசன் ரசிகராக இருப்பார் போல...நீங்களே பாருங்க மக்கள்ஸ்...இவர் ரொம்ப நேரம் எடுத்துக் கொள்வாராம் !

எதுக்கா ?




'கொஞ்ச' நேரமாகுமாம். மெசேஜ் யாருக்குன்னு தெரியவில்லை. யாராவது கண்டுபிடித்துச் சொன்னால் அண்ணியிடம் சொல்லி குமார் அண்ணனை கண்காணிக்கச் சொல்வேன். அண்ணி சீதையை போல் அண்ணனையே நினைத்துக் கொண்டிருக்க அண்ணன் யாருக்கோ மெசேஜ் விட்டுக் கொண்டு இருக்கிறார்.

அந்த பக்கம் சாட்டில் என்ன மெசேஜாக இருக்கும் ? 'கொஞ்ச நேரம் கொஞ்ச நேரம் கொஞ்சிப் பேசக் கூடாதா ?' ன்னு தானே

வடுவூர் அண்ணனை கலாய்பவர்கள் கலாய்கலாம், பின்னூட்ட பெட்டி மாடுரேசன் இன்றி திறந்தே இருக்கிறது. எவ்வளவு அடிச்சாலும் தாங்குவாரு !

:)

Posted by கோவி.கண்ணன் (noreply@blogger.com) on August 26, 2008 12:40 PM · permalink

  வீட்டு வாடகைகளை தமிழக அரசு கட்டுப்படுத்துமா ?

வாடகை வீட்டில் குடியிருப்பவர்களின் பிரச்சினைகள் பற்றி எனக்கு தெரிந்த அளவில்:

1. ஓனர்கள் கேட்கும் அதிகப்படியான அட்வான்ஸ்
2. தகவல் தொழில்நுட்பத்துறையினரை மையமாக வைத்து கேட்கும் அதிகப்படியான வாடகை
3. ஒரு வருடம் வாடகைக்கு இருந்துவிட்டோம் என்றால், எங்க மாமா குடிவருகிறார், மச்சினிச்சி கல்யாணம் ஆகி குடிவருகிறான் என்று உடான்ஸ் விட்டு, வேறு ஒரு குடும்பத்தை அதிக வாடகைக்கு அமரவைப்பது
4. ஹவுஸ் ஓனர் என்றால் அமெரிக்க அதிபர் ரேஞ்சுக்கு கண்டிஷன் போடுவது...இருந்தால் இரு, இல்லைன்னா போ என்பது போல எடுத்தெறிந்து பேசுவது
5. வாடகைக்கு விட்டுவிட்டு, குழாய் ரிப்பேரில் இருந்து எலக்ட்ரிசிட்டி ப்ராப்ளம் எதுவானாலும் கண்டுகொள்ளாமல் இருப்பது...
6. வீட்டை காலிசெய்யும்போது, பெயிண்ட் செலவு என்று ஒரு ஐந்தாயிரம் / பத்தாயிரம் பணத்தை அட்வான்ஸில் இருந்து பிடித்தம் செய்துகொள்வது..
7. வீட்டுக்கு ரெண்டு விருந்தாளிகள் வந்தால் ரெட் ஐ வைத்து பார்த்து, தண்ணீர் செலவாகிறது, வெண்ணீர் செலவாகிறது என்று லொள்ளு பேசுவது.

மேலும் பல பிரச்சினைகள் பதிவுலக நன்பர்கள் சொல்வீர்கள் என்று நினைக்கிறேன்...

பல்வேறு தொழில்களை கட்டுப்படுத்தும் / முறைப்படுத்து அரசு, இந்த ஹவுஸ் ஓனர்களையும் ஒரு குட்டு வைத்து கட்டுப்படுத்தினால் என்ன ?

வீட்டு வாடகைகள் வானளாவ உயர்ந்ததற்கு தகவல் தொழில்நுட்பத்துறையினரும் ஒரு காரணம், அதற்கான இந்த துறையில் இருக்கும் நான் வேதனைப்படுகிறேன்...

தி.நகர் ஏரியாவில் இருக்கும் அரசு ஊழியர் தி.நகர் பகுதியில் வாழவே முடியாத அளவுக்கு வாடகைகள் உள்ளன, அவர் செங்கல்பட்டு போன்ற ஏரியாவிலிருந்து இரண்டு மணிநேரம் பயணம் செய்து வரவேண்டியுள்ளது, அவர்கள் சந்திக்கும் தொல்லைகள் சொல்லி மாளாது, குறிப்பாக பெண் ஊழியர்கள், அரசு / மற்றும் தனியார் துறையில் (தகவல் தொழில்நுட்பத்துறை அல்லாத) உள்ளவர்கள்...!!!

அடையாறு ஏரியாவா, வீட்டு வாடகை ஆறு ஆயிரத்தை தாண்டக்கூடாது, அட்வான்ஸ் இருபதாயிரத்தை தாண்டக்கூடாது...அம்பத்தூர் ஏரியாவுக்கு இவ்வளவு தான் வாடகை...

அதிகப்படியாக கேட்கும் ஹவுஸ் ஓனர் மீது கிரிமினல் வழக்கு பதியலாம் என்பது போன்ற கடுமையான சட்டங்களை இயற்றவேண்டும்...

மீறி தவறு செய்யும் ஹவுஸ் ஓனர்கள் வீட்டை பிடுங்கி, அனாதை ஆசிரமங்களுக்கு தானமாக கொடுக்கவேண்டும்...

தகவல் தொழில்நுட்பத்துறையினர் வாடகை தர தயாராக இருக்கிறார்கள் என்பதற்காக சாதாரன மற்றும் நடுத்தர வர்க்கத்தின் வயிற்றில் அடிக்கும் இந்த ஹவுஸ் ஓனர்களுக்கு இது போன்ற ட்ரீட்மெண்ட் தான் பலன் தரும்...

இதற்கு தகவல் தொழில்நுட்பத்துறையினரை குற்றம் சாட்டி பலன் இல்லை, அவர்கள் நான்கு ஐந்து பேராக தங்கி அலுவலகம் செல்வதற்கு, தலைக்கு இரண்டாயிரம் என்று போட்டு பத்தாயிரம் கூட வாடகையாக கொடுத்துவிடுகிறார்கள்...

அதிகப்படியான வேலை மற்றும் நேரம் காலம் இல்லாத துறையான தகவல் தொழில்நுட்பத்துறையினர், அலுவலகத்துக்கு அருகில் வீடு இருந்தால் நல்லது என்று அதிகப்படியான வாடகை கூட கொடுத்துவிடுகிறார்கள்..

ஆனால் பாதிக்கப்படுவது, உழைப்பாளிகளும், நடுத்தர வர்க்கத்தினரும் தான்...

சென்னையில் எந்த ஏரியாவில் எவ்வளவு வாடகை என்று சரியாக தெரியவில்லை, நன்பர்கள் பின்னூட்டத்தில் தரவும்...

அரசின் காதில் இந்த விஷயத்தை கொண்டுசெல்ல வலைப்பதியும் பத்திரிக்கையாளர்கள் உடனடி நடவடிக்கை எடுக்கவும்..

Posted by செந்தழல் ரவி (noreply@blogger.com) on August 26, 2008 09:03 AM · permalink

 
வாழ்ந்து கெட்ட குடும்பம் என்று 'ச்சூ' கொட்டுகிறோம். அந்த குடும்பம் எப்படி, ஏன் வாழ்ந்தது? எங்கே சறுக்கி கெட்டது? என்று யாராவது யோசித்திருக்கிறோமா? யோசித்துப் பார்த்தால் தான் உண்மை புரியும். கிடைத்த வாய்ப்பை எண்ணி சிலாகித்து அந்த குடும்பத்தின் அப்போதைய உறுப்பினர்கள் திருப்திபட்டு இருப்பார்கள். அடுத்த வாய்ப்புக்கான தேடல் குறித்து சிந்தனை ஏதும் அவர்களுக்கு இருந்திருக்காது. புதிய மாற்றங்களுக்கான இடைவிடா தேடுதல் தான் அடுத்தக்கட்ட நகர்வுக்கு வழிவகுக்கும். மாற்றம், தேடுதல் குறித்து நகைச்சுவையாக, எளியமொழியில் அலசுகிறது ‘எங்கே போனது என் அல்வா துண்டு' என்ற புத்தகம்.

ஒரு இனிப்புக்கடையில் நான்கு ஜீவராசிகள் வாழுகிறது, வாசு - அரி என்ற இரண்டு எலிகளும், அச்சுபிச்சு - விவேக் என்ற இரண்டு குட்டியூண்டு மனிதர்களும் அவர்கள். அந்த இனிப்புக்கடையின் ஆறாம் எண் அறையில் பெட்டி பெட்டியாக, விதம்விதமாக அடுக்கிவைக்கப்பட்ட அல்வாதுண்டுகள் தான் அவர்களது வாழ்க்கை. தினமும் ஆறாம் எண் அறைக்கு வந்து அல்வாக்களை வயிறுமுட்டும் வரையில் தின்று அவர்களது வாழ்க்கை இனிமையாக கழிகிறது. “அல்வா துண்டுகள் சாப்பிடுவது எப்போதும் அலாதி இன்பமே!”

ஒரு நாள் திடீரென ஆறாம் எண் அறை காலியாகிக் கிடக்கிறது. நால்வரும் அதிர்ச்சி அடைகிறார்கள். இனி ஜீவனத்துக்கு என்ன செய்வது என்று தலைமீது கை வைத்து உட்கார்ந்துவிடுகிறார்கள். வாசு - அரி இரு எலிகளும் இனிப்புக்கடையின் வேறு அறை எதிலாவது அல்வாத்துண்டுகள் கிடைக்கும், தேடிப்பார்த்து சாப்பிடலாம் என்று தங்கள் தேடலை ஆரம்பிக்கின்றன. அச்சுபிச்சுவும், விவேக்கும் இந்த அறையிலேயே யாராவது இனிமேல் வந்து அல்வாத்துண்டுகளை அடுக்குவார்கள், அப்போது சாப்பிட்டுக்கொள்ளலாம் என்று அறையிலேயே தவம் கிடக்கிறார்கள். “எவ்வளவுக்கெவ்வளவு அல்வாத்துண்டு உங்களுக்கு முக்கியமோ, அவ்வளவு முக்கியம் அதை சேமித்து வைப்பதும்!”

பல அறைகளில் இடைவிடாது தேடி ஒன்பதாவது என் அறையில் வேறுரக அல்வாத்துண்டுகள் அடுக்கிவைக்கப்பட்டிருப்பதை வாசுவும், அரியும் காண்கிறார்கள். தங்கள் தேடுதலுக்கு பலன் கிடைத்தது குறித்து மகிழ்கிறார்கள். இங்கே அல்வாத்துண்டு காலி ஆனாலும் கூட அடுத்த தேடலுக்கு மனதளவில் ஆயத்தமாகிறார்கள். மாறாக ஆறாம் எண் அறையில் தங்கிவிட்ட அச்சுபிச்சு - விவேக் கோஷ்டி பட்டினியில் வாடுகிறது. புதிய அல்வாத்துண்டுகளை தேடுவதற்கு எந்த