Tamil Blogs

  <div style="text-align: justify;">என்னுடைய மாணவ பருவத்தில் வதந்திகள் எனக்கு அறிமுகம் ஆகின. அப்போது திடிர் திடிரென்று வீடுகள் தீப்பிடித்து எரியும் நிகழ்வுகள் நடந்தேறியது. நெடுநாள் பகையை தீர்த்துக் கொள்ளுதல் என்பதாக தீ வைப்பு நிகழ்வுகள் அமானுஷ்யம் என்கிற பெயரில் தொடர்ந்தது. யார் வீட்டின் முன்பு நாமம் போடவில்லையோ அவர்கள் வீடு பற்றி எரிவதாக கிளப்பிவிட்டார்கள், 90 விழுக்காடு வீடுகளின் முகப்பில் நன்கு தெரியும் படி நாமம் வரைந்து வைத்தனர். எங்கள் வீட்டிலும் எங்க அண்ணன் நாமம் வரைந்து வைத்தார். இந்துக்கள் வீடுகள் மட்டுமல்லாது கிறித்துவ இஸ்லாமியர் வீடுகளிலும் நாமம் வரைந்து வைக்கப்பட்டது. நாமம் எப்படி வரைவது என்று தெரியாதவர்களின் நாமங்கள் சூலம்போன்று இருந்தது. எந்த தெருவில் நுழைந்தாலும் நாமம் வரையாத வீடுகளைப் பார்ப்பதே அரிது என்பதாக மக்களின் மனப் பயம் நாமங்களாக வரையப்பட்டு இருந்தன. இந்த வதந்திகளின் போது வெளியூர்காரர்கள் நேரம் கெட்ட நேரத்தில் சிக்கிக் கொண்டால் விசாரணை எதுவும் இன்றி அவர்களை பொதுமக்கள் கூடி அடித்தே கொன்றுவிடுவார்கள். வதந்திகள் தற்போதும் வீட்டின் முகப்பில் வேப்பிள்ளைக் கட்டுவது, உடன்பிறந்தாளுக்கு பச்சை சேலை வாங்கிக் கொடுப்பது என்பதாக பல்வேறு வடிவங்களில் தொடர்ந்து கோலச்சுகிறது. சென்னையில் வசிக்கும் காலங்களில் ஸ்கூட்டரில் லிப்ட் கேட்ட ஒருவர் இடம் வந்து இறங்கியதும் 'வெல்கம் டு எய்ட்ஸ் வேர்ல்ட்' என்று சொல்லிக் கொண்டு எய்ட்ஸ் ஊசிப் போட்டுவிட்டு தப்பி ஓடுவதாகச் சொல்ல ஸ்கூட்டரில் சென்றவர்கள் போக்குவரத்து விளக்குகளிலும் நிற்காமல் சென்றதாக ஜூவி உள்ளிட்ட நாளிதழ்களில் எழுதினார்கள்.<br /><br />பிள்ளையார் பால்குடித்தது (சிலை பால் குடிக்கும் ஆய் போகாது என்கிற புனிதம் காரணமாக பிள்ளையார் ஆய் போனர் என்று கிளப்பிவிடவில்லை என்று நினைக்கிறேன்) உட்பட பசுமாட்டின் கண்களில் எம்ஜிஆர், கிருஷ்ணன் வந்து போனார்கள், சில ஊர்களில் மாதாவின் கண்களிலும், ஏசு சிலையும் வடிந்த இரத்தம் வேப்பமரங்களிலும் வடிந்ததாக வதந்திகள் வடிவங்களை மாற்றிக் கொண்டு புழங்கிவருகின்றனர். வதந்திகளின் வேர் எது என்று அரியா வண்ணம் வதந்திகளின் விரைவெடுத்து பின் முற்றிலுமாக அடங்கிவிடுகின்றன.<br /><br />புற உலகில் நடப்பது போலவே சைபர் ஸ்பேஸ் எனப்படும் இணைய வெளிகளிலும் வதந்திகள் பல்வேறு வடிவில் வீடியோவாக, மின் அஞ்சல்களாக பரப்பப்படுகின்றன. இதில் என்ன கொடுமை என்றால் என்றோ பரவி அடங்கிய வதந்திகள் கூட அண்மையில் ஏற்பட்ட நிகழ்வு ஒன்றைச் சொல்வதாக புதிய வடிவில் மறு உலாவரும். புற உலகில் ஊர் அளவில் பரவும் வதந்திகள் இணையங்களில் உலக அளவில் விரைவாக இணையம் பயன்படுத்துவோரிடம் பரவி விடுகிறது.<br /><br />சென்ற வாரங்களில் 'நேபாள மசூதியின் அற்புதங்கள்' என்பதாக ஒரு வீடியோ இணையங்களில் சக்கைப் போடு போடுகின்றன. மசூதியின் டூம் எனப்படும் கலசத்தை அல்லா தரையில் இருந்து உயர்த்தி கோபுரத்தில் வைத்தான் என்பதாகவும், அல்லாவின் அற்புதம் என்பதாகவும் அந்த வீடியோ வேகமாக பரவி வருகிறது.<br /><br /><object width="640" height="385"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/QQIgoQ5a23k&amp;color1=0xb1b1b1&amp;color2=0xd0d0d0&amp;hl=en_US&amp;feature=player_embedded&amp;fs=1"><param name="allowFullScreen" value="true"><param name="allowScriptAccess" value="always"><embed src="http://www.youtube.com/v/QQIgoQ5a23k&amp;color1=0xb1b1b1&amp;color2=0xd0d0d0&amp;hl=en_US&amp;feature=player_embedded&amp;fs=1" type="application/x-shockwave-flash" allowfullscreen="true" allowscriptaccess="always" width="640" height="385"></embed></object><br />அந்த நிகழ்வு நடந்ததாக வேறு வேறு நாடுகளை வைத்துச் சொல்லப்படுவதாக அத்தகவல் பல்வேறு வரிபடிவங்களில் (வர்சன்) இருப்பதாக இந்த <a href="http://kahatowita-kahatowita.blogspot.com/2010/08/fake-miracle-flying-dome-of-mosque-in.html">வதந்தியை ஆராய்ந்தவர்கள் வதந்தியை மறுத்து </a> கட்டுரைகளை எழுதி இருக்கிறார்கள். (மறுப்பு இணைப்புக்கு நன்றி: நண்பர் சலாஹுத்தின்)<br /><br />வானத்தை உயர்த்தி பூமியை பிரித்தான் என்ற குரான் வசனத்தை படிப்பவர்களுக்கு கோபுரம் உயர்த்தப்படுவது மேலும் ஒரு அல்லாவின்அதிசயம், அற்புதம் என்பதாக தெரிவது வியப்பில்லை என்பதாக இந்த வதந்தி பரவிவிடும் என்பது வதந்தி பரப்பியவர்களின் எதிர்ப்பார்ப்பு. அதன்படியே தொடர்புடைய வீடியோக்களில் பல இஸ்லாமியர்கள் நெகிழ்ந்து பின்னூட்டம் இட்டு இருக்கிறார்கள். இஸ்லாம் அற்புதம் (Miracle of Allah) மட்டுமல்ல இணையங்களில் ஏசுவின் அற்புதம், கிருஷ்ணனின் அற்புதம், சாய்பாபாவின் அற்புதம் என்று தேடினால் 1000க் கணக்கான வீடியோக்களை துப்பும். இன்னும் பெரியாரின் அற்புதம் (Miracle of Periyar) என்று வராதவரையில் பெரியார் இன்னும் சாமியாக்கப்படவில்லை என்று நம்புவோம். :)<br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_lvnKChUTlXQ/TH8FDOt_McI/AAAAAAAAIzs/ntG_rgRVdMY/s1600/missing_pooja.jpg"><img style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; cursor: pointer; width: 199px; height: 311px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_lvnKChUTlXQ/TH8FDOt_McI/AAAAAAAAIzs/ntG_rgRVdMY/s320/missing_pooja.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5512130021973504450" border="0" /></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://i.ixnp.com/images/v6.42/t.gif"><img style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; cursor: pointer; width: 1px; height: 1px;" src="http://i.ixnp.com/images/v6.42/t.gif" alt="" border="0" /></a>இன்னும் ஒரு அற்புதமான வதந்தி, <a href="http://www.hoax-slayer.com/help-pooja-find-parents.shtml">'பூஜாவை அவர்கள் பெற்றோர்களிடத்தில் சேர்க்க உதவுங்கள்'</a> என்கிற வதந்தி, இந்த வதந்தி 2003ல் இருந்தே பரவி வருவதாக இணையத் தேடல்களில் காணக் கிடைக்கிறது, பூஜா என்கிற வட இந்திய குழந்தையை பிச்சைக்காரனிடம் இருந்து மீட்டு அனாதை இல்லத்தில் சேர்த்திருப்பதாகவும், அந்தக் குழந்தை பெற்றோர் பெயர் தவிர்த்து ஊர் பெயரை புரியாத அளவுக்கு சொல்லுவதாகவும், ஹிந்தியை தாய் மொழியாகக் கொண்ட குழந்தை அவளை உங்களுக்கு தெரிந்தால் பெற்றோரை சென்றடைய உதவுங்கள் என்பதாக அச்செய்தி உலாவருகிறது. குழந்தையின் படத்தைப் பார்த்தால் அவை அண்மையில் டிஜிட்டல் கேமராவழி எடுத்தப் புகைப்படம் மாக இல்லாமல் பிலிம் ரோலில் எடுக்கப்பட்ட படத்தில் ஸ்கேன் நகல் போன்று இருப்பது தெளிவாகத் தெரிகிறது. அண்மையில் காணாமல் போய் இருந்தால் டிஜிட்டல் கேமராவில் எடுத்த பளிச் புகைப்படமே வந்திருக்கும் என்பதை அறிந்து கொள்ளலாம். குழந்தை பூஜாவைப் பற்றி இணைய மின் அஞ்சல் வழியாக பார்வேட் மெயில் என்பதாக கிடைக்கப் பெறும் இளகிய மனம் படைத்தோர் குழந்தை என்பதில் மனதை பரிகொடுத்து, உச் கொட்டி மற்றவர்களுக்கும் அந்த தகவலை அனுப்புகிறார்கள். மின் அஞ்சல் வர்சனாக வந்தவை தற்போது <a href="http://padaipali.wordpress.com/2010/09/01/%E0%AE%87%E0%AE%A8%E0%AF%8D%E0%AE%A4%E0%AE%95%E0%AF%8D-%E0%AE%95%E0%AF%81%E0%AE%B4%E0%AE%A8%E0%AF%8D%E0%AE%A4%E0%AF%88%E0%AE%AF%E0%AF%88-%E0%AE%89%E0%AE%99%E0%AF%8D%E0%AE%95%E0%AE%B3%E0%AF%81%E0%AE%95/">பதிவாக </a>(பதிவர் படைப்பாளி) எழுதப்படும் அளவுக்கு மாறி இருக்கிறது என்றாலும் அடிப்படையான பூஜாவின் பெயர் மற்றும் படங்களும் அதே தான். 2003ல் 4 வயதில் காணாமல் போன பூஜாவிற்கு தற்போது 11 வயது இருக்கலாம். 2003ல் கூட பூஜா காணமல் போனது உண்மையா என்பது ஆராய்ச்சிக்குரியது. 2000 ஆம் ஆண்டில் இருந்தே இணையம் பல்வேறு தரப்புகளால் நன்கு புழக்கத்தில் இருந்துவருகிறது.<br /><br />தொடர்புடைய அந்த குழந்தையின் பெற்றோருக்கு வேண்டாத ஒருவர் முன்பு நெருங்கி பழகிய ஒருவர் அவர்களை பலிவாங்க அவள் காணமல் போனதாக இணையங்களில் அவர்களுடையை தொலைபேசி எண்ணுடன் கொடுத்து பல்வேறு நபர்கள் அவர்களை தொடர்பு கொண்டு செய்தி உண்மையா என்று கேட்டு டார்சர் கொடுக்கக் கூட உள்நோக்கத்துடன் வெளி இடப் பட்டிருக்கலாம். (இணையங்களில் விமர்சனக் கட்டுரைகள் எழுதுவோர் தங்கள் குழந்தைகளின் படங்களை இணையங்களில் வெளியிட்டால் விமர்சனங்களால் பாதிக்கப்படுகிறோம் என்று நம்பும் கூட்டத்தாரும், தனிநபரும் இவ்வாறான அவதூறுகள் செய்ய வாய்ப்புகள் இணையத்தில் ஏராளம் உண்டு. எனவே சர்சைகளை எழுதுவோர் குறிப்பாக பெண் குழந்தைகளின் படங்களை இணையங்களில் வெளி இடாதீர்கள் என்று இதன் மூலம் நான் கேட்டுக் கொள்கிறேன்) பூஜாவுக்கும் பூஜாவின் பெற்றோர்களுக்கும் நேரும் கெதி நமக்கும் ஏற்படலாம். <a href="http://www.google.com.sg/#hl=en&amp;q=Help+Pooja+Find+Her+Parents&amp;aq=f&amp;aqi=&amp;aql=&amp;oq=Help+Pooja+Find+Her+Parents&amp;gs_rfai=&amp;fp=6fef3bf771f4c3b7">பூஜாவின் பெற்றோரை கண்டு பிடித்துத் தாருங்கள்</a> என்கிற தேடலில் 45,300 பக்கங்களை கூகுள் காட்டுகிறது.<br /><br />தகவலை நம்பி அதில் உள்ள எண்ணுக்கு பல்வேறு நபர்கள் தொடர்பு கொண்டு செய்தி உண்மையா என்று கேட்க அந்த எண்ணுக்கு உரியவர் மன உளைச்சல் அடைந்ததாக ஜெகதீஸ்வரன் என்கிற பதிவர் படைப்பாளியின் <a href="http://padaipali.wordpress.com/2010/09/01/%E0%AE%87%E0%AE%A8%E0%AF%8D%E0%AE%A4%E0%AE%95%E0%AF%8D-%E0%AE%95%E0%AF%81%E0%AE%B4%E0%AE%A8%E0%AF%8D%E0%AE%A4%E0%AF%88%E0%AE%AF%E0%AF%88-%E0%AE%89%E0%AE%99%E0%AF%8D%E0%AE%95%E0%AE%B3%E0%AF%81%E0%AE%95/">பதிவின் பின்னூட்டங்களில்</a> தெரிவித்துள்ளார். இந்தப் பதிவின் வழி நான் சொல்ல முயன்றது என்னவென்றால் 'இணையங்களில், பதிவுகளில், மின் அஞ்சல்களில் தகவல் பரிமாறுவோர், வந்த மின் அஞ்சலை அனுப்புவோர் தம்மைச் சார்ந்தவர்கள் கவனம் கொள்ள வேண்டும் என்பதாக அனுப்பும் தகவல்களின் உண்மைத் தன்மை குறித்து சிறுது சிந்தித்தோ அல்லது ஆராய்ந்தோ உறுதிப்படுத்திக் கொண்டு அனுப்பலாம், அவ்வாறு செய்யவில்லை என்றால் வதந்திகளிலும் சிலருக்கான சங்கடங்கள் பரவ நாமும் காரணமாக அமைந்துவிடுவோம்.<br /><br />புற உலகைப் போலவே இணைய உலகிலும் மனநோயாளிகள், ஏமாற்றுக்காரர்கள் நிரம்ப உண்டு.</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/10267267-6548841357087264726?l=govikannan.blogspot.com' alt='' /></div>

Posted by கோவி.கண்ணன் (noreply@blogger.com) on September 02, 2010 07:48 AM · permalink

  <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/_bEe2H0J8xQk/TH9OwDWjzLI/AAAAAAAAA8U/F67hGQ6QUzg/s1600/image+01.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://1.bp.blogspot.com/_bEe2H0J8xQk/TH9OwDWjzLI/AAAAAAAAA8U/F67hGQ6QUzg/s320/image+01.jpg" /></a></div><br />இளம் எழுத்தாளர் விஜயமகேந்திரனின் ’நகரத்திற்கு வெளியே’ சிறுகதைத் தொகுப்பு குறித்து சென்னையில் நடந்த இலக்கிய விமர்சன கூட்டம் அது. ‘அகநாழிகை’ பொன்.வாசுதேவன் கூட்டத்தை ஒழுங்கு செய்திருந்தார். டிஸ்கவரி புக் பேலஸ் என்ற புத்தகக்கடையில் நடந்து கொண்டிருந்தது. நூல் விமர்சனத்தை கவிஞர்கள் சிலர் நிகழ்த்துவதாக அறிவிக்கப்பட்டிருந்தது. இலக்கிய ஆர்வலர்கள் கூடிய இருந்த அந்த கூட்டத்துக்கு இடையே திடீரென ஒரு கோமாளி “கருப்பூ.. சிவப்பூ” என்று உரத்தக் சிரிப்புக்கிடையே சொல்லிக்கொண்டே நுழைந்தார். கையில் வண்ண வண்ண பலூன்கள். முகம் முழுக்க வெள்ளைப்பூச்சு அரிதாரம். கருப்பு மையில் பெரிய மீசை. பெரிய சிகப்பு மூக்கு.<br /><br />பார்வையாளர்களுக்கு என்ன நடக்கிறதென்றே புரியவில்லை. சட்டென்று விமர்சன நிகழ்விடத்தைக் கைப்பற்றிய அக்கோமாளி, கவிஞர் ரமேஷ் பிரேதனின் ‘பலூன் வியாபாரி’ என்ற கவிதையை உரக்க வாசித்தவாறே முன்வரிசையில் இருந்தவர்களுக்கு பலூனை விற்க ஆரம்பித்தார். கவிதைகளின் வரிகளுக்கேற்ப முகபாவனைகளும், உடல்மொழியும் சொல்லுக்கு சொல் மாறிக்கொண்டே இருந்தது. சீரியஸ் இலக்கியத்தை எதிர்ப்பார்த்து வந்தவர்களுக்கு, ‘சிரி’யஸ்ஸான நிகழ்வு ஒரு விதூஷகனால் நிகழ்த்தப்பட்டதில் இரட்டை மகிழ்ச்சி.<br /><br />பலூன் வியாபாரி கவிதை முடிந்ததுமே, ஆன்-த-ஸ்பாட்டில் கோமாளி வில்லனாக மாறினார். பார்வையாளர்கள் எதிரிலேயே கருப்பு மையை முகம் முழுக்க பூசினார். இப்போது அவரது கண்கள் கலங்கி, சிவந்து, முகம் விகாரமடைந்து அச்சமூட்டும் தோற்றம் நிலை கொண்டது. ரமேஷ் பிரேதனின் ‘காந்தியை கொன்றது தவறுதான்!’ கவிதையை வாசிக்கத் தொடங்கினார். கவிதையில் வாசகர்களுக்கு வைக்கப்படும் கேள்விகளை, பார்வையாளர்களை நோக்கி இவர் கேட்கத் தொடங்கினார். அரங்கில் இங்குமங்குமாக குதியாட்டம் போட்டபடி ஆக்ரோஷமான நடிப்பை வெளிப்படுத்திக் கொண்டே போனார். திடீரென துப்பாக்கியை நீட்டுவதைப் போல கையை நீட்டி ‘டுமீல்’லென்று சத்தமிட்டபடியே பிணமாக விழுந்தார். பார்வையாளர் மத்தியில் புத்தகத்தின் பக்கங்களை லேசாக புரட்டினாலும் ஒலி கேட்குமளவுக்கு நிசப்தம்.<br /><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/_bEe2H0J8xQk/TH9Oyj3-rpI/AAAAAAAAA8c/LWzac0uZfII/s1600/image+02.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://2.bp.blogspot.com/_bEe2H0J8xQk/TH9Oyj3-rpI/AAAAAAAAA8c/LWzac0uZfII/s320/image+02.jpg" /></a></div>அடுத்து சி.மோகன் எழுதிய ஒரு தலைப்பில்லாத கவிதை. ‘இன்று எனக்கு தூக்கம் வருகிறது’ இம்முறை மேக்கப்போடு, உடையும் மாறுகிறது. எல்லாமே பார்வையாளர்கள் கண்ணெதிரிலேயே. முகம் முழுக்க சிகப்பு மை. கருப்பு பனியனை துறந்து காவி பனியன். மனிதர்களின் குண இயல்புகளை வேறுபடுத்திக் காட்ட ‘வண்ணங்களை’ குறியீடாக பயன்படுத்துகிறார் அந்த நடிகர்.<br /><br />பதினைந்து நிமிடத்தில் நிகழ்த்தப்பட்ட மூன்று கவிதை நிகழ்த்துதல்கள் இவை. கவிதை நிகழ்த்துதல் என்ற சொல் உங்களுக்குப் புதிதாக இருக்கலாம். கவியரங்கங்களில் கவிதைகள் வாசிக்கப்படுவதுதான் மரபு. நவீன இலக்கியம் வாசிப்பையும், நடிப்பையும் ஒருங்கிணைக்கும் முயற்சிகளில் இப்போது ஈடுபட்டு வருகிறது. கவிதைகள் நாட்டிய நாடகங்களாக நிகழ்த்தப்பட்ட காலம் மாறி, புதுக்கவிதைகளை ஒரு திறமையான நடிகர் மூலமாக வாசகர்களுக்கு கொண்டு செல்லும் புதிய யுக்தி இது. ஏற்கனவே ஞானக்கூத்தன் போன்ற பெரிய கவிஞர்களின் கவிதைகள் இதுபோல நடிகர்களால் நடித்துக் காட்டப்பட்டதுண்டு. பொதுவாக கவிதைகளை வாசிக்கும்போது கிடைக்கும் அனுபவங்களின் தாக்கத்தை, இம்மாதிரியான கவிதை நிகழ்த்துதல்கள் பன்மடங்காக பெருக்குகிறது என்கிறார்கள் இலக்கிய ஆர்வலர்கள்.<br /><br />மேற்கண்ட கவிதைகளை நிகழ்த்திய நடிகர் தம்பிச்சோழன். தருமபுரி மாவட்டம் ஊத்துப்பள்ளி என்கிற கிராமத்தில் பிறந்த இவர் கூத்துப்பட்டறை அமைப்பில் நாடகம் எழுதுவதற்கும், நடிப்பிற்கும் பயிற்சி பெற்றவர். தேசிய நாடகப்பள்ளி நடத்திய நவீன நடிப்புப் பயிற்சிகளில் பங்கெடுத்துக் கொண்டவர்.<br /><br />இப்போது பள்ளிகளிலும், கல்லூரி மற்றும் தொண்டு நிறுவனங்களிலும் நாடகப் பயிற்சிப் பட்டறைகள் நடத்திக் கொண்டிருக்கிறார். கிராமப்புற பள்ளிக் குழந்தைகளுக்கு நாடகப் பயிற்சி அளிப்பதில் பெரும் ஆர்வம் கொண்டவர். தற்போது நமது பள்ளிகளில் கற்பிக்கப்படும் பாடங்களை செயல்வழிக் கற்றலாக நடிப்பு முறையில் கற்பிப்பது குறித்த ஆய்வினை செய்துவருகிறார்.<br /><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/_bEe2H0J8xQk/TH9O1rQms1I/AAAAAAAAA8k/96aPAd6jUCk/s1600/image+03.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://2.bp.blogspot.com/_bEe2H0J8xQk/TH9O1rQms1I/AAAAAAAAA8k/96aPAd6jUCk/s320/image+03.jpg" /></a></div>“ஒரு நடிகன் என்பவனுக்கு சினிமாவில் மட்டும்தான் வேலை இருக்கும் என்று நமது மக்கள் நம்பிக் கொண்டிருக்கிறார்கள். வரலாறு நெடுக நடிகர்கள் பிற மொழி இலக்கியங்களை தம் தாய் மொழி மக்களுக்கு கற்றுக் கொடுக்கும் இலக்கியத் தூதர்களாக இருந்திருக்கிறார்கள். தம் மொழி சிறப்புகளை அயல்மொழியாளர்களுக்கும் தங்கள் நடிப்பு மூலமாக வெளிப்படுத்தி வந்திருக்கிறார்கள்.<br /><br />நடிகனென்றால் சினிமாவில் மட்டும்தான் நடிக்க முடியும் என்ற மனோபாவத்தில் இருந்து நாம் வெளிவர வேண்டும். எனவேதான் சிறந்த கவிதைகளை மக்களிடம் நடிப்பு மூலமாக பரப்பவேண்டும் என்று திட்டமிட்டேன். மேடை வைத்து, டிக்கெட் வாங்கி பிரம்மாண்டமாக நிகழ்த்தி காட்டுவதில் எனக்கு விருப்பமில்லை. நடிகன் என்றால் கிடைத்த எந்த ஒரு இடத்திலும் அவனது திறமையை நிரூபித்துக் காட்ட வேண்டும். இந்த பதினைந்து நிமிட நிகழ்வுக்கு எனக்கு ரூபாய் நூற்றி ஐம்பது மட்டுமே செலவானது என்றால் நீங்கள் நம்பித்தான் ஆகவேண்டும்.<br /><br />சி. மோகன், அய்யப்ப மாதவன் போன்ற கவிஞர்களின் இன்னும் சில நல்ல கவிதைகளை நிகழ்த்திக் காட்ட தயாராகி வருகிறேன். நல்ல இலக்கியத்தை அறியாத சமூகம் நற்சமூகமாக மலராது. எனவேதான் நான் வாசித்து பெற்ற இன்பத்தை, நம் மக்களும் பெற வேண்டுமென்று எனக்குத் தெரிந்த நடிப்பு மூலமாக வெளிப்படுத்துகிறேன்” என்கிறார் தம்பிச்சோழன்.<br /><br />காலத்துக்கேற்ப எல்லாவற்றின் வடிவங்களும் மாறித்தான் வந்திருக்கின்றன. மாற்றம் மட்டுமே என்றும் மாற்றமில்லாததாக இருக்கிறது. எதிர்காலத்தில் கவிஞர்கள் தங்கள் கவிதைகளை எழுதி பத்திரிகைக்கு அனுப்பாமல், ஒரு நல்ல நடிகரைப் பிடித்து மக்கள் மத்தியில் நேரடியாக நிகழ்த்திக் காட்டும் ட்ரெண்ட் கூட வெகுவிரைவில் வரக்கூடும்.<br /><br />(நன்றி : புதிய தலைமுறை)<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/25593973-6329996746983026022?l=www.luckylookonline.com' alt='' /></div>

Posted by யுவகிருஷ்ணா (yuvakrishna@gmail.com) on September 02, 2010 07:17 AM · permalink

  <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/_bEe2H0J8xQk/TH3lBtHn6dI/AAAAAAAAA8E/ktDB9he6zlw/s1600/krishna+small.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://1.bp.blogspot.com/_bEe2H0J8xQk/TH3lBtHn6dI/AAAAAAAAA8E/ktDB9he6zlw/s320/krishna+small.jpg" /></a></div>பாவம். இந்த மாய கிருஷ்ணனுக்கு டிரெஸ் போட கூட வக்கில்லாத அளவுக்கு வறுமை. FULL LONG குழலையும் தொலைச்சிட்டதாலே அழுதுக்கிட்டு நிக்கிறான்!<br /><br />’ஆபாசக் கடவுள்’ கிருஷ்ணருக்கு ஏதோ ஒரு ஜெயந்தி சார்பாக பிறந்தநாள் வாழ்த்துகள்!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/25593973-9130097847195548194?l=www.luckylookonline.com' alt='' /></div>

Posted by யுவகிருஷ்ணா (yuvakrishna@gmail.com) on September 01, 2010 05:42 AM · permalink

  கொலைக்கு கொலை தண்டனையாகாது என்கிற விருமாண்டி வசனங்களைப் பேசிய கமல் உன்னைப் போல் ஒருவன் படத்தில் கொலைக்கு தண்டனை கொலை செய்யப்பட்டு மரணம் என்பதாக தீர்ப்பு எழுதிய போது திரை உலகம் வழியாக சொல்லப்படும் நீதிகள் என்பவை நடிகர்களின் பிழைப்பு வாதம் என்பதாக புரிந்து கொண்டேன். மற்றபடி கொலைகளும் அதற்கு மரண தண்டனைகளும் என்னால் ஏற்றுக் கொள்ள முடிவதில்லை. அரசுகளின் மரண தண்டனை என்பது கொலைகளின் எண்ணிக்கையைப் பொருத்ததே. ஒரே ஒரு கொலை செய்தால் பெரும்பாலும் மரண தண்டனைகள் கொடுக்கப்படுவதில்லை. ஒன்றுக்கு மேற்பட்ட என்கிற போது கொலையாளிகள் வாழத்தகுந்தவர்கள் இல்லை என்பதாக அரசுகள் தீர்ப்பு எழுதுகின்றன. இதிலும் கூட அரசியல்வாதிகளின் தூண்டுதலில் நடைபெறும் கலவரங்களினால் அப்பாவிகள் கொல்லப்படும் போது பெரிய தூண்டுதலுக்குக்காரணமான தலைவர்களுக்கு எந்த ஒரு தண்டனையும் கொடுக்கப்படுவதில்லை. அம்புகளை தண்டிக்கும் தீர்ப்புகள் என்பதாக அவை அமைந்துவிடுகின்றன என்பதால் இவ்வகை மரண தண்டனைகள் நீதியை நிலை நாட்டுகிறது என்பதாக நம்பப்படுவை நம்மை நாமே ஏமாற்றிப் பார்த்துக் கொள்ளும் சமூகப் பார்வை என்று புரிந்து கொள்கிறேன்.<br /><br />மரண தண்டனைகளை பாதிக்கப்படுபவர்களின் மன நிலையில் இருந்து பார்க்கவேண்டும், மற்றும் நம் உறவினர்கள் பாதிக்கப்பட்டால் நாம் மரண தண்டனைகளுக்கு எதிராக பேசுவோமா ? என்றெல்லாம் கூட சிலர் வியாக்கானம் கூறுகிறார்கள். என்னைப் பொருத்த அளவில் பாதிப்பு அடைந்தவர்கள் அதே போன்ற பாதிப்பு, பாதிப்பு ஏற்படுத்தியவர்களும் அடைய வேண்டும் என்று நினைக்க வேண்டும் என்பதாக சொல்லுகிறார்கள் என்று புரிந்து கொள்கிறேன். மரணம் அதன் வலியும் கொலைகாரர்களின் குடும்பங்களுக்கும் ஏற்பட்டால் தனக்கு ஏற்பட்ட மன வலிகள் ஆறும் என்பதாகக் கொள்ள வேண்டுமாம். பலிவாங்கும் மனநிலையால் காயங்கள் ஆறும் என்பதை என்னால் ஏற்றுக் கொள்ள முடிவதில்லை. கிட்டதட்ட என் வாரிசுகள் உன்னை கொன்றுவிட சம்மதம் என்றால் என்னை கொன்றுவிட உன்னை நான் அனுமதிக்கிறேன் என்பது போன்ற கொலைகளை அங்கீகரிக்கும் மறைமுக ஒப்புதல் போன்றவையே பலிக்கு பலி சரி என்பதான மனநிலைகள்.<br /><br />மரண தண்டனைகள் என்பவை மன்னர் ஆட்சி முறைகளின் நீட்சியாகத் தொடர்கிறதே அன்றி இன்றைய சமூக சூழலில் இன்றும் அவை தேவையான சட்டம் என்று சொல்வதற்கு எனக்கு ஒன்றும் இல்லை. நிரபராதிகள் தண்டிக்கப்பட்ட பிறகு அவற்றை சரிசெய்ய 'மவுனம், வருத்தம்' என்பது தவிர நம்மிடம் எந்த வித சட்டங்களும் இல்லை என்னும் போது கொலையாளிகளுக்கான மரண தண்டனைகள் சட்டங்கள் என்ற அளவில் நாம் சரி என்பது, எந்த விதத்தில் மனித உரிமைக்கான சட்டங்கள் தான் மரண தண்டனை சட்டங்கள் என்று கொள்ள முடியும் ?<br /><br />கொலைக்கு கொலையாக மரண தண்டனை சரி என்றால் (அரசுகளின் தண்டனைக்கு பயந்து முன்கூட்டியே) கொலைகளை செய்துவிட்டு தற்கொலை செய்து கொள்வதோ, மனித வெடிகுண்டுகளின் செயல்களையோ கண்டிக்க நமக்கு என்ன ஞாயாமோ, உரிமையோ, பொருளோ இருக்கிறதா ? மரண தண்டனைக்கும் பயப்படுபவன் கொலை செய்யமாட்டான் என்றால் தற்கொலை தாக்குதல்களை எந்த வகை கொலையில் சேர்ப்பது ? மரண தண்டனைகளினால் சமூகக் குற்றங்கள் குறைந்துவிட்டதற்கான ஆதாராங்கள் எதுவுமே இல்லை, உணர்ச்சி வசப்பட்டு கொலை செய்வதும், சூழலால் கொலை செய்வதும் எங்கும் எப்போதும் நடந்து கொண்டே இருக்கத்தான் செய்கிறது. சமூகக் கொடுங்கோலர்களை தடுக்க அவர்களை நிரந்தரமாக தனிமை படுத்துவதைத் தவிர்த்து நிரந்தரமாக கொலை செய்வது கொலையாளிகளின் செயல்களுக்கும் அரசுகளின் செயல்களுக்கும் பெரிய வேறுபாடு இல்லை. குற்றத்திற்கான தண்டனைகள் குற்றவாளிகள் மனம் திருந்த வாய்ப்பு, அதன் மூலம் அவர்களின் தொடர் குற்றங்களை தடுக்கலாம் என்பதே அடிப்படை சட்டங்களின் நோக்கம்.<br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_lvnKChUTlXQ/TH2vSrP57GI/AAAAAAAAIzk/NzgmEvi1DHU/s1600/penalty.jpg"><img style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; cursor: pointer; width: 250px; height: 320px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_lvnKChUTlXQ/TH2vSrP57GI/AAAAAAAAIzk/NzgmEvi1DHU/s320/penalty.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5511754254353296482" border="0" /></a>மரண தண்டனை சட்டங்களுக்கு ஞாயம் பேசுபவர்கள் பெரும்பாலும் மதவாதிகளாகவே இருக்கின்றனர். ஏனென்றால் பவுத்தம் தவிர்த்து பிற அனைத்திலுமே மரண தண்டனை சட்டங்களை கடுமையாக ஆதரிக்கும் மதங்களாகும். மேலும் அரசியல் சார்பு வாதிகளின் நிலைப்பாடுகள் அதைவிடக் கேவலம். ஈழமக்களின் ஒட்டுமொத்தப் படுகொலைக்கான தண்டனைகள் குறித்து எதுவும் பேசாதவர்களும், இந்திராகாந்தி படுகொலைக்குப் பிறகான 3000 சீக்கியர்களின் படுகொலைக்கு ஒரே ஒரு செருப்பு வீச்சு தவிர்த்து எந்த ஒரு தண்டனையும் அதில் ஈடுபட்டவர்களுக்குக் கொடுக்கப்படவில்லை, இவ்விரு அரசியல் சார்பு நிலைபாடுகள் கொண்டவர்கள் கூட பேருந்து எரிப்பில் மாணவிகள் கொலையில் ஈடுபட்டவர்களுக்கு கொடுக்கப்பட்ட மரண தண்டனைகள் நீதி வழங்கி இருப்பதாக குறிப்பிடுவது நகை முரண் அன்றோ ? தினகரன் அலுவலக படுகொலைக்களுக்கான மரண தண்டனைகள், சங்கர இராமன் படுகொலைக்கான மரண தண்டனைகள் வேண்டும் என்று குறிப்பிடுவர்களுக்கு அரசியல் நிலைப்பாட்டுத் தன்மையோடு மரண தண்டனை குறித்து சரி என்று ஞாயம் பேசுவோர் எந்த ஒரு பதிலையும் வைத்திருப்பதில்லை. எனவே அரசியல், மதவாதிகளின் மரண தண்டனை குறித்த கருத்துகளை நான் புறம் தள்ளுகிறேன். காந்தி கூட மகாத்மாவாக இல்லாவிட்டால் கோட்சேவை இந்த நாட்டின் இந்துத்துவ நிலைப்பாட்டால் தூக்கிலிட அனுமதித்திருக்க மாட்டார்கள்.<br /><br />இடுகையில் ஒட்டு மொத்தமாகச் சொல்ல வந்தது, பொதுவானவர்கள், சமூக நோக்கர்கள் 'கொலைகளுக்கு மரண தண்டனை சரி' என்றால் மனித நேயம் பேசி மனித வெடிகுண்டுகளின் செயல்களையோ, தற்கொலை தாக்குதல்களையோ நிறுத்த, கண்டனம் தெரிவிக்க யாருடைய உயிர் என்றாலும் மனித உயிர் மேன்மையானது என ஒப்பீட்டு அளவில் சொல்ல நமக்கு எந்த ஒரு வழியோ, ஞாயமோ தென்படவில்லை என்பதும் சரிதானே ?<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/10267267-5060040439240206746?l=govikannan.blogspot.com' alt='' /></div>

Posted by கோவி.கண்ணன் (noreply@blogger.com) on September 01, 2010 01:43 AM · permalink

  <a href="http://www.vinavu.com/2010/08/31/jyovram-pala/">http://www.vinavu.com/2010/08/31/jyovram-pala/</a><br /><br /><a href="http://www.google.com/buzz/115511813610845200164/bHuJAeb5mQf/%E0%AE%B5-%E0%AE%A9%E0%AE%B5-%E0%AE%AE-%E0%AE%AE-%E0%AE%95-%E0%AE%87-%E0%AE%95-%E0%AE%A4-%E0%AE%B4%E0%AE%B0">http://www.google.com/buzz/115511813610845200164/bHuJAeb5mQf/வ-னவ-ம-ம-க-இ-க-த-ழர</a><br /><br />மகஇகவை மற்ற கட்சிகளோடு ஒப்பிடக் கூடாது என்று எனக்குத் தோன்றுகிறது.<br /><br />திமுக, அதிமுக, பாமக முதலான கட்சிகள் இந்திய அரசியலமைப்புக்குள், தேர்தலில் போட்டியிடுவது, பத்திரிகைகளில் 'கொள்கை' பரப்புவது, மக்களுக்குப் பிடித்தபடி (அன்றைய தேதியில்) நடந்து கொண்டு பிரபலமடைவது என்று செயல்படுகிறார்கள்.<br /><br />மகஇகவைப் பொறுத்த வரை, இன்றைய ஆட்சியமைப்பையே முழுமையாக நிராகரிக்கிறார்கள் (என்பது எனக்குப் புரிந்தது). இந்த முதலாளித்துவ சந்தைப் பொருளாதார அமைப்பைத் தூக்கி எறிந்து புதிய சமூகம் உருவாக்குவது அவர்களது நீண்ட கால நோக்கம்.<br /><br />அதற்கான வேலைகளை மட்டும் செய்து கொண்டே இருக்கும் கர்மவீரர்கள் அவர்கள். இடையில் கிடைக்கும் பதவி, பணம், அங்கீகாரம் எல்லாம் ஒரு பொருட்டே இல்லை. ஜெயிலுக்குப் போவது ஒரு கௌரவம் என்பது கூட ஒத்துக் கொள்ளப்பட மாட்டாது.<br /><br />அடுத்த 10 ஆண்டுகளில் இல்லா விட்டாலும், 100 ஆண்டுகளிலாவது தாம் நம்பும் சமூகத்தை உருவாக்கி விடலாம் என்ற உறுதியான நம்பிக்கையில், அதற்காக இன்றைய என்ன செய்ய முடியுமோ அதை செய்து கொள்கிறார்கள்<br /><br />1. மக்கள் பிரச்சனைகளைக் கையில் எடுத்து போராடுவது மூலம் பொது மக்கள் மத்தியில் பணி செய்வது ஒரு பக்கம்.<br /><br />2. இன்னொரு பக்கம், நீண்ட கால நோக்கில் அறிவுஜீவிகளின் மத்தியில் &nbsp;கருத்தாக்கம் செய்வது &nbsp;முக்கியமான பணி.<br /><br />இரண்டாவது நோக்கத்தின் ஒரு பிரிவுதான் இணையத்தில் செயல்படுவது. மகஇக உறுப்பினர்கள் தாமாகவே இணையத்தில் செயல்பட ஆரம்பித்திருந்தாலும், பின்னர் அவர்களுக்குள் விவாதித்து ஒருங்கிணைந்து செயல்படுகிறார்கள் என்றே நினைக்கிறேன்.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3222812-7951271645190481364?l=masivakumar.blogspot.com' alt='' /></div>

Posted by மா சிவகுமார் (noreply@blogger.com) on August 31, 2010 11:11 AM · permalink

  <object height="385" width="640"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/vX07j9SDFcc?fs=1&amp;hl=en_US"></param><param name="allowFullScreen" value="true"></param><param name="allowscriptaccess" value="always"></param><embed src="http://www.youtube.com/v/vX07j9SDFcc?fs=1&amp;hl=en_US" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="440" height="385"></embed></object><br /><br />ரஜினிபட டயலாக் மாதிரி இருந்தாலும் இது தான் உண்மை. மேல இருக்க வீடியோவ பார்த்தீங்களா ? இந்த பத்துல சிம்பாக்கிட்ட (அதான் குட்டி லயன்) பெரிய சிங்கம் சொல்லும். நாம செத்தா புல்லாவறோம். புல்ல திங்கற மான நாம திங்கறோம். அப்படீங்கும்.பதிவுலகுக்கு கொஞ்சம் ப்ரேக் விட்டாலும் நம்ம கடமைய செய்யறதுக்கு வந்திருக்கேன். ஒவ்வொன்னா பார்ப்போமா ? வால்ஸ். லேட்டான பிறந்தநாள் வாழ்த்துக்கள். ஜோதிஜி. திருப்பூர் சாயப்பட்டறைகள் குறித்த அருமையான பதிவு வினவு தளத்தில். ஹேட்ஸ் ஆப். இணையத்தில் 'புரச்சி' செய்வதாக ட்விட்டரு, பஸ்ஸு, ரயிலு என்று குதித்துக்கொண்டு, காமெடி செய்துகொண்டு இருப்பதை பார்த்தேன். சிப்பு வந்துது சிப்பு. ஒரு பக்கம் பார்ப்பணீயத்தை கடுமையாக எதிப்பது. ஆனால் அதே பார்ப்பணீயத்துடன் நேரம் வரும்போதெல்லாம் கூட்டணி சேர்ந்துகொள்வது. நல்ல ஸ்டேட்டர்ஜி. பிழைப்புவாதம் என்றும் சொல்லலாம். <br /><br />ஒரு படத்தில் குட்டி சுவத்தில் உட்கார்ந்திருக்கும் இளைஞர்கள் 'பூமி மாதா சிரிக்கப்போறா, எல்லாரும் உள்ள போவப்போறீங்க' என்று சொல்லும் காமெடி பீஸை தூண்டி விட்டுவிட்டு, விழிப்பார்கள். ஒரு தகரத்தட்டை பார்த்தால் அந்த நியாபகம் தான் வருகிறது. உண்மையில் ஒரு விஷயத்துக்கு ஆதரவு தெரிவிப்பது, அல்லது எதிர்ப்பு தெரிவிப்பது, எல்லாவற்றுக்கும் ஒரு சார்பு நிலை நியாயம் இருக்கும். நாம் ஒரு சார்பு. அவன் ஒரு சார்பு. இவர்கள் க்ராஸ் ஆகாமல் இருப்பது நல்லது. இந்த சார்பு நிலை தாண்டி நட்பு பாராட்டலாமா, தேவையற்றதை ஒதுக்கி நல்லதை கொடுக்கலாமா என்று ஒரு மனக்குழப்பம். ஆனால் இந்த கூடா நட்பு தேவை இல்லை என்று தான் தோன்றுகிறது. இவர்களுடன் வைக்கும் தொடர்பு நாளை மன உளைச்சலைத்தான் கொடுக்கும்போல இருக்கிறது. இத்தனை கள்ளத்தனத்துடன் இருக்கும் இவர்கள் நாளை பாருக்கு அழைத்து சென்று மூக்கில் / முதுகில் குத்தமாட்டார்கள் என்பது என்ன உறுதி ?<br /><br />ஹமாம் விளம்பரத்தில் சுட்டிக்காட்டிய ஒரு விஷயம், இப்போது வருவதில்லை. சோப்பு யாரு மாத்தினா என்பதை போல அந்த விளம்பரத்தை யாரு மாத்தியிருந்தாலும் அவர்களுக்கு நன்றீஸ்.<br /><br />நேத்து ஒரு உயர்தர கடையில் கிறிஸ்டீன் சிஸ்டர்ஸு இருவர் ஷாப்பிங் வந்தார்கள். நான் பாட்டுக்கு என் வேலையை பார்த்துகொண்டு போயிருக்கலாம் தான். இருந்தாலும் அன்னை தெரசா கத்த்துக்கொடுத்த ஏழ்மை, எளிமை ஆகியவற்றை பின்பற்றுகிறார்களா என்று பார்க்க அவர்களை நான் பின்பற்றினேன் (கடையில்தான்). அவர்கள் பில்:<br /><br />- பியாமா சோப்<br />- மற்ற உயர்தர பேர்னஸ் க்ரீம்ஸு<br />- லேய்ஸ் சிப்ஸு<br />- ஆப்பிள் ட்ரிக்ஸ், இம்போர்ட்டட் ஐஸ் க்ரீம்ஸ் <br /><br />எவன் அப்பன் ஊட்டு காசு ? மேலும் இங்கே பெங்களூரில் ஒரு கிறிஸ்தவ சிஸ்டர் குழுமத்தின் நிலத்தை 25 கோடிக்கு ஐடி கம்பேனிக்கு விற்பனை செய்து நிதி திரட்டி. என்னத்தை சொல்ல. இவங்களை கேட்டா நாங்க சிறுபான்மை அது இது என்று அடித்து விடுவார்கள். லெட்ஸ் ஸீ.<br /><br />ரொம்பநாளாக ஆல் இன் ஆல் அழகு ராஜா கடைக்காக ஒரு இடுகையை தயார் செய்ய முயன்றுவருகிறேன். நேரம் தான் சிக்கமாட்டேங்குது. <br /><br />அடுத்த எரிச்சல், ஜோடி நம்பர் ஒன் ஜூனியர் என்று ஒரு ப்ரொக்ராம். அதில் சின்ன குழந்தைகளை நேத்து ராத்திரி யம்மா ரேஞ்சுக்கு ஆடுவதை என்னால் சகித்துக்கொள்ளவே முடியவில்லை. செக்ஸ் கல்விக்கு ஆதரவு கொடுக்கும் என்னால் குறைந்த வயதுள்ள குழந்தைகள் ஜோடி பாட்டுக்கு டேன்ஸ் ஆடுவதும் கெமிஸ்ட்ரி ஒர்க் அவுட்டு ஆவது அதை பெற்றவர்களே கை தட்டி ரசிப்பதும் ! யாராவது இந்த நிகழ்ச்சி தயாரிப்பாளரின் போன் நம்பர் கொடுக்கமுடியுமா ? நித்தி மேட்டரிலேயே டிவிக்கு தணிக்கை தேவை என்ற கருத்தையும் விவாதிக்கவேண்டிய நிலை இருந்தது. ஆனால் மன்னரின் (கலைஞர்) உறவினர்களின் தொலைக்காட்சி பெட்டியிலேயே இவ்வாறான நிகழ்வுகளின் ஒளிப்படத்தை காட்டியதால் நம்மால் எதுவும் செய்ய இயலவில்லை. பட்டத்து இளவளின் (ஸ்டாலின்) ஆட்சியிலாவது நாம் இந்த கோரிக்கையை எழுப்பி பார்ப்போம்.<br /><br />திருச்சியில் அம்மாவுக்கு கூடிய கூட்டம் அவரை வேடிக்கை பார்க்க வந்தவர்கள் என்று குஸ்பு சொல்லியிருக்கிறார். கழகத்தில் இணைந்தவுடன் குஸ்புவின் கன்னி (?) ஸ்டேட்மெண்ட் இது. வரும் காலத்தில் குஸ்பு மத்திய கல்வி மந்திரியாகி, தமிழகத்தின், இந்தியாவின் தலையெழுத்தை மாற்றி <br />அமைப்பார். மச்சான் புகழ் நமீதா, ஐநா சபையில் பேசுவார் என்று ஆவலுடன் எதிர்பார்த்து காத்திருக்கும் சாதாரண தமிழன் நான். நீங்க சொல்லுங்கம்மா கேட்டுக்கலாம்.<br /><br />அமெரிக்க பதிவர்களுக்கு ஒரு வருத்தமான செய்தி. விரைவில் இந்த ரெட்ப்ளேம் உங்கள் ஏரியாவில் லந்தை கூட்ட வருகிறது. ! அப்புறம் என்ன ? அமெரிக்காவில் இருந்து தமிழகத்தின் தலையெழுத்தை மாற்றும் நடவடிக்கை விரைவில் ஆரம்பமாகும். (சும்மா ஜோக்குபா. குஜமுகவில் தான் இணைவேன் முதல்ல).<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/26285239-7811011939484781665?l=tvpravi.blogspot.com' alt='' /></div>

Posted by செந்தழல் ரவி (noreply@blogger.com) on August 31, 2010 07:56 AM · permalink

  கடந்த பதிவான <a href="http://www.luckylookonline.com/2010/08/blog-post_30.html">’தூக்குத்தண்டனை’</a> எக்கச்சக்கமாக கண்டனங்களையும், குறைந்தளவிலான பாராட்டுகளையும், எகனை மொகனையான எதிர்வினைகளையும் பெற்றிருக்கிறது. ஃபேஸ்புக்கிலும், வலைப்பூவிலும் பெற்ற எதிர்வினைகளையும் விட மின்னஞ்சல்களில் பெற்றிருக்கும் எதிர்வினைகள் மிக அதிகம். இது ஒரு உலகளாவியப் பிரச்சினை என்பதால் தனிநபர் தொடர்பான, அவரவர் சார்பு அரசியல் தொடர்பான எதிர்வினைகளை விடுத்துவிட்டு, தனிப்பட்ட என் தேர்வில் நியாயமாக தெரியும் சில எதிர்வினைகளை முன்வைத்து மேற்கொண்டு உரையாடலாம் என திட்டமிட்டிருக்கிறேன்.<br /><br />1. மூன்று மாணவிகளின் உயிர் என்ன கிள்ளுக்கீரையா? அவர்கள் கொல்லப்பட்டதை ஆதரிக்கிறீர்களா? உன் தங்கையையோ, அக்காவையோ உயிரோடு கொளுத்தியிருந்தால் இப்படிதான் எழுதியிருப்பாயா?<br /><br />2. கொலைகாரர்களுக்கு அதிகபட்ச தண்டனையான தூக்குதான் சரி. இல்லையேல் மீண்டும் மீண்டும் கொலைகள் தொடரும்.<br /><br />3. தூக்குத்தண்டனை கொடுப்பதை விட்டு விட்டு சிறையில் வைத்து லெக்பீஸோடு பிரியாணி போடச் சொல்லுகிறீர்களா? அரசுக்கும் இவர்களால் வெட்டிச்செலவு.<br /><br />4. மரணதண்டனை வேண்டாம் சரி. வேறு என்னமாதிரியான தண்டனையை பரிந்துரைக்கிறீர்கள்.<br /><br />5. பஸ் எரிப்பு கொடூரத்தை நேரில் கண்ட தோழர் சஞ்சய்காந்தியின் வாக்குமூலம் : <a href="http://www.blog.sanjaigandhi.com/2010/08/blog-post_30.html">http://www.blog.sanjaigandhi.com/2010/08/blog-post_30.html</a><br /><br />இன்னும் ஏராளமான எதிர்வினைகள் வந்திருந்தாலும், மிக முக்கியமான விவாதத்துக்கான அடிப்படைக் கூறுகளை இவை கொண்டிருப்பதாக கருதுவதால், இவற்றை மட்டும் தேர்ந்தெடுத்து விவாதிக்கலாம் என்றிருக்கிறேன். என்னுடைய அரசியல் சார்பினை சுட்டிக்காட்டி ஆதரவாகவோ, எதிராகவோ வந்த எதிர்வினைகளை கைவிடுகிறேன். அதுபோலவே நான் பணிபுரியும் ஊடகத்தினை தொடர்புபடுத்தி எழுப்பப்பட்ட வினாக்களை வருத்தத்தோடு புறந்தள்ளுகிறேன்.<br /><br />ஒரு நிறுவனத்தில் பணிபுரிவதாலேயே சொந்தக்கருத்து எதுவும் அந்நிறுவனத்தின் ஊழியனுக்கு இருந்துவிடக்கூடாது என்று பலபேர் அக்கறையோடு கச்சைக்கட்டி அலைவதை காண வேடிக்கையாக இருக்கிறது. சமூக வலைத்தளங்களைப் பொறுத்தவரை என்னுடைய தனிப்பட்ட கருத்துகளைதான் நான் முன்வைக்கிறேன். இதற்கும், என்னுடைய தொழிலுக்கும் முடிச்சுப் போட்டு பேசுவது அயோக்கியத்தனம். அதுமாதிரி பேசும் நபர்களை தயவுதாட்சணியமின்றி ட்விட்டர், ஃபேஸ்புக் மற்றும் வலைத்தளங்களில் புறக்கணித்தும் வருகிறேன்.<br /><br />மரணதண்டனைக்கு எதிரான மனநிலையை ஒரு கொள்கையாகவே கொண்டவன் என்றமுறையில் மட்டுமே என்னுடைய கருத்துகளை தோழர்கள் எடுத்துக்கொள்ள வேண்டும் என்றும் வேண்டுகிறேன். மரணதண்டனை தீர்ப்பு எழுதும் நீதிபதிகளோ, வாதாடிய வழக்கறிஞர்களோ தண்டனை குறித்து மகிழ்வு அடைந்து விடுவதில்லை. இறுகிய முகத்தோடுதான் பலரும் இதுபோன்ற தீர்ப்பினை வரவேற்கிறார்கள்.<br /><br />ஓக்கே, லெட் அஸ் மூவ் டூ தி பாயிண்ட்ஸ்...<br /><br />1. மூன்று மாணவிகள் கொல்லப்பட்ட சம்பவம் மிக மிக மோசமானது. திரும்பவும் அப்படியொரு நிகழ்வு ஏற்பட்டுவிடவே கூடாது என்பதில் மாற்றுக்கருத்து ஏதுமில்லை. அவர்கள் கொல்லப்பட்டதை மனநிதானத்தோடு இருப்பவர்கள் யாரும் ஆதரித்து விடமுடியாது. என்னுடைய சிறுவயதில் ராஜீவ் கொல்லப்பட்டபோது அதை மகிழ்ச்சியோடு வரவேற்ற நிமிடங்கள் எவ்வளவு அயோக்கியத்தனமானது என்பதை பிற்பாடுதான் உணர்ந்தேன். உயிரிழப்பு என்பது மோசமானது, அது யாருடைய உயிராக இருந்தாலும். கொலை செய்தவர்களையே பதிலுக்கு கொலை செய்யக்கூடாது என்று சொல்லுபவன், எப்படி மூன்று உயிர்கள் கொல்லப்பட்டதை வரவேற்பான் என்று லாஜிக்காக பின்னூட்டம் இடுபவர்கள் சிந்தித்துப் பார்க்க வேண்டும் என்று கேட்டுக் கொள்கிறேன். இதே கருத்தை மதுரை தினகரன் ஊழியர்கள் கொல்லப்பட்ட சம்பவத்துக்கும் பொறுத்திப் பார்த்துக் கொள்ளலாம்.<br /><br />2. மரணம் என்பது தண்டனையல்ல என்பதுதான் நமது வாதமே. உலகம் என்பதே ஒரு சிறைக்கூடம் என்பது தத்துவவாதிகளின் சிந்தனைகளில் உதிக்கும் கருத்து. இந்த சிறைக்கூடத்திலிருந்து ஒருவருக்கு விடுதலை அளிப்பது எப்படி தண்டனையாக இருக்கக்கூடும்? கொலை செய்தவர்களை பதிலுக்கு கொலை செய்துவிட்டால், இனி கொலைகள் தொடராது என்பது மிக மிக அபத்தமான வாதம். நாகரிகம் தொடங்கிய 3000 ஆண்டுகளாக உலகில் இருக்கும் நடைமுறை மரணதண்டனை. கொலைகள் நின்றுவிட்டதா என்ன?<br /><br />3. குற்றவாளிகளை சிறையில் அடைத்து, வேறு குற்றங்கள் செய்யாமல் தடுப்பதைவிட அரசுக்கு வேறென்ன பெரிய வேலை இருந்துவிடப் போகிறது? குற்றவாளிகளும் மனிதர்கள்தானே? அவர்களுக்கு வயிறு இல்லையா? பசி இல்லையா? சக மனிதர்களுக்கு வாரத்துக்கு ஒருமுறை லெக் பீஸ் பிரியாணி போடுவதைகூட ஆட்சேபிக்கும் அளவுக்கு நம் சமூகத்தின் மனப்பான்மை குறுகிவிட்டதா என்று எண்ணத் தோன்றுகிறது. அதிலும் விருந்தோம்பலுக்கு பெயர்போன தமிழர்கள் இவ்வாறெல்லாம் கருத்து கொண்டிருப்பது அதிர்ச்சிகரமானது.<br /><br />4. மரணம் என்பது தண்டனையல்ல, விடுதலை என்று தத்துவார்த்தமாக 2வது பாயிண்டில் விவாதித்து விட்டதால், நடைமுறையிலிருக்கும் ஆயுள் தண்டனைகளை அதிகபட்சத் தண்டனைகளாக பரிந்துரைக்கிறேன். இரட்டை ஆயுள் தண்டனை போல சாகும் வரை ஆயுள் தண்டனை கூட கொடுக்கலாம். நம்முடைய சட்டத்தில் ஏற்கனவே இதற்கு இடமுண்டு. தர்மபுரி கொலை சம்பவ குற்றவாளிகளைப் போன்ற கொடூரமான குற்றவாளிகளுக்கு நன்னடத்தை அடிப்படையிலோ அல்லது அரசுகளின் மன்னிப்பு அடிப்படையிலோ சாகும்வரை விடுதலையே கிடையாது என்று சட்டத்திருத்தமும் கொண்டு வரலாம். வாழ்வு முழுக்க நான்கு சுவர்கள்தான் உலகம் என்பதை விட கொடுமையான தண்டனை வேறென்ன இருந்துவிட முடியும்? - சிறைவாழ்க்கை எவ்வளவு கொடூரமானது என்பதை உணர ஹென்றி ஷாரியரின் பாப்பிலோன் (தமிழில் ரா.கி.ரங்கராஜனின் பட்டாம்பூச்சி) நூலை பரிந்துரைக்கிறேன்.<br /><br />5. தோழர் சஞ்சய்காந்தி நேரில் கண்ட நிகழ்வுகளின் அடிப்படையில் அவரது உணர்வுகளை சில தகவல் பிழைகளோடு கொட்டியிருக்கிறார். அன்று அவர் கேட்ட மரண ஓலம் அவரது வாழ்வின் எல்லா நாட்களையும் தொந்தரவு செய்துக்கொண்டே இருக்கும் என்பதை உணரமுடிகிறது. அதன் அடிப்படையில் குற்றவாளிகளுக்கு மரணதண்டனை அவசியம் நிறைவேற்றியாக வேண்டும் என்று கட்டளையிடுகிறார். ஒருவேளை இம்மூவரும் தூக்கில் இடப்பட்டால் - அதன் விளைவாக சிறைவாசலில் இறந்தவர்களின் உற்றாரும், உறவினரும் எழுப்பிடப்போகும் மரண ஓலத்தையும் தோழர் நேரில் கேட்பாரேயானால் - மரணதண்டனை குறித்த தனது மனப்பான்மையை மாற்றிக் கொள்வார் என்று நம்புகிறேன்.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/25593973-9222842573010994735?l=www.luckylookonline.com' alt='' /></div>

Posted by யுவகிருஷ்ணா (yuvakrishna@gmail.com) on August 31, 2010 07:47 AM · permalink

  <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/_bEe2H0J8xQk/THtaNO-MvFI/AAAAAAAAA78/asuOK2wsrPo/s1600/hanging.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://2.bp.blogspot.com/_bEe2H0J8xQk/THtaNO-MvFI/AAAAAAAAA78/asuOK2wsrPo/s320/hanging.jpg" /></a></div>தர்மபுரி பஸ் எரிப்பும், அதைத் தொடர்ந்து மாணவிகள் உயிரிழப்பும் நிச்சயமாக மன்னிக்க முடியாத குற்றமே. சேலம் நீதிமன்றம் அவ்வழக்கில் தொடர்புடைய குற்றவாளிகளில் மூவருக்கு தூக்குத் தண்டனையை தீர்ப்பாக விதித்தது. சென்னை உயர்நீதிமன்றமும் இவர்களது மரணதண்டனையை உறுதி செய்துவிட்ட நிலையில் உச்சநீதிமன்றமும் இப்போது கைவிரித்து விட்டதாக தெரிகிறது.<br /><br />மரணதண்டனைக்கு எதிரான மனநிலை கொண்டவன் என்ற முறையில் உச்சநீதிமன்றத்தின் இந்த தீர்ப்பு எனக்கு கடுமையான மன உளைச்சலைத் தருகிறது. கொலை செய்வது என்பதை எப்படி காட்டுமிராண்டித் தனமாக நினைக்கிறோமோ, அதுபோலவே கொலை செய்தவனை சட்டப்படி அரசு பதிலுக்கு கொலை செய்வதையும் காட்டுமிராண்டித்தனமாகவே நினைத்தாக வேண்டும். பல்லுக்கு பல், கண்ணுக்கு கண் என்று தண்டனை விதிக்கக்கூடிய அளவில்தான் இன்னமும் நம் சட்டம் பணியாற்றுகிறதா என்பதை சட்டத்தை உருவாக்குகிறவர்களும், பயன்படுத்துபவர்களும் பரிசீலனை செய்து பார்த்துக் கொள்ள வேண்டும்.<br /><br />"நீதிமன்றம் விதிக்கிற தண்டனையால் ஒரு மனித உயிர் பறிக்கப்படுகின்ற ஒவ்வொரு அதிகாலையிலும் மனித உரிமையின் கொடி அரைக்கம்பத்தில் பறக்கிறது" என்று நீதியரசர் வி.ஆர். கிருஷ்ணய்யர் ஒரு தீர்ப்பில் கூறியிருப்பதை இங்கே நினைவுகூர வேண்டும். "கடவுள் தந்த உயிரைப் பறிக்க எந்த மனிதனுக்கும் உரிமை இல்லை. உயிரைப் பறிக்கும் உரிமை அரசுக்கும் கிடையாது" என்பது இந்தியா தனது தேசப்பிதாவாக கொண்டாடும் உத்தமர் காந்தியின் வாக்கு.<br /><br />பணத்தின் மீது காந்திப் படத்தை அச்சடிக்கும் இந்தியா, காந்தியின் சிந்தனைகளுக்கு ஓரளவுக்காவது மதிப்பு கொடுக்குமாயின், மரணதண்டனை என்ற காட்டுமிராண்டித்தனத்தினை சட்டத்திருத்தம் மூலமாக ஒழித்திட முன்வந்திட வேண்டும். மூன்றாம் உலக நாடுகள் பலவும் தங்களது நாடுகளில் இந்த காட்டுமிராண்டித்தனத்தினை ஏற்கனவே ஒழித்துவிட்டன. காந்தியால் சுதந்திரம் பெற்ற அகிம்சை நாடு, புத்தன் பிறந்த மண் என்றெல்லாம் உலகில் அறியப்படும் இந்தியா இன்னமும் இதை ஒழிக்காதது வெட்கக்கேடு. மவுண்ட் பேட்டனை கொடூரமாக கொன்ற கொலைகாரனுக்கு கூட பிரிட்டிஷ் அரசாங்கம் மரணத்தண்டனை விதிக்கவில்லை.<br /><br />ஒரு மனிதனுக்கு மரணம் என்பதுதான் இறுதிநாள். லாஜிக்கலாக யோசித்துப் பார்த்தால் நீதிமன்ற ஆணையின் பேரில் தூக்குத்தண்டனை ஒருவனுக்கு இறுதிநாளாக அமைந்துவிட்டால் அது எப்படி தண்டனை ஆகுமென்று தெரியவில்லை. மரணத்தண்டனை விதிக்கப்பட்டு மரணமடையும் ஒருவனின் குடும்பம்தான் தண்டனையை அனுபவிக்கிறதே தவிர, உலகை விட்டு விடைபெற்றுவிடும் குற்றவாளி அல்ல.<br /><br />ராஜிவ்காந்தி கொலைவழக்கில் மரணதண்டனை பெற்ற பேரறிவாளன் - சாந்தன் - முருகன், அப்சல் குரு, இப்போது தர்மபுரி பஸ் எரிப்பு சம்பவ குற்றவாளிகள் நெடுஞ்செழியன் - ரவீந்திரன் - முனியப்பன் உள்ளிட்டோரில் யார் ஒருவர் தூக்கில் போடப்பட்டாலும், இந்தியாவின் அகிம்சை முகமூடி உலகநாடுகள் மத்தியில் சந்திசிரிக்கும் என்பது உறுதி.<br /><br />சர்வதேச நாடுகள் மரணதண்டனையை ஒழிக்க வேண்டும் என்று ஐ.நா. பல்லாண்டுகளாக கரடியாக கத்தி வருகிறது. உலகில் கிட்டத்தட்ட 135 நாடுகள் ஒட்டுமொத்தமாக இந்த காட்டுமிராண்டித் தண்டனையை ஒழித்துவிட்டன. சுமார் 30 நாடுகளில் மரணதண்டனை வழக்கத்தில் இருந்தாலும் கடந்த பத்தாண்டுகளாக யாருக்கும் இத்தண்டனையை விதிக்கவில்லை. சுமார் 60 நாடுகளில் தான் இக்கொடுமை வழக்கத்தில் இருக்கிறது. இதில் இந்தியாவும் ஒன்று.<br /><br />நீதிமன்றங்களால் மரணதண்டனை விதிக்கப்பட்டவர்கள் பிற்பாடு கருணையளிக்கப்பட்டு விடுவிக்கப்பட்டதெல்லாம் ஏற்கனவே நடந்திருக்கும் முன்னுதாரணங்கள்தான். தமிழக அளவில் ஏற்கனவே தூக்குத்தண்டனை விதிக்கப்பட்ட தோழர் தியாகு, புலவர் கலியபெருமாள் போன்றவருக்கு விதிக்கப்பட்ட தண்டனையை ரத்து செய்ததில் முதல்வர் கலைஞருக்கு முக்கியப் பங்குண்டு. மனிதநேய அடிப்படையில் முதல்வர் உடனடியாக இவ்விஷயத்தில் தலையிட்டு ராஜீவ்காந்தி கொலைவழக்கு மற்றும் தர்மபுரி பஸ் எரிப்பு சம்பவங்களில் மரணத்தண்டனை விதிக்கப்பட்டவர்களின் தண்டனையை ஆயுள் தண்டனையாக மாற்றிட ஆவன செய்திட வேண்டும். கொள்கையளவில் மரணத்தண்டனையை எதிர்ப்பது என்பது பகுத்தறிவாளர்களின் கடமையும் கூட என்பது கலைஞருக்கு நன்றாகவே தெரியும். இந்திய அளவில் முடியாவிட்டாலும் தமிழக அளவிலாவது மரணத்தண்டனை என்ற அரச பயங்கரவாதம் முற்றிலும் கலைஞரால் ஒழிக்கப்படுமேயானால் மனிதம் இருக்கும் வரை அவரது பெயரும் வரலாற்றில் நிலைத்திருக்கும்.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/25593973-5084769849005393452?l=www.luckylookonline.com' alt='' /></div>

Posted by யுவகிருஷ்ணா (yuvakrishna@gmail.com) on August 30, 2010 07:26 AM · permalink

  <span style="font-weight: bold; color: rgb(204, 0, 0);">குதிரு 1:</span><br /><span style="font-style: italic; color: rgb(102, 102, 102);">"நான் ஒன்னும் அமெரிக்காவுக்காக வேலை செய்யல... புலீஸ் நம்புங்க.." </span>- <a href="http://www.blogger.com/%20http://timesofindia.indiatimes.com/articleshow/6436119.cms">மன்மோகன்சிங்</a><br /><br />I'm not working for US, PM tells opposition<br />Aug 26, 2010, 04.06am IST<br /><br />அவரே சொல்லிட்டாரு அதனால 'உண்மையாத்தான்' இருக்கும் என்று கட்டாயம் எல்லாரும் நம்பிருங்க.<br /><br /><div style="text-align: center;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://www.4tamilmedia.com/ww1/images/stories/1news/worldnews/g8_obama_man.jpg"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 610px; height: 476px;" src="http://www.4tamilmedia.com/ww1/images/stories/1news/worldnews/g8_obama_man.jpg" alt="" border="0" /></a><span style="font-weight: bold;font-size:85%;" >(ஒபமா அய்யா, இப்படி சொல்லித்தான்யா மெயின்டெய்ன் பன்னிட்டுருக்கேன்!!)</span><br /></div><br /><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(204, 0, 0);">குதிரு 2:</span><br /><br />வடிவேலு: எனக்கு கோவம் வராது....<br /><br />அடிக்கிறவன்: வந்தா?<br /><br />வடிவேலு: அதான் வராதுன்னு சொல்றேன்ல அப்புறம் ஏன்யா அத எதிர்பாக்குறீங்க....<br /><br />மூத்திர சந்தில் அடிவாங்கி அலும்பு விடும் வடிவேலு கேரக்டர் பேசும் பிரபல வசனம்தான் மேலே உள்ளது. இதே போல பிரதமர் மன்மோகன்சிங்கும் சமீபத்தில் தான் வாங்கிய அடிமேல் அடிகளுக்குப் பிறகு <a href="http://timesofindia.indiatimes.com/india/PM-calls-for-non-lethal-ways-to-control-protests/articleshow/6441888.cms">அலும்பினார்.. பிறகு பம்மினார்... </a><br /><br /><span style="font-weight: bold;">அலும்பல்:</span><br /><span style="font-style: italic; color: rgb(102, 102, 102);">உயிரிழப்பு ஏற்படுத்தாத முறைகளைக் கொண்டு </span><span style="font-style: italic; color: rgb(102, 102, 102);">போராட்டங்களை </span><span style="font-style: italic; color: rgb(102, 102, 102);">கட்டுப்படுத்த வேண்டும்</span> - 'அலும்பு' மன்மோகன்<br /><br /><span style="font-weight: bold;">பம்மல்:</span><br /><span style="font-style: italic; color: rgb(102, 102, 102);">இந்தியாவை போலிஸ்காரங்களை வைச்சி மேய்க்கிறது வரவர சிரமமாப் போய்க்கினேக்கீது</span> - 'வடிவேலு' மன்மோகன்சிங்<br /><br />காஷ்மீர், வடகிழக்கு, தண்டகாரன்யா போராட்டங்கள், நாடு முழுவதும் பல்வேறு விவசாயிகள் கிளர்ச்சி என திசை திக்கில்லாமல் வகை தொகையாக மக்களிடம் வாங்கிக் கட்டிக் கொண்டுள்ள மன்மோகன், உதிர்த்த முத்துக்கள்தான் மேலே உள்ளவை. ஆனாலும், ரொம்ப நல்லவன்யா.....<br /><br /><div style="text-align: center;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://www.bbc.co.uk/worldservice/images/2009/06/20090614185031manmohan_singh416.jpg"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 416px; height: 225px;" src="http://www.bbc.co.uk/worldservice/images/2009/06/20090614185031manmohan_singh416.jpg" alt="" border="0" /></a><span style="font-weight: bold;font-size:85%;" >(பிம்பிலிக்கி பிலாப்பி... மாமா பிஸ்கோத்து....)</span><br /><br /></div><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(204, 0, 0);">குதிரு 3:</span><br /><span style="font-style: italic; color: rgb(102, 102, 102);">"காவி பயங்கரவாதம்னு இல்லாததையும், பொல்லாததையும் சொல்லக் கூடாது, திரும்பத் திரும்பச் சொன்னா... வலிக்குது அழுதுறுவேன்"</span> - பாஜக மற்றும் காங்கிரசில் உள்ள <a href="http://poar-parai.blogspot.com/2010/07/blog-post_18.html">ஆர் எஸ் எஸ்</a> அல்லக்கைகள் புலம்பல்.<br /><br /><div style="text-align: center;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://t1.gstatic.com/images?q=tbn:b9hhbZ85yGVY6M:http://wondersofpakistan.files.wordpress.com/2008/12/1-54-billboard2.jpg"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 98px; height: 124px;" src="http://t1.gstatic.com/images?q=tbn:b9hhbZ85yGVY6M:http://wondersofpakistan.files.wordpress.com/2008/12/1-54-billboard2.jpg" alt="" border="0" /></a><span style="font-weight: bold;font-size:85%;" >(காவி பயங்கரவாத அமைப்பைச் சேர்ந்த உறுப்பினன் ஒருவன்)</span><br /></div><br /><div style="text-align: center;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://www.zeenews.com/Img/2008/11/22/indreshkumar221108.jpg"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 123px; height: 123px;" src="http://www.zeenews.com/Img/2008/11/22/indreshkumar221108.jpg" alt="" border="0" /></a><span style="font-size:85%;"><span style="font-weight: bold;font-size:85%;" >(இந்து பயங்கரவாதி இந்திரேஸ் குமார் - ஆர் எஸ் எஸ் தலைவன்)</span><span style="font-size:85%;"></span></span><br /><span style="font-size:85%;"></span></div><br /><br /><a href="http://poar-parai.blogspot.com/2010/07/blog-post_18.html">ஆர் எஸ் எஸ்ல</a> அப்ரண்டிஸா இருந்து குண்டு வைக்கிறது, நாட்டைக் கூட்டிக் கொடுப்பது போன்ற தேசத் துரோக வேலைகளை கத்துக்கிட்டு பிறகு குண்டு வைத்து மாட்டிக் கொண்டுள்ளனர் காவி ஆர் எஸ் எஸ் பயங்கரவாதிகள். இதக் குறிப்பிட்டு பா. சிதம்பரம் இந்தியாவில் காவி பயங்கரவாதம்னு ஒரு புது போக்கு(??) உருவாகியுள்ளதுன்னு சொன்னதுக்குத்தான் இப்படி அழுது மூக்கு வடிச்சிருக்கு காவி கும்பல்.<br /><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(204, 0, 0);"><br />குதிரு 4:</span><br /><span style="font-style: italic; color: rgb(102, 102, 102);">"விலைவாசி குறைந்து கொண்டே இருப்பது இனி தொடரும், வருட இறுதியில் பணவீக்கம் 6%த்தை அடைந்துவிடும்"</span> - மாண்டேக் சிங் <a href="http://www.indianexpress.com/news/Inflation-in-single-digit-figure--dips-to-9-97-pc/661214">அலுவாலியா</a>.<br /><br />இத்த இவர் சொன்னது ஜூலை மாசம் (அதுக்கு முந்தின மாசம், அதுக்கும் முந்தின மாசம்னு எல்லா மாசமும் இந்த டேப்ரிக்கார்டரத்தான் அவரு ஓடவிடுவாரு).<br /><br />இப்படி விலைவாசி ஒரேயடியாக 'குறைந்ததால்' சல்லிசாக கிடைத்த முட்டை, தக்காளிகளை மொத்தமாக அள்ளிக் கொண்டு போய் மாண்டேக் சிங் அலுவாலியாவிற்கு அபிசேஹம் செய்து மகிழ்ந்துள்ளனர் மேற்கு வங்க மாணவர்கள். சிங்கும் சந்தோசமாக ஏற்றுக் கொண்டார் என்று <a href="http://www.dnaindia.com/india/report_students-make-inflation-statement-by-hurling-eggs-at-montek-singh-ahluwalia_1430197">கேள்வி</a>??<br /><br />அப்புறம் மக்களே.. நாம எப்போ இதே மாதிரி விலைவாசியைக் கொண்டாடப் போறோம்?<br /><br /><div style="text-align: center;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://www.thehindubusinessline.com/2007/09/12/images/2007091250050801.jpg"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 267px; height: 350px;" src="http://www.thehindubusinessline.com/2007/09/12/images/2007091250050801.jpg" alt="" border="0" /></a><span style="font-weight: bold;font-size:85%;" >(போட்டோவப் பாத்தா சந்தோசமா இருக்குற மாதிரி தெரியலயே...)<br /></span></div><br /><br /><div style="text-align: center;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://www.tribuneindia.com/2004/20040706/bz3.jpg"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 180px; height: 186px;" src="http://www.tribuneindia.com/2004/20040706/bz3.jpg" alt="" border="0" /></a><span style="font-weight: bold;font-size:85%;" >(இங்க வைச்சிதாங்க மூச்சுத் திணறத் திணற முட்டையெறிஞ்சாங்க... அவ்....)<br /><br /></span></div><br /><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(204, 0, 0);">குதிரு 5:</span><br /><br /><div style="text-align: center;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://ibnlive.in.com/pix/sitepix/07_2009/evm-rig313.jpg"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 313px; height: 234px;" src="http://ibnlive.in.com/pix/sitepix/07_2009/evm-rig313.jpg" alt="" border="0" /></a><span style="font-weight: bold;font-size:85%;" >(இதோ போட்டோலக் கீதே இதுதாம்பா உலகின் மிகப் பெரிய ஜனநாயகம்)<br /></span></div><br />உலகின் மிகப் பெரிய ஜனநாயகம் இந்தியா அப்படின்னு சொல்றதே அப்பன் குதிருக்குள்ள இல்லனு சொல்ற மாதிரிதான் இருக்கும். அதையும் தூக்கி சாப்புடுற மாதிரி ஒன்னு நடந்துருக்கு.<br /><br />'எங்க வோட்டு மெசின் ரொம்ப ஸ்டிராங்க், முடிஞ்சா யார்னாலும் அத உடைக்க ட்ரை பன்னலாம்னு' போன தேர்தல் முடிஞ்ச உடனே எலக்சன் கமிசன் ஒரு சவால் விட்டது. சரி அதையுந்தான் பாப்போமேனு ஹரி என்ற ஒருவர் <a href="http://www.indianevm.com/news.php">வோட்டு மெசின </a>கொடுங்கன்னு கேட்டாக்க, எலக்சன் கமிசன் கொடுக்க மறுத்துடுச்சி. அவர் அங்க இங்க ஆளப் பிடிச்சு ஒரு மெசின <a href="http://www.dnaindia.com/mumbai/report_ec-defends-arrest-of-engineer-who-exposed-evm-flaws_1428821">எப்படியோ 'ரெடி' பன்னி அத உடைச்சிட்டார்</a>. அத்தோட இல்லாம<span style="font-weight: bold; color: rgb(102, 102, 102);"> "அய்யா உங்க ஜனநாயகத்த தூக்கி நிறுத்துற வோட்டு மிசினு பூட்டகேசுங்கோ, டுபாக்கூருங்கோ"</span> அப்படின்னு பப்ளிக்கா அறிவிச்சுட்டார். வோட்டு மெசின் டூபாக்கூருனு ஏற்கனவே தெரிஞ்சனாலதான் சவால் விட்டுட்டு அமைதியா கிடந்தது எலக்சன் கமிஷன். இப்போ இந்த 'ஜனநாயக' உண்மையை ஹரி அம்படுத்தினாலும் படுத்தினார், அவரை ஏழரை நாட்டு சனிகளில் ஒன்றான போலீசு பீடை <a href="http://news.smh.com.au/breaking-news-world/man-exposes-flaws-in-india-vote-machines-20100826-13udu.html">பிடித்துக் கொண்டு படுத்துகிறது</a>. அது மட்டுமா அடுத்ததா நீதிமன்ற பீடையும் பிடித்துக் கொண்டு அவரை சிறைக்கு அனுப்பி வைத்துள்ளது. இது 'ஜனநாயகத்தை' பாதுகாக்க எடுக்கப்பட்ட 'ஜனநாயகமான' நடவடிக்கையாம். பின்ன? எங்கப்பன் குதிருக்குள்ள இல்லன்னு நான் சொல்லுவேன், அது வேற. அதுவே இன்னொருத்தன் வந்து உங்கப்பன் அந்தக் குதிருக்குள்ள இல்லனு 'நாட்டக்' காட்டிக் கொடுத்தான்னா... ங்..கொய்யால சும்மா விட்டுறுவோமா?<br /><br />நாங்கலே ரொம்ப நாளா இதத்தான் ஜனநாயகம்னு சொல்லி இவிங்கள நம்ப வைச்சுக்கிட்டு இருக்கோம் திடீர்னு வந்து இப்படி அம்பலப்படுத்தினா பிடிச்சு ராடு அடிச்சுர மாட்டோம்? <a href="http://news.rediff.com/interview/2010/aug/24/hari-prasad-is-a-hero-not-a-thief.htm">ஜனநாயகம்னா சும்மாவா?</a><br /><br /><div style="text-align: center;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://indiaevm.org/authors_sm.jpg"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 229px;" src="http://indiaevm.org/authors_sm.jpg" alt="" border="0" /></a><span style="font-size:85%;"><span style="font-weight: bold;">நடுவால சிரிச்சுகினே போஸ் கொடுக்குறாரே, அவருதாம்பா இந்திய ஜனநாயகத்தின் அந்த 'அபாயகரமான' எதிரி!!</span></span><br /><br /><br /><div style="text-align: left;"><span style="color: rgb(255, 0, 0); font-weight: bold;">அசுரன்</span><br /></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/28837873-4065952203279030615?l=poar-parai.blogspot.com' alt='' /></div>

Posted by அசுரன் (noreply@blogger.com) on August 30, 2010 04:17 AM · permalink

  முதலில் குட்டிக் கோவியார் வருகைக்கு அலைபேசி, பதிவு, Buzz, மின் அஞ்சல், குறுஞ்செய்தி மற்றும் நேரில் என பல்வேறு வகையில் வாழ்த்து தெரிவித்த அனைவருக்கும் நன்றி மற்றும் குட்டிக் கோவியாரின் வணக்கம்.<br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_lvnKChUTlXQ/THcZVWx2TwI/AAAAAAAAIyY/QRNlPa_cZJY/s1600/IMG_1238.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 279px; height: 272px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_lvnKChUTlXQ/THcZVWx2TwI/AAAAAAAAIyY/QRNlPa_cZJY/s400/IMG_1238.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5509900523793698562" border="0" /></a><br /><br /><br />*****<br /><br />ஐந்தாண்டுக்கு முன்பு வரை இருந்த இரண்டாம் குழந்தை ஆசை பிறகு மெல்ல மெல்ல காணாமல் போனது, காரணம் பெரிதாக இல்லை, ஒரு குழந்தையையே வீட்டில் வைத்து வளர்க்க (வேறு) வழியில்லாமல் பள்ளி முடிந்ததும் மாணவ காப்பகத்திற்கு அனுப்பி வைத்து மனைவியோ, நானோ இருவரில் முன்பே செல்லும் ஒருவர் அலுவலகம் முடிந்த பிறகு அழைத்துவரும் நிலையில் இரண்டாவது தேவையா ? என்கிற எண்ணம் தான். பிறகு சென்ற ஆண்டு மகளாகவே கேட்கத் துவங்கினாள், எங்கு சென்றாலும் பல இடங்களில் இரு குழந்தைகளைப் பார்த்துவிட்டு.....'நம்ம வீட்டில் ஏன் இன்னொரு பேபி வரவே இல்லை.......எப்போதான் வருமோ ?' என்று ஒருவித ஏக்கமாக கேட்க்கத் துவங்கினாள். பொருளியல் தேவையை சீராக வைத்திருக்கவும், மகளின் எதிர்காலத்திற்கு நல்லக் கல்வியைக் கொடுக்கவும் எண்ணம் இருப்பதால் உடனடியாக மனைவி வேலையை விட மனதில்லா சூழலில் 'பணிப் பெண்ணை அமர்த்திப் பார்த்துக் கொள்ளச் செய்யலாம்.....இரு குழந்தைகளை மாணவ காப்பகத்தில் விடுவதும் பணிப்பெண் வைத்திருப்பதிற்கும் மிகப் பெரிய செலவின வேறுபாடுகள் இல்லை என்பதால் இரண்டாம் குழந்தை பெற்றுக் கொள்வது என்று முடிவாகியது.<br /><br />இருந்தாலும் எங்களது வயது ஆகியவற்றைக் கணக்கில் கொண்டு அடுத்து பெண் குழந்தையாகப் பிறந்தால் அவளுக்கு திருமணம் முடிக்கும் வரை கூட பொறுப்புணர்வு என்கிற டென்சன் இருக்குமே என்கிற டென்சன் இருக்கத்தான் செய்தது. எப்படி இருந்தாலும் நம் குழந்தை தான், அப்படியே பெண்ணாக பிறந்தாலும் ஏற்கனவே இருக்கும் மகளைப் போல் இன்னொரு மகள் தானே பிறப்பாள், அவளை நேசிப்பது உண்மை என்றால், அவள் செயல்களை போற்றுவது உண்மை என்றால் பிறக்கப் போகும் மற்றொரு பெண் குழந்தையையும் அவ்வாறு நேசிக்க முடியாமலோ போய்விடும் ? என்றெல்லாம் எண்ணம் தோன்ற ஆணோ பெண்ணோ எதுவாகிலும் சரி என்ற முடிவில் செயலாற்ற, மகள் தனக்கு உடன்பிறப்பு வேண்டும் என்று சொல்லிவிட்டு பள்ளி விடுமுறைக்குச் தமிழகம் சென்ற அந்த திங்களிலேயே அவள் ஆசை நிறைவேறத் துவங்கியது.<br /><br />என் மகள் தெளிவாக இருந்தாள், தம்பி தங்கச்சி எதுவாகிலும் என்னுடையவர்கள் தானே என்று சொல்லிக் கொண்டு இருந்தாள். சிங்கையில் குழந்தை வளர்ச்சியை ஸ்கேனிங்க் செய்து பார்க்கும் போது பாலினம் தெரிய துவங்கும் ஐந்தாம் திங்களில் பெற்றோர்கள் விரும்பினால் குழந்தையின் பாலினம் பற்றிச் சொல்லிவிடுவார்கள். அவ்வாறு தெரிந்து கொள்வது பெற்றோர்களின் உரிமை என்பதால் சிங்கையில் பாலினம் தெரிந்து கொள்வது சட்டப்படி எந்த குற்றமும் இல்லை. ஐந்தாம் மாதத்தில் பிறக்கப் போவது ஆண் குழந்தை என்று சொல்லிவிட்டார்கள், இருந்தும் குழந்தை பிறக்கும் வரை யாரிடமும் சொல்ல வேண்டாம் என்பது மனைவியின் அடிப்படை பயம் கலந்த கட்டளையாக இருந்தது. நெருங்கிய நண்பர்கள் தவிர்த்து இரண்டாம் குழந்தை பற்றி யாரிடமும் சொல்லவில்லை.<br /><br />கடைகுட்டி, மூத்தவ(ள்)ன், நடுவுள்ளவ(ள்)ன் என்கிற செல்லப் பெயர்களெல்லாம் தற்போதான இருகுழந்தை கட்டுப்பாடுகளினால் காணாமல் போய்விட்டது, சித்தி, சித்தப்பா, பெரியம்மா, பெரியப்பா, அத்தை, மாமா இதில் ஏதோ ஒன்று தான் இரு குழந்தைகளாக பிறக்கும் குழந்தைகளின் வாரிசுகளுக்கு கிடைக்கும் உறவுப் பெயர்கள், அதிலும் ஒரே குழந்தையாக வளரும் குழந்தைகள் வளர்ந்து திருமணம் ஆனதும் தன்னைப் போன்றே தனித்து பிறந்தவர்களை திருமணம் செய்ய அவர்களின் வாரிசுகளுக்கு இந்த உறவு முறைகளில் எதுவுமே கிடைக்காது.<br /><br />பெண்ணோ ஆணோ எந்த குழந்தையும் சரி என்று முடிவு செய்திருந்தாலும் ஏற்கனவே பெண் குழந்தை இருப்பதால் இரண்டாவதாக ஆண் குழந்தை என்று அறிந்த போது கூடுதல் மகிழ்ச்சி தான் ஏற்பட்டது. மகப்பேறுக்கு முதல் நாள் வரையில் சீனர்கள் அலுவலகம் சென்று வருவார்கள், ஆகஸ்ட் 30 ஆம் தேதி பேறு நடக்கலாம் என்று மருத்துவர் சொல்லி இருந்தார் இன்னும் நாள் இருக்கிறதே என்பதாக அலுவலகம் சென்று வந்து கொண்டிருந்தார் மனைவி. எல்லாம் நல்லபடியாக சென்று கொண்டிருக்க கடந்த 17 ஆம் தேதி அலுவலகம் சென்று திரும்பியதும், அருகில் இருந்த கடைத் தொகுதிக்குச் தன் தாயாருடன் சென்று திரும்பும் நேரத்தில் பனிக்குடம் உடைந்துவிட்டதாக உணர்ந்த மனைவி மகிழுந்தில் ஏறி உடனே வீட்டுக்கு வந்தார். பனிக்குடம் முழுதாக உடையாமல் கசிவாக இருந்ததால் சிறுது நேரம் வீட்டில் இருந்துவிட்டு வலி ஏற்பட்டதுடன் செல்லலாம் என்று காத்திருந்தோம், மேலும் கசிவு ஏற்பட..உடனடியாக வலி ஏற்பட்டால் பதட்டம் ஆகிவிடும் என்பதால் உடனடியாக இரவு 11:50 வாக்கில் மருத்துவமனைக்கு புறப்பட்டோம். மருத்துவ மனையில் சோதனை செய்து மகப்பேறு அறையில் உடனடியாக சேர்த்துவிட்டார்கள், நானும் மகப்பேறு அறையில் மகள் பிறக்கும் போது இருந்தது போலவே அருகில் இருந்தேன்.<br /><br />17 ஆம் தேதி முடிய 18 ஆம் தேதியும் முடிய போகும் நேரம் வரை குறைவாக விட்டு விட்டு வலி ஏற்பட்டது தவிர்த்து பெரிதாக வலி ஏற்படவில்லை, பனிக்குடம் முழுதாக கசிந்தும் குழந்தை சரியான அமைப்பில் இருந்தும் வெளிவர முயற்சிக்காமல் வழக்கம் போல் உதைத்துக் கொண்டு தான் இருந்தது, ஆனால் நாடித் துடிப்பு குறையத் துவங்கியது, பனிக்குடத்தில் தண்ணிர் இல்லை என்றால் தொப்புள் கொடி சுருங்கி குழந்தைக்குச் செல்லும் இரத்த ஓட்டம் குறைய நாடித் துடிப்பு குறையுமாம் , உணர்ந்து கொண்ட மருத்துவர் உடனடியாக அறுவை சிகிச்சை செய்து எடுப்பது தான் தாய்கும் சேய்க்கும் நல்லது என்று சொல்லி, என்னை அனுப்பிவிட்டு அறுவை சிகிச்சை அறைக்கு சென்று, 18 ஆம் தேதி இரவு 11:55 வாக்கில் அறுவையை துவங்க சரியாக இரவு 12 மணி தாண்டிய சில நிமிடங்களில் ஆங்கில நாள் படி ஆகஸ்ட் 19ல் குழந்தையின் தொப்புள் கொடியை வெட்டி தாயையும் சேயையும் பிரிக்கப்பட்டார்களாம். அறுவை சிகிச்சை அறையில் கணவரை அனுமதிக்கமாட்டார்கள். அறுவை முடிந்து தையல் போடும் நேரத்தில் குழந்தையை குழந்தைகள் வைக்கும் இடத்திற்கு கொண்டு வந்திருந்தார்கள். நல்லிரவுக்கு மேல் என்பதால் அங்கு கண்ணாடி தடுப்பு இருந்ததும் நாங்கள் பார்க்க வசதியாக அருகில் தள்ளிக் கொண்டு வந்து விட்டனர். ஈரம் முற்றிலும் காயாத நிலையில் பிறந்த 10 ஆம் நிமிடத்தில் கழுத்தைத் திருப்பி அனைவரையும் நன்றாகப் பார்த்து பிறகு மெலிதாக சிரித்தான்.<br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_lvnKChUTlXQ/THcbYWqz84I/AAAAAAAAIy4/-GExBaddtWU/s1600/IMG_1170.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 301px; height: 356px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_lvnKChUTlXQ/THcbYWqz84I/AAAAAAAAIy4/-GExBaddtWU/s400/IMG_1170.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5509902774327047042" border="0" /></a><br />பிறக்கும் குழந்தை பெயரில்லாமல் பிறக்கக் கூடாது என்பது என் விருப்பம் அதனால் மகளுக்கும் பிறக்கும் மூன்று திங்களுக்கு முன்பே பெயரை முடிவு செய்து பிறந்த மறுநாளே பிறப்பு சான்றிதழில் பதிந்துவிட்டேன். அதே போன்று மகனுக்கும் பெயரை முடிவு செய்யும் போது தமிழ் பெயர் தான் கண்டிப்பாக வைக்க வேண்டும் என்ற உறுதியில் இருந்தேன், கூப்பிட எளிதாக அழகாக இருந்தால் எந்தப் பெயராக இருந்தாலும் சரி என்று சொல்லி இருந்தார் மனைவி. பத்து பெயர்கள் வரை முடிவு செய்து அதில் இரண்டை தெரிவு செய்து மனைவியிடம் சொன்னேன். எல்லோருக்கும் பிடித்தப் பெயராக இருக்க வேண்டும் என்பதாக அதிலிருந்து அவர் தெரிவு செய்து முடிவு செய்தப் பெயர் தான் 'சிவ செங்கதிர்' கூடவே மனைவி பெயரின் முதலெழுத்து, என் பெயரின் முதலொழுத்து சேர்த்து '<span style="font-weight: bold;"><span style="color: rgb(102, 0, 0);">GK</span> சிவ <span style="color: rgb(204, 0, 0);"><span style="color: rgb(255, 102, 0);">செங்</span><span style="color: rgb(0, 102, 0);">கதிர்</span></span></span>' என்று மருத்துவமனையை விட்டு வீட்டுக்குச் செல்லும் முன்பே பதிந்து பதிவு சான்றிதழ் பெற்றுவிட்டு சென்ற சனிக்கிழமை வீட்டுக்கு வந்துவிட்டோம். படுக்கையில் அடிக்கடி மகனின் ஒண்ணுக்கு தீர்த்தம்.....வீட்டில் மகிழ்ச்சி மழை தான்.<br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_lvnKChUTlXQ/THcbF0VGUyI/AAAAAAAAIyg/rlec6p5PoVQ/s1600/IMG_1205.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 300px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_lvnKChUTlXQ/THcbF0VGUyI/AAAAAAAAIyg/rlec6p5PoVQ/s400/IMG_1205.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5509902455871525666" border="0" /></a><br />சில ஆண்டுகளுக்கு பிறகு மீண்டும் பால்புட்டி, பால்பவுடர், பேம்பர்ஸ்..... ஈரத் தாள்...வாங்கச் சென்று வருகிறேன். இன்னொரு புது உலகம் எனக்கு கிடைத்து போன்று உணர்வுகளாக மகிழ்ச்சியில் திளைக்க வைத்துக் கொண்டிருக்கின்றான் மகன் கதிர் .<br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_lvnKChUTlXQ/THcbGGcNZaI/AAAAAAAAIyo/YbQHWwfmNYo/s1600/IMG_1217.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 300px; height: 400px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_lvnKChUTlXQ/THcbGGcNZaI/AAAAAAAAIyo/YbQHWwfmNYo/s400/IMG_1217.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5509902460733187490" border="0" /></a><br /><span style="font-weight:bold;">பின்குறிப்பு :</span> பதிவர்களில் பலர் என் நெருங்கிய நண்பர்களாகவும் நலம் விரும்புவர்களாகவும் இருக்கிறார்கள், அவர்களுக்கு தனித்தனியாக அறிவிக்க நேரமின்மையால் இடுகை வழியாக அறிவிக்க, தெரிவிக்க இப்பதிவை எழுதினேன். மற்றபடி இதைப் பதிவாகவே எழுதுவது எனக்கு தயக்கமான ஒன்று தான்.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/10267267-8535792571616919829?l=govikannan.blogspot.com' alt='' /></div>

Posted by கோவி.கண்ணன் (noreply@blogger.com) on August 28, 2010 03:38 PM · permalink

  பிறர்க்கின்னா முற்பகல் செய்யின் தமக்கின்னா<br />பிற்பகல் தாமே வரும்.<br /><br /><a href="http://www.indianexpress.com/news/why-rss-in-terrorist-activities-gadkari-asks-digvijay/673239/">http://www.indianexpress.com/news/why-rss-in-terrorist-activities-gadkari-asks-digvijay/673239/</a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3222812-6818931553889703721?l=masivakumar.blogspot.com' alt='' /></div>

Posted by மா சிவகுமார் (noreply@blogger.com) on August 28, 2010 02:29 PM · permalink

  <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/_bEe2H0J8xQk/THjb0XO7_fI/AAAAAAAAA70/K2qRzZYRIHE/s1600/atm+girl.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://3.bp.blogspot.com/_bEe2H0J8xQk/THjb0XO7_fI/AAAAAAAAA70/K2qRzZYRIHE/s320/atm+girl.jpg" /></a></div>ச்சே.. நம்மூரிலும்தான் ஏ.டி.எம். இருக்கிறது..<br /><br />நம்மிடமும்தான் கார்டு இருக்கிறது..<br /><br />நாமும்தான் அவ்வப்போது நூறோ, இருநூறோ எடுக்கிறோம்..<br /><br />நம்பள்க்கி எல்லாம் ஏன் இதுமாதிரி நடக்கமாட்டேங்குது? :-(<br /><br />தமிழக இளைஞர்களை ஏக்கம் கொள்ளவைக்கும் இனிய செய்தி தினமலரில் வந்திருக்கிறது : <a href="http://www.dinamalar.com/News_Detail.asp?Id=63041">http://www.dinamalar.com/News_Detail.asp?Id=63041</a><br /><br />அழகிகளிடம் ஏமாந்த சோணகிரி ஒரு தமிழராம்.<br /><br />ம்.. பிரான்சுக்கு போனாலும் தமிழன் சிங்கத்தமிழன்தான்!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/25593973-8169777151423999105?l=www.luckylookonline.com' alt='' /></div>

Posted by யுவகிருஷ்ணா (yuvakrishna@gmail.com) on August 28, 2010 09:50 AM · permalink

  எந்திரன் படம் வரப்போகிறதாமே.. முன்கூட்டியே டிக்கட் பதிவு செய்பவர்கள் மட்டுமின்றி முன்கூட்டியே புறக்கணிப்பு செய்பவர்கள் அதிகமாகி இருப்பதாக தகவல்கள் சொல்கின்றன. முன்கூட்டியேதான் நாம் எதையுமே செய்வோம். படம் வருவதற்கு முன்கூட்டியே இப்போதே சில விமர்சனங்கள் வந்துவிட்டன. ஆனால் யாரும் செய்யாததைச் செய்வதுதானே பினாத்தலுக்கு அழகு. படம் வருவதற்கு முன்பாக ஒரு விமர்சனம் வரும் ரெண்டு விமர்சனம் வரும் - 18225 விமர்சனம்?<br /><br />ஏற்கனவே சிவாஜிக்கு 1024 விமர்சனம் போட்டிருந்தேன். (அதை இன்னும் ஞாபகம் வைத்திருப்பவர்களை பசித்த பாவனா தின்னட்டும்.) ஃப்ளாஷுக்கு உரித்தான இண்டராக்‌ஷனுடன், விமர்சனம் எழுத படம் பார்க்க வேண்டிய அவசியமில்லை என்ற கிண்டல்.<br /><br />ஆனால் இந்த முறை இன்னும் அதிகத் தெரிவுகளுடன், இன்னும் கஷ்டமான அல்காரிதம்களுடன் வந்திருக்கிறேன். கதையில் இருந்தே தேர்வு செய்யலாம். எங்கிருந்து உருவி இருப்பார்கள் என்று ஆரம்பித்து இசை சண்டை காமெடி - ஒரு ஏரியாவை விட்டுவைக்காத முழுமையான விமர்சனம், நம் வழக்கமான விமர்சகர்கள் ஸ்டைலில் பஞ்ச் லைனுடன் - ஆறு க்ளிக்குகளில் நீங்கள் காபி செய்ய வசதியாக!<br /><br />ஃப்ளாஷின் முடிவில் வரும் கோட் ஐ பின்னூட்டமாகப் போடவேண்டியது மட்டும்தான் உங்கள் வேலை! அதற்காக வெறும் கோட் ஐ மட்டும் போடவேண்டும் என்ற அவசியம் இல்லை, மேலான, சைடான கருத்துகளையும் தாராளமாகத் தூவலாம். (இந்த மாதிரி கோட் எப்ப வச்சாலும் பின்னூட்டப்பொட்டி ஃபுல்லா ஒரே கோட்தான் இருக்குது!)<br /><br />நீண்ட நாட்களுக்குப் பிறகு ஃப்ளாஷில் மூன்று நாட்கள். இந்தச் சுகத்தை எவ்வளவு மிஸ் செய்திருக்கிறேன்!<br /><br /><embed src="http://www.tamiloviam.com/flash/robo.swf" quality="high" bgcolor="#ffffff" width="550" height="400" name="robo" align="middle" allowscriptaccess="sameDomain" type="application/x-shockwave-flash" pluginspage="http://www.macromedia.com/go/getflashplayer"></embed><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8699195-1919678150936475959?l=penathal.blogspot.com' alt='' /></div>

Posted by ராம்சுரேஷ் (noreply@blogger.com) on August 27, 2010 04:11 AM · permalink

  -மாயா அருட்பிர‌காச‌த்தின் <b>'மாயா'</b> இசைத்தொகுப்பை முன்வைத்து-<br /><br /><i>'Did you like this?</i><br /><i>They can rewrite History</i><br /><i>But we can re write it back faster</i><br /><i>We have speed on our hands'</i><br />-M.I.A<br /><br /><br />மாயா அருட்பிர‌காச‌த்தின் (M.I.A) மூன்றாவ‌து இசைத்தொகுப்பான‌ 'மாயா' அண்மையில் வெளிவ‌ந்துள்ள‌து. ஏற்க‌ன‌வே மாயாவின் 'அருள‌ர்', 'க‌லா' போன்ற‌ இசைத்தொகுப்புக்க‌ள் வ‌ந்து அதிக‌ க‌வ‌னிப்பைப் பெற்றிருக்கின்ற‌ன‌. அவ‌ர‌து அநேக‌ பாட‌ல்க‌ளிலுள்ள‌ அர‌சிய‌லைப் போல‌, அவ‌ர் நேர‌டியாக‌வும் த‌ன‌க்குச் ச‌ரியான‌து என்று நினைக்கின்ற‌வ‌ற்றைப் பேசுவ‌தால் மாயாவை நேசிக்க‌வும், வெறுக்க‌வும் செய்கின்ற‌ நிறைய‌ப்பேர் இருக்கின்ற‌ன‌ர். த‌ன‌க்குக் கிடைத்த‌ த‌ள‌ங்க‌ள் அனைத்திலும், ஈழ‌த்தில் ந‌ட‌ந்த‌ ப‌டுகொலைக‌ளுக்கு எதிராக‌த் த‌ன் குரலைத் தொட‌ர்ச்சியாக‌ மாயா உர‌த்து ஒலித்திருக்கிறார். இத‌னால்தான் இல‌ங்கையின் பாதுகாப்புச் செய‌லாள‌ர் கோத்த‌பாய‌ ராஜ‌ப‌க்சா ஒருமுறை 'மாயா த‌ன் பாட‌ல்க‌ளைப் பாடுவ‌தோடு நிறுத்திக்கொள்ள‌ட்டும்; இல‌ங்கையின் உள்விவ‌கார‌ங்க‌ளில் த‌லையிட‌வேண்டாம்' என்று எச்ச‌ரித்துமிருக்கிறார் மாயாவின் வெளிப்ப‌டையாக‌ ஒலிக்கும் அரசிய‌ல் குர‌லால் அமெரிக்காவிற்குச் செல்வ‌த‌ற்கான‌ விசா ம‌றுக்க‌ப்ப‌ட்ட‌தையும் இதையிட‌த்தில் நாம் நினைவுகூர‌ வேண்டும். 'தீவிர‌வாதி'க‌ளென‌ தடைசெய்ய‌ப்ப‌ட்ட‌ விடுத‌லை இய‌க்க‌ங்க‌ளை முன்னிலைப்ப‌டுத்தி எவ‌ராலும் த‌ம் இர‌சிக‌ர்க‌ளைப் பெரும‌ள‌வில் க‌வ‌ர‌முடியாது, ஆனால் மாயா ம‌ட்டுமே விதிவில‌க்காக‌ த‌ன‌து பாட‌ல்க‌ளில் 'தீவிர‌வாத‌' இய‌க்க‌ங்க‌ளென‌ அடையாள‌ப்ப‌டுத்தப்ப‌ட்ட‌ இய‌க்க‌ங்க‌ளை அடிக்க‌டி குறிப்பிட்டும் கூட‌ பெரும‌ள‌வு இர‌சிக‌ர்களைக் கொண்டிருக்கின்றார்'&nbsp; என‌க் கூறுகின்றார் ஓர் இசை விம‌ர்ச‌க‌ர்.<br /><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/_9NnsHHPLCgk/TEcfJhTNBrI/AAAAAAAACJM/MVe9O1Yi2lQ/s1600/m1.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="200" hw="true" src="http://1.bp.blogspot.com/_9NnsHHPLCgk/TEcfJhTNBrI/AAAAAAAACJM/MVe9O1Yi2lQ/s200/m1.jpg" width="200" /></a></div>மாயாவின் மூன்றாவ‌து இசைத்தொகுப்பு வ‌ர‌முன்ன‌ரே ப‌ல்வேறுவித‌மான‌ ச‌ர்ச்சைக‌ள் தொட‌ங்கிவிட்ட‌ன‌. 'மாயா' இசைத்தொகுப்பில் உள்ளாட‌க்க‌ப்ப‌ட்ட‌ 'Born Free' பாட‌ல் காணொளியாக‌(video) வ‌ந்த‌போது மிக‌ப்பெரும் ச‌ர்ச்சைக‌ள் எழும்ப‌த் தொட‌ங்கிய‌து. அந்த‌க் காணொளியில் அமெரிக்க‌ இராணுவ‌ம் சிவ‌ப்புத்த‌லை &nbsp;ம‌னித‌ர்க‌ளை நிர்வாண‌மாக‌ சுற்றி வ‌ளைப்பதாய், சுட்டுக்கொல்வ‌தாய், குழ‌ந்தைக‌ளைப் ப‌லியெடுப்ப‌தாய் காட்ட‌ப்ப‌ட்ட‌தால் YouTube அப்பாட‌லை 'வ‌ய‌து வ‌ந்த‌வ‌ர்க்கு ம‌ட்டும் உரிய‌து' என‌ எளிதாக‌க் கூறித் &nbsp;த‌டைசெய்தது;&nbsp; ஆனால் அதேவேளை மாயா 'தீவிர‌வாதப்புலிக‌ளின் பாட‌கி'யென‌ துவேச‌த்துட‌ன் வெட்டி ஒட்ட‌ப்ப‌ட்ட‌ காணொளிக‌ளை 'சுத‌ந்திர‌மாக‌' YouTube அனும‌தித்த‌து. மாயாவின் பாட‌ல்க‌ளிலுள்ள‌ அர‌சிய‌லைப்போல‌ இப்பாட‌ல் ப‌ட‌மாக்க‌ப்ப‌ட்ட‌ வித‌த்திற்கும் ப‌ல‌வேறு வித‌மான‌ வாசிப்புக்க‌ள் விம‌ர்ச‌க‌ர்க‌ளாலும் இர‌சிக‌ர்க‌ளாலும் முன்வைக்க‌ப்ப‌ட்டு விவாதிக்க‌ப்ப‌ட்டிருக்கிற‌து. இக்காணொளியில் அமெரிக்க இராணுவ‌த்தால் கைது செய்ய‌ப்ப‌ட்ட‌ சிவ‌ப்புத்த‌லை இளைஞ‌ர்க‌ளுக்கு இர‌ண்டு வித‌மான‌ தெரிவுக‌ள் கொடுக்க‌ப்ப‌டுகின்ற‌ன‌. ஒன்று க‌ண்ணிவெடிக‌ள் புதைக்க‌ப்ப‌ட்ட‌ நில‌ங்க‌ளினூடாக‌ ஓடுத‌ல், ம‌ற்ற‌து ஒட‌ம‌றுத்தால் துப்பாக்கியால் ஈவிர‌க்க‌மின்றிச் சுட்டுக்கொல்ல‌ப்ப‌டுவார்க‌ள். இர‌ண்டு தெரிவுக‌ளின‌தும் முடிவு ஒன்றுதான், அது ம‌ர‌ண‌ம். இன்று வெளிநாடுக‌ளை ஆக்கிர‌மித்து நிற்கும் அமெரிக்கா/பிரித்தானியா ம‌ற்றும் அத‌ன் நேச‌ப்ப‌டைக‌ள் ஆக்கிர‌மிப்பு நாடுக‌ளில் நிக‌ழ்த்தும் கொடூர‌மான‌ வ‌ன்முறையை நாளை த‌ன‌து சொந்த‌ நாட்டின் ம‌க்க‌ளுக்கு எதிராக‌க் கூட‌ நிக‌ழ்த்தும் என்கின்ற‌ ஒருவ‌கையான‌ வாசிப்பைக்கூட‌ நாம் இக்காணொளியினூடு செய்ய‌லாம். எவ்வாறான‌தாயினும் இது அர‌சு/இராணுவ‌ம் போன்ற‌வ‌ற்றிற்கு வ‌ழ‌ங்க‌ப்ப‌ட்ட‌ அளவ‌ற்ற அதிகார‌த்திற்கு எதிரான‌ க‌ல‌க‌க் குர‌லே. மேலும் இப்பாட‌லைப் ப‌ற்றிய‌ விப‌ர‌த்தைத்த‌ரும் சிறுகுறிப்புப் புத்த‌க‌த்தில், ஈழ‌த்தில் நிர்வாண‌மாக்க‌ப்ப‌ட்டு க‌ண்க‌ளும் கைகளும் க‌ட்ட‌ப்ப‌ட்டு சுட்டுக்கொல்ல‌ப்ப‌ட்ட‌ இளைஞ‌னின் ப‌ட‌ம் இணைக்க‌ப்ப‌ட்டிப்ப‌தையும் குறிப்பிட்டாக‌ வேண்டும் (இந்நிக‌ழ்வு காணொளியாக‌ வ‌ந்த‌து ந‌ம் அனைவ‌ருக்கும் நினைவிருக்கும்).<br /><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/_9NnsHHPLCgk/TEcfh_2VxII/AAAAAAAACJU/ODVuZqr3Sjs/s1600/m3.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="200" hw="true" src="http://2.bp.blogspot.com/_9NnsHHPLCgk/TEcfh_2VxII/AAAAAAAACJU/ODVuZqr3Sjs/s200/m3.jpg" width="200" /></a></div>இந்த‌ இசைத்தொகுப்பு ப‌ற்றி மாயா எம்ரீவியிற்கு நேர்காண‌ல் கொடுத்த‌போது, 'இது ஒரு முப்ப‌ரிமாண‌ இசைத்தொகுப்பு' என்று கூறியிருக்கின்றார். முப்ப‌ரிமாண‌ம் என்ப‌தில் எவ‌ற்றை மாயா உள்ள‌ட‌க்க‌ விரும்புகின்றார் என்று தெளிவாக‌த் தெரியாத‌போதும், இர‌ண்டு வ‌கையில் இவ்விசைதொகுப்பு மூன்று ப‌ரிமாண‌ங்க‌ளைத் தொட‌ முய‌ன்றிருக்கிற‌து போல‌த் தெரிகிற‌து. ஒன்று, தொகுப்பிலுள்ள‌ பாட‌ல்க‌ள் மாயாவின் த‌னிப்ப‌ட்ட‌ வாழ்வின் த‌த்த‌ளிப்புக்க‌ளையும், வெளிப்ப‌டையான‌ அர‌சிய‌லையும் ம‌ற்றும் காத‌லையும் கூறுவ‌தால் இது ஒருவ‌கையான‌ முப்ப‌ரிணாம‌ம் என‌ நாம் எடுத்துக்கொள்ள‌லாம். மாயாவின் இர‌ண்டாவ‌து இசைத்தொகுப்பான‌ 'க‌லா'வில் காத‌ல் த‌வ‌ற‌விட‌ப்ப‌ட்டிருந்த‌து அல்ல‌து மென்மையாக‌ ஒலித்திருக்கிற‌து. ஆனால் இத்தொகுப்பில் நான்கிற்கு&nbsp;மேற்ப‌ட்ட‌ காத‌ற்பாட‌ல்க‌ள் இருக்கின்ற‌ன‌; சில‌ பொப் (electro pop) இசையில் பின்ன‌ணியில் க‌சிகின்ற‌ன‌. இர‌ண்டாவ‌து வ‌கையான‌ &nbsp;முப்பரிமாண‌மாக‌ கொள்ள‌க்கூடிய‌து இங்கே ப‌ய‌ன்ப‌டுத்த‌ப்ப‌டும் வெவ்வேறான‌ வாத்திய‌ங்க‌ள்...பொப், எலெக்ரோ, ரக்கே, ராப் பல்வேறுவித‌ இசைக் க‌ல‌வைக‌ள் -சில‌வேளைக‌ளில் த‌னிப்பாட‌ல்க‌ளில் கூட‌-க‌ல‌க்க‌ப்ப‌ட்டு முப்ப‌ரிணாம‌மாக‌ விரிவ‌டைகின்ற‌ன. இவ்வாறான வித்தியாச‌மான‌ இசைக்கோர்வைக‌ளோடு பல்வேறுவித‌மான‌ புதிய‌ முய‌ற்சிக‌ளையும் மாயா பாட‌ல்க‌ளில் புகுத்தியிருக்கிறார். இத‌னால் ம‌ர‌புவ‌ழியான‌ அல்ல‌து த‌ட‌ம்ப‌திக்க‌ப்ப‌ட்ட‌ பாதையிலான‌ இசைத்துணுக்குக‌ளைக் (genre)&nbsp;கேட்க‌விரும்புப‌வ‌ர்க‌ளுக்கு இவ் இசைத்தொகுப்பு ஏமாற்ற‌த்தை ஏற்ப‌டுத்த‌லாம். கேட்கும்போது ச‌வால்க‌ளை ப‌ல்வேறு த‌ள‌ங்க‌ளில் ஏற்ப‌டுத்தும் 'மாயா' இசைத்தொகுப்புட‌ன் ஒருவ‌ரால் அவ்வ‌ள‌வு எளிதாக‌ நெருக்க‌ம் கொண்டுவிட‌முடியாது என்ப‌தையும் குறிப்பிடாக‌ வேண்டும்.<br /><br />'மாயா' தொகுப்பில் 'XXXO' சிற‌ந்த‌ காத‌ல்பாட‌லென‌ ப‌ல‌ரால் அடையாள‌ங்காண‌ப்ப‌ட்ட‌போதும் எவ‌ராலும் க‌வ‌னிக்காத‌ அருமையான‌ இன்னொரு காத‌ற் பாட‌லொன்று இருக்கிற‌து. அது 'Space' என்கின்ற‌ பாட‌ல். 'புவியீர்ப்பு என‌து எதிரி/ அது என்னைக் காசைப் போல‌ இழுக்கிற‌து/ நான் வாழ்வின் ஓடிசியில் மித‌ந்துகொண்டிருக்கும்போது/விண்மீன்க‌ள் என்ன‌ருகில் மோதுகின்ற‌ன‌/ என‌து தொலைபேசி இணைப்புக்க‌ள் செய‌லிழந்துவிட்ட‌ன்/ உன்னால் இனி என்னை (தொலைபேசியில்) அழைக்க‌முடியாது' என‌ பிரிந்துபோகின்ற‌ காத‌லை அருமையாக‌ மாயா சொல்கின்றார். மேலும் மிக‌ மென்மையோடும் ஒருவித‌ கெஞ்ச‌லோடும் த‌தும்பும் மாயாவின் குர‌ல் ந‌ம்மை இன்னொரு வெளிக்கு அழைத்துச் செல்கிற‌து. 'XXXO','Space' பாட‌ல்க‌ளைப் போல‌, 'It takes a muscle to fall in love', 'Tell Me Why' போன்ற‌வையும் காத‌லின் கொண்டாட்ட‌த்தையும் பிரிவின் வேத‌னைக‌ளையும் காம‌த்தின் கிற‌க்க‌ங்க‌ளையும் பாடுகின்ற‌ன‌.<br /><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/_9NnsHHPLCgk/TEcfpwhFj5I/AAAAAAAACJc/k5CAli2LgU4/s1600/m2.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" hw="true" src="http://2.bp.blogspot.com/_9NnsHHPLCgk/TEcfpwhFj5I/AAAAAAAACJc/k5CAli2LgU4/s320/m2.jpg" /></a></div>மாயா இசைத்தொகுப்பில் இருக்கும் 'Teqkilla', Stepping Up', 'Illy Girl' ஆட்ட‌ அர‌ங்குக‌ளில் ஆடுவ‌த‌ற்குரிய‌வை; கொண்டாட்ட‌த்தையும் குதூக‌ல‌த்தையும் ஒருங்கே வ‌ழிய‌விடுப‌வை. காதலும், கொண்டாட்ட‌மும் அநேக‌ இசைஞ‌ர்க‌ளிட‌ம் இருப்ப‌வை, இவ‌ற்றோடு அர‌சிய‌லையும் இணைக்கும்போதே மாயாவின் இசை பிற‌ரிட‌மிருந்து வேறுப‌ட‌க்கூடியதாக‌ மாறுகின்ற‌து. 'Born Free' பாட‌லின் கூற‌ப்ப‌ட்ட‌ உக்கிர‌ அர‌சிய‌லைப் போல‌ 'Love a Lot'ல் 'நான் என‌து க‌ன்ன‌த்தைக் காந்தியைப் போல‌ (அடிக்க‌)காட்ட‌ மாட்டேன்/ என்னோடு ச‌ண்டை பிடிப்ப‌வ‌ர்க‌ளோடு நான் ச‌ண்டையிடுவேன்' என‌ மாயா கூறுகின்றார். அதேபோல‌ இன்னொரு பாட‌லான‌ 'Believer'ல் 'நான் போராட்ட‌ங்க‌ளைத் தேர்ந்தெடுக்க‌வில்லை/ போராட்ட‌ங்க‌ள் என்னைத் தேர்ந்தெடுக்கின்ற‌ன‌' என்கின்றார்.அதேபோல‌ நாம் எவ்வாறு நுண்ணிய‌த‌ள‌த்தில் க‌ண்காணிப்ப‌டுகின்றோம் என்ப‌தை 'Message' பாட‌லில் 'இணைய‌ம் கூகிளோடு இணைக்க‌ப்ப‌ட்டிருக்கிற‌து/ கூகிள் அர‌சாங்க‌த்தோடு இணைக்க‌ப்ப‌ட்டிருக்கிற‌து' என்று பாடுகிறார். உண்மைதான் அமெரிக்காவில் ம‌ட்டுமில்லை, சீனாவில் கூட‌ அர‌சாங்க‌ம் த‌ன‌க்குரிய‌வ‌ர்க‌ளின் த‌னிப்ப‌ட்ட‌ த‌க‌வ‌ல்க‌ளைச் சேக‌ரிக்க‌க் கேட்க‌&nbsp; யாகூ போன்ற‌ பெருநிறுவ‌ன‌ங்க‌ள் வ‌ழ‌ங்கிய‌மை க‌வ‌ன‌த்தில் கொள்ள‌வேண்டியுள்ள‌து. 'Story to be Told' என்கின்ற‌ பாட‌லில் எதுவானாலும் ‍அது மிக‌ச் சாதார‌ண‌ க‌தையாக‌ இருந்தாலும் அனைவ‌ரும் த‌த்த‌ம‌து க‌தைக‌ளைச் சொல்வ‌தை அனும‌திக்கும் சுத‌ந்திர‌மான‌ வெளி வேண்டும் என்கிறார் மாயா. அதேபோன்று 'Meds and Feds' என்ற‌ பாட‌லில் 'யார் சொன்ன‌து எல்லாச் ச‌ட்ட‌ங்க‌ளும் எதோவொரு ச‌ட்ட‌த்தால் ஆக்க‌ப்ப‌ட்ட‌து என்று/ நாங்க‌ள் அவ‌ற்றை உடைப்போம், அவ‌ர்க‌ளின் க‌ண‌னிக‌ளையும்' என்கிறார்.<br /><br />இன்று அநேக‌மான‌ க‌லைஞ‌ர்க‌ளும், இல‌க்கிய‌க்கார‌ர்க‌ளும், அறிவுஜீவிக‌ளும் வ‌ச‌தியான‌ இட‌த்திலிருந்துகொண்டு எவ‌ரையும் நோகாது முன‌கிய‌ குர‌லில் அதிகார‌ங்க‌ளுக்கும்/அர‌சுக‌ளுக்கும்/ஒடுக்குமுறைக‌ளுக்கும் எதிரான‌ குர‌லை வெளிப்ப‌டுத்துகிறார்க‌ள். இவ் மெல்லிய‌ குர‌லை ம‌றுத்து தெளிவான‌ உறுதியான‌ குர‌லில் மாயாவின் க‌ல‌கக் குர‌ல் ஒலிக்கிற‌து. அதிகார‌ப் பெரும‌ர‌த்தின் ஒரு சில‌ இலைக‌ளையாவ‌து மாயாவின் இசை அதிர‌ச் செய்வ‌தால்தான் இல‌ங்கை அர‌சும், அமெரிக்க‌ உள‌வுத்துறையும் மாயாவிற்கு எதிர்வினை செய்கின்ற‌ன‌. இப்ப‌டியே தொட‌ர்ந்திருந்தால் உன்னை ஒடுக்கி ஓரிட‌த்தில் சுருட்டி வைப்போமென‌ அவ்வ‌ப்போது இவ‌ர்க‌ள் மாயாவை அத‌ட்ட‌வும் செய்கின்ற‌ன‌ர். இத‌ற்கு மாயா ப‌ய‌ப்பிடுகின்ற‌வ‌ர் இல்லை. அத‌னால்தான் 'You get off easy. I speak direct 2 the CIA FBI China Sri Lankan Gov on Aim' என‌ அவ‌ர்க‌ளை நோக்கி மீண்டும் பேசுகிறார்.<br /><br />இது ம‌ட்டுமில்லாது ப‌டிப்பு ப‌டிப்பென‌ 'வ‌ளாக‌ங்க‌ளுக்குச் செல்வ‌தே வாழ்வின் உன்ன‌த‌ம்' என்கின்ற‌ த‌மிழ்ச் ச‌மூக‌த்திற்கு ப‌டிப்பைப்போல‌வே இசைத்துறையில் நுழைந்தால் கூட‌ உய‌ர‌ங்க‌ளை அடையால‌மென‌ முன்னுதார‌ண‌மாக‌ இசையில் சாதிக்கும் மாயா ம‌திக்க‌ப்ப‌ட‌வேண்டிய‌வ‌ரும் கூட‌. இன்றைய‌ உல‌க‌ப் ப‌ர‌ப்பில் ஒவ்வொரு ச‌மூக‌த்திற்கும் த‌ம‌து சாத‌னையாள‌ர்க‌ளாக‌ப் ப‌ட்டிய‌லிட‌ நீண்ட‌தொரு வ‌ரிசையிருக்க‌ ந‌ம‌க்கு எவ‌ருமேயில்லையென்கின்ற‌ வ‌ருத்த‌த்தை துடைத்து மாயா என்ற‌ ஈழ‌த்த‌மிழ‌ப்பெய‌ர் உல‌க‌ அர‌ங்கில் ஒளிருகிற‌து. த‌ன‌க்கு குழ‌ந்தை பிற‌ந்த‌போது 'என் பிள்ளைக்கு இருக்கும் வ‌ச‌திக‌ளில் ஒன்றுகூட‌ இல்லாது ஈழ‌த்த‌மிழ்ப்பிள்ளைக‌ள் வ‌ன்னியில் இற‌க்கின்ற‌ன‌வே' என‌ உண்மையான‌ ம‌னிதாபிமான‌த்தோடு த‌ன் ம‌ன‌தைத் திற‌ந்த‌ மாயாவை நாம் கொண்டாடத்தான் வேண்டும், அவ‌ர‌து பாட‌ல்க‌ளைப் போன்று.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/9143217-8979730535955618670?l=djthamilan.blogspot.com' alt='' /></div>

Posted by டிசே த‌மிழ‌ன் (dj_tamilan25@yahoo.ca) on August 26, 2010 01:52 PM · permalink

  <div style="text-align: center;"><b>விருந்தினர் பக்கம் : வழங்குபவர் <span class="Apple-style-span" style="font-size: x-large;"><span class="Apple-style-span" style="color: red;">கார்க்கி <span class="Apple-style-span" style="color: black;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;">-&nbsp;</span></span></span></span></b><span class="Apple-style-span" style="-webkit-border-horizontal-spacing: 2px; -webkit-border-vertical-spacing: 2px; border-collapse: collapse; font-family: arial, sans-serif;"><b>iamkarki@gmail.com</b></span></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/_bEe2H0J8xQk/THS0BBIlXcI/AAAAAAAAA7s/JAtsZ3IHrNU/s1600/karki.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://4.bp.blogspot.com/_bEe2H0J8xQk/THS0BBIlXcI/AAAAAAAAA7s/JAtsZ3IHrNU/s320/karki.jpg" /></a></div><br />அடுத்த 10 வருடங்களில் இந்தியாவில் அபார வளர்ச்சி காணப்போகும் துறைகளில் ஆட்டோமொபைல் முக்கியமானது. கடந்த 2 வருடங்களாகவே இத்துறையில் வேலைவாய்ப்பு கணிசமாக வளர்ந்திருக்கிறது. இனிவரும் ஆண்டுகளில் இது இன்னும் பன்மடங்காகும். Robert Bosch என்ற ஒரு நிறுவனம் மட்டும் இந்த ஆண்டு 5000 பேரை வேலைக்கு எடுக்கவிருக்கிறது. இந்தியா போன்ற ஒரு பெரிய நாட்டில் மனிதவளமும் நிறையவே இருக்கிறது. ஆனால் நிறுவனங்களுக்கும், வேலை தேடிக் கொண்டிருப்பவர்களுக்கும் ஒரு பெரிய இடைவெளி இருக்கிறது.<br /><br />இந்தியாவில் தற்போது ப்ளூ காலர் என்றழைக்கப்படும் semi-skilled ஆட்களுக்குத்தான் அதிக பற்றாக்குறை. உண்மையை சொல்லப்போனால் பற்றாக்குறை கூட அல்ல. ஆட்கள் தேவைப்படுவோருக்கு ஆட்கள் கிடைப்பதில்லை. வேலைத் தேடுவோருக்கு எங்கே வேலை இருக்கிறதென தெரியவில்லை. இவர்களுக்கு இன்னமும் இணையம் அவ்வளவாக பரிச்சயமாகவில்லை என்பதும் ஒரு காரணம்.<br /><br />அது தவிர இந்த வேலைகள் எல்லாம் சென்னை போன்ற ஓரு சில தொழிற்துறை நகரங்களிலே இருப்பதால் மற்ற சிறுநகரத்துவாசிகளுக்கு தெரிவதில்லை. நோக்கியா போன்ற பெரிய நிறுவனங்கள் இம்மாதிரி கிராமத்து ஆட்களை வேலைக்கு வரவழைக்க நல்லதொரு திட்டம் வைத்திருக்கிறார்கள் சுற்றியுள்ள கிராமங்களுக்கே சென்று அங்கேயே நேர்முகத்தேர்வு வைத்து (கேம்பஸ் இண்டர்வ்யூ மாதிரி) அப்பாய்ண்ட்மெண்ட் ஆர்டரையும் கையோடு தந்துவிட்டு வருகிறார்கள். மறுநாள் அவர்களை அழைத்து செல்ல நோக்கியாவின் பேருந்து வந்துவிடும். ஒரு சில கிராமங்களுக்கு அரசுப்பேருந்து கூட செல்வதில்லை. ஆனால் நோக்கியா போன்ற பெருநிறுவனப் பேருந்துகள் தவறாமல் செல்கின்றன.<br /><br />எல்லா நிறுவனங்களும் இந்த முறையை செயல்படுத்தவதில்லை. அவர்கள் மனிதவள மேலாண் நிறுவன்ங்களின் உதவியை நாடுகின்றனர். இன்னமும் பல நகரங்களை சேர்ந்த மாணவர்கள் சரியான வேலை கிடைக்காமல் இருப்பதை பார்க்கலாம். ஆனால் அவர்கள் விரும்பும் துறையிலே வேலைகள் தயாராக இருக்கின்றன. இவர்கள் செய்ய வேண்டியதெல்லாம் இது போன்ற நிறுவனங்களை தொடர்பு கோண்டு தங்களது பயோடேட்டாவை கொடுப்பது மட்டுமே.<br /><br />“மனிதவள மேலாண் நிறுவனங்களுக்கு இருக்கும் மவுசை நன்றாக உணர்ந்ததால்தான், எட்டு வருடங்களாக உற்பத்தித்துறையில் பணியாற்றிக் கொண்டிருந்தவன், வேலையை ராஜினாமா செய்துவிட்டு சொந்தமாக ஒரு நிறுவனம் ஆரம்பித்திருக்கிறேன்” என்கிறார் இளைஞரான கார்க்கி. வெர்ட் எக்ஸ் சொல்யூஷன்ஸ் என்ற பெயரில் இவர் தொடங்கியிருக்கும் மனிதவள மேலாண்நிறுவனம் ப்ளூகாலர் பணிகளில் இருக்கும் வெற்றிடங்களை நிரப்புவதை குறிக்கோளாக கொண்டிருக்கிறது.<br /><br />“5000 – 8000 முதல் சம்பளம் கிடைக்கக்கூடிய வேலைக்கு ஆட்களின் தேவை எப்போதும் இருந்துக் கொண்டேயிருக்கிறது. +2, டிப்ளமோ, டிகிரி படித்தவர்கள் எல்லோருமே தேவை. விற்பனை பிரதிநிதிகள், மார்க்கெட்டிங், தொழில்நுட்ப வேலைகள் என எல்லாப் பிரிவிலும் ஆட்கள் தேவை. எங்களைப் போன்ற நிறுவனங்கள் எங்கெங்கே எவ்வளவு வேலை இருக்கிறது என்பதை தெரிந்து வைத்திருக்கிறோம். ஆனால் அந்த வேலைகளை பூர்த்தி செய்ய ஆட்கள் கிடைக்காமல்தான் திண்டாடி வருகிறோம்” என்று மேலும் சொல்கிறார் கார்க்கி.<br /><br /><br /><i>வெர்ட் எக்ஸ் சொல்யூஷன்ஸ்&nbsp;மூலமாக வேலைவாய்ப்பு பெற்ற இருவரின் வெற்றிக் கதைகள் :</i><br /><br /><b>ஒன்று :</b><br /><br />தஞ்சாவூரைச் சேர்ந்தவர் சாமிநாதன். அஞ்சல்வழியில் பி.பி.ஏ படித்தவர். படிப்புக்கு ஏற்ற வேலை கிடைக்கும்வரை காத்திருக்கவில்லை. கிடைத்த வேலைகளை ஊரிலேயே செய்யத் தொடங்கினார். ஒரு பெயிண்டராக வாழ்க்கையைத் தொடர்ந்து கொண்டிருந்தார்.<br /><br />சென்னையில் ஒரு மனிதவள மேலாண்மை நிறுவனம் மூலமாக ஒரு நிதித்துறை நிறுவனத்தில் Backend office எனப்படும் பிரிவில் பணிக்கு சேர்ந்தார். கிடைத்த வேலையை திருப்தியாக செய்ததற்கு பரிசாக, இப்போது 10 பேர் கொண்ட குழுவை வழிநடத்தும் டீம் லீடராக இருக்கிறார்.<br /><br />“வாய்ப்பு கிடைக்கும் வரை காத்திருக்க வேண்டும். அதுவரை எந்த வேலை கிடைக்கிறதோ, அந்த வேலையை திருப்தியாக செய்யும் மனநிலைக்கு தயார்படுத்திக் கொள்ள வேண்டும். செய்யும் வேலையிலிருந்தே, அதைவிட சிறப்பான வேலை கிடைக்குமா என்று வாய்ப்புகளை கண்கொத்திப் பாம்பாக பார்த்துவரவேண்டும். வாய்ப்புகள்தான் நம் வாழ்க்கையை நிர்ணயிக்கும்” என்று தத்துவமாக கொட்டுகிறார் சாமிநாதன்.<br /><br /><br /><b>இரண்டு :</b><br /><br />திண்டிவனம் ரமேஷின் கதை கொஞ்சம் வித்தியாசமானது. இவர் ஒரு பன்னாட்டு நிறுவனத்தில் விற்பனை மேலாளராகப் பணிபுரிகிறார். பொதுவாக இந்தப் பதவிக்கு வருபவர்கள் எம்.பி.ஏ. படித்திருக்க வேண்டும். ஆனால் ரமேஷோ +2தான் முடித்திருக்கிறார். இப்போது அஞ்சல் வழியில் எம்.பி.ஏ. படித்திருக்கிறார்.<br /><br />சென்னைக்கு வந்து கிடைத்த வேலைகளை செய்துக் கொண்டிருந்தவருக்கு ஏதோ ஒரு நிறுவனத்தின் விற்பனைப்பிரிவில் வேலை கிடைத்தது.<br /><br />“எல்லோரும் நினைப்பது மாதிரி படிப்பு எல்லாம் இன்றைய காலக்கட்டத்தில் பெரிய விஷயமேயில்லை. விற்பனைப் பிரிவில் பணியாற்ற சரளமான ஆங்கிலமும், துடிப்பான பேச்சும், நிறைய உழைப்பும் இருந்தால் போதும். வெகுவிரைவில் வெற்றிப்படிக்கட்டுகளை ஏறி விடலாம்” என்பது ரமேஷின் அனுபவம்.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/25593973-4216626666950979125?l=www.luckylookonline.com' alt='' /></div>

Posted by யுவகிருஷ்ணா (yuvakrishna@gmail.com) on August 25, 2010 09:44 AM · permalink

  <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/_bEe2H0J8xQk/THSwuUfkBUI/AAAAAAAAA7k/nzyfwMc4KeE/s1600/think+light.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://4.bp.blogspot.com/_bEe2H0J8xQk/THSwuUfkBUI/AAAAAAAAA7k/nzyfwMc4KeE/s320/think+light.jpg" /></a></div>நீண்டதூரப் பயணம். செமையான வேலை. பிளாட் கதவைத் திறந்துவிட்டு ‘அப்பாடா’வென்று சோபாவில் விழுகிறீர்கள். எழுந்துச் சென்று ட்யூப்லைட்டையோ, ஃபேனையோ ‘சுவிட்ச் ஆன்’ செய்யக்கூட முடியாத அலுப்பு.<br /><br />இதுமாதிரி நேரங்களில் நீங்கள் நினைத்தவுடனே விளக்கு எரிந்தால், ஃபேனோ, ஏசியோ அதுவாகவே ‘ஆன்’ ஆனால், ரிமோட் கண்ட்ரோல் இல்லாமல் உட்கார்ந்த இடத்திலேயே மனதில் விரும்பும் சேனல் டிவியில் தோன்றினால் எப்படியிருக்கும்? எதற்குமே நீங்கள் அசையக்கூட வேண்டாம். நினைப்பு மட்டுமே போதும்.<br /><br />ம்.. ‘நினைப்புதான் பொழைப்பை கெடுக்கும்’ என்கிறீர்களா? பழமொழியெல்லாம் பழங்கதை சார். நீங்கள் நினைத்ததை முடிப்பதுதான் அறிவியலின் வேலை.<br /><br />சமீபத்தில் கனடாவின் டொரண்டோ நகரில் ஒரு அலுவலகத்துக்கு பத்திரிகையாளர் ஒருவர் சென்றார். வாசலில் ‘ஹெட்ஃபோன்’ ஒன்றை செக்யூரிட்டி மாட்டி அனுப்பினார். கதவைத் திறக்க வேண்டுமென்று நினைத்துக்கொண்டே சென்றவருக்கு, கதவு அதுவாகவே திறந்து வழிவிட்டது. அட...<br /><br />கொஞ்சம் அச்சத்தோடு உள்ளே சென்றவருக்கு லேசாக வியர்த்துக் கொட்ட, ஃபேன் சுவிட்ச் எங்கேவென்று தேடத்தொடங்கினார். அவர் நினைத்த மாத்திரத்தில் ஃபேன் ஓட.. விட்டலாச்சார்யா பட அனுபவம்தான் போங்கள்.<br /><br />திகிலடித்துப் போயிருந்த பத்திரிகையாளருக்கு மேலும் ‘சோதனை’ தர விரும்பாமல் ‘இண்டரெக்ஸான்’ என்று பெயரிடப்பட்டிருந்த அந்நிறுவனத்தைச் சார்ந்த ஏரியல் கார்ட்டன் என்கிற உளவியல் நிபுணரான பெண்மணி, ‘டெக்னாலஜியை’ விளக்கத் தொடங்கினார்.<br /><br />“எதையாவது செய்யும் முனைப்போடு நீங்கள் சிந்திக்கும்போது பீட்டா அலைகளை உங்கள் நினைவகம் உருவாக்குகிறது. ஓய்வு மூடுக்கு வரும்போது ஆல்பா அலைகளை உருவாக்குகிறது. இந்த அலைகளை கட்டுப்படுத்துவதின் மூலமாக ‘ஸ்விட்ச்’ இல்லாமலேயே லைட் போடலாம், ஃபேனை ஓடவைக்கலாம். இசை கேட்கலாம். ஏன் காலில் ‘கீர்’ போடாமலேயே, ஆக்ஸிலேட்டரை முறுக்காமலேயே வண்டி கூட ஓட்டலாம்”<br /><br />செய்தியை கேட்டதுமே “நினைத்ததை நடத்தியே முடிப்பவன் நான் நான் நான்” என்று பாட்டு பாடலாம் போல தோன்றுகிறதுதானே? – இந்த ஆல்ஃபா, பீட்டா அலைகளை குறித்த ஆராய்ச்சியின் தொடக்கம்தான் இது. நினைவலைகளை வைத்து என்னவெல்லாம் செய்யலாம் என்ற சாத்தியத்தை கண்டறிந்திருக்கிறார்கள். இப்போதைக்கு ட்யூப் லைட் போடுவது, டயல் செய்யாமலேயே ஆபிஸுக்கு போன் செய்து, பொய்பேசி லீவு வாங்குவது என்ற லெவலுக்குதான் இந்த ஆராய்ச்சி முன்னேறியிருக்கிறது. இன்னும் நிறைய ஆராய்ந்து நிறைய விஷயங்களை நினைப்பின் மூலமாகவே சாத்தியப்படுத்தும் ஆராய்ச்சிகள் தொடர்ச்சியாக நடைபெற்று வருகிறது.<br /><br />இப்போதைக்கு எப்படி இயங்குகிறது என்றால் நம் காதில் பொருத்தப்படும் ஹெட்செட்டில் இருக்கும் சில எலக்ட்ரானிக் சமாச்சாரங்கள் மூலமாக நம் மூளையின் செயல்பாடுகள் வாசிக்கப்படுகிறது. இது ஒரு கணினிக்கு கொண்டு செல்லப்பட்டு கணினியின் மூலமாக நம் நினைவுகள் செயலாற்றப்படுகிறது.<br /><br />மனித மூளையை ஒரு கணினியால் படிக்க முடியும் என்பதே மிகப்பெரிய விஷயம். இதனால் நினைத்தமாத்திரத்தில் எவ்வளவோ விஷயங்களை சாத்தியப்படுத்த முடியும் என்பது சாதகமான அம்சம். பாதகமான அம்சங்களும் நிச்சயமாக நிறைய உண்டு. எவையெல்லாம் என்று சொல்லவே தேவையில்லை. உங்களுக்கே தெரியும்தானே?<br /><br />(நன்றி : புதிய தலைமுறை)<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/25593973-4446484566723790604?l=www.luckylookonline.com' alt='' /></div>

Posted by யுவகிருஷ்ணா (yuvakrishna@gmail.com) on August 25, 2010 05:57 AM · permalink

  <div style="text-align: left;"><span style="font-size:130%;"><span style="font-weight: bold; color: rgb(255, 0, 0);">தெ</span></span>ற்காசியாவில் சீனாவுடன் வல்லரசுப் போட்டியில் இருப்பதாக கருதிக் கொள்ளும் இந்தியா, உகண்டாவுடன் போட்டியிட்டு ஒரு சாதனை படைத்துள்ளது. அமெரிக்க குழந்தைகளுக்கான புதிய மருந்துகளை பரிசோதனை செய்யும் சோதனைச் சாலை எலிகளாக இந்தியாவின் குழந்தைகளும், உகண்டாவின் குழந்தைகளும் பயன்படுத்தப்பட்டுள்ளதை சமீபத்திய ஒரு <a href="http://timesofindia.indiatimes.com/world/us/Lab-rats-Drugs-for-US-children-tried-on-Indians/articleshow/6423130.cms">அமெரிக்க அறிக்கை வெளிப்படுத்தியுள்ளது</a>. இவ்வாறு செய்வது தார்மீக ரீதியாக தவறு என்று அந்த அறிக்கை சொல்கிறது(கவனிக்கவும் இந்திய அரசு அப்படி நினைக்கவில்லை).<br /><br /><span style="color: rgb(102, 102, 102);">""M Nabeel Ghayur, a pharmacologist who worked in drug development in Pakistan before joining McMaster University in Hamilton, Ontario, Canada, said conditions are similar in India and Pakistan.</span><br /><br /><span style="color: rgb(102, 102, 102);">“People actually have blind trust in their doctor in South Asia. They have no idea what drug development is, they have no idea what clinical trials are,” he said. ""</span><br /><br /><br />இதே நேரத்தில், உ.பியில் அம்மை தடுப்பூசி இட்டுக் கொண்ட 4 குழந்தைகள் உடனடியாக மரணமடைந்தனர். முன்பு 2008ல் தமிழகத்தில் இதே தடுப்பூசி படுகொலைகளுக்குக் காரணமான இந்தியன் இம்யூனாலஜிகல்ஸ் நிறுவனம்தான் உ.பி. <a href="http://thatstamil.oneindia.in/news/2010/08/23/india-immunologicals-vaccine-measles-uttar-pradesh.html">படுகொலைகளுக்கும் காரணம்</a> என்பது தெரியவந்துள்ளது. இங்கு அரசின் மருத்துவ இன்சூரன்ஸ் என்ற பெயரில் அப்பாவி ஏழைகளின் உடல் கூறுப் போடப்படுவதும், <a href="http://tamilcircle.net/index.php?option=com_content&amp;view=article&amp;id=6426:2009-11-11-20-01-06&amp;catid=104:asuran">பெண்களின் கருப்பைகள் கூட கொதறப்பட்டுள்ளதும் முன்பு அம்பலமானதையும்</a>, பன்றிக் காய்ச்சல் பீதியை பூதகரமாக பரப்பிட ஐ நாவின் சுகாதாரத் துறையின் முக்கியப் பொறுப்புகளில் உள்ள தமது ஆட்களின் மூலம் மருந்துக் கம்பனிகள் வேலை செய்தன என்பது அம்பலமானதும் நினைவில் கொள்ளத்தக்கது.<br /><br /><div style="text-align: center;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://top-10-list.org/wp-content/uploads/2009/06/guinea-pigs.jpg"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 500px; height: 333px;" src="http://top-10-list.org/wp-content/uploads/2009/06/guinea-pigs.jpg" alt="" border="0" /></a><span style="font-size:85%;">கினியாப் பன்றி</span></div><br /><br /><br /><div style="text-align: center;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://www.dreamstime.com/poor-indian-child-thumb8473807.jpg"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 500px; height: 333px;" src="http://www.dreamstime.com/poor-indian-child-thumb8473807.jpg" alt="" border="0" /></a><span style="font-size:85%;">இந்தியக் குழந்தை</span>:<br /><span style="color: rgb(255, 0, 0); font-weight: bold;font-size:85%;" >அண்ணே, பாரின் பன்னி அளவுக்கு நாங்க வொர்த் இல்லையாண்ணே?</span></div><br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://farm3.static.flickr.com/2248/2002931359_d90c740fa5_b.jpg"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 500px; height: 333px;" src="http://farm3.static.flickr.com/2248/2002931359_d90c740fa5_b.jpg" alt="" border="0" /></a><br /><br /><br />இந்தச் சூழலில் மருத்துவத் துறை தனியார்மயம் அப்பாவி மக்களின் வாழ்வில் இழவு கொட்டுவதை விமர்சித்து எழுதப்பட்ட பழைய செய்தி விமர்சனம் ஒன்று இங்கு மறு பதிப்பு செய்யப்படுகிறது. நாட்டைக் கூட்டிக் கொடுத்தாவது வல்லரசாகலாம் என்று பேசுபவர்கள் தமது வீட்டுக் குழந்தைகளை பலி கொடுத்து வல்லரசு லட்சியக்கனவை நனவாக்கிக் கொள்ளட்டும்.<br /><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(255, 0, 0);">அசுரன்</span><br />###########<h2 style="text-align: center;"><a href="http://newscap.wordpress.com/2008/08/21/%E0%AE%AE%E0%AE%B0%E0%AF%81%E0%AE%A4%E0%AF%8D%E0%AE%A4%E0%AF%81%E0%AE%B5-%E0%AE%AA%E0%AE%B0%E0%AE%BF%E0%AE%9A%E0%AF%8B%E0%AE%A4%E0%AE%A9%E0%AF%88-%E0%AE%95%E0%AF%8A%E0%AE%B2%E0%AF%88%E0%AE%95%E0%AE%B3/"><strong><strong></strong></strong></a><a href="http://newscap.wordpress.com/2008/08/21/%E0%AE%AE%E0%AE%B0%E0%AF%81%E0%AE%A4%E0%AF%8D%E0%AE%A4%E0%AF%81%E0%AE%B5-%E0%AE%AA%E0%AE%B0%E0%AE%BF%E0%AE%9A%E0%AF%8B%E0%AE%A4%E0%AE%A9%E0%AF%88-%E0%AE%95%E0%AF%8A%E0%AE%B2%E0%AF%88%E0%AE%95%E0%AE%B3/"><strong><strong></strong></strong></a><a href="http://newscap.wordpress.com/2008/08/21/%E0%AE%AE%E0%AE%B0%E0%AF%81%E0%AE%A4%E0%AF%8D%E0%AE%A4%E0%AF%81%E0%AE%B5-%E0%AE%AA%E0%AE%B0%E0%AE%BF%E0%AE%9A%E0%AF%8B%E0%AE%A4%E0%AE%A9%E0%AF%88-%E0%AE%95%E0%AF%8A%E0%AE%B2%E0%AF%88%E0%AE%95%E0%AE%B3/"><strong><strong></strong></strong></a><a href="http://newscap.wordpress.com/2008/08/21/%E0%AE%AE%E0%AE%B0%E0%AF%81%E0%AE%A4%E0%AF%8D%E0%AE%A4%E0%AF%81%E0%AE%B5-%E0%AE%AA%E0%AE%B0%E0%AE%BF%E0%AE%9A%E0%AF%8B%E0%AE%A4%E0%AE%A9%E0%AF%88-%E0%AE%95%E0%AF%8A%E0%AE%B2%E0%AF%88%E0%AE%95%E0%AE%B3/"><strong><strong></strong></strong></a><a href="http://newscap.wordpress.com/2008/08/21/%E0%AE%AE%E0%AE%B0%E0%AF%81%E0%AE%A4%E0%AF%8D%E0%AE%A4%E0%AF%81%E0%AE%B5-%E0%AE%AA%E0%AE%B0%E0%AE%BF%E0%AE%9A%E0%AF%8B%E0%AE%A4%E0%AE%A9%E0%AF%88-%E0%AE%95%E0%AF%8A%E0%AE%B2%E0%AF%88%E0%AE%95%E0%AE%B3/"><strong><strong></strong></strong></a><strong><strong><a rel="bookmark" title="Permanent link to கினியா பன்றிகளா இந்தியர்கள்?">கினியா பன்றிகளா இந்தியர்கள்?</a></strong></strong></h2><p><span style="color: rgb(255, 0, 0);"><strong>பா</strong></span>ர்ப்பனர்களின் கூடாரமாக கொக்கரிக்கும் புது தில்லியைச் சேர்ந்த AIIMS மருத்துவ கல்வி நிலையத்தில் தகவல் அறியும் உரிமைச் சட்டத்தை உபயோகப்படுத்தி சில தகவல்கள் வெளிக் கொணரப்பட்டுள்ளன(Times of India, ஆகஸ்டு 18 முதல் பக்கம்) . கடந்த இரு வருடங்களில் அங்கு 49 குழந்தைகள் இறந்துள்ளனர். சரியாகச் சொன்னால் கொல்லப்பட்டுள்ளனர். பன்னாட்டு கம்பேனிகள் தமது புதிய மருந்துகளை சந்தைப்படுத்துவதற்க்கு முன்பு குரங்கு, பன்றி உள்ளிட்டவற்றின் மீது சோதித்துப் பார்த்து பிறகு கடைசியாக நான்காவது கட்டமாக மனிதர்கள் மீது சோதித்து பார்ப்பார்கள். இது போல மருந்துக்களை பரிசோதனை செய்வதற்க்காக இந்த குழந்தைகள் பயன்படுத்தப்பட்டுள்ளனர். அந்த மருந்துகளின் தோல்வி 49 குழந்தைகளின் மரணம். ஏழைக் குழந்தைகள்தானே? குப்பைகள் செத்துத் தொலையட்டும். என்ன வந்தது நமக்கு?</p><br /><br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://lennywellsministries.org/images/indian_kids.jpg"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 500px; height: 333px;" src="http://lennywellsministries.org/images/indian_kids.jpg" alt="" border="0" /></a><br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://www.thehindu.com/multimedia/dynamic/00019/STREET_CHILDREN_19307f.jpg"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 500px; height: 333px;" src="http://www.thehindu.com/multimedia/dynamic/00019/STREET_CHILDREN_19307f.jpg" alt="" border="0" /></a>மருத்துவம் அதிகமாக தனியார்மயம் செய்யப்பட்டுள்ள நாடு இந்தியா. குறிப்பாக உலகமயத்திற்கு பிற்பாடு கொஞ்ச நஞ்ச பொது மருத்துவமும் அழிந்து நாசமாகிவிட்டது. இன்னிலையில் விலை அதிகமான மருத்துவம் செய்ய வசதியின்றி வக்கற்று அலையும் இந்திய நோயாளிகள் எத்தை தின்றால் பித்தம் தெளியும் என்ற நிலையிலேதான் உள்ளனர். ஒன்றும் செய்ய இயலாமல் நோயுடன் இருப்பதைவிட இலவசமாக கொடுக்கப்படும் இந்த பரிசோதனை மருந்தை எடுத்துக் கொண்டால் என்ன ஆகிவிடப் போகிறது என்பதுதான் அவர்களின் நிலைமை.<p>எப்படி இந்தியாவின் உழைப்பாளர்களும், இந்திய மூளைகளும், இந்திய வளங்களும் எடுத்துக் கொள்ள ஆளின்றி சந்தையில் மலிவு விலைக்கு கிடைக்கச் செய்யப்படுவதன் காரணமாகவே குறை கூலி பிரதேசமாக இந்தியா அறியப்பட்டு ஏகாதிபத்தியங்களின் வேட்டைக்காடாகியுள்ளதோ - அது நியாயப்படுத்தப்படுகிறதோ - அதே போல மருத்துவ பரிசோதனை சாலைகளில் பயன்படும் குறைந்த விலை கினியா பன்றிகளாக இந்திய நோயாளிகள் பன்னாட்டு கம்பேனிகளால் பயன்படுத்தப்படுகின்றனர். மருந்தையும் மருத்துவத்தையும் எட்டாக்கனியாக்கியதன் மூலம் இதனை உறுதிப்படுத்தியுள்ளனர். இலவசமாக மருந்து கொடுக்கும் தேவதூதர்கள் என்ற பட்டம் வேறு கினியா பன்றிகளிடமிருந்து கிடைக்கும் போது கேட்க்கவா வேண்டும்?</p><p>இங்கு பரிசோதனை செய்வது சட்டரீதியாகவும் சிக்கலலில்லதாது, 60% வரை குறைந்த செலவில் செய்ய முடிகிறது என்பதே இந்தியாவை நோக்கி பன்னாட்டு பரமாத்மாக்கள் படையெடுக்கக் காரணம். இதற்கு வசதியாக இரு வருடங்களுக்கு முன்பு சட்டரீதியான சிக்கல்களை எல்லாம் சரி செய்தது இந்திய அரசு. குறைந்த பட்ச பாதுகாப்புகளாக உறுதி செய்யப்பட்டிருந்தவை எல்லாம் குப்பையில் கடாசப்பட்டன, எப்படி அந்த குழந்தைகள் சோதனைச்சாலை பன்றிகளாக கடாசப்பட்டனரோ அப்படி. சர்வதேச காப்புரிமைச் சட்டத்தின் பெயரில் இந்தியாவில் விலை குறைவாக கிடைத்த மருந்துகள் எல்லாம் ராக்கேட் விலைக்கு மாற்றப்பட்டன. கக்கூஸ் போனால் கூட சேவை வரி விதிக்கும் பா சிதம்பரம் இந்தியர்களை கினியா பன்றியாக்கினால் சேவை வரி கிடையாது என்று <a href="http://indiabudget.nic.in/ub2007-08/bs/speecha.htm">அறிவித்தார்</a>. இதோ கினியா பன்றிகளின் சாவு இன்று வெளி வந்துள்ளது. இது ஒரு இடம் மட்டுமே இன்னும் பல இடங்களில் பல மருந்துகள். தமிழகத்தில் கோவையிலும் கூட குறிப்பான சில மருந்துகள் பரிசோதனை செய்யப்படும் செய்தி முன்பு படித்த ஞாபகம்.</p><p>இந்த சோதனைகள் நேர்மையாக செய்யப்படுமா என்பதை கட்டுப்படுத்துவதற்க்கு எந்த சட்டமும் கிடையாது. எந்த அரசு அமைப்போ அல்லது வேறு ஏதேனுமோ கிடையாது. படிக்கத் தெரியாத, படித்தும் பாமரர்களாக உலாவும் பெரும்பான்மை இந்தியனிடம் ஒரு பேப்பரை நீட்டி அதில் கையெழுத்திடச் சொல்லிவிட்டு இந்த மருத்துவ பரிசோதனை அயோக்கியத்தனம் செய்யப்படுகிறது. சட்டப்படி எல்லாம் சரிதான். ஏழை இந்தியக் குழந்தை கினியா பன்றியாக கொல்லப்படுவதும்கூட சட்டப்படி சரிதான். பரிசோதனைக்கு உட்படுத்தப்படுவதற்க்கு காசு கூட கொடுக்கப்படுவதில்லை. இது இலவசம். இலவசமாக கொடுத்தால் இந்தியன் தொலைக்காட்சி பெட்டியிலிருந்து, பினாயில் வரை வாங்கி வைத்துக் கொண்டு பதிலுக்கு தனது உயிரையே நன்றிக்கடனாக தருவானல்லவா? சுதந்திரத்தையே இலவசமாக கத்தியின்றி ரத்தமின்றி ஆங்கிலேயரிடமிருந்து காந்தி தாத்தா வாங்கி தந்தாரல்லவா?</p><br /><div style="text-align: center;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_NjdBzKI5nYs/SXL-R2UduqI/AAAAAAAABUE/pPGFqNOZNxU/s400/Slumdog+Millionaire+wallpaper+800+600+1200+1600+desktop+images+pics+photos+poor+indian+children.jpg"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 500px; height: 333px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_NjdBzKI5nYs/SXL-R2UduqI/AAAAAAAABUE/pPGFqNOZNxU/s400/Slumdog+Millionaire+wallpaper+800+600+1200+1600+desktop+images+pics+photos+poor+indian+children.jpg" alt="" border="0" /></a><span style="font-weight: bold;font-size:85%;" >நாய்க் கூட குரல் கொடுக்க ஒரு மேனாக இருக்கு? எங்களுக்கு?</span><br /></div><br /><p>நாயின் கஸ்டங்களை புரிந்து கொண்டு நாய்களைக் கொல்லாதே என்று போராடினார் பாஜகவைச் சேர்ந்த நாய்க்கு பிறந்த மேனகா காந்தி. ஆடு, குதிரைகளையும் கூட பரிசோதனை என்ற பெயரில் கொல்லாதே என்று போராடினார் அந்த மேனகா காந்தி. அவர் பாஜக ஆட்சியில் அமைச்சராக இருந்த போதுதான் நாய்க்கடி மருந்து தயாரிப்பு நிறுவனமான கிங்ஸ் இன்ஸ்டியுட் மேற்சொன்ன காரணங்களைக் காட்டி முடக்கப்பட்டது. ஒரு பக்கம் நாய்க்கடி மருந்து தயாரிப்பை மிருகாபிமானத்தின் பெயரிலும், காப்புரிமையின் பெயரிலும் முடக்கியதுடன், இன்னொரு பக்கம் நாய்களை கொல்வதையும் நிறுத்தினர். விளைவு பெரு நகரங்களில் கினியா பன்றிகள்..... மன்னிக்கவும் ஏழை உழைக்கும் மக்களின் குழந்தைகள் நாய்களால் கொல்லப்படுகின்றனர்.</p><p>இன்னொரு பக்கம் கினியா பன்றிகள்... மீண்டும் மன்னிக்கவும்.. ஏழை உழைக்கும் மக்களின் குழந்தைகள் மருத்துவ பரிசோதனை என்ற பெயரில் ஏகாதிபத்திய வெறி நாய்களால் கொல்லப்படுகின்றனர். ஆடு, குதிரைகளை மருத்துவ பரிசோதனையிலிருந்து காப்பாற்றிய மேனாகா காந்தி வகையாறாக்களும் வரவில்லை, பசு மாட்டுக்காக கலவரங்கள் நடத்தும் சங் பரிவாரங்களோ அல்லது குழந்தைகளுக்காகவே இன்று வரை தனது சிகை அலங்காரத்தை மாற்றாமல் வைத்து இருக்கும் அரசவை முன்னாள் கோமாளி அப்துல் கலாமுமோ வரவில்லை. மதம் பிடித்த யானைகள், சிக்கன் பிரியானியில் வெந்து சாகும் சிக்கன், ஈ, கொசு இவற்றுக்கு எல்லாம் உச்சு கொட்டி மனஉளைச்சலுக்காளாகும் மென்மையான இதயம் படைத்த மனிதாபிமானத்தின் இலக்கண புத்திரர்கள் இது போன்ற கினியா பன்றிகளின் சாவுக்கு என்ன கொட்டுவார்கள் என்று தெரியவில்லை.</p><p>மறுகாலனியாதிக்கம் எதைத்தான் விட்டு வைத்துள்ளது? குறைந்த கூலிக்கு உழைப்பு சக்தி வேண்டும் என்பதற்க்காக விவசாயம் சாகடிக்கப்பட்டு ஒன்றரை லட்சம் விவசாயிகள் தற்கொலை, குறைந்த கூலிக்கு இந்திய மூளைகள் என்பதற்க்காக தன்மானத்தை அடகுவைத்த தற்குறிகளின் தேசம், கூந்தலை விற்று பிழைக்கின்றனர் ஆந்திர பெண்கள், மானத்தை விற்றும்.., சுமங்கலி திட்டத்தில் நவீன கொத்தடிமைகள் கல்யாண கனவுகளுடன், நாய்கள் சுதந்திரமாக அலைந்து தெருக்களில் குதறி தள்ள குழந்தைகளோ கொத்தடிமைகளாக கட்டுமான கூடங்களில், பிரவச வேதனையையும் கூட அவுட் சோர்ஸ் செய்து இந்திய பெண்களை வாடகைத் தாய்களாக்கி விட்டது.... பாரத மாத கி ஜெய். இதோ நமது நோய்களையும், நோயாளிகளையும் கூட அவுட் சோர்ஸ் செய்துவிட்டனர். இது பிணங்களின் நாடாக மாறினால் குறைந்த விலை சுடுகாட்டு கூடமாகவும் இந்திய அவுட் சோர்ஸ் செய்யப்படும். ஏனேனில் இந்தியாவுக்கு அவுட் சோர்ஸ் செய்யும் சுதந்திரம் 1947 ஆகஸ்டு 15ல் இலவசமாக கொடுக்கப்பட்டது. வந்தே மாதரம்......</p><p><a href="http://newscap.wordpress.com/2008/08/21/%E0%AE%AE%E0%AE%B0%E0%AF%81%E0%AE%A4%E0%AF%8D%E0%AE%A4%E0%AF%81%E0%AE%B5-%E0%AE%AA%E0%AE%B0%E0%AE%BF%E0%AE%9A%E0%AF%8B%E0%AE%A4%E0%AE%A9%E0%AF%88-%E0%AE%95%E0%AF%8A%E0%AE%B2%E0%AF%88%E0%AE%95%E0%AE%B3/"><span style="color: rgb(255, 0, 0);"><strong>செய்திரசம்</strong></span></a></p><br /><p><strong><span style="text-decoration: underline;">தொடர்புள்ள கட்டுரைகள்:</span></strong></p><a class="contentpagetitle" href="http://tamilcircle.net/index.php?option=com_content&amp;view=article&amp;id=1410:2008-05-14-20-14-31&amp;catid=35:2006&amp;Itemid=30">மருந்துப் பரிசோதனை: சோதனைச்சாலை எலிகளாக மாற்றப்படும் ஏழைகள் <span style="text-decoration: underline;"> </span><br /></a><p><a href="http://tamilcircle.net/index.php?option=com_content&amp;view=article&amp;id=1204:2008-05-04-20-20-05&amp;catid=36:2007&amp;Itemid=30">தெருநாயின் உயிரைவிட மக்களின் உயிர் மலிவானதா? </a></p><p><a href="http://www.who.int/bulletin/volumes/86/8/08-010808/en/index.html">Clinical Trials in India: ethical concerns</a></p><p><a href="http://www.here-now.org/shows/2006/03/20060303_5.asp"><span class="headlineLargeNoLink">Outsourcing Drugs: Human Guinea Pigs</span></a></p><p><a href="http://www.wired.com/wired/archive/14.03/indiadrug.html">A Nation of Guinea Pigs</a><br /></p><a href="http://tamilcircle.net/index.php?option=com_content&amp;view=article&amp;id=1410:2008-05-14-20-14-31&amp;catid=35:2006">மருந்துப் பரிசோதனை: சோதனைச்சாலை எலிகளாக மாற்றப்படும் ஏழைகள் </a><br /><br /><a href="http://tamilcircle.net/index.php?option=com_content&amp;view=article&amp;id=4167:2008-10-03-19-42-49&amp;catid=68:2008">பிஞ்சென்றும் பாராது இலாபவெறி </a><br /><br /><a href="http://tamilcircle.net/index.php?option=com_content&amp;view=article&amp;id=7084:2010-05-20-10-58-42&amp;catid=326:2010">பன்னாட்டு மருந்து கம்பெனிகளின் வேட்டைக் காடாகிறது இந்தியா! </a><br /><br /><a href="http://tamilcircle.net/index.php?option=com_content&amp;view=article&amp;id=7084:2010-05-20-10-58-42&amp;catid=326:2010">பன்னாட்டு மருந்து கம்பெனிகளின் வேட்டைக் காடாகிறது இந்தியா! </a><br /><br /><a href="http://tamilcircle.net/index.php?option=com_content&amp;view=article&amp;id=6426:2009-11-11-20-01-06&amp;catid=104:asuran">சுகாதாரத்துறை தனியார்மயம் - தாய்மையை கருவறுக்கும் அவலம் </a><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/28837873-2584310492448042843?l=poar-parai.blogspot.com' alt='' /></div>

Posted by அசுரன் (noreply@blogger.com) on August 24, 2010 09:08 AM · permalink

  <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/_bEe2H0J8xQk/THN_6RiNWLI/AAAAAAAAA7c/9Dp1Y5BALcI/s1600/DSC_0071.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://4.bp.blogspot.com/_bEe2H0J8xQk/THN_6RiNWLI/AAAAAAAAA7c/9Dp1Y5BALcI/s320/DSC_0071.JPG" /></a></div><i>தொடக்கத்தில் – அதாவது அப்பா கண்ட்ரோலில் இருந்தபோது..</i><br /><br />அப்பாவிடம்...<br /><br />“ப்ரூஸ் லீ படம் போட்ட சர்ட்டு வேணும்!”<br /><br />“கபில்தேவ் பேட், அதோட ஒரு ஹீரோ பேனாவும்”<br /><br />“இப்போ நல்லா ஓட்டுறேன். கால் நல்லா எட்டுது. ஒரு பி.எஸ்.ஏ எஸ்.எல்.ஆர் வாங்கித் தரலாமில்லே”<br /><br />அம்மாவிடம்...<br /><br />“கோயிலுக்கு நான் வரலை. பிரண்ட்ஸோட ஜெண்டில்மேன் பார்க்கப் போறேன்”<br /><br />அப்பா அவருடைய அண்ணனிடம்...<br /><br />“இவனும் என்னை மாதிரியே மாசக்கடைசியிலே பொறந்து தொலைச்சிட்டானே? இருந்தாலும் என்னத்தைப் பண்ணுறது? ஒரே புள்ளையா பொறந்துட்டான். எத கேட்டாலும் செஞ்சிதான் கொடுத்தாவணும்”<br /><br />ஆசைகள் எதுவுமே நிராசை ஆனதில்லை. எனக்கு வாய்த்தவர் உலகின் தலைசிறந்த அப்பா.<br /><br /><br /><i>நடுவில் – அதாவது சிறகு முளைத்துவிட்டதாக நானே நினைத்துக் கொண்டபோது..</i><br /><br />கோபாலிடம்...<br /><br />“இன்னைக்காவது அவகிட்டே பிரபோஸ் பண்ணிடனும்”<br /><br />அவள்...<br /><br />“தம்மு கூட அடிக்க மாட்டியா? ச்சே.. என்னடா ஆம்பளை நீ?”<br /><br />ஜாஹிரிடம்...<br /><br />“வெற்றிலே கட்டப் பஞ்சாயத்து ஓடுது. நக்மா ஒயின்ஸுலே ஆளுக்கொரு பீர் உட்டுட்டு அப்படியே போயிடலாமா இல்லைன்னா ஜோதியா?”<br /><br />மெக்கானிக் தமிழ்...<br /><br />“சில்வர் ப்ளஸ்ஸோட அழகே சில்வர் கலர்தான். நீ ஏண்டா ஃபுல்லா பிளாக் பெயிண்ட் அடிக்கணும்னு சொல்றே?”<br /><br />பிள்ளையார் கோயில் தர்மகர்த்தாவிடம்...<br /><br />“சார் திக இளைஞரணி சார்புலே பகுத்தறிவு பிரச்சாரக் கூட்டம் நடத்தப் போறோம். உங்க கோயில் முன்னாடி மேடை போட்டுக்கறோம்”<br /><br />யாரோ ஒருவர், ஆள் கூட நினைவில்லை...<br /><br />“எதுவா இருந்தாலும் முதல்லே உனக்கு மீசை முளைக்கட்டுண்டா வெண்ணை”<br /><br />நிறைய ஆசைகள் பேராசையாகி நிராசையாகிய பருவம்...<br /><br /><br />லேட்டஸ்டாக – அதாவது இப்போது...<br /><br /><i>இன்சூரன்ஸ் ஏஜெண்டிடம்...</i><br /><br />“சார் ஜீவன் அன்மோல் போட்டுட்டேன். ஜீவன் ஆனந்தும் இருக்கு. வேற ஒரு ரெண்டு பாலிசியும் ஃபேமிலி மெம்பர்ஸ் பேருலே எடுத்துட்டேன். திடீருன்னு ஆக்சிடெண்ட் கீக்ஸிடெண்ட் ஆகி மண்டையப் போட்டுட்டோமுன்னா ஃபேமிலி சேஃப்புதான். இருந்தாலும் குழந்தை ஃப்யூச்சருக்கு ஏதாவது போட்டு வைக்கலாம்னு பார்க்குறேன். லோ ப்ரீயமுத்துலே நிறைய பெனிஃபிட் கிடைக்கிறமாதிரி பாலிசி ஏதாவது பார்த்து சொல்லுங்க சார்!”<br /><br />பிறந்தநாள் கொண்டாட்டத் தன்மையை இழந்து பீதிநாளாகி வருகிறது :-(<br /><br />எல்லாமே அப்படியே ரிவர்ஸிலேயே போனால் எவ்வளவு நல்லாருக்கும்?<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/25593973-524915554954417165?l=www.luckylookonline.com' alt='' /></div>

Posted by யுவகிருஷ்ணா (yuvakrishna@gmail.com) on August 24, 2010 08:18 AM · permalink

  தமிழ்மணம் நிர்வாகக்குழுவில் பங்கேற்றும் தமது நேரத்தையும், உழைப்பையும் செலவிட்டும் பணியாற்றி வரும் நண்பர்களில் ஒருவர் இரா. செல்வராசு. பல ஆண்டுகளாக இணையத்தில் எழுதிவருபவரும் அவர். வலைப்பதிவுகள் என்பவை சிறந்த மாற்று ஊடகங்களாக அறிமுகமானவை. ஆனால் சமீபகாலமாக வலைப்பக்கங்களும் பலநேரங்களில் வணிக, வியாபாரத் தந்திர ஊடகங்களைப்போலவே ஆகிவிட்டனவோ எனக் கருதுமளவு அவற்றின் உள்ளடக்கங்களும், செயல்பாடுகளும் ஆகிக்கொண்டிருக்கின்றன. இரண்டு நாட்களுக்கொருமுறை அவியலாகவும், குவியலாகவும், தாளிப்புகளாகவும் எப்படியேனும் அதிக பார்வைகள் கிடைக்க வேண்டுமே என ஏ ஜோக்குகள் உள்ளிட்ட தகிடுதத்த வேலைகளோடு கனஜோராக வலைப்பதிவு வியாபாரம் நடந்தேறிக்கொண்டுள்ளன. வாசகர் பரிந்துரை எனும் மோசடிகளில் ஈடுபடுவதிலும்கூட யாருக்கும் எந்தக் குற்றவுணர்வும் இல்லை. வலைப்பதிவு ஒன்றை ஆரம்பித்து மின் அரட்டை வழியாகவோ, தொலைபேசி வழியாகவோ அல்லது அடுத்தடுத்த சந்திப்புகள் வழியாகவோ கூட்டமொன்றைச் சேர்த்து விட்டால் அல்லது சேர்ந்துவிட்டால் நிரந்தர வாசகர் பரிந்துரைதான் என்ன எழுதினாலும்.<br /><br />இப்படியாகப் பெரிதாகிக் கொண்டிருக்கும் வலைச்சமுத்திரத்தில் ஆரம்ப காலம் முதல் ஏதோ ஒரு வகையிலும், நேர்மையாகவும் இச்சமுத்திர உருவாக்கத்திற்காய் அப்போதைய ஒன்றுமற்ற மணல்வெளியில் உண்மையான அர்ப்பணிப்போடு சொட்டுச் சொட்டாய்ச் சுரந்தவர்கள் இப்போது அதன் அடியாழத்தில் வெளித் தெரியாதவர்களாய்க் கரைந்தபடி இதன் நீரோட்டம். வலைப்பதிவுகளில் ஆரம்பம் முதல் இயங்கிவரும் இரா.செல்வராசும்கூட அப்படிப்பட்ட ஒருவராய் அடியாழம் அமிழ்ந்தவராய், இப்போதும் எப்போதாவது அவர் எழுதினாலும்கூட வாசகர் பரிந்துரை ஓடங்களில் மிதக்காதவராய் இப்பரப்பில் இருந்துவருபவர்.<br /><br />"என்னது கல்யாணமாகி 4 மாசமாச்சே, உன் மருமகளுக்கு இன்னும் விசேசமில்லையா?" என்று பேசுவது போல் "வலைப்பதிவுக்கு வந்து ஒருவருசமாச்சே இன்னும் புஸ்தகம் போடலையா?" என்று கேட்கும் சூழலே உருவாகி, பதிப்பாளர்களும், எழுத்தாளர்களும் அன்றாடம் சந்தித்துக் கொள்கிற, வியாபாரம் பேசிக்கொள்கிற நிலையே உருவாகிவிட்ட <br />இந்தப் பின்னுக்கும் பின்னவீனத்துவ காலம் வந்துதான் "நாமும் நம் எழுத்தைத் தொகுப்பாக்கலாமா? அவை அதற்குரிய தகுதிகளைக் கொண்டிருக்கின்றனவா? இது தமிழுக்கும், தமிழ் வாசகனுக்கும் சிறிதேனும் பயன் தருமா?" என்றெல்லாம் மிகுந்த தன்னடக்கத்தோடு யோசித்து யோசித்து ஒருவழியாக தனது எட்டாண்டுக்கும் மேலான எழுத்து அனுபவத்திற்குப் பிறகு ஒரு தொகுப்பு வெளியிடும் முடிவை இரா. செல்வராசு எடுத்திருக்கிறார். "மெல்லச் சுழலுது காலம்" என்ற தலைப்பில் ஒரு அயலகத் தமிழனின் அனுபவக் குறிப்புகளாய் "வடலி" பதிப்பகம் மூலம் வரும் அவரது நூல் ஆகஸ்டு 26 அன்று ஈரோடு கொங்கு கலை மன்றத்தின் சக்தி மசாலா அரங்கில் மாலை 4 மணியளவில் வெளியீட்டு விழா காண இருக்கிறது. விருப்பமுள்ள நண்பர்கள் கலந்துகொண்டு சிறப்பிக்கலாம். தமிழ்மண நிறுவனர் காசி அவர்களால் வெளியிடப்படுகிறது.<br /><br />எட்டு ஆண்டுகளாய் இங்கே எழுதியும் தன்னைப் பிரபல பதிவராய் ஆக்கிக்கொள்ளத் தெரியாத இரா.செல்வராசு தன் நூலுக்கு ஒரு அணிந்துரை பெற்றுக்கொள்ளவும்கூட இன்னொரு பிரபல பதிவரை அணுகாத தவறையும் செய்திருக்கிறார்:)) <br /><br />கீழே அத்தொகுப்புக் குறித்த ஒரு வாசகப் பார்வையாக ஒரு பிரபலமற்ற பதிவர் எழுதிய கட்டுரை:))<br /><br /><br /> <strong>வாழ்வின் மொழி</strong><br /><br /><br />எழுத்து ஒரு தவம் என்றும், எழுத்து ஒரு வேள்வி என்றும் புகழின் வெளிச்சத்தில் நிற்கிற எழுத்தாளன் ஒருவன் கூறுகையில் அவனை இப்போது அதாவது ஆயிரம் வாட்ஸ் பிரகாசம் அவன்மீது அடிக்கப்படுகிற காலகட்டத்தில் கூடிநிற்கிற கூட்டமும் ஆமோதித்து ஆரவாரித்தபடி இருக்கும். ஆனால் அவனே கையிலிருந்த காசு முழுதும் தபால்தலையாக்கித் தன் படைப்புகளை விடாது ஊடகங்களுக்கு அனுப்புவதும், பின்பு அவை பிரசுரமாகாமலே திருப்பி அனுப்பப்படுவதுமான காலமொன்றில் அக்கம்பக்கத்தினரால்கூட உதாசீனப்படுத்தப்பட்டவனாக இருந்திருப்பான். நல்லெழுத்து, வல்லெழுத்து என்று பின்னால் உச்சியில் வைக்கப்படுகிற பல எழுத்துக்களுக்கும்கூட துவக்ககால இலக்கணம் இப்படியாக இருந்துமிருக்கிறது. எழுத்துக்களுக்கான கதவுகளும், வாசல்களும் அவ்வளவு எளிதில் தமிழ்ச்சூழலில் திறந்திருக்கப்பட்டதில்லை. எழுத நினைப்பவனுக்கு எழுதமுடிவது மட்டுமல்ல, நல்ல படைப்புகளை, நூல்களை வாசிக்க நினைக்கும் தாகம் உள்ளவனுக்கு அவற்றை வாங்கிப் படிக்கிற வசதியும்கூடப் பலநேரங்களில் கைகூடிவிடுவதில்லைதான். ஒரு அரசுப்பள்ளியில் அது இலவசமானது என்பதாலேயே சேரமுடிந்து கல்வியில் மேலேறிக்கொண்டிருந்த எனக்கு எப்படியோ தொற்றிக்கொண்ட வாசிப்புமோகத்தின்பொருட்டுத் தேடியலைந்த புத்தகங்கள் வாங்கிப்படிக்க முடிந்ததில்லை. அந்தச் சோர்ந்து கிடந்த சிறு உள்ளூர் நூலகச் சுவர்களில் ஒட்டியிருந்த புத்தகங்கள் தாண்டி அப்போது வேறெதையும் வாசிக்க வாய்ப்பிருந்ததில்லை. எத்தனையோ பேருக்கும் இதுதான் நிலையென்றும் இருந்திருக்கலாம். எழுத நினைத்தும் எழுதப்படாத கதைகளும், வாசிக்க நினைத்தும் வாசிக்கப்படாத எழுத்துக்களும் வடிக்கும் பள்ளங்கள் இருந்தபோதும் ஒவ்வொருவருக்கும் சொல்ல இருக்கும் கதைகள் குறைந்துபோவதில்லை. ஒரு அம்மிக்கல் கொத்த வருபவரும், கோடாலிக்கொண்டை முடிந்த ரப்பர்வளையல் பெண்ணும் பேசிக்கொண்டிருக்கும் உரையாடல்கூட அத்தனை உணர்வுகளோடும், நுணுக்கங்களோடும் ஒரு சிறுகதையைக் காற்றில் எழுதிச்செல்கிறது. <br /><br /> <br />இப்படிச் சாமானியர்களின் வாழ்வும், அனுபவமும், ஆதங்கங்களும், அக்கறையும் அவர்களாலேயே அவர்களின் மொழியிலேயே எழுத்தில் பதிவுசெய்யப்படப் போதிய வாய்ப்புகள் அற்ற குறையை இந்த நூற்றாண்டில் இணையம் கொஞ்சம் போக்கியிருக்கிறது. கணினியில் தமிழும், அத்தமிழில் படைப்புகளும் செய்வது இலகுவான காலம்தொட்டே எழுதிவந்தவர்களில் ஒருவராக இந்நூலாசிரியர் செல்வராசு இருந்திருக்கிறார். புலம்பெயர்ந்த தமிழனும், தாயகத் தமிழனும் ஒரு சிறு பெட்டி வழியே தம் மொழியில் எழுதிப் பரவசமடைகிற தருணங்கள் அழகானவை. அதிலும் வேர்விட்டு விலகி வேறொரு தேசத்தில் விழுதூன்ற வரும் தமிழருக்கு இவ்விணைய எழுத்து ஊடகங்கள் அற்புதமானவை. அப்படியான விரிவெளி வழியேதான் செல்வராசு அவர்களைச் சந்திக்க நேர்ந்தது. தனக்கென்று ஒரு மொழியும், நடையும், இயல்பும் கொண்டு எழுதிவந்த இவரிடம் அவரின் மண்வாசனை எழுத்துக்கள் இழுத்துச் சென்றன.<br /> <br />இணைய ஊடகத்தின் இன்னொரு சிறப்பம்சம் எழுதுபவர்களுக்கும், வாசகர்களுக்குமான இடைவெளியற்ற தன்மை. எழுதிப் பிரசுரிக்கும் பத்தாவது நிமிடத்தில் உலகின் வேறொரு மூலையிலிருக்கும் தமிழர் வாசித்து முடித்துக் கருத்து பரிமாற்றமோ, உரையாடலோ நிகழ்த்திவிடமுடியும் எழுதியவருடன். அதேசமயம் அந்த உரையாடல் பயனுள்ளதாக இருக்கும் ஒன்றாக வேண்டுமென்றால் எழுதுபவரும், வாசிப்பவரும் கருத்துரீதியான முரண்பாடுகளையும் தாண்டி உரையாடலுக்கான நெகிழ்வுத்தன்மையோடு இருக்கும்போது மட்டுமே சாத்தியம். அப்படியொரு நெகிழ்வுத்தன்மையை எப்போதும் கொண்டிருப்பவர் செல்வராசு. அது அவர் எழுத்தில் ஒலிக்கும் வாழ்வுமீதான தீராக்காதலின் இன்னொரு பரிமாணம். பேரண்டம் என்பதை பெரியதொரு அன்புப் பிண்டமாய் உருவகப்படுத்தினால் அதிலிருந்து தெறித்து விழுந்த சிறு பகுதியாய் தனிமனித வாழ்வைக் கொள்ளலாம். ஒரு வலைபின்னும் சிலந்தியைப் போல் ஒவ்வொரு மனித உயிரும்கூடத் தன்னைச் சுற்றித் தனக்கென்று மனிதர்களைச் சேர்த்துவைத்துக்கொள்ளவே என்றும் பிரியப்படுகிறது. இதன் சூட்சுமங்களைத் தன் அனுபவங்களையே சோதனைக்கூடமாக்கித் தெளிவுபடுத்திக்கொண்டே செல்கின்றன இந்நூலாசிரியரின் வாழ்வியல் குறிப்புகள். சுற்றியுள்ள மனிதர்கள் வேறுவேறானாலும் அடிப்படையில் ஆதாரமான முடிச்சுகள் பொதுவென்றே இருப்பதால் ஆசிரியரின் அனுபவங்களோடு தானும் ஒருவராய்ப் பயணிப்பது படிக்கும் எல்லோருக்குமே சாத்தியம்தான்.<br /> <br /><br />ஒரு சின்ன மழை பெய்து முடித்திருக்கிறது. அந்த வரிசையில் உள்ள அத்தனைவீடுகளிலும் கதவுகள் சாத்தியிருக்க ஒருத்தி மட்டும் தன் பிள்ளைகளை அழைத்துக்கொண்டு வெளியில் வந்து நிலம் ஏந்தியிருக்கும் மழையின் ஒவ்வொரு துளி ஈரத்திலும் கைதொட்டும் கால் வைத்தும் பேரானந்தம் சுகிப்பவளாய் ஓடிக்கொண்டிருக்கிறாள். இதை அப்படியே வாழ்வுக்கும் பொருத்திப் பார்க்கலாம். அவசரகதியில் ராட்சத சக்கரங்களுடன் அனாயாசமாகத் திசைமாற்றி வைத்துவிடும் வாழ்வை அதற்கு வெளியே வந்து அதைப் பார்த்துக் கைதட்டியும், கொட்டியும் சிரிக்குமொரு மனநிலை வாய்த்துவிட்டால் பிறகு அது பேரானந்தப் பெருவாழ்வுதான். அதன் சக்கரங்கள் எதிலும் சிக்கிக்கொள்ளாமல் நாம் அதன்மீது சவாரி செய்யலாம். வாழ்வின் ஒவ்வொரு சிறு நிகழ்வையும் நினைவுகளில் தேக்கிப் பின் நிதானமாய் அசைபோடும் செல்வராசின் இத்தொகுப்பு பலருக்கும் அவர்கள் சுவைத்த அல்லது சுவைக்க மறந்த கணங்களைத் திரும்பப் பெற்றுக்கொடுக்கிறது.<br /> <br /> <br />தான் குழந்தையாய்த் தவழ்ந்த தன் ஆத்தாவின்(அம்மாவின் அம்மா) கைரேகைகளின் வளைவுகளைக்கூடப் பத்திரமாக எழுத்தில் சேகரித்து ஒரு பாமரத் தாய்மையை, அதன் பொங்கும் பிரவாகத்தை எழுத்தில் வடித்தெடுப்பதும், இப்போது தன் கைகளில் குழந்தைகளாய்த் துள்ளும் தன் மகள்களின் விழிகளில் இருந்து தன்மீது சொரியும் குழந்தமைத் தாய்மையை விசும்பும் நன்றியோடு பதிந்து வைப்பதும் செல்வராசுவின் திகட்டாத மொழியில் வரிசையாய் நகர்கின்றன. அவரின் குழந்தைகள் சார்ந்த அனைத்துப் பதிவுகளுமே புதிதாய்ப் பெற்றோர் ஆனவர்களுக்கும், ஆக இருப்பவர்களுக்கும் ஒரு அழகான கையேடு என்பேன். ஆனால் அவை யாருக்கும் அறிவுரைகள் அல்ல, செய்முறை விளக்கங்களும் அல்ல. சில கவிதைகள் அவை. உள்ளே தோய்ந்து அதன் ஈரத்தில் நனைந்து மெல்லிய புன்னகையைக் கசியவிட்டு நமக்குத் தேவையான எதையும் அள்ளிக்கொள்ள விரிந்துகிடக்கும் அனுபவங்கள் அவை.<br /> <br /> <br />"நீ விளையாடப் போகையிலே<br />விரல் அழுந்தும் என்று சொல்லி<br />வெள்ளியிலே சிறு செருப்புச்<br />செய்திடுவார் உன் மாமா<br />நீ பச்சைக் குடைப் பிடிச்சுப்<br />பயிர்பார்க்கப் போகையிலே<br />பாதம் நோகுமின்னு<br />பவுனால் ஒரு செருப்புச்<br />செய்திடுவார் உன் மாமா" என்று கொங்குச் சீமையிலே தாய்மார்கள் பாடுவதாய் நாட்டுப்புறத் தாலாட்டுப் பாடல்கள் கேட்டதுண்டு. ஒன்றரை ஏக்கர் வறக்காடும், ஒன்பது ஆடுகளும் வைத்துக் கஷ்ட சீவனம் செய்வதுதான் நிதர்சனம் என்றாலும் கனவுகளில், பாடல்களில் வசந்தங்களை வாரியிறைத்துக் குழந்தைகளை வளர்க்கும் தன் சொந்தச் சீமைவிட்டு அந்நியச் சீமையிலே அகப்பட்டுக்கொண்ட தன் குழந்தைகளுக்குத் தான் தாலாட்டுப் பாடித் தூங்கவைத்த கதையை நகைச்சுவை ததும்ப இயல்பாக எழுதியிருக்கிரார். ஆனால் வாசிப்பவருக்கு அது தரும் இன்பம் அதிகம். தமிழ்கேட்கா தூரத்தில் தன் குழந்தைகளுக்குத் தமிழ்த்தாய்வாழ்த்துப்பாடித் தூங்கவைக்கும் தந்தை செல்வராசு.<br /><br /> "கண்ணையுங் காதையும் மட்டும் உட்டுப்போட்டு நீங்க தோலையே உரிச்சாலுஞ் சேரீங்க, பையன் நல்லாப் படிச்சாப் போதுமுங்க" என்று பாமர வெகுளித்தனத்தோடு பிள்ளைகளை ஆசிரியர்களிடம் ஒப்படைத்துவிடும் ஊர்ச்சூழல் ஒன்றில்தான் இந்நூலாசிரியரும் பிறந்து வளர்ந்திருக்கிறார். தான் பெற்ற கல்வியும், மேன்மையும், உழைப்பும், அர்ப்பணிப்பும் இன்று தந்திருக்கும் இடத்திலிருந்துகொண்டு தன் பிள்ளைகளிடம் தன்னை மாணவனாக ஒப்படைத்துப் பாடம் கேட்கிறார். குழந்தைகளைச் சக்தியற்றவர்களாய்ச் செய்யும் எந்தவொரு மிரட்டல் வழிமுறையையும் அவர்களை ஒழுங்குபடுத்தக் கையாளக்கூடாது என்பதை ஒரு பக்குவமான நிலையிலிருந்து எடுத்துச் சொல்கிறார். அந்தப் பிள்ளைகள் அவருக்குச் சொல்லும் கதைகளையும், அவர் பிள்ளைகளுக்குச் சொல்லும் கதைகளையும் சலிப்புகளற்றுக் கேட்டுக்கொண்டேயிருக்கலாம். ஒவ்வொரு எழுத்திலும், சொல்லிலும் உயிர் இருக்கிறது.<br /> <br />புலம்பெயர் தேச வாழ்வு புதிய அனுபவங்களை மட்டும் தருவதில்லை. அது விட்டுவந்த சுவடுகளை நினைத்தும் ஏங்கவைக்கிறது. எந்தக் குளிரூட்டியும் ஈடாவதில்லை ஒரு மரநிழலுக்கு. அந்த இதந்தரும் மரநிழல்களாய்க் கூடவந்த மனிதர்கள் சிலரையும் பிரிய நேர்ந்திருப்பதும், அடிக்கடி சந்திக்க இயலாதிருப்பதும் விதைக்கும் பெருமூச்சும் சில கட்டுரைகளாக இந்நூலில் எழுதப்பட்டிருக்கின்றன. பிரிவுத்துயர் இல்லாத இலக்கியங்கள் ஏது தமிழில்? பெருங்குரலெடுத்து ஆவேசமான கோபத்தை எதன்மீதும் காட்டுவதில்லை செல்வராசின் எழுத்துகள். ஆனால் மென்மையாகச் சொல்லப்பட்டாலும் உயிர்வரை தைக்கும் வலியை அது தரவே செய்கிறது. நீதித்துறை ஊழியராகப் பணிபுரிந்த தன் தந்தையைப் பற்றிய நினைவுகூறல்களிலும், அவரைத் தன்னோடு அழைத்துவந்து வைத்துக்கொள்வதற்காய் விசா ஏற்பாடுகளைச் செய்தபோது நமது அரசாங்க நடைமுறைகள் அவரைத் துவள துவள அலைக்கழித்ததையும் நுட்பமாக எழுதியிருக்கிறார். அவை அவரின் தந்தை தாண்டிய எத்தனையோ விடயங்கள் குறித்து நமது கவனத்தைக் கோருகின்றன.<br /> <br /> <br />செல்வராசுவின் இடுகைகளைத் தனித்தனியாகத் தொடர்ச்சியற்று நான் இணையத்தில் வாசித்தபோது அறியாத ஒன்றை இப்போது தொகுப்பாக வாசித்தபோது அறிந்துகொண்டேன். அது அவரின் எழுத்துக்களில் குடிகொண்டிருக்கும் நகைச்சுவை நடை. ஆழமான அனுபவம் ஒன்றை எழுதும்போதும் படிப்பவனை விலகி ஓடவைக்காத, இழுத்துப் பிடித்துக்கொள்கிற மெல்லிய நகைச்சுவை எல்லா இடங்களிலும் இழையோடுகிறது. இது தொடர்ந்து எழுதுகிறபோது எழுத்தில் இன்னும் பலதூரங்களை இவரைக் கடக்க வைக்கும். "கண்கள் சொல்லும் கதை" பல இடங்களில் வாய்விட்டுச் சிரிக்க வைக்கிறது<br />ஆசிரியரின் சுய எள்ளல் பாணி நகைச்சுவை.<br /> <br /> <br />ஓரளவிற்கு நூலைப்பற்றிச் சொல்லியிருக்கிறேன். இன்னும் இந்த முன்னுரையில் நான் குறிப்பிடாத கதைகளிலும், கட்டுரைகளிலும் நிறைந்து கிடக்கின்றன வாசிப்பவரை அவற்றைப் பற்றிப் பேசிக்கொண்டிருக்கச் செய்யும் சிறப்புகள்.<br /> <br />மொத்தமாகச் சொல்வதென்றால் குழந்தைகளைச் சுண்டியிழுத்து அவர்களை வாங்கவைத்து வாயில் இட்டதும் கரைந்து பிறகு முடிந்தபிறகும் தன் சுவையை அவர்கள் மூலம் சப்புக்கொட்டவைக்கும் பஞ்சுமிட்டாயைப் போல இத்தொகுப்பு. எளிய மொழியில் தனிமனித வாழ்வை அழகான கதைகளாகக் காட்டிக்கொண்டே போகிறது. அதற்காகப் பஞ்சு மிட்டாய் குழந்தைகளுக்கானது என்பதுபோல இந்நூலும் ஒருசாராருக்கானது என்று எடுத்துக்கொள்ள வேண்டியதில்லை. ஒவ்வொருவருக்கும் உள்ளே ஒளிந்திருக்கும் துள்ளல் குழந்தையொன்றின் மனநிலை போதும் இத்தொகுப்பின் பல பகுதிகளை உள்வாங்க. அப்படியொன்றில்லை தொலைந்துபோனது என்பவருக்கும் அப்படியான மனநிலையை இத்தொகுப்பே தோற்றுவித்தும் கொடுக்கும் என்பது மிகையில்லை.<br /> <br />நிறைய எழுதிக்கொண்டிருங்கள் செல்வராசு உங்களுக்கான பயணங்களோடு. அன்போடு வாழ்த்துகிறேன்.<br /> <br />செல்வநாயகி,<br />ஜூலை 2010.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/19366730-4928290853853319499?l=selvanayaki.blogspot.com' alt='' /></div>

Posted by செல்வநாயகி (noreply@blogger.com) on August 23, 2010 11:59 PM · permalink

  <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/_bEe2H0J8xQk/THImbggdlJI/AAAAAAAAA7U/adAlKcFrVrc/s1600/jemo.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://4.bp.blogspot.com/_bEe2H0J8xQk/THImbggdlJI/AAAAAAAAA7U/adAlKcFrVrc/s320/jemo.jpg" /></a></div>எப்படித்தான் இந்த மனுஷனுக்கு இவ்வளவு பொறுமை சாத்தியமாகிறதோ என்று கடந்த ஒரு வாரமாக ஆச்சரியப்பட்டு வருகிறேன். சாருவிடம் யாராவது இம்மாதிரியாக பேசியிருந்தால் சுனாமியே நிச்சயமாக வந்திருக்கும். யாரோ ஒரு தமிழ் ட்விட்டர் ”ஜெ விரைவில் எழுத்துத் துறவறம் மேற்கொள்ளுவார்” என்று ஆரூடம் சொல்லும் அளவிற்கு அவருக்கு உளவியல்ரீதியான வன்புணர்ச்சியை இரு வாசகர்கள் தந்து வருகிறார்கள்.<br /><br />ஜெயமோகனின் இணையத்தளத்தை தொடர்ச்சியாக வாசிக்குமளவுக்கு சிலநாட்களாக பணிச்சூழல் இடம் தராததால் பிரச்சினையின் மையப்புள்ளி எங்கிருந்து சரியாக தொடங்கியது என்று தெரியவில்லை. ஜெமோ சில நாட்களாக நிறைய எழுத்தாள விக்கெட்டுகளை வீழ்த்தி வருகிறார். கல்கியில் தொடங்கி அவருடைய பந்துவீச்சில் சுஜாதாவென ஒவ்வொருவராக போல்ட் ஆகிவர, பாலகுமாரன் எல்பி.டபிள்யூ. ஆனபோது பிரச்சினை தொடங்கியிருக்கலாம் என்று நினைக்கிறேன்.<br /><br />இந்த தொடர்தாக்குதலில் குழம்பிப்போன இரு வாசகர்கள் பிச்சைக்காரன் &amp; ராம்ஜியாஹூ. தடாலென்று அதிரடியாக ஜெமோவின் பின்னூட்டப் பெட்டியை கைப்பற்றி, அவருடைய பந்துவீச்சை இவர்கள் இருவரும் எதிர்கொள்ள முடிவெடுத்திருக்கிறார்கள். நொந்துப்போன ஜெமோ <a href="http://www.jeyamohan.in/?p=7817">”கேளிக்கை எழுத்தாளர் vs சீரிய எழுத்தாளர்”</a> என்று ஒரு பதிவெழுத வேண்டிய நெருக்கடிக்கு ஆளானார். ஆயினும் அந்தப் பதிவிலேயே நண்பர் ராம்ஜியாஹூ நான்கு ஸ்டெப் ஏறிவந்து பின்வருமாறு ஒரு சிக்ஸர் அடித்திருக்கிறார்.<br /><br />“எனக்கு தெரிந்து பல வாசகர்கள் (நான் உட்பட) சுஜாதா பாலகுமாரன் புஷ்பா தங்கதுரை யும் படிக்கிறோம், நகுலன் வண்ண நிலவன், சு ர, கோபி கண்ணன், பஷீர், ஜெயமோகன், கோணங்கி, அம்பை யும் படிக்கிறோம். மாலை முரசும் படிக்கிறோம், கார்டியனும் படிக்கிறோம். சகலகலா வல்லவன், சிங்கார வேலனும் பார்க்கிறோம், மூன்றாம் பிறை, சலங்கை ஒலி, அன்பே சிவம், மகாநதியும் பார்க்கிறோம். பால குமாரன் என்றுமே தனது எழுத்து மட்டுமே படியுங்கள். கி ரா, வண்ணதாசன் பக்கம் போகாதீர்கள் என்று சொன்னதே இல்லை.”<br /><br />ராம்ஜி சிக்ஸர் அடித்த அடுத்த ஓவரிலேயே, பிச்சைக்காரன் இன்னொரு மெகாசிக்ஸரை இவ்வாறாக அடித்திருக்கிறார்.<br /><br />“பாலகுமாரன் அவர்களை இலக்கியவாதிகள் வரிசையில் வைக்காதது வருத்தமாக இருந்தது . ஆனால் உங்களை போன்ற சிலரை தவிர, பெரும்பாலாலான இலக்கியவாதிகளை பார்க்கும்போது , பாலகுமாரன் போன்ற உன்னத மனிதரை இலக்கியவாதி வரிசையில் வைப்பது அவரை இழிவு செய்வது போன்றது என்றே உணர்கிறேன். உங்களையும் கூட இலக்கியவாதியாக பார்க்கவில்லை. சிந்தனையாளராகவே பார்க்கிறேன்.”<br /><br />நொந்துப்போன ஜெமோ வெறுத்துப் போய் மிக நாகரிகமாக, எளிமையாக ஒரு பதில் கொடுக்கிறார் பாருங்கள்.<br /><br />“அன்புள்ள பிச்சைக்காரன்<br /><br />பாலகுமாரன் மீதான உங்கள் மதிப்பை அங்கீகரிக்கிறேன். ஒர் எழுத்தாளன் மீது கொண்டுள்ள பிரியம் என்பது தன்னளவிலேயே மகத்தானதே. அவரை உங்கள் ஞானாசிரியனாக ஆக்கும் சக்தி அதற்கு உண்டு. ஆனால் அவரில் இருந்து மேலே செல்லும் வாசல்களையும் திறந்தே வையுங்கள். அது உங்களுக்கு உதவும். அந்த நிலை உங்களிடம் இருப்பதை காண்கிறேன், மகிழ்ச்சி”<br /><br />பிரச்சினை முடிந்தது என்று நினைத்தால் இல்லவேயில்லை. பின்னூட்ட சூறாவளிகள் இருவரும், ஜெமோ ஸ்பின் போட்டாலும் சரி, ஸ்பீட் போட்டாலும் சரி. சுளுக்கெடுக்கும் தீர்மானத்தில் இருந்து பின்வாங்கவேயில்லை.<br /><br />அடுத்ததாக ரந்தீவ் ஸ்டைலில் ஒரு ‘நோபால்’ போட்டு ஆட்டத்தை நிறுத்தும் முயற்சியில் ஜெமோ ஈடுபடுகிறார். <a href="http://www.jeyamohan.in/?p=7822">”பாலகுமாரனும் வணிக இலக்கியமும்”</a> என்று மிக ஸ்ட்ராங்கான முயற்சி இது. எப்படிப்பட்ட பேய்களும் பயந்து ஓடிவிடக்கூடிய செமையான வேப்பிலைப் பூசை.<br /><br />ம்ஹூம். வேலைக்கு ஆவது போல தெரியவில்லை. இம்முறை ராம்ஜியும், பிச்சைக்காரனும் அடித்துக் கொண்டிருப்பது ‘அவுட் ஆஃப் த ஸ்டேடியம்’ பாணி சிக்சர்கள்.<br /><br />”ஜனநாயக அடிப்படையில்தான் இங்கே ராம்ஜி யாகூ அவர்கலின் கருத்துக்கள் இடம் பெறுகின்றன. இந்த விவாதத்தில் பொருட்படுத்தி பேசும் அளவுக்கு அவர் கருத்துக்கள் இல்லை. இங்கேஇலக்கிய விமர்சனம் குறித்து பேசபப்டும் எதையுமே அவர் புரிந்துகொள்ள முயல்வதாகவும் தெரியவில்லை. ஆகவே அவரது கருத்துக்களை அப்படியே விட்டுவிடும்படி கோருகிறேன். அது இந்த விவாதத்தை மிகவும் திசைதிருப்பிச் சோர்வூட்டுகிறது” - தாவூ தீர்ந்துப்போன ஜெமோ இப்படி சொல்லியிருக்க வேண்டிய அளவுக்கு நிலைமை மோசம்.<br /><br />அனேகமாக ஜெமோவின் கால் நூற்றாண்டுக்கால இலக்கிய வாழ்வில் இப்படியான தன்மைகொண்ட எதிர்வினைகளை அவர் சந்தித்திருக்கவே மாட்டார் என்று தோன்றுகிறது. ஆனானப்பட்ட சாருவையே சமாளிக்க முடிந்தவருக்கு ஒரே நேரத்தில் இரு சிம்ம சொப்பனங்கள், யாருமே எதிர்பாராத வடிவத்தில் தோற்றத்தில் தோன்றுவார்கள் என்று யார்தான் நினைத்திருக்க முடியும்.<br /><br />கடைசியாக ஜெமோ, “வழக்கம்போல விவாதம் அதன் ‘அடுத்த’ கட்டத்துக்குச் சென்றுவிட்டது. நான் சொல்ல வேண்டியதைச் சொல்லிவிட்டமையால் இதில் மேலே ஏதும் சொல்லாமல் முடித்துக்கொள்கிறேன். நான் சொன்னவை ஓர் இலக்கிய விமர்சகனின் கருத்துக்கள். இவற்றுக்குப் பின் மிக விரிவான ஓர் இலக்கிய பாரம்பரியமும் உலகளாவிய அழகியற்புலமும் உண்டு. அவற்றயும் இந்த இணைய தளத்திலேயே அறிமுகம் செய்துகொள்ளலாம். தன் ரசனையையும் நுண்ணுணர்வையும் சார்ந்து மேலே வாசிப்பவர்களும் யோசிப்பவர்களும் இதை பரிசீலிக்கலாம். மற்றவர்கள் தங்கள் கருத்துக்களிலேயே நீளலாம். இதுவே எந்த இலக்கிய விமர்சனத்துக்குக்கும் பயனாகும்.” என்று சொல்லி தற்காலிக பிரேக்கை போட முயற்சித்திருக்கிறார். இந்த சுவாரஸ்யமான இலக்கியப்போர் என்னதான் ஆகுமென்று பொறுத்திருந்துப் பார்ப்போம்.<br /><br />எனக்கு தெரிந்து ஜெமோவுக்கு இப்போது இருப்பது இரண்டே இரண்டு சாய்ஸ் தான்.<br /><br />ஒன்று, ஒட்டுமொத்தமாக இணையத்தை பூட்டி வைத்துவிட்டு சினிமாவில் தீவிரமாவது.<br /><br />இரண்டு, சாருவை மாதிரி பின்னூட்டப் பெட்டியை மூடிவிட்டு, மெயிலுக்கு வரும் ஆபாசக் கடிதங்களை ஸ்பாமுக்கு அனுப்புவது.<br /><br />மூன்றாவதாகவும் ஒன்று இருக்கிறது. தொடர்ச்சியாக இதுமாதிரி அவர் பந்துவீச்சு ராம்ஜியாஹூ, பிச்சைக்காரன் மாதிரி வகையறாக்களால் சேதப்படுத்தப்பட்டுக் கொண்டே போனால் இலக்கியத்தை மூட்டை கட்டிவிட்டு, ரஜினிசார் ஸ்டைலில் இமயமலைக்கு போய் ரெஸ்ட் எடுப்பது.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/25593973-6738667372948544642?l=www.luckylookonline.com' alt='' /></div>

Posted by யுவகிருஷ்ணா (yuvakrishna@gmail.com) on August 23, 2010 07:45 AM · permalink

  <b><u>ச‌ம‌ர்ப்ப‌ண‌ம்:</u></b><br /><br /><i>'விதியினை நகுவன, அயில் விழி; பிடியின்</i><br /><i>கதியினை நகுவன, அவர் நடை; கமலப்</i><br /><i>பொதியினை நகுவன, புணர் முலை, கலை வாழ்</i><br /><i>மதியினை நகுவன, வனிதையர் வதனம்.'</i><br /><div style="text-align: right;"><b>என‌க் க‌ம்ப‌ன் க‌ண்ட‌ பெண்டிர்க்கு...!</b></div><br /><b><u>முன்னீடு</u></b><br />சென்ற‌ மாத‌ம் <i>'ம‌ழைக்குள் காடு'</i>&nbsp; நிக‌ழ்வில் க‌விதைக‌ள் ப‌ற்றிய‌ ஓர் உரையாட‌ல் ந‌டைபெற்றிருந்த‌து. என‌க்குப் பிரிய‌மான‌&nbsp;&nbsp;செல்வ‌ம் புதிதாய்க் கவிதை எழுத‌ வ‌ருகின்ற‌வ‌ர்க‌ள் க‌ட்டாய‌ம் க‌ம்ப‌ இராமாய‌ண‌த்தை வாசிக்க‌வேண்டும் என்று கூறியிருந்தார். க‌ம்ப‌ராமாய‌ண‌த்தில் இருக்கும் ச‌னாத‌ன‌க் க‌ருத்துக்க‌ளை ம‌றுத்துக்கொண்டே அதேச‌ம‌ய‌ம் க‌ம்ப‌னில் ஊற்றாய்ப் பெருகும் அழ‌குத் த‌மிழுக்காய்த்தான் செல்வ‌ம் அவ்வாறு கூறியிருப்பார் என‌ நினைக்கின்றேன். ம‌ர‌புக‌ளையும் தொன்ம‌ங்க‌ளையும் க‌ற்றுத்தேர்வ‌தால் நாம் எதையாவ‌து அடைய‌க்கூடுமே த‌விர‌ இழ‌க்க‌ப்போவ‌து எதுவுமில்லைத்தான். எனினும் என‌க்கு இந்த‌ 'வ‌ர‌லாற்றை'க் க‌ற்றுக்கொள்வ‌தால் ந‌ம‌க்கு ஊட்ட‌ப்ப‌டும் ப‌ழ‌ம்பெருமைக‌ளும், வீர‌மும், தியாக‌மும் இன்ன‌மின்ன‌மும் அநேக‌மாய் எம்மை எதிர்கால‌த்தில் வெறியூட்ட‌ப் ப‌ய‌ன்ப‌டுப‌வையே என்ற‌ எண்ண‌மேயுண்டு.<br /><br />செல்வ‌ம் என் பிரிய‌த்துக்குரிய‌வ‌ர் என்று கூறிய‌தற்குக் கார‌ண‌ம், அவ‌ர்மீது எவ்வ‌ள‌வு விம‌ர்ச‌ன‌ம் எழுத்திலும் நேரிலும் வைத்தால்கூட‌ அதே நேச‌த்துட‌ன் தொட‌ர்ந்து ப‌ழ‌க்கூடிய‌வ‌ர் என்ப‌து ம‌ட்டுமின்றி க‌தைப்ப‌த‌ற்கான‌ வெளியைத் த‌ந்து என‌து க‌ருத்துக்க‌ளைச் செவிம‌டுப்ப‌வ‌ர். ஆனால் இந்த‌ப் பிரிய‌ம் என்ப‌து உண்மையில் எங்க‌ளின் எதிர்ம‌றைக‌ளினூடே உருவான‌து என்றுதான் கூற‌வேண்டும். உதார‌ண‌த்திற்கு செல்வ‌த்திற்கு ஜெய‌மோக‌னைச் சுத்த‌மாக‌ப் பிடிக்காது என‌க்கு ஜெமோவை பிற‌ எந்த‌ ப‌டைப்பாளியை விட‌வும் மிக‌வும் பிடிக்கும். எந்த‌ச் ச‌பையிலும் ஜெமோவை நான் ஒருபோதும் விட்டுக் கொடுப்ப‌தில்லை. செல்வ‌த்திற்கு ஜெமோவில் இருக்கும் எரிச்ச‌லினால்தான், அவ‌ர் த‌ன் வீட்டில் குடிபெய‌ர்ந்த‌ ஒரு பெண்ம‌ணிக்கு 'விஷ்ணுபுர‌ம்' வாசிக்க‌க் கொடுத்திருக்கின்றார். அடுத்த‌ ஓரிரு வார‌ங்க‌ளில் அப்பெண்ம‌ணி பேய‌றைந்த‌மாதிரி வீட்டையே காலி செய்து போயிருக்கின்றார். இப்ப‌டியொரு 'க‌தை' ந‌ட‌ந்ததாக‌ க‌ன‌டாவில் இருப்ப‌வ‌ர்க‌ள் பேசிக்கொள்கின்றார்க‌ள் என‌ செல்வ‌மே 'கூர்' நேர்காண‌லில் கூறியிருக்கிறார். இத‌ன் மூல‌ம் செல்வ‌ம், 'உங்க‌ளுக்குப் பிடிக்காத‌வ‌ர்க‌ள் எவ‌ரேனும் வீட்டில் இருந்தால் 'விஷ்ணுபுரத்தை'க் கொடுத்து எளிதாக‌ வெளியேற்றுங்க‌ள்' என்ப‌தை ம‌றைமுக‌மாய்ச் சொல்ல‌வ‌ருகின்றார் என்ப‌தை -ஜெமோவின் தீவிர‌ வாச‌க‌னாக- என்னால் புரிந்துகொள்ள‌ முடிகிறது. அத‌னால்தான் சொல்கின்றேன் செல்வ‌த்துட‌னான என‌து ந‌ட்பும் பிரிய‌மும் முர‌ண்க‌ளின் அடுக்குக‌ளில் க‌ட்ட‌ப்ப‌டுப‌வை. <br /><br />க‌ம்ப‌ராமாய‌ண‌த்தைப் செல்வ‌ம் ப‌டிக்க‌ச் சொன்ன‌து இது முத‌ற் த‌ட‌வையும‌ல்ல‌. என‌து தொகுப்பான‌ 'க‌ழுதைக‌ளின் குறிப்புக‌ளுக்கான‌' விம‌ர்ச‌ன‌க்கூட்ட‌மொன்றிலும்&nbsp; இதையே அவ‌ர்&nbsp;கூறியுமிருந்தார். ஆக‌வே எங்க‌ள் மீதிருக்கும் பிரிய‌த்தில்தான் செல்வ‌ம் வ‌லியுறுத்துகிறார் என்ப‌தில் என‌க்கு எவ்வித‌ச் ச‌ந்தேக‌முமில்லை. ஆக‌வே நான் இப்போது க‌ம்ப‌ராமாய‌ண‌த்தைப் ப‌ற்றி ஒரு க‌தை சொல்ல‌ப்போகின்றேன்.<br /><br /><b><u>உள்ளீடு</u></b><br />1.<br /><i>'தேரிடைக் கொண்ட அல்குல், தெங்கிடைக் கொண்ட கொங்கை, </i><br /><i>ஆரிடைச் சென்றும் கொள்ள ஒண்கிலா அழகு கொண்டாள், </i><br /><i>வாரிடைத் தனம் மீது ஆட மூழ்கினாள்; வதனம், மை தீர் </i><br /><i>நீரிடைத் தோன்றும் திங்கள் நிழல் என, பொலிந்தது அன்றே! '</i><br /><span style="font-size: xx-small;"><i>(க‌ம்ப‌ராமாய‌ண‌ம்; பால‌காண்ட‌ம்)</i></span> <br /><br />த‌மிழின் தொன்ம‌ங்க‌ளையும் ம‌ர‌புக‌ளையும் அழ‌காய்த் த‌ன் க‌விதைக‌ளில் பொருத்திய‌வ‌ர் சு.வில்வ‌ர‌த்தின‌ம். 'சொற்றுணை வேதிய‌ன்' என்ற‌ தேவார‌த்தை ம‌ன‌ப்பாட‌ம் செய்வ‌தே வேப்ப‌ங்காயாக‌ இருந்த‌வ‌னுக்கு காற்றுவெளிக்கிராம‌த்தில் 'சொற்றுணை வேதிய‌ன்' கல‌ந்தொரு க‌விதையை சு.வி எழுதிய‌போது விய‌ப்பில் புருவ‌ம் உய‌ர்ந்து வில்லாய் வ‌ளைந்த‌து (ம‌ன்னிக்க‌: க‌ம்ப‌னை வாசித்த‌ பாதிப்பு).&nbsp; அதே போன்று நாட்டுப்புற‌ப்பாட‌ல்களிலும் மர‌புக்க‌விதைக‌ளிலும் இருந்த‌ ப‌ரிட்சய‌ம் வ‌.ஜ‌.ச‌.ஜெய‌பால‌னின் க‌விதைக‌ளில் ச‌ந்த‌த்தையும் இல‌ய‌த்தையும் நேர்த்தியாக‌க் கொண்ர்ந்திருந்த‌ன‌. ஆக‌வே ப‌ழ‌ம் இல‌க்கிய‌ங்க‌ளைக் க‌ற்றுக்கொள்வ‌தால் மொழிவ‌ள‌ம் விரியும் என்ப‌தில் என‌க்கும் ச‌ந்தேக‌ம் எதுவும் இருக்க‌வில்லை.<br /><br />நான் க‌ம்ப‌னையும் க‌ம்ப‌ராமாய‌ண‌த்தையும் முத‌ன்முத‌லில் அறிந்துகொண்ட‌தென்றால் அள‌வெட்டிக் கும்பிளாவ‌ளைப் பிள்ளையார் கோயிலில்தான். அனுமான‌ வ‌ர‌வேண்டிய‌ இட‌த்தில் இதென்ன‌ பிள்ளையார் குறுக்கே புகுந்துவிட்டார் என்று எண்ணுகின்றீர்க‌ளா? பொறுமை! பொறுமை! வியாச‌ர் ம‌காபார‌த‌ம் சொல்ல‌ச் சொல்ல‌ பிள்ளையார்தான் வியாச‌ரின் வேக‌த்திற்கு ஈடுகொடுத்து எழுதினார் என்ப‌து ஜ‌தீக‌ம். அதுவும் ஒருக‌ட்ட‌த்தில் எழுத்தாணி முறிய‌ வியாச‌ர் பார‌த‌ம் பாடுவ‌தை ஒருக‌ண‌ம்கூட நிறுத்த‌க்கூடாது என்ப‌த‌ற்காய் த‌ன் த‌ந்த‌த்தையே முறித்து எழுதிய‌ அற்புத‌ ம‌னித‌ர‌ல்ல‌வா பிள்ளையார்? மேலும் நாங்க‌ள் போரின் நிமித்த‌ம் இட‌ம்பெய‌ர்ந்திருந்த‌ அள‌வெட்டியில் அம்ம‌ன்கோயில்க‌ளுக்கும் பிள்ளையார் கோயில்க‌ளுக்கும் ப‌ஞ்ச‌மில்லாது இருந்த‌து. எனினும் என‌க்குப் பிடித்த‌து பெருமாக்க‌ட‌வைப் பிள்ளையார் கோயில்தான். வ‌ய‌ல்க‌ளுக்குள் ந‌டுவில் இருக்கும் அத‌ன் அமைதியும் செழுமையும் என்றுமே ம‌ற‌க்க‌முடியாத‌து.&nbsp; மேலும் ஊரில்&nbsp;வீதிக்கு ம‌றுபுற‌மாய் விரிந்திருந்த‌ பெரும்வ‌ய‌லை&nbsp; விட்டுவ‌ந்திருந்த‌ என‌க்கு, பெருமாக்க‌ட‌வை பிள்ளையார் கோயில் எப்போதும் இழ‌ந்துவ‌ந்த‌ ஊரை நினைவுப‌டுத்திக் கொண்டிருந்த‌து. 80க‌ளில் தொட‌ங்கிய‌ இய‌க்க‌ங்க‌ளின் உள் முர‌ண்பாடுக‌ளில் சுட்டுக்கொல்ல‌ப்ப‌ட்ட‌ இறைகுமார‌னும் உமைகுமார‌னும் இங்கேதான் உட‌ல‌மாகப் போட‌ப்ப‌ட்டிருந்த‌ன‌ர்.&nbsp; க‌ம்ப இராமாய‌ண‌ம் ப‌ற்றிச் சொல்ல‌ வ‌ந்து பிள்ளையார் கோயில்க‌ளைப் ப‌ற்றிக் க‌தைக்கிறேன் என‌ நீங்க‌ள் முணுமுணுப்ப‌து கேட்கிற‌து. நீங்க‌ள் எப்போதாவ‌து சொன்ன‌ இட‌த்திற்கோ சொன்ன‌ விட‌ய‌த்தையோ குறித்த‌ நேர‌த்தில் செய்து முடித்திருக்கின்றீர்க‌ளா? இல்லைத்தானே!<br /><br /><i>'பாகு ஒக்கும் சொல் நுண் கலையாள்தன் படர் அல்குல்</i><br /><i>ஆகக் கண்டு, ஓர் ஆடு அரவு ஆம் என்று, அயல் நண்ணும்</i><br /><i>தோகைக்கு அஞ்சி, கொம்பின் ஒதுங்கி, துணர் ஈன்ற</i><br /><i>சாகைத் தம் கை, கண்கள் புதைத்தே தளர்வாளும்;</i> '<br /><span style="font-size: xx-small;"><i>(க‌ம்ப‌ராமாய‌ண‌ம்; பால‌காண்ட‌ம்)</i></span> <br /><br />ச‌ரி க‌ம்ப‌ராமாய‌ண‌த்திற்கு மீண்டும் வ‌ருவோம். கும்பிளாவ‌ளைப் பிள்ளையார் கோயில் திருவிழாக்கால‌ங்க‌ளில் க‌ம்ப‌ராமாய‌ண‌க் க‌தாட்சேப‌ம் ந‌டைபெறும். ஒவ்வொருநாளும் ஒரு க‌தையென‌ 12 நாட்க‌ளும் இராம‌ன் க‌தை சொல்ல‌ப்ப‌டும். இந்த‌க் க‌தையை க‌ம்ப‌வாரிதியோ புழுதியோதான் சொல்லிக்கொண்டிருப்பார். ம‌னுச‌னுக்கு ந‌ல்ல‌ குர‌ல்தான். பேச்சால் கேட்ப‌வ‌ர்க‌ளைக் க‌ட்டிப்போடும் வித்தை தெரிந்த‌வ‌ர்க‌ள் ஈழ‌த்தில் சொற்ப‌ப் பேர்தான். பின்னாளில் சுன்னாக‌த்தில் இட‌ம்பெய‌ர்ந்து இருந்த‌போது ஆறு.திருமுருக‌ன் 'திருமுருகாற்றுப்ப‌டை'(?)யைச் செப்பி, தான் 'புழுதியை அட‌க்க‌ வ‌ந்த‌ தூற‌ல்' என‌ நிரூபிக்க‌ முய‌ன்றிருக்கிறார்.&nbsp; ஆனால் நான் கும்பிளாவ‌ளைப் பிள்ளையார் கோயிலுக்குப் போன‌து க‌ம்ப‌ராமாய‌ண‌ம் கேட்ப‌த‌ற்காய் அல்ல‌. ஒவ்வொரு இர‌வும் புழுதியும் -ம‌ன்னிக்க‌- வாரிதியும் புய‌லும் பூசையும் ஓய்ந்த‌பின், இறுதியில் நிக‌ழும் பாட்டுக் க‌ச்சேரிதான் என் விருப்புக்குரிய‌ தேர்வு. <br /><br />க‌ண்ண‌ன், சாந்த‌ன் என்று அன்றைய‌கால‌த்தில் புக‌ழின் உச்சியிலிருந்த‌வ‌ர்க‌ள் இசைக்குழுவோடு வ‌ந்து பாடுவார்க‌ள். நான் பாட்டுக்க‌ளைக் கேட்ட‌ கால‌த்தில் சாந்த‌ன் ஏதோ பிர‌ச்சினையில் மாட்டுப்ப‌ட்டு புலிக‌ளின் 'ப‌ங்க‌ருக்குள்' இருந்து, பாடுவ‌த‌ற்காய் ம‌ட்டும் வெளியே வ‌ர‌ அனும‌திக்க‌ப்ப‌ட்ட‌ கால‌மாய் இருந்த‌து. என‌வே உயிரைக்கொடுத்து உண‌ர்ச்சியாக‌ப் பாடியேனும் வெளியே வ‌ந்துவிடும் நிர்ப்ப‌ந்த‌ம் அவ‌ருக்கு இருந்திருக்க‌லாம். இவ‌ர்க‌ளின் க‌ச்சேரியைக் கேட்ப‌து மிக‌வும் பிடித்த‌து என்றாலும் க‌ச்சேரி தொட‌ங்க‌ ந‌ள்ளிர‌வு ஆகிவிடும். அத‌ற்குள் நான் நித்திரையாகிவிடுவேன். ஆனாலும் 'இந்த‌ ம‌ண் எங்க‌ளின் சொந்த‌ம‌ண், இத‌ன் எல்லையை மீறி யார் வ‌ந்த‌வ‌ன்?' என்றோ 'ந‌ட‌ரா ராசா ம‌யிலைக் காளை பொழுது விடிய‌ப் போகிற‌து' என்றோ பாடும்போதோ நான் விழித்தெழும்பிவிடுவேன். (த‌மிழ்) 'உண‌ர்வுள்ள‌ த‌மிழ‌ன் ஒருபோதும் உற‌ங்க‌மாட்டான்' என்ப‌த‌ற்கு நான் ந‌ல்ல‌தொரு உதார‌ண‌மாக‌ இருந்தேன். நான் திடுக்கிட்டு விழித்தெழும்போது முக்கால்வாசி ச‌ன‌ம் நித்திரா தேவியினதோ/தேவன‌தோ க‌த‌க‌த‌ப்பான‌ அணைப்பிலிருப்பார்க‌ள். எனினும் ம‌ன்ம‌த‌னின் அருட்ட‌லில் இள‌ம் அண‌ங்குக‌ளும் அன‌க‌ர்க‌ளும் (ந‌ன்றி க‌ம்ப‌ன்) விழித்த‌ப‌டி த‌த்த‌ம் காத‌ற்காரிய‌த்தை விழிய‌சைவாலும் ந‌ளின‌ச்சிரிப்பாலும் தீவிர‌மாக‌ச் செய்துகொண்டிருப்பார்க‌ள். இராம‌னைப் பார்த்த‌ நொடியிலே காத‌லெனும் பெருந்தீயில் ஜான‌கியே விழுந்து துடித்த‌போது, இச்சின்ன‌ஞ்சிறு மானிட‌ப்ப‌த‌ர்க‌ள் என்ன‌தான் செய்யும்? ஆனால் இராம‌னை முத‌ற்பார்வையிலே க‌ண்டு காத‌லில் வீழும் சீதையின் நிலையை க‌ம‌ப‌ன் வ‌ர்ணித்த‌தைப் பார்க்கும்போது சீதையை இனியெவ‌ராலும் காப்பாற்ற‌முடியாது என‌ Intensive Care Unitல் போட‌ப்ப‌ட்டிருந்த‌தை மாதிரித்தான் உண‌ர்ந்தேன். ந‌ல்ல‌வேளை ந‌ம‌க்கு இராம‌ன் என்னும் ஒருக‌ட‌வுள் ம‌ட்டும் மானிட‌ராய்ப் பிற‌க்க‌ப் ப‌ணிக்க‌ப்ப‌ட்டிருந்திருக்கின்றார். இந்து ச‌ம‌ய‌த்திலுள்ள‌ எல்லாக்க‌ட‌வுளும் இப்ப‌டி வ‌ந்திருந்தால் எத்த‌னை பெண்க‌ள் காத‌லின் ப‌ச‌லையில் த‌ற்கொலையை நாடியிருப்பார்க‌ள்?<br /><br /><i>செம்மாந்த தெங்கின் இளநீரை, ஓர் செம்மல் நோக்கி,</i><br /><i>'அம்மா! இவை மங்கையர் கொங்கைகள் ஆகும்' என்ன,</i><br /><i>'எம் மாதர் கொங்கைக்கு இவை ஒப்பன?' என்று, ஒர் ஏழை,</i><br /><i>விம்மா, வெதும்பா, வெயரா, முகம் வெய்துயிர்த்தாள்.</i><br /><span style="font-size: xx-small;"><i>(க‌ம்ப‌ராமாய‌ண‌ம்; பால‌காண்ட‌ம்)</i></span> <br /><br />க‌ம்ப‌வாரிதியின் சொற்பிள‌ம்பின் வெம்மையிலிருந்து த‌ப்பிவிட்டேன் என்ற என் நிம்ம‌திப் பெருமூச்சை 9ம் வ‌குப்பில் நான் க‌ற்க‌வேண்டியிருந்த‌ த‌மிழ் இல‌க்கிய‌ம் விதி என்ற‌ பெய‌ரில் குறுக்கே ம‌றித்து நின்று எக்காளித்துச் சிரித்த‌து. க‌ம்ப‌ராமாய‌ணப் பாட‌ல்க‌ள் பாட‌த்திட்ட‌த்தில் சேர்க்க‌ப்ப‌ட்டிருந்த‌து. க‌ம‌ப‌னின் இராமாய‌ண‌மும் வான்மீகியின் இராமாய‌ண‌மும் எவ்விட‌ங்க‌ளில் மாறுப‌டுகின்ற‌து என்று ப‌டித்த‌தும் அன்றைய‌ கால‌ங்க‌ளில்தான். இப்போதும் க‌ம்ப‌னின் அவைய‌ட‌க்க‌ப் பாட‌ல்க‌ள் சில‌ நினைவில் வ‌ருகின்ற‌ன‌.'ஒரு ச‌முத்திர‌த்தை ந‌க்கிக் குடிக்க‌முடியுமென‌ பூனை நினைப்ப‌துபோல‌ நானும் வான்மீகியின் இராமாய‌ண‌த்தைப் பாட‌ப் புற‌ப்ப‌ட்டுவிட்டேன்' என‌வும் 'ம‌ர‌ங்கள் ஏழையும் த‌ன் அம்பால் துளைத்த‌வனின் பெருங்க‌தையை நொய்மையிலும் நொய்மையான‌ சொற்களால் சொல்ல‌ வ‌ந்தேன்' என‌வும், 'அன்பெனும் ம‌துவை அள‌வுக்க‌திக‌மாய்க் குடித்த‌வ‌ன் வான்மீகி எழுதிய‌ இராமாய‌ண‌த்தை த‌ன் மூக்கால் பாட‌ வ‌ந்திருக்கின்றேன்' என‌வும் க‌ம்ப‌ன் அவை அட‌க்க‌ம் பாடுவ‌து நினைவினிலுண்டு. <br /><br />ச‌ர‌யு ந‌தியின் வ‌ள‌மையைப் பாடும் பாட‌ல்க‌ள் கூட‌ எங்க‌ள் பாட‌ப்புத்த‌க‌த்தில் இருந்திருக்கிற‌து.. கோச‌லை நாட்டையோ அயோத்தியையோ விப‌ரிக்கும்போது 'வாளை உள்ளிட்ட‌ ப‌ல‌வ‌கை மீனின‌ங்க‌ள் வ‌ள‌ர்ந்து நிற்கும் க‌முக‌ம் ம‌ர‌ங்க‌ளுக்கு மேலாய்த் தாவி விளையாடுகின்ற‌ன‌' என்று வ‌ரும் &nbsp;இதைப் ப‌டிப்பித்த‌ எங்க‌ளின் த‌மிழ் வாத்தி இது அந்நாட்டின் செழுமையைச் சித்த‌ரிக்கின்ற‌து என‌த்தான் சொல்லித்த‌ந்தார். ஆனால் இப்போது யோசிக்கும்போது க‌முக‌ம் ம‌ர‌த்திற்கு மேலால் மீன்க‌ள் பாய்கின்ற‌ன‌ என்றால், சுனாமி போன்ற‌ இய‌ற்கையின் அழிவுக‌ள் நிக‌ழும்போது ம‌ட்டுமே ந‌ட‌க்க‌ச் சாத்திய‌முண்டு போல‌த் தெரிகிற‌து. ஓர் அன‌ர்த்த‌த்தை அழ‌கிய‌லாக்க‌ க‌ம்ப‌ன் போன்ற‌ க‌விஞ‌ர்க‌ளால் முடியும்,&nbsp; 'க‌விதைக்குப் பொய்ய‌ழ‌கு' என்று அவ‌ர்க‌ள் நியாய‌ப்ப‌டுத்த‌வும் கூடும். ஆனால் எங்க‌ளின் த‌மிழ் வாத்தி எங்க‌ளுக்கு அந்த‌ வ‌ய‌திலேயே பொய் சொல்ல‌க் க‌ற்றுத்த‌ந்தார் என்ப‌தைத்தான் என்னால் இன்ன‌மும் ஏற்றுக்கொள்ள‌ முடியாதிருக்கிற‌து. <br /><br />இவ‌ற்றைக் கூட‌ ம‌ன்னிக்க‌லாம்; ஆனால் என்றைக்குமே ம‌ன்னிக்க‌முடியாத‌ ஒரு குற்ற‌த்தை எங்க‌ளுக்கு க‌ம்ப‌ராம‌ய‌ண‌த்தைக் க‌ற்றுத்த‌ந்த‌வ‌ர்க‌ள் இழைத்திருக்கின்றார்க‌ள் என்ப‌தைக் க‌ம்ப‌ ராமாய‌ண‌த்தைப் ப‌டித்த‌போதுதான் அறிய‌முடிந்த‌து. சின்ன‌ வ‌ய‌தில் என‌க்குத் த‌மிழ்ப்ப‌ட‌ங்க‌ளில் 'ஆ...ஊ' என்று க‌த்திக்கொண்டு ச‌ண்டைபிடிக்கும் ப‌ட‌ங்க‌ள்தான் அதிக‌ம் பிடிக்கும். ஒரு ப‌ட‌த்தில் ச‌ண்டைக்காட்சிக‌ள் இல்லாவிட்டால் அது பார்ப்ப‌த‌ற்குரிய‌ ப‌ட‌மே அல்ல‌ என்ப‌துதான் என் அள‌வுகோலாக‌ இருந்த‌து. 'ராம்போ', 'கொம‌ண்டோ' போன்ற‌ ப‌ட‌ங்க‌ளைப் பார்த்துவிட்டு 'அட‌ இய‌க்க‌த்தில் நாலைந்து பேர் இப்ப‌டி இருந்தாற்கூட‌ப் போதும் நாங்க‌ள் விரைவில் த‌மிழீழ‌ம் அடைந்துவிட‌லாம்' என்றும் நினைத்துமிருக்கிறேன். ஆனால் 8ம் வ‌குப்பிற்கு வ‌ந்த‌பின் த‌மிழ்ப்ப‌ட‌ங்க‌ளின் ச‌ண்டைக்காட்சிக‌ளை விட‌ பாட்டுக்காட்சிக‌ள் பிடிக்க‌த் தொட‌ங்கிவிட்ட‌ன‌. அதுவ‌ரை 'அப்பாவி'யாய் ச‌ண்டைக்காட்சிக‌ளையும் நகைச்சுவைக்காட்சிக‌ளையும் பார்த்துக்கொண்டிருந்த‌ என்னை வ‌ய‌து மூத்த‌ ஒரு&nbsp;&nbsp;ந‌ண்ப‌ரொருவ‌ன் 'உழைப்பாளி' ப‌ட‌ம் மூல‌ம் மாற்றிவிட்டான். ம‌ண்ணெண்ணெயில் மூசிமூசி ஜென‌ரேட்ட‌ர் இய‌ங்கிக்கொண்டிருக்க‌ எப்ப‌ க‌ர‌ண்ட் நிற்க‌ப்போகின்ற‌தோ என்ற‌ ப‌த‌ற்ற‌த்தில் ப‌ட‌ம் பார்த்துக்கொண்டிருந்த‌போதுதான் ந‌ண்ப‌ன் மெல்லிய‌ குர‌லில் சொன்னான் 'பாருடா இன்னும் கொஞ்ச‌ நேர‌த்தில் ரோஜா த‌ன்ரை முன்ப‌க்க‌த்தாலே ர‌ஜினியை முட்டுவா' என்று.&nbsp; அத‌ற்குப் பிற‌கு எந்த‌ப் ப‌ட‌த்தில் எந்த‌ ச‌ண்டைக்காட்சி இருக்கும் என்ப‌தை நினைவுப‌டுத்துவ‌த‌ற்குப் ப‌திலாக‌ எந்த‌ப் பாட‌லில் எந்த‌ ந‌டிகை த‌ன் மார்ப‌க‌ங்க‌ளைக் குலுக்குவா என்ப‌துதான் நினைவில் நிற்க‌த்தொட‌ங்கிய‌து. ஆனால் இவ்வாறான‌ காட்சிக‌ளைப் பார்ப்ப‌து என்ப‌து அன்றைய‌கால‌த்தில் மிக‌வும் க‌டின‌மாக‌ இருந்த‌து. எங்க‌ளிட‌ம் ரீவியோ டெக்கோ(VCR) ஜென‌ரேட்ட‌ரோ இல்லாத‌து அல்ல‌ முக்கிய‌ கார‌ணம். ந‌ண்ப‌ர்க‌ளின் வீட்டில் ப‌ட‌ம் போட்டால் கூட‌ 'ம‌ண்ணெண்ணெய் விற்கின்ற‌ விலைக்கு ப‌ட‌ம் பார்ப்ப‌து ஒரு கேடா?' என்று ச‌ன‌ம் பேசும். மேலும் புலிக‌ள் த‌ணிக்கையைக் அறிமுக‌ப்ப‌டுத்தி, க‌ண்ணுக்குள் விள‌க்கெண்ணெய்யை ஊற்றிக்கொண்டு &nbsp;'ஒருமாதிரி'யான‌ பாட‌ல்க‌ளை எல்லாம் க‌வ‌ன‌மாக‌க்&nbsp;க‌த்த‌ரித்தும் விடுவார்க‌ள். <br /><br />இந்த‌ அல்லாட‌ல்க‌ளுக்கு இடையில் எங்க‌ளுக்கு கிடைத்த‌ ஒரு செய்தி இன்னும் அச்ச‌மூட்ட‌க்கூடிய‌தாக‌ இருந்த‌து. சுண்டிக்குழிப்ப‌க்க‌மாய் பெண்கள் சில‌ர் ஒன்றாய்ச்சேர்ந்து 'த‌ணிக்கை' செய்யாத‌ ஒரு ப‌ட‌த்தைப் பார்த்துக்கொண்டிருந்திருக்கின்றார்க‌ள். ப‌ட‌ம் திரையிட‌ப்ப‌ட்ட‌ வீட்டில் பெண்ணின் பெற்றோர் திரும‌ணாத்துக்கு எங்கையோ போயிருக்கின்றார்க‌ள். அந்த‌ ச‌ம‌ய‌த்தில் ஜென‌ரேட்ட‌ரோ டெக்கோ இடையில் நின்றுவிட பெற்றோர் வ‌ர‌முன்ன‌ர் டெக்கிற்குள் இருக்கும் க‌செட்டை எடுத்துவிட‌ வேண்டிய‌ நிர்ப்ப‌ந்த‌ம். பெற்றோர் வ‌ந்துவிட்டால் இவ‌ர்க‌ளின் க‌ள்ளம் பிடிப‌ட்டுவிடும்.&nbsp; யாரிட‌மாவ‌து உத‌வி கேட்டு கசெட்டை வெளியில் எடுத்தால் போதும் என்ற‌ அவ‌ச‌ர‌த்தில் ரோட்டில் சைக்கிளில் போன‌ பெடிய‌ன் ஒருவ‌னை ம‌றித்து டெக்கைக் க‌ழ‌ற்றி க‌ஸெட்டை எடுத்துத் த‌ரும்ப‌டிக் கேட்டிருக்கின்ற‌ன‌ர். பெடிய‌னும் எடுத்துக் கொடுத்திருக்கின்றான். ஆனால் அவ‌ன் ஓர் இய‌க்க‌ப்பெடிய‌ன். புலி மூளை உட‌னே வேலை செய்ய‌, பிற‌கென்ன‌ க‌டைசியில் பெட்டைய‌ளைப் ப‌ங்க‌ருக்குள் ப‌னிஷ்மென்டிற்காய் போட்டுவிட்டிட்டாங்க‌ளாம்.&nbsp; நான் இந்த‌க் க‌தையைக் கேள்விப்ப‌ட்டுவிட்டு 'இது சும்மா புளுகுக்க‌தைய‌டா, பெட்டைய‌ளை இய‌க்க‌ம் ப‌ங்க‌ளுக்குள் போட‌மாட்ட‌ங்க‌ள்' என்றேன். இதைக் கேட்டுக்கொண்டிருந்த‌ ஒருத்த‌ன் 'அப்ப‌ நீ இப்ப‌டியொரு க‌ச‌ட்டை கையில் வைத்துக்கொண்டிரு, அவ‌ங்க‌ள் உன்னைக்கொண்டுபோய் ப‌ங்க‌ருக்குள் போட‌ட்டும். பிற‌கு உள்ளே பெட்டைய‌ள் இருக்கினமா இல்லையா என்று தெரிந்துவிடும்' என்றான்.&nbsp; உந்த‌க் கோதாரிக‌ளோடு இதுதான் ஒரு பிர‌ச்சினை, ஒன்றை ஏதும் ம‌றுத்துச் சொன்னால் போதும், உட‌னே வேள்விக்குப் போகின்ற ப‌லியாடாக‌ எங்க‌ளையே அனுப்பிவிடுவாங்க‌ள்.<br /><br /><i>வம்பின் பொங்கும் கொங்கை சுமக்கும் வலி இன்றிக்</i><br /><i>கம்பிக்கின்ற நுண் இடை நோவ, கசிவாளும்;</i><br /><i>பைம் பொன் கிண்ணம் மெல் விரல் தாங்கி, பயில்கின்ற</i><br /><i>கொம்பில் கிள்ளைப் பிள்ளை ஒளிக்க, குழைவாளும்;</i><br /><i><span style="font-size: xx-small;">(க‌ம்ப‌ராமாய‌ண‌ம்; பால‌காண்ட‌ம்)</span></i> <br /><br />இப்போது க‌ம‌ப‌ராமாய‌ண‌த்தை வாசிக்கும்போதுதான் நாங்க‌ள் கையில் வெண்ணெய்யை&nbsp;&nbsp; வைத்துக்கொண்டு நெய்யிற்காய் அலைந்திருக்கின்றோம் என்ப‌து ந‌ன்கு புரிகிற‌து. க‌ம்ப‌ர் பெண்க‌ளை விப‌ரித்து எழுதிய‌தைப் ப‌டிக்கும்போதுதான் அவ‌ன் க‌விச்ச‌க்க‌ர‌வ‌ர்த்திய‌ல்ல‌, காத‌ல் பேர‌ர‌ச‌னாக‌வோ பேராச‌னாக‌வோ இருக்க‌த் த‌குதியுரிய‌வ‌ன் போல‌த் தோன்றுகிற‌து. ந‌ல்ல‌ காத‌ல் சுவை கொட்டும் க‌ம்ப‌ராமாய‌ண‌ப்பாட‌ல்க‌ளை எங்க‌ள் பாட‌த்திட்ட‌த்தில் வைத்திருந்தால் நாங்க‌ள் 'த‌ன‌ங்க‌ளைப் ப‌ற்றி அறிகின்ற‌ ஆர்வ‌த்தில் த‌மிழையும் க‌ற்றிருப்போம்' அல்ல‌வா?&nbsp; இப்ப‌டியொரு வ‌ர‌லாற்றைத் த‌வ‌றைச் செய்த‌ ந‌ம் த‌மிழ்ச்ச‌மூக‌த்தையோ ஆசிரிய‌ர்க‌ளையோ என்னால் இனி எப்ப‌டி ம‌ன்னிக்க‌முடியும்? <br /><br />2.<br /><b><u>இடையீடு</u></b><br /><br />க‌தையோடு க‌தையாக‌ என் திருக்குற‌ள் க‌தையையும் சொல்லிவிட‌வேண்டும். தெல்லிப்ப‌ளையில் துர்க்கைய‌ம்ம‌ன் கோயில் இருக்கிற‌து. அப்போது த‌ங்க‌ம்மா அப்பாக்குட்டிதான் அக்கோயிலை நிர்வ‌கித்து வ‌ந்தார். மாண‌வ‌ர்க‌ளுக்கு ந‌ன்னெறி காட்டுவ‌த‌ற்காகவும், 'மேன்மை கொள் சைவ‌ நீதி' யாழ்ப்பாண‌ம் எங்கும் விள‌ங்குவ‌த‌ற்காக‌வும் அடிக்க‌டி திருக்குறள் போட்டிக‌ள் வைப்பார்க‌ள்.&nbsp; 5, 10 அதிகார‌ங்க‌ளை ம‌ன‌ன‌ம் செய்துவிட்டு அவ‌ற்றை ம‌ற‌ந்துவிடாது போட்டியின்போது எழுத‌வேண்டும். சில‌வேளைக‌ளில் அத‌ன் பொருளையும் எழுத‌வேண்டும். நானும் இந்த‌ப் போட்டிக‌ளில் ப‌ங்குபெறுத‌லில் சிக்குப்ப‌ட்டுவிட்டேன். அறிவுட‌மை, ஒழுக்க‌முட‌மை, க‌ல்வியுட‌மை என்று அற‌த்துப்பாலில்தான் தெரிவு செய்து பாட‌மாக்க‌ச் சொல்வார்க‌ள். இப்போது என்ற‌ல்ல‌ அப்போதே &nbsp;'ஐந்தில் வ‌ளையாது ஐம்ப‌தில் வ‌ளையாது' என்ப‌துமாதிரி என‌க்கு இந்த‌ 'ந‌ன்னெறி' விட‌ய‌ங்க‌ளை எவ்வ‌ள‌வு பாட‌மாக்கினாலும் ம‌ன‌ப்பாட‌மாகாது. ஆனால் ம‌ன‌ந்த‌ள‌ராத‌ விக்கிர‌மாதித்த‌னாக‌ப் ப‌ங்குபெற‌ என‌து பெற்றோரால் தொட‌ர்ந்தும் நிர்ப‌ந்திக்க‌ப்ப‌ட்டிருந்தேன். <br /><br />திருக்குற‌ளும், க‌ம்ப‌ராமாய‌ண‌ம் போல‌ ஓர் அமுத‌சுர‌பி தான் என்ப‌து நான் க‌ன‌டாவிற்கு வ‌ந்து ப‌தின்ம‌வ‌ய‌தில் ஒரு பெண்ணைத் 'தீவிர‌மாய்க்' காத‌லித்துக்கொண்டிருந்த‌போதுதான் தெரிந்த‌து. ஈழ‌த்திலிருந்து வ‌ரும்போது 9ம் வ‌குப்பில் 6 பாட‌ங்க‌ளில் முத‌ன்மைச் சித்தி பெற்ற‌த‌ற்காய் ஒரு திருக்குற‌ள் புத்த‌க‌த்தைப் ப‌ரிச‌ளித்திருந்த‌ன‌ர். அதையொரு பொக்கிச‌மாய் நான் க‌ன‌டாவிற்கு க‌ண்ட‌ங்க‌ளும் க‌ட‌ல்க‌ளுந்தாண்டிக் கொண்டுவ‌ந்திருந்தேன். காத‌லித்துக்கொண்டிருக்கும் பெண்ணிற்கு என் காத‌லைக் க‌விதையாய்ச் செப்ப‌, அவ‌ரை வ‌ர்ணிக்க‌ புதிய‌ புதிய‌ சொற்க‌ள‌ தேவைப்ப‌ட்டிருந்த‌ன‌. ஒருநாள் த‌ற்செய‌லாய் திருக்குற‌ளை காம‌த்துப்பாலைப் புர‌ட்டிக்கொண்டிருந்த‌போதுதான் திருவ‌ள்ளுவ‌ர் ம‌ன்ம‌த‌னிற்குப் ப‌க்க‌த்துவீட்டுக்கார‌ன் என்ப‌து புரிந்த‌து. அற‌த்துப்பால் என்ற‌ அலுப்பான‌ விட‌ய‌ங்க‌ளை எழுதிய‌ இந்த‌ ம‌னுச‌ன் தானா இப்ப‌டி காத‌லில் புகுந்துவிளையாடுகின்றார் என்ற‌ திகைப்பு வ‌ந்த‌து. பெண்க‌ளைப் ப‌ற்றி என்ன‌ வ‌ர்ணிப்பு, விர‌க‌த்த‌விப்பை ப‌ற்றி என்ன‌ எழுத்து...ஆகா ஆகா? &nbsp;பிற‌கென்ன‌ திருக்குற‌ள் என்னும் வ‌ற்றாச் சுர‌ங்க‌த்திலிருந்து த‌ங்க‌க்குவிய‌ல் கிடைக்க‌ நான் காத‌ல் வானில் த‌ங்கு த‌டையின்றி ப‌ற‌க்க‌த் தொட‌ங்கினேன். இவ்வாறு நான் திருக்குற‌ளின் க‌ருத்துக்க‌ளை அங்குமிங்குமாய்த் தெளித்து நூற்றுக்க‌ண‌க்கில் க‌விதைக‌ள் எழுதிக்கொடுத்த‌ பெண்ணிட‌ம்,&nbsp; 'எப்ப‌டியிருக்கிற‌து என் க‌விதைக‌ள்?' என்கின்ற‌போது ஒரு புன்ன‌கையாலோ வெட்க‌த்தோலோ ம‌ட்டும்&nbsp;ப‌தில் கூறுவார். அட‌டா க‌ன‌டா ப‌றந்து வ‌ந்த‌போதும் ப‌ருப்பு சோறு க‌றி எப்ப‌டிச் ச‌மைக்கிறது என்ற‌ பெண்ணாக‌ ம‌ட்டுமின்றி அச்ச‌ம் நாண‌ம் ம‌ட‌ம் ப‌யிர்ப்பு போன்ற‌வை க‌ல‌ந்துருவாகிய‌ த‌மிழ் அண‌ங்காக‌வும் இவ‌ர் இருக்கிறார் போலும் என‌ நினைத்து விய‌ந்தேன்.<br /><br />வ‌ழ‌மையாக‌ என் 25 காத‌ல்க‌ளுக்கும் நிக‌ழ்ந்த‌துபோல‌ இவ‌ரும் பிரிந்து போன‌ பிற்பாடுதான் அறிந்துகொண்டேன், அந்த‌ப் பெண்ணுக்குத் த‌மிழில் க‌தைக்க‌ ம‌ட்டுந்தான் முடியும், ஆனால் த‌மிழ் எழுத‌ வாசிக்க‌த் தெரியாது என்று.&nbsp; என்ன‌ ஒரு கொடுமை? &nbsp;எனினும் என‌க்கும் வ‌ள்ளுவ‌ருக்கும் ம‌ன‌ம் நோக‌க்கூடாது என்ப‌த‌ற்காய், எந்த‌ ம‌றுப்புத் தெரிவிக்காது நாம் எழுதிய‌ க‌விதைகளை ஏற்றுக்கொண்ட‌ அவ‌ரை ந‌ன்றியுட‌ன் நினைவில் இருந்திக்கொள்ள‌த்தான் வேண்டும் (எங்கிருந்தாலும் வாழ்க‌; என் பெய‌ரை உங்க‌ள் பிள்ளைக்குச் சூட்டுக‌).<br /><br /><i>'கடாஅக் களிற்றின்மேற் கட்படாம் மாதர்</i><br /><i>படாஅ முலைமேல் துகில்'</i><br /><i><span style="font-size: xx-small;">(குற‌ள்)</span></i><br /><br />அண்மையில் ந‌ல்லூர்க்கோயிலுக்கு வ‌ரும் பெண்க‌ளுக்கு(க‌வ‌னிக்க‌: பெண்க‌ளுக்கு ம‌ட்டும்)ஆடைக் க‌ட்டுப்பாட்டு விதிக‌ள் நீதிம‌ன்ற‌த்தால் விதிக்க‌ப்ப‌ட்ட‌து.&nbsp; இது குறித்த‌ விவாத‌த்தில் இவ்வாறான‌ ஆடைக்க‌ட்டுப்பாடு த‌ங்க‌மம்மா அப்பாக்குட்டியால் ப‌ல‌ வ‌ருட‌ங்க‌ள் முன்பே தெல்லிப்ப‌ளை துர்க்கைய‌ம்ம‌ன் கோயிலில் விதிக்க‌ப்ப‌ட்டிருந்த‌து என‌ ந‌ண்ப‌ர் ஒருவ‌ர் நினைவூட்டினார். 'சிவ‌த்த‌மிழ்ச்செல்வி' த‌ங்க‌ம்மா அப்பாக்குட்டி இப்ப‌டியான‌ விட‌ய‌ங்க‌ளில் இராணுவ‌க் க‌ட்டுப்பாடோடுதான் ந‌ட‌ந்துகொள்வார் என்றே நினைக்கிறேன். சிறுவ‌ர்க‌ளாயிருக்கும்போது கோயிலுக்குப் போய் ஏதும் ச‌த்த‌ம் போட்டு விளையாடினாலோ ஏதேனும் க‌ஞ்ச‌ல் போட்டாலோ ம‌னுஷி க‌த்த‌த் தொட‌ங்கிவிடும். ஆனால் இவ‌ற்றுக்க‌ப்பால் பெற்றோரை இழ‌ந்த‌ அநாத‌ர‌வான‌ நிறைய‌ப் பெண்பிள்ளைக‌ளை -வ‌ருகின்ற‌ கோயில் வ‌ருமான‌த்தில் வைத்து -ப‌ராம‌ரித்துக்கொண்டிருந்த‌து என‌க்கு ந‌ன்கு நினைவிலுண்டு. பிற‌கு பிர‌ச்சினையின் நிமித்த‌ம் தெல்லிப்ப‌ளையில் இருந்து இட‌ம்பெய‌ர்ந்த‌போதும் அப்பிள்ளைக‌ளை ம‌ருத‌னாம‌ட‌த்தில் வைத்துக் க‌வ‌னித்திருக்கின்றார். ஆனால் ந‌ல்லூரில் ஒரு ஆதின‌ம் இருக்கின்ற‌தைத் த‌விர‌ அங்கே அவ‌ர்க‌ள் என்ன‌ 'புடுங்கிக்கொண்டிருக்கின்றார்க‌ள்' என்ப‌தை நான‌றியேன். <br /><br />ந‌ல்லூர்க்கோயிலுக்குள் நான்&nbsp;&nbsp;போன‌தில்லை. ஈழ‌த்தில் இருந்த‌கால‌ங்க‌ளில் அப்பாவின் சைக்கிளில் இருந்து அத‌ன் வெளிவீதிக‌ளால் போன ஞாப‌க‌ங்க‌ளுண்டு. அப்பா ஒரு நாத்திக‌ராக‌ இருந்ததால் கோயில்க‌ளுக்குள் அழைத்துப் போவ‌தில்லை. ஆனால் என‌க்கு ந‌ல்லூர்க்கோயிலை ந‌ன்றாக‌ நினைவில் வைக்க‌ ஒரு ச‌ம்ப‌வ‌ம் இருக்கிற‌து. அது திலீப‌னின் உண்ணாவிர‌த‌ ம‌ர‌ண‌ம் நிக‌ழ்ந்த‌ கால‌ம். திலீப‌ன் இற‌ந்த‌போது ம‌க்க‌ள் உண்மையில் த‌ன்னெழுச்சியாக‌ அலைய‌லையாக‌வே வ‌ந்த‌ன‌ர். யாழ் நக‌ர‌த்தை விட்டொதுங்கிய‌ ஒதுக்குப்புற‌ச் சிறு ஊரிலிருந்து நாங்க‌ள் கூட‌ ஒரு வான் பிடித்து ந‌ல்லூருக்குப் போயிருந்தோம். அப்போது என‌க்கு ஏழெட்டு வ‌ய‌து இருக்கும். காலையில் போன‌ நாங்க‌ள் வ‌ரிசையில் நின்று திலீப‌ன் உட‌லைப் பார்ப்ப‌த‌ற்குள் இருள் க‌விழ்ந்துவிட்டிருந்த‌து. அவ்வ‌ள‌வு ச‌ன‌ம்; நெடுமாற‌ன் உரையாற்றிக்கொண்டிருந்தார். க‌றுத்தும் சுருங்கியும் போயிருந்த‌ திலீப‌னின் உட‌லைப் பார்த்த‌போது <i>'ஓ ம‌ர‌ணித்த‌ வீர‌னே உன‌து ஆயுத‌ங்க‌ளை என‌க்குத்தா உன‌து கால‌ணிக‌ளை என‌க்குத்தா'</i> என்ற‌ பாட‌ல் ஒலிப‌ர‌ப்பான‌து ம‌ட்டுமில்லை; <i>'ம‌க்க‌ள் புர‌ட்சி வெடிக்க‌ட்டும், நான் வானிலிருந்து 690? போராளியாக‌ இருந்து சுத‌ந்திர‌ த‌மிழீழ‌ம் ம‌ல‌ருவ‌தைப் பார்ப்பேன்' </i>என்ற‌ திலீப‌னின் வாச‌க‌ங்க‌ள் கூட‌ என‌க்கு அந்த‌ வ‌ய‌தில் ந‌ன்கு நினைவிருந்தது. ஏழு எட்டு வ‌ய‌தில் இப்ப‌டி அர‌சிய‌ல் தெரிய‌ நீயென்ன‌ உமையின் முலைப்பால் குடித்த‌ ஞான‌ப்ப‌ழ‌மா அல்ல‌து வாழைப்ப‌ழ‌மா என்று சில‌ர் முத்திரை குத்த‌வும் கூடும் என்ப‌தால் இங்கே மேலும் அர‌சிய‌ல் பேசுவ‌தைத் த‌விர்க்கிறேன். ச‌ரி விட‌ய‌த்திற்கு மீண்டும் வ‌ருகிறேன், ஆண்க‌ளை அரை நிர்வாண‌மாக‌ (மேலாடை இல்லாது) வ‌ர‌ச்சொல்கின்ற‌ ந‌ல்லூர்க்க‌ந்த‌ன் பெண்க‌ளையும் தாவ‌ணியோ சேலையோ க‌ட்டாது ப்ள‌வுஸும் பாவாடையுமாக‌ அல்ல‌வா வ‌ர‌ச்சொல்லியிருக்க‌வேண்டும்? பெண்க‌ள் சேலையோ half சாறியோ அணியாம‌ல் வ‌ந்தால் "என்ன‌ கெட்டுப்போகுமென்று" நினைக்கின்றார்க‌ளே அதையே ஆண்க‌ள் மேலாடையின்றி வ‌ரும்போது கெட்டுவிடாதா என்ன‌? மேலும் இப்ப‌டி செக்சியாய் மேலாடை இல்லாது வ‌ரும் ஒரு ஆணைப் பார்த்து யாரேனும் பெண் -க‌ம்ப‌னையோ வ‌ள்ளுவ‌னையோ வாசித்த‌ பாதிப்பில்- ஏக்க‌மாய்ப் பெருமூச்சுவிட்டு ஏதும் ஏடாகூடாமாய் கோயிலுக்குள் ந‌ட‌ந்துவிட்டால் பிற‌கு அப்பெண்ணின் பெற்றோருக்கு க‌ந்த‌னா ப‌தில் சொல்லுவார்? <br /><br />இப்போது என்னைப்போன்ற‌ யாழ்ப்பாணிக‌ள் நிறைய‌த் த‌மிழ்ப்ப‌ட‌ம் பார்ப்ப‌தாக‌வும் புதுப்ப‌ட‌ங்க‌ள் வ‌ந்தால் ந‌டிக‌ர்/ந‌டிகைக‌ளுக்கு பாலாபிஷேக‌ம் செய்வ‌தாவும் சொல்கின்ற‌ன‌ர். ப‌ட‌ங்க‌ளில் அநேக‌மாய் நாய‌கிக‌ள்தான் -இய‌ல்பு வாழ்க்கைக்கு மாறாய்-&nbsp; 'ஏய் மாமோய் வாய்யா போ'வ்'வோம் ஆத்துப்ப‌க்க‌மாய் அல்ல‌து guest house ப‌க்க‌மாய்' என்று ஒரு 'ஹிக்'காய் அழைப்பு விடுகின்ற‌வ‌ர்க‌ளாய் இருக்கின்றார்க‌ள். இதையே வேத‌வாக்காக‌&nbsp;ந‌ல்லூர்க் கோயிலுக்குப் போகின்ற‌ பெண்க‌ள் செய்துவிடும் அபாய‌மும் உண்டு என்பதையும் ஆடைக‌ள் அணிய‌ ச‌ட்ட‌ம் கொண்டு வ‌ந்த‌ நீதிக்குச் சுட்டிக்காட்ட‌வேண்டியிருக்கிற‌து.<br /><br />3.<br />இது கம்ப‌ இராமாய‌ண‌ம் ப‌டித்த‌ க‌தைய‌ல்ல‌; க‌ம்ப‌னின் காம‌ர‌ச‌ம் சொட்டும் பாட‌ல்க‌ளை இடையில் புகுத்தி எழுதிய‌,&nbsp;ஒரு நீல‌ப்ப‌ட‌ம் பார்த்த‌ க‌தையென‌ யாரேனும் ஒரு விம‌ர்ச‌க‌ர் ‍என் மீதான‌ காழ்ப்புண‌ர்வில் எழுத‌லாம். நிச்ச‌ய‌மாக‌ எவ‌ரும் இந்த‌க் க‌தையை விம‌ர்சிக்க‌லாம், ஆனால் அத‌ற்கு முன் நீங்க‌ள் இதேமாதிரியான‌ 'நொந்த இராம‌ய‌ண‌ம் அல்ல‌து வெந்த‌ இராமாய‌ண‌ம் வாசித்த‌ அனுப‌வ‌ம்' என்றொரு க‌தையை எழுதியிருந்தாலே&nbsp;நீங்க‌ள் கூறுவ‌து ச‌பையிலேறும் என்ப‌தை அவைய‌ட‌க்க‌த்துட‌ன் கூற‌ விரும்புகின்றேன்.&nbsp;க‌ம்ப‌ன் எத்த‌னையோ காண்ட‌ங்க‌ள் எழுதியிருக்க‌ பால‌காண்ட‌த்தில் ம‌ட்டுமே நிறுத்திக்கொண்ட‌ ப‌ன்னாடையென‌ என்னைத்திட்ட‌ப் போகின்ற‌வ‌ர்க‌ள் த‌ய‌வுசெய்து -நாக‌ரிக‌மாக‌- நீரை ம‌ட்டும் அருந்திவிட்டு பாலை விட்ட‌ அன்ன‌ப்ப‌ற‌வையென‌ புதிய‌ உதார‌ண‌த்தைப் ப‌ய‌ன்ப‌டுத்துமாறு அன்புட‌ன் வேண்டிக்கொள்கிறேன். என‌க்கு பாலகாண்ட‌மே தேவ‌ர்க‌ளும் அசுர‌ர்க‌ளும் க‌டைந்த‌ பாற்க‌ட‌லாக‌ இருக்கும்போது,&nbsp; அதில் நீச்ச‌ல‌டித்தே என்னால் க‌ரைதாண்ட முடியாதிருக்கும்போது எப்ப‌டி என்னால் பிற‌ காண்ட‌ங்க‌ளைத் தாண்ட‌முடியும் என்ப‌தையும் நீங்க‌ள் நினைவில் இருத்திக் கொள்ள‌வேண்டும்.<br /><br />உண்மையில் இந்த‌க்க‌தையை எழுதிய‌த‌ற்கு என‌து ஆசான் Xமோவிற்கு ந‌ன்றி கூற‌வேண்டும். எனெனில் அவ‌ர்தான் தின‌மும் 2 ம‌ணித்தியால‌ம் காலையும் மாலையும் எழுதுகின்றார் என்று ப‌லர் முன்னுரையிலும் முக‌ப்புநூல்க‌ளிலும் ப‌திவுசெய்கின்ற‌ன‌ர். என‌க்கு காலைப்பொழுதின் 1 ம‌ணித்தியால‌ம்&nbsp; காலைக்க‌ட‌ன்க‌ளிலும் குளிப்ப‌திலும் போய்விடுகின்ற‌து.&nbsp; ஏன் எவ‌ரும் 'க‌விதை எழுதுவ‌து, க‌தை எழுதுவ‌து போல‌' மிக‌ உன்ன‌த‌மான‌து காலைக்க‌ட‌ன் க‌ழிப்ப‌தும் குளிப்ப‌தும் என‌ச் சொல்ல‌வில்லை? இது போன்ற‌ இருட்ட‌டிப்புக்க‌ள் வ‌ர‌லாற்றின் பல்‌வேறு க‌ட்ட‌ங்க‌ளில் நிக‌ழ்ந்திருக்கின்ற‌ன‌ என்ப‌தை நான் உங்க‌ளுக்கு நினைவூட்ட‌த் தேவையில்லை என‌ நினைக்கிறேன்.<br /><br /><i>இவ்வாறாக‌க் கூற‌ப்ப‌டாத‌தால்தான்</i> நான் இன்று காலை இந்த‌க் க‌தையை -என‌து காலைக்க‌ட‌னிற்கான‌ நேர‌த்தில்-&nbsp;எழுத‌வேண்டிய‌தாக‌ப் போய்விட்ட‌து. சில‌ ஆண் க‌விஞ‌ர்க‌ள் க‌விதை ஒன்றை எழுதி முடிப்ப‌து பிர‌ச‌வ‌வேத‌னையைப் போன்ற‌து என்கின்ற‌ன‌ர். ஏன் காலைக்க‌ட‌ன் க‌ழிப்ப‌து கூட‌ சில‌ருக்கு மாபெரும் வேத‌னையாக‌ இருக்கின்ற‌து என்ப‌தை இவ‌ர்க‌ளால் புரிந்துகொள்ள‌ முடியாதிருக்கின்ற‌து? <br /><br />இறுதியாக‌ இக்க‌தையை முடித்தாக‌ வேண்டியிருக்கிற‌து. நான் 'திருக்குற‌ளாய்க் காத‌லித்த‌' பெண் வ‌ரும் மாத‌ம் த‌ன‌க்குத் திரும‌ண‌ம்,,, வ‌ர‌ச்சொல்லி அழைப்பு விடுத்திருக்கின்றார். அவ‌ர் என்னைச் சில‌ மாத‌ம் காத‌லித்திருந்தார். பிற‌கு என் ந‌ண்ப‌னை 6 வ‌ருட‌ங்க‌ள் நேசித்திருந்தார். இப்போது என‌க்கும் என‌து ந‌ண்ப‌னுக்கும் தெரிந்த‌ எங்க‌ளின் ந‌ண்ப‌ன் ஒருவ‌னை ம‌ன‌தார‌ நேசித்து ம‌ண‌விழாக் காண‌ப்போகின்றார். என‌து '25 த‌ட‌வைக‌ள் காத‌லித்த‌ சாத‌னை'யை முறிய‌டிக்க‌&nbsp;இவ‌ரும்&nbsp; முய‌ற்சித்திருக்கின்றார் என்ற‌ வ‌கையில்&nbsp; மிகுந்த‌ பாச‌ம் இவ‌ர் மீது என‌க்குத் த‌னிப்ப‌ட்ட‌வ‌ளவில் உண்டு.&nbsp;&nbsp; இப்போது இங்கே திரும‌ண‌ விழாக்க‌ளின்போது தென்னிந்திய‌த் திரைப்ப‌ட‌ப்பாட‌ல்க‌ளைப் போல‌ இணைக‌ள் ஆடுவ‌தாக‌வும் அபிந‌ய‌ம் பிடிப்ப‌தாக‌வும் ஒளிப்ப‌திவு செய்து திரையிடுகின்றார்க‌ள். குற‌ள் மீது அபினாக‌ நான் இருப்ப‌தால் என்னைத் த‌ங்க‌ளை வாழ்த்தியொரு க‌விதை பாட‌ச்சொல்லிக் கேட்டிருக்கின்றார். உங்க‌ள் வாழ்வு என‌க்கு 'ஆட்டோகிராப்' ப‌ட‌த்தை நினைவுப‌டுத்துவ‌தால் 'ஞாப‌க‌ம் வ‌ருகிற‌தே' பாட‌ட்டுமா என்று கேட்டிருந்தேன். அவ‌ர் புன்ன‌கைத்தார். அந்த‌ப் புன்ன‌கை வீட்டில் ரொறொண்டோத் தெருவில் பிர‌ப‌ஞ்ச‌வெளியில் அலைய‌லையாய் ந‌ம் முடியாக் காத‌லின் துய‌ரை நிர‌ப்பிச் செல்கிற‌து. <br /><br />000000000000000<br /><br />மேலும் இந்த‌க்க‌தை த‌மிழ்ச்சினிமாவில் இறுதியில் வ‌ந்து முடிவ‌தால் இஃதொரு புல‌ம்பெயர்க‌தைதான் என்ப‌தை நீங்க‌ள் உறுதியாக‌ நம‌ப‌லாம்.<br /><br /><i><span style="font-size: x-small;">(என் த‌மிழ் ஊழிய‌ம் இப்போதைக்கு நிறைவுற்ற‌து)</span></i><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/9143217-2164684395705902640?l=djthamilan.blogspot.com' alt='' /></div>

Posted by டிசே த‌மிழ‌ன் (dj_tamilan25@yahoo.ca) on August 21, 2010 03:33 PM · permalink

  <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/_bEe2H0J8xQk/TG9sKtac_rI/AAAAAAAAA6U/6nI05Fzw98M/s1600/mudi-01.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://4.bp.blogspot.com/_bEe2H0J8xQk/TG9sKtac_rI/AAAAAAAAA6U/6nI05Fzw98M/s320/mudi-01.JPG" /></a></div><br />ஊருக்குள் நுழைந்து நடக்க ஆரம்பித்ததுமே சடக்கென்று உறுத்துகிறது ஒரு விஷயம். அட ஒரு குப்பைத்தொட்டி கூட காணோமே? தேடித்தேடி கண்கள் ஓய்ந்ததுதான் மிச்சம். பாவம். பஞ்சாயத்துக்கு அவ்வளவு நிதி நெருக்கடியோ? குப்பைத்தொட்டியை விடுங்கள். குப்பை கூட இல்லையே? இங்கே மனிதர்கள் வசிக்கிறார்களா என்ன?<br /><br />மேற்கு தாம்பரத்திலிருந்து படப்பை செல்லும் சாலையில் இருக்கும் முடிச்சூருக்குள் நுழைந்ததுமே இப்படித்தான் எண்ணத் தோன்றுகிறது. மேற்கண்ட சந்தேகம் அவசியமே அற்றது. ஏனெனில் முடிச்சூரில் 16,000 பேர் வசிக்கிறார்கள். தாம்பரத்துக்கு வெகு அருகிலிருக்கும் புறநகர்ப்பகுதி என்பதால் ஆண்டுக்கு ஆண்டு தடாலடி வளர்ச்சி. ஆனாலும் பெரிய ஏரி, குளங்கள், மரங்கள், கால்நடைகள், வெள்ளந்தி மனிதர்களென்று கிராமத்தன்மை சற்றும் மாறாமல் பச்சைமணம் வீசும் பூஞ்சோலையாகவே இருக்கிறது. தூரத்தில் மலைகள் தெரிகிறது. ஊரே பச்சைப்பசேலென இருக்க, சில்லென்ற காற்று 24 மணிநேரமும் வீசிக்கொண்டே இருக்கிறது.<br /><br />குப்பையைப் போலவே வேறு சில விஷயங்களும் இங்கே இல்லவே இல்லை. குடிநீர்ப் பற்றாக்குறை, குழந்தைத் தொழிலாளர் முறை போன்றவையும் அவற்றில் அடக்கம். சுருக்கமாகச் சொல்லப் போனால் 53 வருட சுதந்திரத்தை முழுமையாக அனுபவிக்கும் கொடுத்துவைத்த பாக்கியவான்கள் முடிச்சூர் வாழ்மக்கள். சும்மாவா? குடியிருப்போர் நலனுக்காக இவ்வளவு சின்ன ஊரிலேயே 53 குடியிருப்போர் நலச்சங்கங்கள் இருக்கின்றன என்றால் பார்த்துக் கொள்ளுங்களேன்.<br /><br />தங்களுக்கு என்ன வேண்டுமோ, அதை அரசிடமோ, வேறு யாரிடமோ எதிர்ப்பார்க்காமல் தாங்களாகவே செய்துகொள்கிறார்கள் என்பதில்தான் முடிச்சூர் மற்ற ஊர்களிலிருந்து வேறுபடுகிறது. இன்று நேற்றல்ல, 1952லிருந்தே அம்மக்கள் இப்படிப்பட்ட மனவோட்ட்த்துடன்தான் இருக்கிறார்கள். உதாரணத்துக்கு ஒரு சோறு பதம் பார்ப்போம். 1957ல் முதல்வர் காமராஜர் இங்கே ஒரு கிராம மருத்துவமனையை திறந்துவைக்கிறார். அந்த காலத்தில் அதற்கு ரூ.5,000/- செலவு ஆனது. மருத்துவமனையை கட்டியது அரசு அல்ல. YWCA (Young Women Christian Association) என்ற தொண்டு நிறுவனம் பாதிப்பணம் அளிக்க, மீதிப்பணத்தை முடிச்சூர் மக்கள் தங்கள் சொந்தப் பணத்தை செலவழித்து, தங்களுக்கு மருத்துவமனை கட்டிக் கொண்டார்கள்.<br /><br />இதுதான் முடிச்சூர்வாசிகள்!<br /><br />இரண்டு நடுநிலைப் பள்ளிகள். மூன்று அங்கன்வாடி பள்ளிகள். இரண்டு நியாயவிலைக்கடை. 12 சதுர கிலோ மீட்டர் அளவே கொண்ட சிற்றூர். 4,200 வீடுகள். 4 வார்டுகளுக்கு 6 உறுப்பினர்கள். ஒரு பஞ்சாயத்துத் தலைவர். இதுதான் உள்ளாட்சி கட்டமைப்பு. புனித தோமையார் மலை ஊராட்சி ஒன்றியத்துக்குள் அடங்கியது முடிச்சூர் ஊராட்சி.<br /><br />ஒரு காலத்தில் இங்கே விவசாயம்தான் பிரதானத் தொழில். நகரமயமாக்கல் சூழலில், தாம்பரம் நகருக்கு வெகு அருகே இருப்பதால் இன்று நிலை மாறிவிட்டது. குறைந்தபட்சம் 30 சதவிகிதம் பேராவது அரசு ஊழியர்கள். கட்டடத் தொழிலாளர்களும் கணிசமானவர்கள். பரம்பரை பரம்பரையாக இங்கே வசிக்கும் பாரம்பரியமான 50 குடும்பங்கள் இன்னமும் இங்கேயே வசிக்கின்றனர்.<br /><br /><b><span class="Apple-style-span" style="color: red;">குடிநீர்ப்பஞ்சம் அறவேயில்லை!</span></b><br /><br />ஆக்கிரமிப்பு இல்லாத மிகப்பெரிய ஏரி ஒன்று. ஐந்து குளங்கள். மூன்று திறந்தவெளிக் கிணறு, எட்டு ஆழ்துளைக் குழாய்க்கிணறுகள் இருப்பதால் குடிநீர்ப்பஞ்சம் என்ற சொல்லையே முடிச்சூர்வாசிகள் கேள்விப்பட்டதில்லை. ஒரு நாளைக்கு 11 லட்சம் லிட்டர் குடிநீரை இந்த நீராதாரங்களின் மூலமாக எடுத்து பயன்படுத்துகிறார்கள்.<br /><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/_bEe2H0J8xQk/TG9sO2xKWtI/AAAAAAAAA6c/Vh5tXnFgCmc/s1600/mudi-02.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://3.bp.blogspot.com/_bEe2H0J8xQk/TG9sO2xKWtI/AAAAAAAAA6c/Vh5tXnFgCmc/s320/mudi-02.JPG" /></a></div>குடிநீர் வினியோகத்துக்கு ஏதுவாக 14 மேல்நிலை நீர்த்தேக்கத் தொட்டிகள் கட்டப்பட்டிருக்கின்றன. 1000 வீடுகளுக்கும் மேலாக வீட்டுக் குடிநீர் இணைப்பும், எல்லாத் தெருக்களிலும் குடிநீர்க்குழாயும் கட்டமைத்திருக்கிறார்கள். குடிநீருக்கு பாலாறையோ, சென்னைக் குடிநீரையோ எதிர்ப்பார்க்கா வண்ணம் தன்னிறைவு அடைந்திருக்கிறார்கள். ஊராட்சி முழுக்க மழைநீர் சேகரிப்பு கட்டமைப்புகளை முறையாக ஏற்படுத்தியிருப்பதால், நிலத்தில் நீர்மட்டத்தின் அளவு போதுமானதாகவே இருக்கிறது.<br /><br /><b><span class="Apple-style-span" style="color: red;">விஸ்வரூபம் எடுத்திருக்கும் மகளிர் சுய உதவிக் குழுக்கள்!</span></b><br /><br />முடிச்சூரின் முன்னேற்றத்தில் மகளிர் சுய உதவிக் குழுக்களின் பங்கு அளப்பறியது. இவ்வளவு சின்ன ஊராட்சியிலேயே மொத்தம் 112 குழுக்கள் இருக்கிறது. தோராயமாக 1800 பேர் இக்குழுக்களில் இயங்குகிறார்கள். எல்லா குழுக்களையும் இணைத்து ஒரு கூட்டமைப்பு உருவாக்கியிருக்கிறார்கள். இந்த கூட்டமைப்பு ஒரு அரசுசாரா நிறுவனம் (NGO) போல செயல்படுகிறது. ‘போல’ என்ன? NGO-வாக இக்கூட்டமைப்பினை பதிவுகூட செய்திருக்கிறார்கள்.<br /><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/_bEe2H0J8xQk/TG9sQOVuPDI/AAAAAAAAA6k/qUswgkY9-XM/s1600/mudi-03.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://4.bp.blogspot.com/_bEe2H0J8xQk/TG9sQOVuPDI/AAAAAAAAA6k/qUswgkY9-XM/s320/mudi-03.jpg" /></a></div>“மாவட்ட அளவில் மணிமேகலை விருது பெற்றவர்கள் நாங்கள்!” என்று பெருமையாகச் சொல்கிறார் கூட்டமைப்பின் தலைவியான நிர்மலா பாஸ்கர். இவர் முடிச்சூரின் முன்னாள் ஊராட்சிமன்றத் தலைவியும் கூட. ஊரில் எந்த நல்லது கெட்டது நடந்தாலும், மகளிர் சுய உதவிக் குழுக்களின் கூட்டமைப்பை கலந்தாலோசிக்காமல் எதுவும் செய்வதில்லை. பாராளுமன்றத்தில் பெண்களுக்கு 33% இடஒதுக்கீடு கொடுக்கிறார்களோ இல்லையோ. முடிச்சூரில் 50% ஒதுக்கீடு இயல்பாகவே இருக்கிறது.<br /><br />சமீபத்தில் இந்தியன் ஓவர்சீஸ் வங்கியின் மூலமாக ரூ.27 லட்சம் சுழல்நிதி இந்தக் கூட்டமைப்புக்கு கிடைத்திருக்கிறது. மகளிர் கூட்டமைப்புக்கு 2 கட்டிடங்களும், 2 வணிக மையமும் ஊருக்குள் இருக்கிறது.<br /><br />“ஊரின் ‘பளிச்’ சுத்ததில் மகளிர் சுய உதவிக் குழுக்களைச் சேர்ந்தவர்களின் பங்கு பிரதானமானது” என்கிறார் ஊராட்சிமன்றத் தலைவர் தாமோதரன்.<br /><br /><b><span class="Apple-style-span" style="color: red;">திடக்கழிவு மேலாண்மைத் திட்டம்</span></b><br /><br />கட்டுரையின் தொடக்கத்தில் குப்பையில்லை என்று ஆச்சரியப்பட்டோம் இல்லையா? அது எப்படி சாத்தியமானது?’<br /><br />பதினைந்து ஆண்டுகளுக்கு முன்பாக எல்லா ஊர்களுக்கும் இருக்கும் இந்த குப்பைப் பிரச்சினை முடிச்சூருக்கும் இருந்தது. குப்பைகளை மக்கள் விதியில் கொட்ட, அவற்றை இரண்டு குப்பை வண்டிகள் வைத்து வாரி ஏரியில் கொட்டி கொண்டிருந்தது ஊராட்சி நிர்வாகம். நீராதாரங்களில் குப்பைகளை கொட்டுவதால் என்னென்ன தீமைகள் என்று காஞ்சிபுரம் மாவட்ட ஆட்சியாளர் ஒருமுறை உள்ளாட்சிப் பிரதிநிதிகளை அழைத்து வகுப்பெடுத்தார்.<br /><br />அதன்பின்னர் விழித்துக் கொண்ட முடிச்சூர் தங்கள் ஊருக்காக ‘சுற்றுச்சூழல் பாதுகாப்பு உரிமைக்குழு’ ஒன்றினை உருவாக்கியது. குடியிருப்போர் நலசங்கங்கள், மகளிர் சுய உதவிக்குழுக்கள், ஊராட்சிமன்றம் ஆகியவை இந்தக் குழுவின் அங்கத்தவர்கள். Hand in Hand என்ற தொண்டு நிறுவனம் இவர்களுக்கு உதவத் தொடங்கியது. மாவட்ட ஆட்சியாளரும் 4,80,000 ரூபாய் நிதிகொடுத்து ஊக்குவித்தார். குப்பைப் பிரச்சினையைத் தீர்க்க இப்போது இவர்களிடம் ஒரு திட்டம் தயார்.<br /><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/_bEe2H0J8xQk/TG9sSiAirzI/AAAAAAAAA6s/H6NRuEbYZIM/s1600/mudi-04.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://2.bp.blogspot.com/_bEe2H0J8xQk/TG9sSiAirzI/AAAAAAAAA6s/H6NRuEbYZIM/s320/mudi-04.JPG" /></a></div>அதன்படி ஒவ்வொரு வீட்டுக்கும் இரண்டு குப்பைத்தொட்டி வழங்கப்பட்டது. ஒன்று பச்சை நிறம் – மக்கும் குப்பைகளுக்காக. மற்றொன்று சிகப்புநிறம் – பிளாஸ்டிக் போன்ற மக்காத குப்பைகளுக்காக. மக்களே குப்பைகளை தரம்பிரித்துக் கொள்ள வேண்டும். தினமும் காலை 7 மணியளவில், குப்பையை சேகரிக்க வருவார்கள் பசுமை நண்பர்கள்.<br /><br />ஆம், துப்புரவுப் பணியாளர்கள் என்ற சொல் முடிச்சூரில் தடை செய்யப்பட்டிருக்கிறது. சுகாதாரப் பணியில் ஈடுபடும் இவர்களை ஊரில் எல்லோருமே க்ரீன் பிரண்ட்ஸ் (பசுமை நண்பர்கள்) என்றுதான் அழைக்க வேண்டுமென்று அறிவிக்கப்படாத சட்டம் அமலில் இருக்கிறது.<br /><br />பசுமை நண்பர்களின் வருகை ஒரு விசில் சத்தத்தின் மூலம் மக்களுக்கு தெரியும். சேகரிக்கப்பட்ட குப்பை நேராக ஒரு பிரித்தெடுக்கும் மையத்துக்கு கொண்டு செல்லப்படும். அங்கே மக்காத குப்பைகளை பிரித்தெடுத்து மறுசுழற்சி (recycling) செய்ய அனுப்பப்பட்டு விடும். மக்கும் குப்பைகளை தொட்டிகளில் கொட்டி, பதப்படுத்தப்பட்டு 45 நாட்களில் மண்புழுக்களை உருவாக்குகிறார்கள். இதன்மூலமாக மண்புழு உரம் தயாரிக்கப்பட்டு விற்கப்படுகிறது. எனவே குப்பை என்றால் வீணான விஷயம் என்ற பேச்சுக்கே இடமில்லை.<br /><br />மொத்தம் 28 பேர் பசுமை நண்பர்கள் குழுவில் இருக்கிறார்கள். இவர்களது சம்பளம், நிர்வாகமென்று மாதத்துக்கு ஒரு லட்சரூபாய் செலவாகிறது. இதையும் அரசிடம் வாங்குவதில்லை. ஊராட்சியும் தனது நிதியிலிருந்து தருவதில்லை. ஒவ்வொரு வீட்டிலும் குப்பை அகற்றும் பணிக்காக மாதம் ரூ.30/- வசூலிக்கப்படுகிறது. Hand-in-hand தொண்டு நிறுவனமும் மொத்தச் செலவில் ஒரு பகுதியை கொடுத்துவிடுகிறது.<br /><br />சம்பளம் தவிர்த்து, பசுமை நண்பர்களுக்கு சோப், கையுறை போன்றவை இலவசமாக வழங்கப்படுகிறது. காப்பீடு இருக்கிறது. மாதாமாதம் மருத்துவப் பரிசோதனை நடத்தப்படுகிறது.<br /><br />திடக்கழிவு மேலாண்மையில் முடிச்சூரின் திறமையைக் கண்டு உலகமே வியக்கிறது என்றால் மிகையான வார்த்தையல்ல. நகராட்சி மற்றும் பேரூராட்சி நிர்வாகங்கள் பலவும் இங்கே வந்து இப்பிரச்சினை எப்படி கையாளப்படுகிறது என்று பாடமாக படித்துவிட்டுச் செல்கிறார்கள். வெளிநாடுகளில் இருந்தும் சுத்தம் தொடர்பான பணிகளில் ஈடுபட்டுள்ளவர்கள் முடிச்சூர் குறித்து கேள்விப்பட்டு, நேரில் வந்து கண்டு செல்கிறார்கள். சமீபத்தின் சுவீடன் நாடு, தங்கள் நாட்டில் குப்பைகள் எப்படி சுத்தப்படுத்தப்படுகிறது என்பதை நேரில் காண (Study tour), முடிச்சூர் ஊராட்சிமன்றத் தலைவரை அழைத்து கவுரவப்படுத்தியிருக்கிறது.<br /><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/_bEe2H0J8xQk/TG9sT3JGBiI/AAAAAAAAA60/GDZNNOkmw6Y/s1600/mudi-05.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://3.bp.blogspot.com/_bEe2H0J8xQk/TG9sT3JGBiI/AAAAAAAAA60/GDZNNOkmw6Y/s320/mudi-05.JPG" /></a></div>மாவட்ட ஆட்சியாளருக்கும் இவ்விஷயத்தில் முழுத்திருப்தி. குப்பைகளை பிரித்தெடுத்து, உரம் தயாரிக்கும் பெரிய தொழிற்சாலை ஒன்றினை இப்போது உருவாக்கி வருகிறார்கள். இதற்காக மாவட்ட ஆட்சியாளர் முதற்கட்டமாக 20 லட்சம் ரூபாய் நிதி வழங்கியிருக்கிறார். தொண்டு நிறுவனங்கள் மற்றும் மக்கள் பங்கேற்பின் மூலமாக வெகுவிரைவில் இத்தொழிற்சாலை பயன்பாட்டுக்கு வந்துவிடும். தமிழ்நாட்டின் 13,000 ஊராட்சிகளிலேயே மிகப்பெரிய குப்பை பிரிக்கும் தொழிற்சாலையாக இதுதான் இருக்கும் என்று மார்தட்டி சொல்கிறார்கள் மக்கள்.<br /><br />அனேகமாக அனைத்து வீடுகளிலுமே கழிப்பறை வசதி இருக்கிறது. பாதாளச் சாக்கடை வசதி இல்லாததால் கழிவுநீரை, தொட்டியில்தான் (safety tank) வெளியேற்ற வேண்டும். இந்த கழிவுநீரால் நிலத்தடி நீர் மாசுபட வாய்ப்பிருக்கிறது. எனவே ஊராட்சியில் ஒவ்வொரு வீட்டில் இருக்கும் கழிவுத்தொட்டியிலும் ‘பேக்டிசைம்’ என்ற ரசாயனம் கலக்கப்பட்டிருக்கிறது. இந்த ரசாயனம் மூலமாக உருவாகும் பாக்டீரியாக்கள் கழிவுநீரிலிருக்கும் கழிவுகளை தின்று, நீரை சுத்தமான நீராக மாற்றிவிடும். இந்நீரை செடி, கொடிகளுக்கு கூட விடலாமாம். நிலத்தடியும் மாசுபடுவதில்லை. மூன்று ஆண்டுகளுக்கு ஒருமுறை கழிவுத்தொட்டியில் விடவேண்டிய பேக்டிசைமுக்கு ரூ.75/- மட்டுமே செலவாகும்.<br /><br />கூவம் நதி சீரமைப்புக்கு சமீபக்காலமாக அரசு நிறைய ஆலோசனை செய்து வருகிறது. பல கிராமங்கள் தங்கள் கழிவுகளை ஆற்றில் கலந்துவிடுவதாலேயே கூவம் மாசடைகிறது. சிலநாட்களுக்கு முன்பு நடந்த ஆலோசனைக் கூட்டமொன்றில் கழிவு அகற்றுதல் பிரச்சினையை முடிச்சூர் ஊராட்சி எப்படி கையாளுகிறது என்பதை முடிச்சூர் ஊராட்சி மன்றத் தலைவரை நேரடியாகப் பேசச்சொல்லி மற்ற ஊராட்சிமன்றத் தலைவர்களுக்கு விளக்கப்பட்டது என்றால் பார்த்துக் கொள்ளுங்களேன்.<br /><br /><b><span class="Apple-style-span" style="color: red;">சாலைகள்</span></b><br /><br />கிட்டத்தட்ட 70 சதவிகிதம் சாலைகள் கான்க்ரீட் சாலைகளாக தரமுயர்த்தப் பட்டிருக்கிறது. சாலைகளுக்கு எப்போதுமே நமக்கு நாமே திட்டம்தான். சாலை போடவேண்டுமென்றால் அதன் பயனாளர்கள் (அதாவது அத்தெருவில் வசிப்பவர்கள்) அனைவரையும் அழைத்து ஒரு கூட்டம் போடுகிறார்கள். சாலை அமைக்க இவ்வளவு ரூபாய் மதிப்பீடு ஆகியிருக்கிறது. நீங்களும் பங்களிக்க வேண்டும் என்று கேட்டுக் கொள்கிறார்கள்.<br /><br />மொத்த மதிப்பீட்டில் மூன்றில் ஒரு பங்கு மக்களுடையதாகவும், மீதி அரசுடையதாகவும் இருக்கிறது. எல்லா சாலைகளுக்கும் விடாப்பிடியாக ‘நமக்கு நாமே’ திட்டத்தை பிடித்திருப்பதற்கு முடிச்சூர் ஊராட்சி ஒரு நியாயமான காரணத்தை வைத்திருக்கிறது. மக்களின் பங்கு இருப்பதால்தான் இச்சாலை நம் பணத்தில் போடப்பட்டிருக்கிறது. நம்முடையது என்ற மனப்பான்மை அவர்களுக்கு வருகிறது.<br /><br />இதுவரை நமக்கு நாமே திட்டத்தில் கிட்டத்தட்ட இரண்டு கோடி ரூபாய் வரை சாலை போட்டிருக்கிறார்கள் என்றால் எவ்வளவு சாலைகள் போடப்பட்டிருக்கும், அவற்றில் மக்களின் பங்கு எவ்வளவு இருக்கும் என்று நீங்களே கணக்கு போட்டுப் பார்த்துக் கொள்ளுங்கள். மக்களிடம் இருந்து பங்கு பெறும்போது வங்கி வரைவோலையாக மட்டுமே பெறுகிறார்கள். பணத்தை கையில் வாங்குவது என்ற பேச்சுக்கே இடமில்லை.<br /><br /><b><span class="Apple-style-span" style="color: red;">விருதுகள்</span></b><br /><br />தங்கள் பகுதி மக்களின் அடிப்படை வாழ்வியல் பிரச்சினைகளை தீர்ப்பதைத் தவிர்த்து வேறென்ன பெரிய கடமை இருக்கப் போகிறது உள்ளாட்சிகளுக்கு?<br />கடமையைச் சிறப்பாகச் செய்பவர்களுக்கு விருதுகளும், பாராட்டுகளும் குவிவது வழக்கம்தான்.<br /><br />சுத்தமான கிராமத்துக்கான நிர்மல் புரஸ்கார் தேசிய விருது, தமிழகத்தின் சிறந்த ஊராட்சி நிர்வாகத்துக்கான தேசிய விருது, கர்நாடக அரசாங்கம் வழங்கிய கர்நாடக உத்சவா விருது, காஞ்சிபுரம் மாவட்டளவில் மழைநீர் சேகரிப்பை சிறப்பாக செய்ததற்கான மாவட்ட விருது என்று இன்னும் நிறைய அரசு மற்றும் தனியார் அமைப்புகளின் விருதுகளால் நிரம்பி வழிகிறது ஊராட்சி மன்ற அலுவலகத்தின் வரவேற்பரை.<br /><br /><b><span class="Apple-style-span" style="color: red;">தட்டினால் திறக்கிறது</span></b><br /><br />சில காலத்துக்கு முன்பாக ஊராட்சிமன்றத் தலைவர்களோடு, மாவட்ட ஆட்சியர் வீடியோ கான்பரன்சிங் மூலமாக உரையாடும் முறை கொண்டுவரப்படும் என்று அரசால் அறிவிக்கப்பட்டது. முன்னோட்டமாக தமிழகத்தில் இரண்டே இரண்டு ஊராட்சிகளுக்குதான் ‘வெப் கேமிரா’ வழங்கப்பட்டது. ஒன்று அப்போதைய முதல்வர் ஜெயலலிதாவின் தொகுதியிலிருந்த ஆண்டிப்பட்டி. மற்றொன்று முடிச்சூர். இதிலிருந்து இவ்வூருக்கு அரசிடமிருக்கும் நிஜமான செல்வாக்கையும், முக்கியத்துவத்தையும் உணரலாம்.<br /><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/_bEe2H0J8xQk/TG9sUyxc9kI/AAAAAAAAA68/4lVZB9Xn_Ps/s1600/mudi-06.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://1.bp.blogspot.com/_bEe2H0J8xQk/TG9sUyxc9kI/AAAAAAAAA68/4lVZB9Xn_Ps/s320/mudi-06.JPG" /></a></div>“அரசால் எந்த திட்டம் அறிவிக்கப்பட்டாலும் நாங்கள் விடுவதில்லை. உடனே பேப்பரையும், பேனாவையும் எடுத்து விண்ணப்பிக்க ஆரம்பித்து விடுவோம். கிடைக்குமோ கிடைக்காதோவென்று யோசிப்பதேயில்லை. எப்போதும் எல்லாக் கதவையும் தட்டிக்கொண்டே இருக்கிறோம். தொடர்ச்சியாக தட்டிக் கொண்டிருப்பதால் அவையும் திறந்துகொண்டே இருக்கிறது” என்கிறார் ஊராட்சிமன்றத் தலைவர் தாமோதரன்.<br /><br />நிஜம்தான். சென்னையின் புறநகர்ப் பகுதிகளில் இருக்கும் உள்ளாட்சி அமைப்புகளுக்கு சென்னைப் பெருநகர் வளர்ச்சிக் குழுமம் (CMDA) கட்டுமான அபிவிருத்திக்காக 25 லட்சம் வழங்குவதுண்டு. முடிச்சூர் வருடம் தப்பாமல் கடந்த 4 ஆண்டுகளாக இத்தொகையை பெற்றுக்கொண்டே இருக்கிறது. தாம்பரம் சட்டமன்ற உறுப்பினர் எஸ்.ஆர்.ராஜா அவர்களிடம் சட்டமன்ற உறுப்பினர் நிதியிலிருந்து 40 லட்சம் ரூபாய் வரை பெற்றிருக்கிறார்கள்.<br /><br />தமிழக அரசின் இலவச வீட்டுமனைப்பட்டா, கிராமநத்தம் வீட்டுமனைப்பட்டா, வண்ணத் தொலைக்காட்சித் திட்டம், கலைஞர் காப்பீடுத் திட்டம் என்று திட்டத்தையும் விட்டு வைப்பதில்லை முடிச்சூர். எல்லாவற்றையும் கதவுத் தட்டி, கதவுத் தட்டியே வாங்கிவிடுகிறது. கலைஞர் காப்பீட்டுத் திட்டத்தின் மூலமாக 4 பேருக்கு இருதய அறுவைச் சிகிச்சை கூட நடந்திருக்கிறதாம்.<br /><br />தமிழக அரசு, மாவட்ட நிர்வாகம், குடியிருப்போர் சங்கங்கள், மகளிர் கூட்டமைப்பு, ஊராட்சி மன்ற உறுப்பினர்கள், ஊழியர்கள் என்று ஊர் மொத்தமே கூடி தேரிழுப்பதால் முடிச்சூர் தேர் ஆழித்தேர் மாதிரி கம்பீரமாக அசைந்தாடி அடுத்தக்கட்ட வளர்ச்சியை நோக்கி அசுரப்பாய்ச்சல் பாய்ந்துக் கொண்டிருக்கிறது.<br /><br />நிர்வாகம், அடிப்படை வசதிகள் என்பதைத் தாண்டி குழந்தைத் தொழிலாளர் ஒழிப்பில் இவ்வூர் மும்முரம் காட்டிவருவது குறிப்பிடத்தக்க ஒன்று. கடைகளிலோ, வீடுகளிலோ குழந்தைத் தொழிலாளர் கட்டாயம் இருக்கக்கூடாது என்பதை கடுமையாக கடைப்பிடிக்கிறார்கள். குழந்தைகள் யாராவது நீண்டகாலமாக பள்ளிகளுக்கு வராமல் இருந்தால் (school drop out), அதை வைத்து அக்குழந்தை எங்காவது பணி செய்யச் சென்றிருக்கலாம் என்று கண்டுபிடிக்கிறார்கள். சம்பந்தப்பட்ட பெற்றோரிடம் நேரிடையாகப் பேசி, பிரச்சினை ஏதாவது இருந்தால் தீர்த்து வைக்கிறார்கள்.<br /><br />இந்தியா சுதந்திரமடைந்தபோது நம் நாடும், மக்களும் எப்படி இருக்க வேண்டுமென்று காந்தி கனவு கண்டாரோ, அப்படித்தான் இருக்கிறது முடிச்சூர் ஊராட்சி. நாடு அப்படி இருக்கிறதா என்பதை நாட்டை ஆளுபவர்கள்தான் சிந்தித்துச் செயலாற்ற வேண்டும்.<br /><br />அடடா, ஒன்றை சொல்ல மறந்துவிட்டோமே? முதலிலேயே சொல்லியிருக்க வேண்டும். கிட்டத்தட்ட அரைநூற்றாண்டுக்கால முடிச்சூர் ஊராட்சியின் வரலாற்றில் ஒருமுறை கூட அரசியல் கட்சி சார்பானவர்கள் தலைவர் பொறுப்புக்கு வந்ததில்லை. நோட் திஸ் பாயிண்ட் யுவர் ஆனர்!<br /><br />(நன்றி : புதிய தலைமுறை)<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/25593973-2770241416291763186?l=www.luckylookonline.com' alt='' /></div>

Posted by யுவகிருஷ்ணா (yuvakrishna@gmail.com) on August 21, 2010 06:10 AM · permalink

  <span style="font-weight: bold;"><p></span> ரஜினியையும், ரஜினி ரசிகர்களையும் போல தமிழகத்தின் மேதாவி வர்க்கத்தால் எள்ளி நகையாடப்பட்டவர்கள் யாராவது இருப்பார்களா என்பது சந்தேகமே.தமிழக மேதாவி வர்க்கம் கம்யூனிச சார்பு கொண்டது என்பதால் இயல்பாகவே அதற்கு வெற்றியடைந்த மனிதர்களை பிடிக்காது.தனிமனிதர்கள் பணம் ஈட்டுவது, அதுவும் நிறைய பணம் ஈட்டுவது பிடிக்காது..சிவாஜி த பாஸின் வசூல் ரிகார்டையும், ஏரியா விற்பனை விகிதங்களையும் கண்டு இந்த இவர்கள் கடும் கோபம் எரிவார்கள்."ஐயோ,இத்தனை கோடி மக்கள் பணத்தை தயாரிப்பாளர்கள் திருடுகிறார்களே" என அவர்கள் உள்மனதில் ஒரு அங்கலாய்ப்பு.<span style="font-weight: bold;"></p></span> <span style="font-weight: bold;"><p> </span>மற்ற நடிகர்களை விட இவர்களுக்கு ரஜினி மேல் கோபம் இருக்க காரணமே ரஜினி மற்றவர்களை விட அதிகம் வெற்றி அடைவதுதான்.ரஜினி படங்கள் இவர்களை பொறுத்தவரை குப்பை.அதில் என்ன இருக்கு என இந்த நாசமாய் போன சனம் விழுந்து, விழுந்து பார்த்து தொலைக்கிறது, ஐநூறு நாட்களுக்கு படம் ஓடுகிறது என்பது மக்களிடமிருந்து அன்னியப்பட்ட இவர்களுக்கு புரிவதே இல்லை....<span style="font-weight: bold;"></p></span> <span style="font-weight: bold;"><p> </span>இந்த மேதாவி வர்க்கத்துக்கு தமிழக மக்கள் நியாண்டர்தால்கள், திருத்தி மாற்றபடவேண்டிய ஜென்மங்கள், காட்டுமிராண்டிகள் என்ற எண்ணம் உண்டு.ரஜினி என்ற காட்டுமிராண்டியின் படம் இந்த காட்டுமிராண்டி மக்கள் கூட்டத்தின் மத்தியில் அடையும் வெற்றியும், அதன் விளைவாக வரும் கோடிகணகான பணமும் ரஜினி, ஏ.வி.எம் போன்ற சில பூர்ஷ்வாக்களின் கல்லாவை மட்டுமே நிரப்ப பயன்படுகிறது என்ற கோபம் இவர்களுக்கு உண்டு.<span style="font-weight: bold;"></p></span> <span style="font-weight: bold;"><p> </span>ரஜினியின் படங்கள் தமிழ் சினிமா ரசிகர்களை "கெடுக்கிறது" என இன்னொரு கோபமும் இவர்களுக்கு உண்டு.எம்.ஜி.ஆர், சிவாஜி ஆதிக்கம் ஒழிந்து உதிரிபூக்கள் மாதிரி நல்ல படங்கள் வந்த சூழலில் முரட்டுகாளை வந்து தமிழ் சினிமாவின் டிரெண்டையே புரட்டிபோட்டது என வருத்தப்படுவார்கள்..மக்கள் விரும்பும் என்டெர்டெயின்மென்ட்டை கொடுப்பது மதுவை ஊற்றிகொடுப்பதுக்கு சமம்தானே?இந்த நியாண்டர்தால்களுக்கு பிடித்த மாதிரி சினிமாவை தயாரிப்பாளர்கள் எப்படி எடுக்கலாம்?மேதாவிகளுக்கு பிடித்த மெஸேஜ் சினிமாக்களை தானே எடுக்கவேண்டும்? கேரள திரைபடதுறையை பாருங்கள்..அங்கிருந்து எத்தனை "நல்ல படங்கள்" வருகின்றன?அந்த மாதிரி தமிழில் வராமல் இருக்க காரணம் ரஜினிதானே?இரானிய படங்களை பாருங்கள்..இந்த மாதிரி நல்லபடம் தமிழில் வராமல் இருக்க காரணம் ரஜினிதானே?<span style="font-weight: bold;"></p></span> <span style="font-weight: bold;"><p></span>இப்படி மக்களை மடையர்களாக்கி, அவர்களின் ரசனையை குட்டிசுவராக்கி திரைப்படத்தை மக்கள் நலனுக்கு (அதாவது பிரச்சார பீரங்கியாக) பயன்படுத்தாமல் வெறும் பொழுதுபோக்குக்கு மட்டுமே பயன்படுத்தும் ரஜினி மேல் தமிழக மக்களை நல்வழிப்படுத்தி ரட்சிக்க வந்த அறிவுஜீவி வர்க்கத்துக்கு கோபம் இருப்பது இயற்கைதானே?<span style="font-weight: bold;"></p></span> <span style="font-weight: bold;"><p></span>அதுபோக ரஜினி ஒரு இன்டெலெக்சுவலும் கிடையாது....அவரது வாழ்க்கையில், பேச்சில், செயலில் எந்த முற்போக்கும் இல்லை.தமிழக நியாண்டர்தால்களை போல அவர் தானுண்டு தன் பிழைப்பு உண்டு என இருக்கிறாரே ஒழிய கியூபா, வியட்னாம்,இராக், தண்டகாரண்யம் மாதிரி பாதிக்கப்பட்ட மக்களுக்கு குரல் எதுவும் கொடுக்க காணோம், கடைசிக்கு "முற்போக்கு"வாதம் கூட அவர் படங்களில் பேசப்படுவதில்லை. கமலை போல் ஆஸ்கார் வாங்கவேண்டும் என்ற எண்ணம் ரஜினிக்கு இல்லை, சுருக்கமாக சொன்னால் ரஜினி ஒரு சுயநலவாதி,பிழைப்புவாதி...நுகர்வு கலாசாரத்தை ஊக்குவிக்கும் பிற்போக்குவாதி<span style="font-weight: bold;"></p></span><div id=":l6"> <span style="font-weight: bold;"><p></span>இப்படி நியாண்டர்தால்கள் மத்தியில் நியாண்டர்தாலாக வழும் ரஜினியை மேதாவிகளுக்கு பிடிக்காமல் போனதில் ஆச்சரியமே இல்லை.பிடித்தால் தான் ஆச்சரியம்.<span style="font-weight: bold;"></p></span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/20987560-1955630642382292179?l=holyox.blogspot.com' alt='' /></div>

Posted by செல்வன் (noreply@blogger.com) on August 19, 2010 11:36 PM · permalink

  <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/_bEe2H0J8xQk/TGzPYbW220I/AAAAAAAAA6M/3CFmJ6YzV0A/s1600/best-teacher.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://2.bp.blogspot.com/_bEe2H0J8xQk/TGzPYbW220I/AAAAAAAAA6M/3CFmJ6YzV0A/s320/best-teacher.jpg" /></a></div>இதைப் படிக்கும் எல்லோருமே ஒரு காலத்தில் நிச்சயமாக மாணவனாகவே இருந்திருப்பீர்கள். எனவேதான் உங்களிடம் இந்த உதவியைக் கோருகிறேன். ஆசிரியர்கள் யாராவது இந்தப் பதிவை வாசித்தாலும் உதவலாம்.<br /><br />- உங்களுக்கு வாய்த்த ஆசிரியர் அல்லது இப்போது பணியில் இருக்கும் உங்களுக்கு தெரிந்த ஆசிரியர் யாராவது மிகச்சிறந்த ஆசிரியராக இருந்திருக்கலாம். நாடே போற்ற வேண்டிய அவரைப் பற்றிய தகவல்கள் உங்கள் ஊரைத்தவிர வேறு யாருக்கும் தெரியாமல் போயிருக்கலாம். அதுபோல யாராவது இருந்தால் தொடர்பு எண்ணோடு தந்து உதவுங்கள்.<br /><br />- நீங்கள் பத்து அல்லது பண்ணிரெண்டாம் வகுப்பு படித்தபோது யாராவது ஒரு ஆசிரியர் உங்கள் எதிர்காலம் குறித்த அக்கறையோடு வழிகாட்டுதல் காட்டியிருக்கலாம். இதனால் உங்கள் வாழ்க்கையே மாறியிருக்கக்கூடும். அதுபோன்ற ஆசிரியர் மற்றும் உங்கள் அனுபவங்களை என்னோடு பகிர்ந்து கொள்ளுங்கள்.<br /><br />- ஆசிரியர்கள் குறித்து பாசிட்டாகவோ அல்லது நெகட்டிவ்வாகவோ உங்களுக்கு சில எண்ணங்கள் இருக்கக்கூடும். அதையும் தெரிவிக்கலாம்.<br /><br /><br />இதெல்லாம் ஏன் எதற்கு என்று நீங்கள் தொடர்பு கொண்டபின் மின்னஞ்சலில் தெரிவிக்கிறேன். என்னை தொடர்புகொள்ள வேண்டிய மின்னஞ்சல் முகவரி : yuvakrishna@gmail.com<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/25593973-2681348011420598627?l=www.luckylookonline.com' alt='' /></div>

Posted by யுவகிருஷ்ணா (yuvakrishna@gmail.com) on August 19, 2010 06:30 AM · permalink

  <span class="Apple-style-span" style="color: #333333; font-family: Arial; font-size: small; line-height: 17px;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: 13px;"></span></span><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/_7Y-zZ-Tn-sY/TFreOH57DVI/AAAAAAAAAKI/aLnFTXKG3cU/s1600/welcome.jpg" imageanchor="1" style="color: #888855; margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="400" src="http://4.bp.blogspot.com/_7Y-zZ-Tn-sY/TFreOH57DVI/AAAAAAAAAKI/aLnFTXKG3cU/s400/welcome.jpg" style="border-bottom-color: rgb(153, 187, 153); border-bottom-style: solid; border-bottom-width: 1px; border-left-color: rgb(153, 187, 153); border-left-style: solid; border-left-width: 1px; border-right-color: rgb(153, 187, 153); border-right-style: solid; border-right-width: 1px; border-top-color: rgb(153, 187, 153); border-top-style: solid; border-top-width: 1px; margin-bottom: 5px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px; padding-bottom: 4px; padding-left: 4px; padding-right: 4px; padding-top: 4px;" width="320" /></a></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial; font-size: small;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: 13px;"><br /></span></span></div>இதனால் சகலமானவர்களுக்கும் அறிவிப்பது என்னவென்றால்..<div><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial; font-size: small;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: 13px;">புதிதாக வெளிவர இருக்கும் தமிழ் அச்சு மற்றும் வீடியோ பத்திரிகைகளில் பணியாற்ற&nbsp;</span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial; font-size: small;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: 13px;">திறமையும், தகுதியும் உள்ளவர்களை வரவேற்கிறேன்!</span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial; font-size: small;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: 13px;"><br /></span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial; font-size: small;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: 13px;">வருத்தப்பட்டு பணி சுமக்கும்&nbsp;<b>பழைய பத்திரிகையாளர்களும்</b>&nbsp;சரி,&nbsp;</span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial; font-size: small;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: 13px;">கற்றுக்கொண்டு சாதிக்க நினைக்கும்&nbsp;<b>புதிய பத்திரிகையாளர்களும்&nbsp;</b>சரி,&nbsp;</span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial; font-size: small;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: 13px;">பத்திரிகைத்துறையைத் தேர்ந்தெடுக்க நினைக்கும்<b>ஆர்வமுள்ள புதியவர்களும்</b>&nbsp;சரி..&nbsp;</span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial; font-size: small;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: 13px;">தயங்காமல் உங்கள் பயோடேட்டாவை (புகைப்படத்துடன்) அனுப்பி வையுங்கள்.&nbsp;</span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial; font-size: small;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: 13px;">நீங்கள் கொடுக்கும் விவரங்கள் ரகசியமாக வைத்துக்கொள்ளபப்டும் என்ற உத்தரவாதம் தருகிறேன்.</span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial; font-size: small;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: 13px;"><br /></span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial; font-size: small;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: 13px;">புதிய குழுமம்..&nbsp;</span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial; font-size: small;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: 13px;">புத்தம்புது பத்திரிகைகள்..&nbsp;</span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial; font-size: 13px;">புறப்படப்போகும் புதிய கூட்டணிக்கு நம்பிக்’கை’ கொடுங்கள்!&nbsp;</span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial; font-size: small;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: 13px;"><br /></span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial; font-size: small;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: 13px;">தேவை:</span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial; font-size: small;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: 13px;">(முழுநேர - பகுதி நேர - ஃப்ரீலான்ஸ் பணிக்கு, உலகின் எந்த மூலையில் இருந்தும் பணியாற்றலாம்)</span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial; font-size: 13px;">செய்தியாளர்கள் - Reporters,</span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial; font-size: small;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: 13px;">உதவி ஆசிரியர்கள் - Sub Editors,</span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial; font-size: small;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: 13px;">புகைப்படக்காரர்கள் - Photographers,</span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial; font-size: small;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: 13px;">ஒளிப்பதிவாளர்கள் - Videographers,</span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial; font-size: small;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: 13px;">வெப் டிசைனர்ஸ் - Web Designers,</span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial; font-size: small;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: 13px;">வெப் ப்ரோகிராமர்ஸ் - Web Progarammers,</span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial; font-size: small;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: 13px;">கிராபிக்ஸ் டிசைனர்ஸ் - Graphics Designers,</span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial; font-size: small;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: 13px;">வீடியோ எடிட்டர்ஸ் - Video Editors,</span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial; font-size: small;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: 13px;">ஒலிப்பதிவாளர்கள் - Sound Engineers,</span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial; font-size: small;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: 13px;">காப்பி ரைட்டர்ஸ் - Copy Writers (Tamil-English-Tamil),</span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial; font-size: 13px;">டி.டி.பி. ஆபரேட்டர்ஸ் - DTP Operators,</span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial; font-size: small;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: 13px;">விளம்பர பிரதிநிதிகள் - Advt&nbsp;Representatives,</span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial; font-size: small;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: 13px;">நூலகர் - Librarian,&nbsp;</span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial; font-size: small;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: 13px;">நிகழ்ச்சித் தொகுப்பாளர்கள் - Anchors,</span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial; font-size: small;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: 13px;">நிகழ்ச்சித் தயாரிப்பாளர்கள் - Programme Producers,</span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial; font-size: small;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: 13px;">தயாரிப்பு ஒருங்கிணைப்பாளர் - Production Co Ordinator,</span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial; font-size: small;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: 13px;">அலுவலக உதவியாளர்கள் - Office Assistants,</span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial; font-size: small;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: 13px;"><br /><span class="Apple-style-span" style="font-family: 'Times New Roman';"><span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;">பயோடேட்டா அனுப்ப வேண்டிய மின்னஞ்சல் முகவரி:</span></span></span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial; font-size: small;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: 13px;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: 'Times New Roman';"><span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;">editorgowtham@gmail.com</span></span></span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial; font-size: small;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: 13px;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: 'Times New Roman';"><span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"><br /></span></span></span></span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/26285239-6665222618117508614?l=tvpravi.blogspot.com' alt='' /></div>

Posted by செந்தழல் ரவி (noreply@blogger.com) on August 18, 2010 02:22 PM · permalink

  <div style="text-align: center;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://www.vinavu.com/2010/08/02/umashankar-ias/"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 200px; height: 218px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_k-X95H-iNNM/TFmpvEm4v8I/AAAAAAAAFJk/Ofa1ryJYl_8/s1600/umashankar.jpg" alt="" border="0" /></a><span style="font-size:85%;"><span style="font-weight: bold;" class="caption">உமாசங்கரை ஆதரிப்போம்! அரசு ஒடுக்குமுறை ஒழிக!!<br />(படம் நன்றி: <a href="http://tvpravi.blogspot.com/2010/08/blog-post.html">செந்தழல் ரவி</a>)<br /></span></span></div><br /><a href="http://valpaiyan.blogspot.com/2010/08/blog-post_17.html">உமாசங்கருக்காக -- ஒரு விண்ணப்பம்</a><br /><br /><a href="http://www.vinavu.com/2010/08/02/umashankar-ias/">உமாசங்கரின் வியக்கத்தக்க உறுதி! கருணாநிதி அரசின் வெறுக்கத்தக்க கயமை!<br /></a><br /><br /><a href="http://tvpravi.blogspot.com/2010/08/blog-post.html">உமாசங்கர் ஐ.ஏ.எஸ்<br /></a><br /><br /><a href="http://poar-parai.blogspot.com/2010/07/blog-post_19.html">சீமான் கைது - இது ஆரம்பம் மட்டுமே!!!<br /></a><br /><br /><a href="http://www.vinavu.com/2010/08/02/2010/07/22/umashankar-savukku/">உமாசங்கர் ஐ.ஏ.எஸ் சஸ்பெண்ட் ! பதிவர் “சவுக்கு” சங்கர் கைது !!<br /></a><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(255, 0, 0);">அசுரன்</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/28837873-4096000566742920483?l=poar-parai.blogspot.com' alt='' /></div>

Posted by அசுரன் (noreply@blogger.com) on August 18, 2010 07:24 AM · permalink

  <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/_bEe2H0J8xQk/TGuFPwqC3fI/AAAAAAAAA6A/YuPBNx39LaM/s1600/blonde-back.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" ox="true" src="http://2.bp.blogspot.com/_bEe2H0J8xQk/TGuFPwqC3fI/AAAAAAAAA6A/YuPBNx39LaM/s1600/blonde-back.jpg" /></a></div>இதுவரை உலக வரலாறு இதுமாதிரியான அதிசயத்தை கண்டதில்லை. இனி காணப்போவதுமில்லை. உலகமே அதிர்ச்சியில் ஆழ்ந்துப்போய் இருக்கிறது. டாக்டர் ஸ்பாம் பர் என்ற உலகப் புகழ்பெற்ற உளவியல் நிபுணர் நம்பமுடியாமல் அசந்துப்போய் சொல்கிறார். “இது டெக்னிக்கலாக வேலைக்கு ஆகும் மேட்டர்தான். ஆனால் உணர்வு அடிப்படையில் பார்த்தோமானால் படா டேஞ்சரான விஷயமாச்சே?”<br /><br />அப்படி என்னதான் மேட்டர்?<br /><br />நிக்கிலீ இங்கிலாந்தின் எசெக்ஸ் மாகாணத்தைச் சேர்ந்தவர். இருபத்து ஐந்து வயது நாட்டுக்கட்டை. அழகுக்கலையை பணியாகக் கொண்ட அழகுதேவதை. வெள்ளைக்கார தேசத்தில் பிறந்தவர் என்பதால் செம கலராக இருப்பார் என்பதை சொல்லவே வேண்டியதில்லை. பிரவுன் கலர் கேசம். மொத்தத்தில் சூப்பர் ஃபிகர்.<br /><br />’லவ் இட்’ என்றொரு பக்திப் பத்திரிகை இலண்டனில் வெளியாகிறது. இந்தப் பத்திரிகைக்கு ஒரு ‘ஸ்பெஷல்’ தன்மை உண்டு. அதாவது பகலில் வானமே இடிந்து விழுந்தாலும், லவ் இட்டின் நிருபர்கள் தூங்கிக் கொண்டிருப்பார்கள். இரவில் மட்டுமே ‘வேலை’ பார்ப்பார்கள். இப்படிப்பட்ட ‘லவ் இட்’டுக்கு நமது சூப்பர் ஃபிகர் நிக்கி லீ சமீபத்தில் ஒரு பேட்டி அளித்திருக்கிறார். பகலில் பியூட்டிஷியனாக வேலை பார்த்தாலும், இரவிலும் வேறு சில ‘வேலை’களில் நிக்கி லீ டேலண்ட் ஆனவர் என்பதன் அடிப்படையில் இப்பேட்டி எடுக்கப்பட்டிருக்கிறது.<br /><br /><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/_bEe2H0J8xQk/TGuFQxmiq8I/AAAAAAAAA6E/Kna7VrP7V1A/s1600/love+it.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" ox="true" src="http://2.bp.blogspot.com/_bEe2H0J8xQk/TGuFQxmiq8I/AAAAAAAAA6E/Kna7VrP7V1A/s1600/love+it.jpg" /></a></div>பேட்டியில் இடம்பெற்ற சில முக்கிய ‘அம்சங்கள்’ பின்வருமாறு :<br /><br />1. நிக்கிலீக்கு 16 வயதில் முதன்முறையாக பாலியல் உறவுக்கான வாய்ப்பு கிடைத்தது.<br /><br />2. இதையடுத்து ருசி கண்ட பூனையாய் மாறிய அம்மணி அடுத்தடுத்து வாய்ப்புகளை தேடிக் கண்டறிய ஆரம்பித்தார். ‘பணி’ முடிந்ததுமே சம்பந்தப்பட்ட பார்ட்டியின் பெயரை ஒரு சிகப்பு கலர் நோட்டுப் புத்தகத்தில் 1, 2, 3 என்று பட்டியலிட்டு எழுதி வைத்துக் கொள்வார்.<br /><br />3. தன்னோடு மிகச்சிறப்பாக ‘பணி’ ஆற்றும் தொண்டர்களுக்கு நட்சத்திர அந்தஸ்தும் கொடுப்பது நிக்கியின் வழக்கம்.<br /><br />4. அம்மணியின் இவ்வகையிலான தீராத ஆர்வம் காரணமாக 18 வயதில் வீட்டை விட்டு வெளியேறி வந்து நண்பர்களோடு சேர்ந்து வாழவேண்டிய சூழல் ஏற்பட்டது. அப்போது அவரது நோட்டுப் புத்தகத்தில் இடம்பெற்றிருந்த பெயர்களின் எண்ணிக்கை தோராயமாக 800.<br /><br />5. 21 வயது வந்ததுமே மீண்டும் ஒரு கணக்கெடுப்பு நடத்திப் பார்த்தார். அப்போது எண்ணிக்கை அதிரடியாக 2,289 ஆக உயர்ந்திருந்தது.<br /><br />6. பிகருக்கு ஒரு நல்ல பழக்கம் உண்டு. ஒருமுறை பணியாற்றியவரோடு மறுமுறை பணியாற்ற மாட்டாராம். மிக அரிதாக ஓரிருவரோடு மட்டுமே இப்படி இன்னொரு முறை பணியாற்றியாக வேண்டிய கட்டாயம் வந்ததாக சொல்லுகிறார்.<br /><br />7. அம்மணியின் சேவையில் அசந்துப்போன ஆண்கள், ’அடுத்த வாட்டிக்காக’ தொடர்பு எண்ணை கேட்பது உண்டாம். ஏதாவது பொய்யான நம்பரை கொடுத்து ‘எஸ்கேப்’ ஆகிவிடுவாராம்.<br /><br />8. பணிபுரிய நட்சத்திர ஓட்டல்களையோ, நவநாகரிக அறைகளையோ நிக்கி எதிர்ப்பார்ப்பதில்லை. கிடைத்த இடத்தில் வேலையை கச்சிதமாக முடித்துவிடுவார். பெரும்பாலும் நடைபாதையோர புதர், நைட்க்ளப்பின் இருளான மூலைகள், சினிமா தியேட்டர்கள், பூங்காக்கள் என்று கிடைத்த இடத்தில் கச்சிதமாக ‘மேட்டர்’ முடிந்துவிடும்.<br /><br />9. நிக்கியோடு ஓரிரவைக் கழிக்க உங்களுக்கு இரண்டே இரண்டு விதிகள் மட்டும் உண்டு. ஒன்று, நீங்கள் வேறு பெண்ணுக்கு சொந்தமானவரென்று தெரிந்தால் உங்களை நிராகரிப்பார். இரண்டு, பாதுகாப்பான (அதாவது ஹெல்மெட் போட்டு வண்டி ஓட்டுவது மாதிரி) வேலைகளுக்கு மட்டுமே அவர் சம்மதிப்பார்.<br /><br />10. இப்போது 25 வயது நிறைவடைந்த நிலையில் தன்னுடைய சிகப்பு நோட்டுப் புத்தகத்தை ரெஃபர் செய்து, சுமார் 5,000 பேரோடு தான் உல்லாசமாக இருந்திருப்பதாக ‘லவ் இட்’டிடம் பெருமையோடு கணக்கு சொல்கிறார்.<br /><br /><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/_bEe2H0J8xQk/TGuFScMTkcI/AAAAAAAAA6I/vDF_IHNtLpg/s1600/nikki.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" ox="true" src="http://1.bp.blogspot.com/_bEe2H0J8xQk/TGuFScMTkcI/AAAAAAAAA6I/vDF_IHNtLpg/s1600/nikki.jpg" /></a></div>தினத்தந்தியின் ‘கள்ளக் காதல்’ செய்திகளை தொடர்ச்சியாக வெறித்தனமான ஆர்வத்தோடு வாசித்துவரும் தீவிர வாசகனான எனக்கே ‘லவ் இட்’ பத்திரிகையின் செய்திக்குறிப்பு கடுமையான அதிர்ச்சியைத் தருகிறது. ரஜினியின் பில்லா படத்தில் வரும் நீலக்கலர் டயரி மாதிரி, நிக்கியின் சிகப்பு கலர் நோட்டுப் புத்தகமும் மிக முக்கியமானது. என்றாவது அவர் அதை பகிரங்கப்படுத்தினால் உருளப்போகும் தலைகளின் எண்ணிக்கை ஆயிரக்கணக்கில் இருக்கும் என்பதால்.<br /><br />பேட்டியின் ஃபைனல் பன்ச்சாக நிக்கி கூறியிருப்பதுதான் ஹைலைட். “எனக்கு இருப்பது செக்ஸ் நோய் என்று யாராவது சொன்னால் அதைப்பற்றி எந்தக் கவலையுமில்லை. இந்த நோயை நான் அனுபவிக்கிறேன். இது குணமாக வேண்டுமென்று நான் விரும்பவுமில்லை”<br /><br />நிக்கி என்றாவது இந்தியா பக்கமாக வந்தால் அவரை சந்தித்து.. பேட்டி ‘மட்டுமே’ எடுக்க வேண்டுமென்ற பேராவல் எழும்பி இருக்கிறது.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/25593973-5953997781069999770?l=www.luckylookonline.com' alt='' /></div>

Posted by யுவகிருஷ்ணா (yuvakrishna@gmail.com) on August 18, 2010 07:06 AM · permalink

  மனிதர்களில் இனம் என்பது உடல் அமைப்பு மற்றும் நிறங்களினால் தவிர்க்க முடியாத ஒன்று. இன ஆளுமைகளை தக்கவைத்துக் கொள்ள எடுக்கப்பட்ட முதன்மையான உத்திகளில் ஒன்று மதம் மற்றொன்றுன்று இனம் சார்ந்த பொருளாதாரம். பொருளாதாரத்தில் மேம்பட்டு தன் இனத்தை முன்னிறுத்துவர்கள் யூதர்களைத் தவிர்த்து தற்போதும் எவருமே இல்லை. மற்ற இனங்கள் தங்கள் ஆளுமைக்கு பக்க பலமாக மதங்களை ஏற்படுத்தி வளர்த்துக் கொண்டன. இன வளர்ச்சி என்பது மக்கள் தொகையைவிட அது கைப் பற்றும் நாடுகளைப் பொருத்ததே என்பது என் எண்ணம். அவ்வாறு இனம் பரவும் பொழுது அங்குள்ள பகுதிகளை ஆளுமைக்குக் கொண்டுவர அது சார்ந்த மதங்களை அப்பகுதியில் பரப்புவது இன ஆளுமை சார்ந்த நிலைத்தன்மையை ஏற்படுத்தும் என்பதே இனம் சார்ந்த மதங்களின் நம்பிக்கை. மதங்கள் இனங்களைக் கடந்தது என்று மதப் பற்றாளர்கள் கூறிக் கொண்டாலும் எந்த ஒரு மதத்தின் ஆளுமையும் அதை ஆக்கியோர்களின் பிடியில் மட்டுமே இருக்கும் என்பது நடைமுறை கண்கூடு. மதம் என்பதே அதை உருவாக்கிய இனங்களில் பாதுக்காப்பு கவசம் என்றும் சொல்லலாம். மற்றபடி மதத்தில் கூறப்படும் கதைகள், கோட்பாடுகள், வேதங்கள் ஆகியவை அதை பின்பற்றோவோருக்கான இனிப்பு முலாம்கள் மட்டும் தான்.<br /><br />இன்றைக்கு பெரிய மதங்கள் எனப்படுவை இந்திய மதங்களான இந்து மற்றும் பவுத்தம் மற்றும் வளைகுடா பகுதியில் வளர்ந்த கிறித்துவம் மற்றும் இஸ்லாம். கத்தோலிக்க ரோமன் தலைமையகத்தின் தலைமை ஆளுகைக்குக் கட்டுப்படாதவர்கள் தனியாக பிரிந்ததே பிராட்டஸ்டாண்ட் எனப்படும் கிறித்துவ மதம், இவர்கள் வெளியே தாங்கள் தான் உண்மையான கிறித்துவர்கள் என்பார்கள். அதே போன்று இன அடிப்படையில் இஸ்லாம் சியா சன்னிப் பிரிவாக பிரிந்துகிடக்கிறது. பவுத்த மதத்தில் தலைமைகள் என்று எதுவும் இல்லாவிட்டாலும் பரவிய ஆசிய நாடுகளில் தனித்தனியாக செல்வாக்குடன் அந்தப்பகுதி பழக்கவழக்கங்களை மதக் கொள்ளையாகி வைத்திருக்கிறது. இந்து மதம் பற்றிச் சொல்லத் தேவை இல்லை. கிழக்கு ஆசியாவில் பிலிப்பைன்ஸ் தவிர்த்து பெரிய அளவிலான செல்வாக்குகளை கத்தோலிக்க கிறித்துவ மதம் பெறவில்லை என்றாலும் கனிசமாக பிராட்டஸ்டாண்ட் கிறித்துவகளும், கத்தோலிக்க கிறித்துவர்களும் உள்ளனர்.<br /><br />இந்தோனேசியா, மலேசியா, புருனோ ஆகியவை இஸ்லாமியர்கள் மிகுந்த நாடு என்றாலும் கிட்டதட்ட அடிப்படையில் அவர்கள் அனைவரும் ஒரே இனம் சார்ந்தவர்கள், அரசர்கள் அல்லது மக்கள் தலைவனை பின்பற்றி அவர்கள் அனைவரும் இஸ்லாமியர்களாக மாறி இருக்கக் கூடும். ஆப்பிரிக்காவில் ஆங்கிலேய, போர்த்துகீசிய ஆளுகையில் இருந்த கீழ் பகுதி நாடுகளில் கிறித்துவமும், மேற்பகுதி நாடுகள் வளைகுடாவை ஒட்டி இருப்பதால் இஸ்லாமும் பரவி இருப்பது இயல்பானது. தென் அமெரிக்காவில் இடம் பெயர்ந்தவர்கள் பெரும்பாலும் ஐரோப்பியர்கள் என்பதால் அங்கு கிறித்துவம் பரவி இருந்ததும் இயல்பானது. மற்றபடி அமெரிக்க நாடுகளில் இருக்கும் கருப்பர்களில் இஸ்லாம் பரவிய விதம், வெள்ளையர்களின் கருபர் மீதான வெறுப்பினால் கருப்பர்கள் இஸ்லாமுக்கு மாறினார்கள் என்பதற்கு குத்துச்சண்டை வீரர் முகமதலி உள்ளிட்டோர் சாட்சி. ஒரு கருப்பர் பாதிரியாராக இருக்கும் சர்சுகளில் வழிபட வெள்ளையர் விருப்பம் இருக்கிறதா இல்லையா என்பதைவிட கருப்பர்களை வெள்ளையர்கள் என்றுமே மதித்ததில்லை என்பது அன்மைய ஒபாமா வரவுக்கு முன்புவரையிலான வரலாறு. கருப்பர்களை கிறித்துவத்திற்குள் தக்கவைத்துக் கொள்ள ஒபாமாவை வெள்ளையர்கள் ஏற்றுக் கொண்டார்கள் என்பது செப் 11 க்கு பிறகான நிலைமை. மற்றபடி வெள்ளையர்கள் சகிப்புத்தன்மையில் வளர்ந்துவிட்டார்கள் என்றெல்லாம் சொல்ல முடியாது. ஏனென்றால் கருப்பர் ஒரு போப் ஆக முடியுமா என்பது பெரியதொரு விவாதமாக எங்குமே வெள்ளையார்களால் முன்னெடுக்கப் படவில்லை.<br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_lvnKChUTlXQ/TGnwQoZ0qII/AAAAAAAAIxg/AUGV-pPRYeA/s1600/world.gif"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 217px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_lvnKChUTlXQ/TGnwQoZ0qII/AAAAAAAAIxg/AUGV-pPRYeA/s400/world.gif" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5506196187951442050" border="0" /></a><br /><br />இன்றைய சூழலில் உலக மக்கள் தொகையில் கிட்டதட்ட 20 விழுக்காடு என்ற அளவில் மதம்சாராதவர்கள் மற்றும் சிறுமதங்கள் சேரதா தனி அமைப்பு மற்றும் ஒவ்வொரு பெரிய மதங்களின் மக்கள் தொகை இருக்கின்றன. இதில் வேகமாக வளரும் மதங்கள் என்று எதைச் சொல்லுவது ? மதங்கள் வளருவதற்கான சூழல் தற்போதைக்கு எதுவுமே இல்லை. எந்த ஒரு காலத்திலும் மக்கள் விரும்பி பெரிய கூட்டமாக ஒரு மதத்தில் சேர்ந்தது இல்லை. முதலில் மன்னன் மனம் மாறி மதம் மாறுவான், பிறகு மக்கள் அனைவரும் இனி அந்த மதத்தைச் சார்ந்தவர்கள் என்று அறிவித்துவிடுவான். இது தான் உலகில் மதங்கள் வளர்ந்த வரலாறு. மற்றபடி இந்தப் பகுதி மக்கள் அனைவரும் ஒரே நாளில் குறிப்பிட்ட வேதப் புத்தகங்களை கரைத்துக் குடித்து மனம் மாறி மதம் மாறினார்கள் என்ற வரலாறு எதுவும் கிடையாது, சிறு சிறு பகுதிகளில் அந்தப் பகுதி தலைவர்களை பின்பற்றி மதம் மாறினார்கள், இந்தியாவில் கிறித்துவமும் இஸ்லாமும் இப்படித்தான் பரவியது. பிற நாடுகளில் மக்கள் தலைவனை பின்பற்றி மாறினார்கள்.<br /><br />இன்றைய சூழலில் தலைவர்களை பின்பற்றி மதம் மாறுவது என்பது நடைபெற வாய்ப்பில்லை, ஏனென்றால் மதங்கள் என்பது தனிமனித விருப்பம் என்பதை தலைவர்கள் ஓரளவு உணர்ந்தே இருக்கிறார்கள், தான் விரும்பும் மதம் சார்ந்த கொள்கைகளை மாற்றிக் கொண்டு மதம் மாறி தன்னை பின்பற்றுவோரையும் மாற்றும் திறன் மதங்களுக்கு இல்லை என்பதை உணர்ந்தே இருக்கிறார்கள். அப்படியும் மதமாற்றம் என்பது நிகழ்ந்து கொண்டு தான் இருக்கிறது, நலிவடைந்தோரை, நசுக்கப்படுவர்களை அணுகி அத்தகைய மாற்றங்கள் நடந்து கொண்டு தான் இருக்கின்றன. ஆனாலும் அப்படி மாறியவர்கள் பொருளாதார ரீதியிலும் மத ரீதியிலும் நல்ல நிலையை அடையும் நம்பிக்கையை எந்த ஒரு மதமும் தரவில்லை. இன்றைய சூழலில் மதங்களை விட்டும், மத நம்பிக்கைகளை விட்டும் வெளியேறுபவர்களின் எண்ணிக்கையே மிகுதி. முன்பெல்லாம் நீங்கள் எந்த மதத்தைச் சேர்ந்தவர் என்றால் எதாவது ஒரு மதத்தைச் சொல்லுவார்கள். தற்பொழுது எனக்கு மதங்களின் மீது பற்று இல்லை, நம்பிக்கை இல்லை என்று சொல்லுவோர் எண்ணிக்கையும் நானறிந்த வகையில் கனிசமாகவே இருக்கிறது.<br /><br />இவற்றையும் மீறி மதங்கள் வளர்வதாக எண்ணிக்கை அடிப்படையில் காட்டுவது குறிப்பிட்ட மதங்களில் பிறப்பு விழுக்காடு மிகுந்து இருந்தால் (higher birth rates ) மட்டுமே என்பதாக <a href="http://en.wikipedia.org/wiki/Claims_to_be_the_fastest-growing_religion">விக்கிபீடியா </a>கூறுகிறது. பிறப்பு விகிதப்படி அனைத்து மதங்களுமே தாங்கள் வளர்வதாகக் கூறிக் கொள்கிறதாம், ஆனால் இஸ்லாம் தவிர்த்து பிறப்புகள் பற்றிய அளவுகோள் எந்த மத்திலும் கட்டுப்பாடாக இல்லை, அப்படியும் எனக்கு தெரிந்து இந்திய அளவில் இந்தகாலத்தில் இருகுழந்தைகளுக்கு மேல் பெற்றுக் கொள்ளும் இஸ்லாமியர்கள் எண்ணிக்கையும் மிகக் குறைவே.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/10267267-5369893802032545201?l=govikannan.blogspot.com' alt='' /></div>

Posted by கோவி.கண்ணன் (noreply@blogger.com) on August 17, 2010 02:23 AM · permalink

  <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/_bEe2H0J8xQk/TGjrGr6bRKI/AAAAAAAAA54/djociIgi_u0/s1600/vamsam.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://4.bp.blogspot.com/_bEe2H0J8xQk/TGjrGr6bRKI/AAAAAAAAA54/djociIgi_u0/s320/vamsam.jpg" /></a></div>விஷால் நடித்திருக்க வேண்டிய படமிது. நல்லவேளையாக அருள்நிதி அறிமுகமாகியிருக்கிறார். இல்லாவிட்டால் ஐம்பது பேரை சுழற்றியெடுத்து பறக்கவைப்பது, பரபர பஞ்சென்று நெத்தியில் டிச் அடித்திருக்கும்.<br /><br />படத்தின் கதைக்களன் (பத்துநாள் திருவிழா) என்னவென்பதை ஒன்றரை நிமிட டைட்டிலிலேயே விளக்கிவிடுவதால் தலைவலி மிச்சம். இல்லையென்றால் அதற்கும் மெனக்கெட்டு இரண்டாம் பாதி காட்சிகளை நீளவிட்டு தாலியறுத்திருப்பார்கள். திருவிழா கொலை, கத்தாழைக்குத்து, படுக்கையிலே பாடையென்று நிறைய விஷயங்கள் புதுசு கண்ணா புதுசு.<br /><br />பாண்டிராஜ் நடத்தும் செல்போன் ராவடி அநியாயம். இந்த காட்சிகளை முன்னாள் ஐ.டி. அமைச்சர் தயாநிதி மாறனுக்கும், இந்நாள் அமைச்சர் ராஜாவுக்கும் கட்டாயம் போட்டுக் காட்டி அனுமதி வாங்கியிருக்க வேண்டும். ‘மலரே குறிஞ்சி மலரே’ ரிங்டோன் அருமை.<br /><br />அருள்நிதி ஆரம்பக் காட்சிகளில் மட்டுமே அறிமுகமாக தெரிகிறார். க்ளைமேக்ஸில் வீழ்ந்த பனைமரத்தில் சாய்ந்து நிலவை ரசிக்கும் ரியாக்‌ஷனில் அனுபவ நடிகர்களை மிஞ்சுகிறார். நல்ல உயரம். வெட வெட உடல்வாகு. எதிர்கால ஆக்‌ஷன் ஸ்டார் ரெடி! மலராக சுனைனா. நடிகைகளுக்கு நடிக்கும் பாத்திரம் கிடைப்பது எவ்வளவு பெரிய வரம்? வம்சம் வரமளித்திருக்கிறது சுனைனாவுக்கு.<br /><br />சிட்டி சப்ஜெக்டுக்கு கருணாஸ் என்பதுபோல வில்லேஜ் சப்ஜெக்ட்டுக்கு கருப்பு கச்சிதம். படத்தில் வரும் பெரும்பாலான கதாபாத்திரங்கள் யதார்த்த நடிப்புக்கு ரொம்பவும் மெனக்கெட்டிருப்பது தெரிகிறது. இசை பெரிய இம்சை. பாடல்கள் சுமார். பின்னணி பல காட்சிகளுக்கு ஒட்டவேயில்லை.<br /><br />தமிழில் ஐநூற்றி ஒண்ணாவது ‘போற்றிப்பாடடி பெண்ணே’ என்றாலும் திருநெல்வேலி, மதுரை தொல்லையில்லாமல் புதுக்கோட்டை, அறந்தாங்கி பக்கத்தைக் காட்டி ஆறுதல் அளிக்கிறார்கள். பாண்டிராஜின் ட்ரீட்மெண்ட் பக்கா.<br /><br />கலைஞரின் வம்சம் ஆயிற்றே? அம்சம்தான்!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/25593973-6448749826309003025?l=www.luckylookonline.com' alt='' /></div>

Posted by யுவகிருஷ்ணா (yuvakrishna@gmail.com) on August 16, 2010 07:39 AM · permalink

  <div style="color: #0b5394;"></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/_dVUTsrKTPCc/TGeFs5xlG7I/AAAAAAAAAgM/HHrssOBKW1g/s1600/dalit-email-signup.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://2.bp.blogspot.com/_dVUTsrKTPCc/TGeFs5xlG7I/AAAAAAAAAgM/HHrssOBKW1g/s320/dalit-email-signup.jpg" /></a></div><span style="color: #0b5394;">சுதந்திரம்&nbsp;&nbsp; வந்து 63 வருடம் முடிந்து இன்று அறுபத்தி நாலில் அடியெடுத்து&nbsp;&nbsp; வைக்கிறோம்.&nbsp; சாதனைகள், உயரங்கள், உற்சாகமாய் வெளிச்சம் போட்டு காட்டி&nbsp;&nbsp; பெருமித&nbsp; முகங்கள், வாழ்த்துக்கள், நாளைய கனவுகள் பற்றி உரக்க பேசி&nbsp; சந்தோஷப்&nbsp;&nbsp; படுகிறோம். எல்லாம் நன்றாகத்தான் இருக்கிறது பார்ப்பதற்கும்,&nbsp;&nbsp;&nbsp; கேட்பதற்கும்.</span><br /><div style="color: #0b5394;"><span style="color: #0b5394;"><br style="color: #0b5394;" /></span><br /><span style="color: #0b5394;"><span style="color: #0b5394;">இந்த&nbsp;&nbsp; இடத்தில் ஒரு பழைய சம்பவம். வருடம் 1923, சேரன்மாதேவியில் உள்ள&nbsp; வா.வே.சு&nbsp;&nbsp; அய்யர் அவர்களின் ஆசிரமம் அல்லது குருகுலம். இதற்கு பொருளுதவி&nbsp; செய்து&nbsp;&nbsp; வந்தது அப்போதைய மெட்ராஸ் பிரசிடென்சி காங்கிரஸ் அமைப்பு. தந்தை&nbsp; பெரியார்&nbsp;&nbsp; அப்போது அதில் செயலாளர். குருகுலத்தில் ஒரு பழக்கம் தீவிரமாக&nbsp;&nbsp; கடைபிடிக்கப்&nbsp; பட்டது. அவர் சார்ந்த சமூகத்தவருக்கு ஒரு பந்தியும்,&nbsp;&nbsp; மற்றவர்களுக்கு ஒரு&nbsp; பந்தியுமாய் உணவு வழங்கப் படும். இதை அறிந்த பெரியார்&nbsp;&nbsp; கொதித்தெழுந்து&nbsp; எதிர்த்தார். காந்தியடிகளின் காதுக்கும் கூட செய்தி&nbsp; போனது,&nbsp; ஒன்றும்&nbsp; நடக்கவில்லை. வெறுத்துப் போன பெரியார் பதவியை தூக்கி&nbsp; எறிந்து&nbsp; விட்டு&nbsp; வந்தார்.</span></span><br /><span style="color: #0b5394;"><br style="color: #0b5394;" /></span><br /><span style="color: #0b5394;"><span style="color: #0b5394;">87 வருடங்கள் ஓடிப் போய்&nbsp; விட்டது. நமது&nbsp; சிந்தனைகள் செயல்களில் கூட&nbsp; பெரிய அளவில் மாற்றம்&nbsp; வந்திருக்கிறது.அறுபத்தி&nbsp; மூணு ஆண்டு சுதந்திரம்&nbsp; நமக்கு தடையில்லாத பேச்சு&nbsp; மற்றும் எழுத்து&nbsp; சுதந்திரத்தை கொட்டிக்&nbsp; கொடுத்திருப்பதனால் புதிய&nbsp; சிந்தனைகளினால் எல்லா&nbsp; துறைகளிலும் மிளிர்ந்து&nbsp; கொண்டிருக்கிறோம்.&nbsp; இப்படித்தானே எல்லா பக்கமும்&nbsp; சொல்லிக்&nbsp; கொண்டிருக்கின்றோம். ஆனால் சமூக நீதி&nbsp; மற்றும் சாதிய உணர்வுகளில்...?</span></span><br /><span style="color: #0b5394;"><br style="color: #0b5394;" /></span><br /><span style="color: #0b5394;"><span style="color: #0b5394;">சமீபத்தில்&nbsp; உயர்தரக் கல்வியை இலவசமாக வழங்கிவரும் அறக்கட்டளை&nbsp; ஒன்றின் பள்ளி நடவடிக்கைகளை மேற்பார்வையிடும் வாய்ப்பு வந்தது. அந்த பள்ளியில்&nbsp; சீருடையில் இருந்து,&nbsp; புத்தகம்,&nbsp; மதிய உணவு உட்பட&nbsp; அனைத்தையும்&nbsp; அறக் கட்டளை இலவசமாய்&nbsp; வழங்குகிறது.&nbsp;</span></span><br /><br /><span style="color: #0b5394;"><span style="color: #0b5394;">பொருளாதார ரீதியில் பின் தங்கிய அந்த பகுதி மக்களுக்கு அதை எத்தனை பெரிய உதவி&nbsp; என்பதை அறிந்து&nbsp; மகிழ்ச்சி அடைந்தேன். ஆசிரியர்களும்&nbsp; ஊழியர்களும்&nbsp; குழந்தைகளை அக்கறையுடனும் கவனித்துகொண்டு முழுஈடுப்பாட்டுடன்&nbsp; இருப்பதை&nbsp; பார்த்து எனக்குள் திருப்தியும், நிம்மதியும் ஆன ஒரு&nbsp; உணர்வும் ஏற்பட்டது. அந்த சூழலில் என் மனதிற்கு&nbsp; உற்சாகமும் புத்துணர்ச்சியும் கிட்டியது&nbsp; என்பது உண்மை.</span></span><br /><span style="color: #0b5394;"><br style="color: #0b5394;" /></span><br /><span style="color: #0b5394;"><span style="color: #0b5394;">மதியம்&nbsp;&nbsp; குழந்தைகளோடு நானும் உணவருந்திக் கொண்டிருந்த போது சில குழந்தைகள்&nbsp;&nbsp;&nbsp; மட்டும் தாங்கள் வீட்டில் இருந்து உணவு கொண்டு வந்திருந்ததை கவனித்தேன். அத்தருணத்தில் அது எனக்குள் எந்தவித பாதிப்பையும் ஏற்படுத்த வில்லை.&nbsp; ஆனால் அந்த குழந்தைகளில் சிலர் பள்ளியில் தரப்படும் உணவை சக மாணவர்களுடன் பகிர்ந்து உண்பதையும் கவனித்தேன். இரண்டு நாட்களுக்கு பின்னர் தற்செயலாய் அந்த ஊர்காரர் ஒருவருடன் பேசிக் கொண்டிருந்த போது இந்த மதிய உணவு பற்றி அவர் கூறியபோதுதான் வீட்டில் இருந்து உணவு கொண்டுவரும் செயலின் பிண்ணனி புரிந்தது.</span></span><br /><span style="color: #0b5394;"><br style="color: #0b5394;" /></span><br /><span style="color: #0b5394;"><span style="color: #0b5394;">ஒடுக்கப்பட்ட&nbsp;&nbsp; சமூகத்தை சேர்ந்த குழந்தைகளுக்கும், மேல் ஜாதி என தங்களை&nbsp; நினைத்துக்&nbsp;&nbsp; கொள்வோரின் குழந்தைகளுக்கும் ஒரே தட்டில் உணவு&nbsp; பரிமாறப்படுவதால், மேல்ஜாதி&nbsp;&nbsp; பெற்றோர்கள் தங்கள் குழந்தைகளுக்கான உணவினை&nbsp; தனியே கொடுத்தனுப்புகின்றனர்&nbsp;&nbsp; என்றார் அவர்.</span></span><br /><span style="color: #0b5394;"><br style="color: #0b5394;" /></span><br /><span style="color: #0b5394;"><span style="color: #0b5394;">&nbsp;தீண்டாமை!, சொல்வதற்கே வெட்கமாய்த்தான்&nbsp;&nbsp; இருக்கிறது. அறுபத்தி நாலு ஆண்டு&nbsp; சுதந்திரத்திற்குப் பின்னரும் நகர்புறம்&nbsp;&nbsp; தாண்டிய அந்த பகுதி மக்களின்&nbsp; எண்ணங்களும் பார்வையும் என்னவோ இன்னமும்&nbsp;&nbsp; அபப்டியே தான் இருக்கின்றன. எத்தனை&nbsp; பெரியார்கள் வந்தென்ன?, போயென்ன?</span></span><br /><span style="color: #0b5394;"><br style="color: #0b5394;" /></span><br /><span style="color: #0b5394;"><span style="color: #0b5394;">&nbsp;எட்டாக்கனியாக&nbsp;&nbsp; இருக்கும் கல்வியை எளிதாக்க யாரோ ஒரு நற்சிந்தனையாளர்&nbsp; தேவையின்&nbsp;&nbsp; அடிப்படையில் மகத்தான சேவையினை செய்து வந்தால் அதிலும் நம் சாதிய&nbsp; ஒடுக்கு முறை புத்தியை காட்டி பிரிவினையை உண்டு பண்ணும் நம் சமூகத்தை என்ன&nbsp; வென்று&nbsp;&nbsp; சொல்வது. சீரான சமூக பழக்கவழக்கங்களை&nbsp; இலக்காக்கி மனிதனை மனிதனாக&nbsp;&nbsp; மதிக்கும்&nbsp; நாகரீகத்தை வளர்க்கும் ஒரே இடம் பள்ளி தான்.&nbsp; மதிப்பீடுகளில்&nbsp;&nbsp; சாதியும்&nbsp; மதமும் வரக்கூடாது என்பதை வலியுறுத்தவும்&nbsp; ஒழுக்கத்தையும்&nbsp;&nbsp; சகிப்புத்தன்மையும் வளர்க்கவும் வகுப்பறையே ஏதுவான இடம்.&nbsp; </span></span><br /><span style="color: #0b5394;"><br style="color: #0b5394;" /></span><br /><span style="color: #0b5394;"><span style="color: #0b5394;">அக்குழந்தைகள்&nbsp;&nbsp; கண்டிப்பாக தங்கள் பெற்றோர்களை காரணம் கேட்டிருப்பார்கள் எதற்காக&nbsp; தாங்கள்&nbsp;&nbsp; மட்டும் பள்ளியில் சாப்பிடக்கூடாது என கேட்காமல்&nbsp; இருக்கப்போவதில்லை.&nbsp;&nbsp; அப்பெற்றோர்களும் உண்மையான காரணத்தை பெருமிதத்துடன்&nbsp; சொல்லாமல்&nbsp;&nbsp; இருக்கப்போவதில்லை. இது எந்த வகையான ஒரு தாக்கத்தை, எண் ஓட்டத்தை அந்த&nbsp; பிஞ்சின்&nbsp;&nbsp; மனதில் ஏற்படுத்தும்?</span></span><br /><span style="color: #0b5394;"><br style="color: #0b5394;" /></span><br /><span style="color: #0b5394;"><span style="color: #0b5394;">குழந்தைகளுக்குள் எந்தவித&nbsp;&nbsp; வேறுபாடுகளும் இல்லை. பள்ளியில் சாப்பிடும்&nbsp; தட்டில் கூட தீண்டாமையை&nbsp;&nbsp; கடைபிடிக்கும் இப்பெற்றோகளுக்கு அல்லவா கல்வி&nbsp; தேவைப்படுகிறது. ஒருவரின்&nbsp;&nbsp; இருப்பை கேவலப்படுத்தி சுயமரியாதையை கேள்விக்குள்ளாக்கி என்னோடு சரிசமமாக உட்கார்ந்து&nbsp;&nbsp; உணவருந்தும் தகுதி உணக்கில்லை என்பதை&nbsp; முகத்தில் அறைந்து சொல்வது&nbsp;&nbsp; அவனுக்குள் எப்பேர்பட்ட காயத்தை ஏற்படுத்தும்.&nbsp; அந்த இடத்தில் நம்மை வைத்து&nbsp;&nbsp; மனசாட்சியோடு சிந்தனை செய்தால் மட்டுமே அந்த வலி&nbsp; புரியும். நிராகரிப்பின் வலியை&nbsp;&nbsp; அனுபவித்தால் ஒழிய புரியாது.ம்ம்ம்ம்</span></span><br /><span style="color: #0b5394;"><br style="color: #0b5394;" /></span><br /><span style="color: #0b5394;"><span style="color: #0b5394;">மாணவர்கள் வீட்டில்&nbsp;&nbsp; இருந்து கொண்டுவரும் உணவை சகமாணவர்களுடன் பகிர்ந்து ஒன்றாக&nbsp; உண்ண&nbsp;&nbsp; வேண்டும் என வலியுறுத்துவதில் தவறில்லை என்றே நினைக்கிறேன்.ஐந்தில் வளையாத உடல் மட்டும் அல்ல எண்ணங்களும் ஐம்பதில் வளையாது. விதை ஒன்று&nbsp;&nbsp;&nbsp; போட்டால் செடி ஒன்று முளைக்காது. விதைகளை அனைத்துச்செல்லும் விருட்சங்களாக&nbsp;&nbsp;&nbsp; வளர்ப்பது நம் கையில் தானிருக்கிறது. </span></span><br /><span style="color: #0b5394;"><br style="color: #0b5394;" /></span><br /><span style="color: #0b5394;"><span style="color: #0b5394;">1924 ல் குருகுலத்தில்&nbsp;&nbsp; நடந்த அந்த பிரிவினைச் சார்ந்த செயலானது ஒரு குறிப்பிட்ட உயர்&nbsp; சமூகத்தார் மற்ற&nbsp;&nbsp;&nbsp; சமூகத்தார் அனைவரின் மீதும் ஏவிய ஒடுக்குமுறை. இன்றைக்கு பெரியார் மாதிரியான சமூக புரட்சியாளர்கள் மீட்டுத் தந்த சமூக நீதியின் நீட்சியாக மேலே வந்த பிற சமூகத்தினர் தனக்கும் கீழான சமூகத்தவன் என மற்ற சமூகத்தினர் மீது அதே வன்முறையினை&nbsp; நிகழ்த்துகின்றனர். குப்பனும் சுப்பனுமாக வீரம் இழந்து மானம் இழந்து அடிமைப்பட்டு கிடந்தவர்கள் கொஞ்சம் வசதியும், வாய்ப்பும்&nbsp; வந்தவுடன்&nbsp; கடந்த காலத்தை மறந்து, சாதீய போதையில் சக மனிதனை மனிதனாக மதிக்க மறுக்கின்றனர்.</span></span><br /><span style="color: #0b5394;">&nbsp;<span style="color: #0b5394;">&nbsp;</span></span><br /><span style="color: #0b5394;"><span style="color: #0b5394;">ஆளப்பிறந்தவர்கள்&nbsp;&nbsp;&nbsp; என்று கூறிக்கொண்டிருந்தவர்களிடம் இருந்து&nbsp; நமக்கு பெரியார்&nbsp; விடுதலை&nbsp;&nbsp; வாங்கிக் கொடுத்துவிட்டார். இருப்பினும் அதே ஒடுக்குமுறை உணர்வு&nbsp; அரசியல்,&nbsp;&nbsp; கல்வி, பொருளாதாரத்தில் தங்களின் ஆட்சியே இருக்கவேண்டும் என்ற&nbsp; சுயநல&nbsp; உணர்வு அடுத்த தட்டு மக்களின் மனத்தில் ஆழமாகப்&nbsp; பதிந்து விட்டது. 87&nbsp; வருடங்களுக்கு&nbsp;&nbsp; பின்னரும் நாம் இதே குறுகிய எண்ண வட்டத்தில் தான்&nbsp; சுழன்றுகொண்டிருக்கிறோம். இதெல்லாம் பெரியார் மாதிரியான மகாத்மாவிற்கு நாம் இழைக்கும் துரோகம், இதற்காக அனைவருமே வெட்கப் பட வேண்டும்.</span></span><br /><span style="color: #0b5394;"><span style="color: #0b5394;"><br /></span></span></div><div style="color: #0b5394;"><span style="color: #0b5394;"><span style="color: #0b5394;">சாதீய&nbsp; கட்டமைப்புகள்,பேதங்கள்,&nbsp; தொட்டால் தீட்டு, பார்த்தால் தீட்டு என&nbsp;&nbsp; சாதியத்தின் பெயரால்&nbsp; மக்களைப்&nbsp; பிரித்து ஒதுக்கும் கொடுமையை இன்னும்&nbsp; எத்தனை நாட்களுக்கு சகித்துக்&nbsp;&nbsp; கொண்டிருக்கப்போகிறோம்.விடுதலை கொண்டாட்டங்கள் என்பது நமது எண்ணம், செயல், சிந்தனைகளின் வளர்ச்சியை திரும்பிப் பார்த்து பெருமையடைவதாக இருக்கவேண்டும். இந்த நாளிலாவது அதற்கான உறுதி மொழியினை ஏற்றிடுவோம். சக மனிதனை சாதியின் பெயரால் அவதூறு செய்வதை ஒழித்திடுவோம்</span></span><br /><br /><span style="color: #0b5394;"><span style="color: #0b5394;">&nbsp;<b>பிற்சேர்க்கை - பள்ளி தலைமை ஆசிரியையிடம் பேசிகொண்டிருந்த போது அவர், "அவ்வாறு தனியாக உணவு கொண்டு வருவதை நாங்கள் ஆதரிப்பது இல்லை. </b></span></span><span style="color: #0b5394;"><span style="color: #0b5394;"><b>சிலர் உடல் நலம் இல்லாமல் இருக்கும்போது வீட்டில் இருந்து கொண்டுவருவார்கள். </b></span></span><span style="color: #0b5394;"><span style="color: #0b5394;"><b>ஆனால் பெற்றோர் ஆசிரியர் சநதிப்பில் இந்தப் பிரச்சனை வராமல் இருப்பதில்லை. பள்ளியின் கொள்கைக்கும் கட்டுப்பாடிற்கும் கட்டுப்பட்டால் மட்டுமே குழந்தைகளை சேர்த்துக்கொள்வது' என்றார் </b></span></span></div><span style="color: #0b5394;"></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/28312356-1001744968028761271?l=manggai.blogspot.com' alt='' /></div>

Posted by மங்கை (noreply@blogger.com) on August 16, 2010 04:01 AM · permalink

  <span style="font-weight:bold;">விடுதலை நாள் : </span> ஆகஸ்ட் 15 1947 க்கு முன்பும் காங்கிரஸ் கட்சி தான் இந்தியாவை ஆண்டது, தற்போதும் அப்படியே....இதுல சுதந்திர தினம் நாம கொண்டாடுவதற்கான காரணம் வெள்ளைக்கா'ரன்' ஓடிவிட்டான் என்பது தவிர்த்து வேறு எதுவும் உண்டா ?<br />இங்கிலாந்திடம் அடிமைப்பட்ட இந்தியா தற்போது இத்தாலிக்கு அடிமை. நல்லவேளை பிரதமர் பதவி வேண்டாம் என்று அந்தம்மா பெரிய மனசு பண்ணி மன்மோகனிடம் ஒப்படைத்துவிட்டார். முள்ளிவாய்கால் முள் வேலிகளுகள் மனிதர்கள் இல்லாத போது தமிழர்கள் அனைவருமே சுதந்திர தினம் கொண்டாடலாம். சொந்த நாட்டுக்குள் அடிமை மக்களை இருத்தி வைப்பதற்கு ஆதரவு கொடுக்கும் ஒரு நாட்டில் இருந்து கொண்டு நாம சுதந்திர தினம் கொண்டாடுவது பாதிக்கப்பட்டவர்களின் தீராத சாபத்தையே ஏற்படுத்தும்.<br /><br /><span style="font-weight:bold;">சன்திரன் :</span> சன் டிவியைத் தவிர்த்து தமிழ் வழிச் செய்தி வழிக்கு வேறு வழி இல்லாததால் சன்னைப் பார்க்க வேண்டிய சூழல், தற்போது செய்திகளில் தலைப்புச் செய்தியாக எந்திரன் இசை வெளியீடுகள் செய்தியாகின்றன. எந்திரன் ரோபோவுக்கு பாரிஸில் இருந்து மாவு வாங்கிய விதம் (ப்ளாஸ்டராப் பாரிஸில் எந்திரன் செய்தது எப்படி?) எப்படி என்பதெல்லாம் இனி நிகழ்ச்சியாகும் போல, இன்னும் ஆறுமாதத்திற்கு சன் பக்கம் தலைகாட்டாமல் இருப்பதே நல்லதுன்னு நினைக்கிறேன். எந்திரனில் பணி புரிந்த டெக்னீசியன், டச்சப் பாய் பேட்டிகள் ஒவ்வொன்றாக வரும் போல தெரிகிறது (டெக்னீசியன், டச்சப்பாய்களை குறைத்துச் சொல்லவில்லை, அரைகுறையாக புரிந்து கொள்ள வேண்டாம்).<br /><br /><span style="font-weight:bold;">காங்கிரிட் வீடுகள் : </span>குடிசைகளை அகற்றி காங்கிரிட் வீடுகள் கட்டப்படும் திட்டம் சுதந்திர நாளில் தமிழக அரசால் துவங்கப்பட்டதாக செய்திகள் வெளியாயின. அரசு செலவில் ஓட்டு வங்கியை உருவாக்கும் திட்டம் என்பது தவிர்த்து வேறெதும் சொல்லத் தெரியவில்லை. ஏற்கனவே சமத்துவ புறங்கள் என்ன ஆயின, அதற்கும் இதற்கும் என்ன வேறுபாடு ? எப்படி இருந்த போதிலும் தரமான வீடுகள் எப்போதும் கட்டித்தரப்படுவதில்லை. அரசு வீடுகள் ஐந்தாண்டுகள் கூட உறுதியாக இருப்பதில்லை. சென்ற முறை கருணாநிதி ஆட்சியில் பணப்புழக்கம் இல்லை என்று எதிர்கட்சிகளினால் குற்றம் சாட்டப்பட்டு ஆட்சி அகற்றப்பட்டது, இந்த முறை பணப்புழக்கம் இருக்கிறது என்றாலும் நடுத்தரவாசிகளின் சொந்த வீட்டுக் கனவு வெறும் கனவு தான். வீட்டு மனைகள் விலை, வீடுகட்டும் பொருள்கள் விலை இவையெல்லாம் கணக்கிட்டால் நகரங்களில் வீடுகட்டுவோம் என்கிற நடுத்தர கனவெல்லாம் என்றுமே நிரைவேறாது போலும். நடுத்தரவாசிகள் சொந்த வீடுகட்ட இனி புறநகரங்களுக்கு, கிராமங்களுக்குச் சென்றால் தான் உண்டு என்னும் நிலை தற்போது இருக்கிறது. புறநகரமாக இருந்தாலும் 25 லட்சத்திற்கு குறைவாக எவரும் ஓரளவு வசதியான வீட்டைக் கட்டிவிட முடியாது என்னும் நிலை தான்.<br /><br /><span style="font-weight:bold;">தனிமனித தாக்குதல் : </span>வலைப்பதிவில் முன்னைப் போல் இல்லாமல் புரிந்துணர்வுகள் குறைந்துவிட்டன. கட்சி ஆதரவாளர்களால் வலைப்பதிவு ஊடகம் பெருமளவு ஆக்கிரமிக்கப்பட்டுள்ளது, கட்சிகளையும், கட்சித்தலைவர்களையும் விமர்சனம் செய்தால் அடிப்பொடிகள் அடிக்காத குறையாக மோசமாக அர்சிக்கிறார்கள், முன்பெல்லாம் மதவெறியர்களால் அனானிகளால் அர்சிக்கப்படும் நிலை இருந்தது, தற்போது கட்சி அபிமானிகளால் அந்த நிலை, வலைப்பதிவில் தொடர்ந்து எழுதுவதும் பொதுவானவற்றை, மக்கள் பிரச்சனைகளை விவாதிப்பது கூட இயலாது போய்விடும் போல இருக்கிறது, Buzz ல் கூட அதே நிலைதான். வலைப்பதிவுகள் குழுமங்களாக குறிப்பிட்டவர்களுக்குள் செயல்பட்டால் தான் பாதுகாப்பானது என்னும் அடுத்தக் கட்டத்திற்குள் தள்ளிவிடும் வேலையை சிலர் முனைந்து செய்கிறார்கள், பெயர் குறிப்பிட விரும்பவில்லை. நாம பழகுவது கட்சிகாரனிடமா என்பது தெரியாமல் வலைப்பதிவர்களை நண்பர்களாக நினைப்பது என்னைப் பொருத்த அளவில் வீன் வேலை மற்றும் தேவையற்றது. கொள்கை சார்புடையவர்களிடம் தீவிரமாக விவாதம் செய்வது பலனற்றது மேலும் நாம் அவர்களின் எரிச்சலை பெற்றுக் கொள்கிறோம் என்பதை கடந்த ஓராண்டாக கண்டுவந்திருக்கிறேன் :(<br /><br /><span style="font-weight:bold;">இளையர்களுக்கான ஒலிம்பிக் : </span>ஆகஸ்ட் 14ல் யூத் ஒலிம்பிக் 2010 சிங்கப்பூரில் கோலாகலமாக துவங்கியது, ஆகஸ்ட் 26 வரையில் நடைபெறும். விளையாட்டுகள் மற்றும் நடைபெறும் தேதி, பதக்கபட்டியல் ஆகியவற்றைக் காண <a href="http://www.singapore2010.sg/public/sg2010/en.html">இங்கே </a>அழுத்துங்கள்.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/10267267-5704574118300328279?l=govikannan.blogspot.com' alt='' /></div>

Posted by கோவி.கண்ணன் (noreply@blogger.com) on August 16, 2010 03:07 AM · permalink

  "நிலம் வாங்கணும் என்றால் என்னிடம் கேட்டிருந்தால் அறிவுரை சொல்லியிருப்பேனே எந்த நிலத்தை வாங்கலாம், எதை வாங்கக் கூடாது என்று. இது போல அரசு நிறுவனத்தின் நிலத்தில் கை வைத்து மாட்டிக் கொண்டாயே"&nbsp;என்று ஊழல் செய்ததாக வழக்கில் சிக்கிய அப்போதைய முன்னாள் முதல்வருக்கு &nbsp;(செல்வி ஜெயலலிதா) அப்போதைய &nbsp;முதல்வர் (திரு கருணாநிதி) கருத்து சொன்னார்.<br /><br />எதைச் செய்தால் மாட்ட முடியாது என்று அலசி ஆராய்ந்து புத்தி கூர்மையுடன் ஊழல் செய்யும் திரு கருணாநிதியின் சாமர்த்தியத்தின் உச்சக்கட்டம் இந்த ஆட்சிக் காலம்.<br /><ul><li>குழந்தையின் கையில் கிலுகிலுப்பை வாங்கித் தருவதாகச் சொல்லி கழுத்தில் போட்டிருக்கும் நகையை அபகரித்துக் கொண்டு போய் விடுகிறார்கள். கிலுகிலுப்பையையும் பறித்துக் கொள்கிறார்கள்.<br /></li><li>ஓரிரண்டு ஆண்டுகள் கழித்து, நகையை மட்டும் திரும்பக் கொண்டு கொடுத்து விடுகிறார்கள்.<br /></li><li>குழந்தைக்கும் அதன் பெற்றோருக்கும் இரண்டு ஆண்டுகளுக்கு நகையின் பயன்பாடும் இல்லை. கிலுகிலுப்பையின் பலனும் இல்லை.&nbsp;</li></ul>குழந்தை - எல்நெட் கார்பொரேஷன்<br />கிலுகிலுப்பை - ஈடிஎல் இன்ஃப்ராஸ்டிரக்சர்<br />நகை - எல்நெட் கார்பொரேஷனின் சொத்துக்கள்<br />திருடர்கள் - எல்நெட் மற்றும் ஈடிஎல்லின் நிர்வாகிகள்<br /><br />பெற்றோர்கள் - எல்காட், தமிழக அரசு, எல்காட்டின் சிறுபான்மை பங்குதாரர்கள்<br /><ol><li>ஈடிஎல் இன்ஃப்ராஸ்டிரக்சர் என்ற நிறுவனத்திற்கு எல்நெட் கார்போரேஷனின் சொத்துக்களை பயன்படுத்தி விட்டு ஈடிஎல்லின் உரிமை, ஆதாயத்தில் பங்கு எல்லாவற்றையும் தனியார் அடித்துக் கொள்ளும் புத்திசாலித்தனமான ஊழல் வெளியில் வந்திருக்கிறது.<br /></li><li>இந்த விபரங்களின் ஒரு நுனியைப் பிடித்துக் கொண்டு விசாரிக்க முனைந்த எல்காட் நிறுவன மேலாண்மை இயக்குநர்கள் சுறுசுறுப்பாக பணி மாற்றம் செய்யப்பட்டிருக்கிறார்கள்.<br /></li><li>கிரிமினல் மூளைகளின் ஊழல் வேலை ஏதோ துப்பறியும் நாவல் படிப்பது போல இருக்கிறது. &nbsp;இந்தச் சில கோடிகளுக்கு இவ்வளவு&nbsp;'உழைத்திருக்கிறார்கள்' என்றால் பத்தாயிரக் கணக்கான கோடிகள் அடித்த&nbsp;விவகாரங்களில் என்னென்னவெல்லாம் நடந்திருக்கும்!</li></ol>ஒரு ரூபாய் கூட அரசுப் பணத்தை களவாடிய ஒவ்வொருவரையும் அம்பலப்படுத்தி&nbsp;தகுந்த தண்டனை கிடைக்க வைப்பது அவசியம். அது தானாக, ஒரே நாளில் நடந்து&nbsp;விடப் போவதில்லை. திரு உமாசங்கர் போல பொறுமையாக, விடா முயற்சியுடன் வழக்கை&nbsp;எழுப்பி உண்மையை நிலை நாட்ட வேண்டியிருக்கும்.<br /><ul><li>இந்தக் கட்டத்தில் ஊழல் பேர்வழிகளுக்கு தண்டனை கிடைக்காவிட்டால், ஏற்படப்&nbsp;போகும் பொருளாதாரப் பேரழிவில் மக்கள் சிக்கி, பெரும் இன்னலுக்கு வழிவகுக்கும்.<br /></li><li>100 கோடி ரூபாய் பணம் கொள்ளை அடிக்கப்பட்டது, 60,000 கோடி ரூபாய் ஊழல்&nbsp;என்று சொல்லும் போது அது வெறும் எண்களாகப் போய் நமது மனதை மரக்க வைத்து&nbsp;விட்டது. இந்தப் பணத்தில் ஒவ்வொரு ரூபாயும், சமூகத்தின் மிகவும் நலிந்த&nbsp;பிரிவினரை வாட்டும் வகையில் போய் முடியும்.<br /></li><li>60,000 ரூபாய் அடித்ததில்&nbsp;6,000 கோடி ரூபாய் தேர்தல் லஞ்சமாக வாக்காளர்களுக்குக் கொடுத்து காசு&nbsp;வாங்கியவர்களை மகிழ்வித்து விட்டாலும், மீதி 54,000 கோடி ரூபாய்கள்&nbsp;நாட்டுப் பொருளாதாரத்தில் பாய்ந்து, பொருட்களின், குடியிருப்பின்,&nbsp;கல்வியின், மருத்துவ சேவையின் விலை உயர்வாக மக்களை வாட்ட ஆரம்பிக்கும்.&nbsp;</li></ul>பெற்ற சுதந்திரத்தைப் பேணிக் காக்க, பொறுப்புள்ள ஒவ்வொருவரும் தமது குரலை உரக்க ஒலிப்பது இன்றைய தேவை.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3222812-2433795825575879570?l=masivakumar.blogspot.com' alt='' /></div>

Posted by மா சிவகுமார் (noreply@blogger.com) on August 15, 2010 03:39 PM · permalink

  <span style="font-size: 85%;">Mr. K Muthukumar sacrificed himself at the prime of his life to highlight the plight of Tamils suffering in SriLanka. At the height of war between LTTE and SriLankan government in 2009, he immolated himself protesting against the commissions and omissions of Tamil Nadu government and Indian central government.<br /><br />He wrote a 4 page statement before his death addressing Tamil citizens of India, citizens of other states in India and the international community.<br /><br />This is a translation of the message in English. As Muthukumar states Tamils are "a community with a great sense of justice to humanity".<br /><br />Please read the dyeing declaration of an ordinary Indian citizen. Look at how he is trying to be just and fair even after deciding to take his own life for the sake of a suffering people.<br /><br /></span>Brothers from other states of India living in Tamil Nadu!,<br /><br />You would have experienced that Tamil Nadu is a state where you can live with peace and security which may not be available even in your own state<br /><br />Today, we are in a critical situation. Our brothers in Eelam (<span style="font-size: 85%;">Sri Lankan Tamil areas</span>) are being killed in our name as Indians by our government.<br /><br />Indian government seeks to isolate us in this struggle. We do not want that to happen.<br /><br />Hence, please let the central government know that our brothers who are fighting have your support also. Take up with those of your nationality who are part of governments.<br /><br />Such an act of historical significance on your part would not only strengthen our hands but also prevent the danger of a Navnirman Seva or Sriram Seva emerging in Tamil Nadu in future.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3222812-3145429757946364814?l=masivakumar.blogspot.com' alt='' /></div>

Posted by மா சிவகுமார் (noreply@blogger.com) on August 14, 2010 09:54 PM · permalink

  <a href="http://pithatralkal.blogspot.com/2010/07/blog-post.html">முகிலனின் புறக்கணிப்பு</a><br /><br /><a href="http://nbavan7.blogspot.com/2010/07/blog-post_03.html">இலங்கைக்கு போனீங்க காலை வெட்டிப்புடுவன்</a> என்ற இடுகைக்கு சில திருத்தங்கள்:<br /><br />1. இலங்கையில் எடுக்கப்படும் தமிழ்த் திரைப்படங்கள் புறக்கணிக்கப்படும்.<br />2. இலங்கை அணி விளையாடும் கிரிக்கெட் ஆட்டங்கள் புறக்கணிக்கப்படும்.<br />3. இலங்கைக்குப் போய் விளையாடும் கிரிக்கெட் அணிகள் புறக்கணிக்கப்படும்.<br /><br />4. இலங்கையின் 1950க்கு பிறகான வரலாற்றில் ஈழப் போராட்டம் விரிவாக வகுப்பறைகளில் சொல்லித் தரப்படும்.<br />5. இந்தியர்கள் இலங்கைக்கு சுற்றுலா அல்லது தொழில் தொடர்புகளை ஏற்படுத்தக் கூடாது.<br />6. இலங்கையிலிருந்து இந்தியாவுக்கு வரும் பொருட்களை புறக்கணிக்க வேண்டும்<br /><br />7. இலங்கை அரசின் கொடியையும், சின்னங்களையும் புறக்கணிக்க வேண்டும்<br />8. இலங்கையின் விளைபொருட்களை வாங்கக் கூடாது.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3222812-1449937577384718615?l=masivakumar.blogspot.com' alt='' /></div>

Posted by மா சிவகுமார் (noreply@blogger.com) on August 14, 2010 09:52 PM · permalink

  இரானில் திருமணத்துக்கு வெளியில் பாலுறவு வைத்திருந்ததாகக் குற்றம் சாட்டப்பட்ட பெண்ணை கல்லால் அடித்துக் கொல்ல வேண்டும் என்று விதித்த தண்டனைக்கு எதிராகக் குரலெழுப்புவோம்.<br /><br /><a href="http://english.aljazeera.net/news/middleeast/2010/08/2010812141953137551.html">http://english.aljazeera.net/news/middleeast/2010/08/2010812141953137551.html</a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3222812-2014861655591698411?l=masivakumar.blogspot.com' alt='' /></div>

Posted by மா சிவகுமார் (noreply@blogger.com) on August 14, 2010 09:47 PM · permalink

  <a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://t3.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcRh1GszAyU0DopAArW4cPcFmPXBSE0-jpjv0xI0gwPYv2Qzgt8&amp;t=1&amp;usg=__gHHzCCfSyTT4DrXPuzLKXGN0g0I="><img style="float: left; margin: 0pt 10px 10px 0pt; cursor: pointer; width: 259px; height: 194px;" src="http://t3.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcRh1GszAyU0DopAArW4cPcFmPXBSE0-jpjv0xI0gwPYv2Qzgt8&amp;t=1&amp;usg=__gHHzCCfSyTT4DrXPuzLKXGN0g0I=" alt="" border="0" /></a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/20987560-4021356822355697423?l=holyox.blogspot.com' alt='' /></div>

Posted by செல்வன் (noreply@blogger.com) on August 14, 2010 09:00 PM ·