காலம்  
 
கம்யூனிஸ்டுகள் கட்டிக் கொள்ளும் சீனக் கோவணம் !
பழங்காலத்தில் மருத்துவம் முதல் (புத்த)மதம் வரை சீன பயணிகள் யுவான் சுவாங்க் போன்றோர்களால் சீனாவிற்கு எடுத்துச் செல்லப்பட்டது, சீனத் தத்துவங்களுக்கும் மருத்துவத்திற்கும் இந்தியாவே அடித்தளமாக இருந்திருக்கிறது. கன்ப்யூசியஸ் காலத்தில் சீனர்கள் இந்தியாவை சொர்க பூமியாக நினைத்திருந்திருக்கிறார்கள், 2500 ஆண்டுகளுக்கு முன் சீனத் தத்துவ அறிஞர் கன்ப்யூசியஸ் சீனர்களிடம் 'நீங்கள் நல்ல மனிதனாக வாழ்ந்தால் அடுத்த பிறவியில் இந்தியாவில் பிறப்பீர்கள்' என்று சொன்னாராம். உலகின் முதல் பல்கலைக் கழகமான நாளந்தாவில் சீன மாணவர்கள் தங்கிப் படித்தார்கள் என்று வரலாற்றுக் குறிப்புகள் உண்டு. இந்தியா செல்வச் செழிப்பும், கல்வி வளமும் மிக்க நாடாக இருந்ததால் தான் பல்வேறு அன்னிய படையெடுப்புகளால் முற்றுகை இடப்பட்டு இந்தியாவின் உலோக வளம் முழுவதும் சுரண்டப்பட்டது, வெள்ளையர்களின் அடிமை ஆனோம், தற்போது கொஞ்சம் கொஞ்சமாக மீண்டு வருகிறோம், காரணம் மேற்கல்வி படிப்பறிவு மட்டுமின்றி குன்றாத இயற்கை வளமும் இந்தியாவில் நிறைந்திருப்பதும் தான்.<br /><br />இந்திய ஏற்றுமதி சந்தை வளரும் நாடுகளை ஒப்பிடும் போது மிகக் குறைவே, இந்தியாவின் ஏற்றுமதிகள் வளைகுடா மற்றும் ஆப்பிரிக்க நாடுகளில் மட்டும் தான் செய்யப்படுகிறது. மற்றபடி 'எக்ஸ் போர்ட்' குவாலிட்டி என்று வில்லை ஒட்டி உணவு பொருள்களை மட்டும் வெளி நாடுவாழ் இந்தியர்களுக்கு ஏ(மா)ற்றுகிறார்கள். உலக அளவிலான மிகப் பெரிய வனிக துறைகளில் இந்தியாவின் ஏற்றுமதிகள் குறிப்பிடத் தக்க அளவிலும் இல்லை. விலை மிகுதி என்றாலும் உள்நாட்டு மின்னனு பொருள்கள் உற்பத்தி முன்பு நல்ல நிலையில் இருந்தது. உலகமயமாக்கள் என்ற பெயரில் இந்தியா சந்தை வழிகளை திறந்துவிட்டதும் வேறெந்த நாடுகளை விட சீனப் பொருள்களின் வருகை மிகுந்துவிட்டது.<br /><br />இந்தியாவில் சீனப் பொருள்கள் விற்பனையால் இந்தியாவில் குடிசைத் தொழில்களாக செய்துவந்த அனைத்து கைவினைப் பொருள்களையும் அதைவிட விலைக் குறைவாக கிடைக்கும் சீனப் பொருள்களின் மீது மையல் கொண்டு வாங்குகிறார்கள், இந்திய பொருள்களை வாங்குவதற்கு ஆள் இல்லாமல் போனதுடன் அந்த தொழிலைச் செய்து வந்தவர்கள் வேறு வேலைக்குச் செல்லும் நிலைக்குத் தள்ளப்பட்டனர். முன்பெல்லாம் திருவிழாக்களில் ப்ளாஸ்டிக் கைக்கடிகாரம், பலூன் மற்றும் இத்யாதிகள் விற்கும், அங்கெல்லாம் தற்போது இயங்கக் கூடிய சீன கைக்கடிகாரங்களும்,விலை மலிவான சிறுவிற்பனை சீனத் தயாரிப்புகள் ஆக்கிரமித்துக் கொண்டுள்ளன. திருவிழாக்களில் சீனப் பொருள்களே மிகுதியாக வைக்கபப்ட்டு விற்பனையும் அதற்குத்தான் மிகுதியாக இருக்கிறது<br /><br />அதுமட்டுமல்ல சென்ற வாரம் சென்னை சென்றிருந்த போது எலெக்ட்ரானிக் துறையில் Research and Development நிறுவனம் நடத்தும் நண்பர் சொன்னார், 'சீன கம்பெணிகளுடன் எங்களால் போட்டி இட முடியலை...நாங்கள் 4 லட்சத்துக்கு ஒரு ப்ராடெக்ட் செய்து விற்றால்.....அதே செயல்பாடு உள்ள சீனப் ப்ராடெக்ட் அடிமாட்டு விலைக்கு 1 லட்சத்துக்கு கிடைக்கிறது, நாம் எதுவும் செய்யாமல் அதை வாங்கி விற்றாலே லாபம் ஈட்டலாம், இந்தியாவில் பலர் அப்படித்தான் விற்கிறார்கள், இன்னும் கொஞ்ச நாளில் இந்தியாவில் இருக்கும் சிறு சிறு எலெக்ட்ரானிக் நிறுவனங்கள் அனைத்தையும் இழுத்து மூடிவிட வேண்டியது தான்' என்றார்.<br /><br />ஒருகாலத்தில் இந்தியாவை சொர்கமாக நினைத்த சீனர்கள் மீண்டும் இந்திய சந்தையை சொர்கமாக நினைக்கிறார்கள். இது இப்படியே போனால் ஏழை இந்திய விவசாயி கட்டும் கோமணம் கூட சீன உற்பத்தியாகத்தான் இருக்கும் போல. சிங்களர்களைப் போல் தான் சீனர்களும் இந்தியாவின் உறவை தன் லாபத்திற்கு மட்டுமே பயன்படுத்திக் கொள்வார்கள்.<br /><br /><a href="http://1.bp.blogspot.com/_lvnKChUTlXQ/Sk3V_JEFteI/AAAAAAAAGQE/ud1LtwqHv8w/s1600-h/china_india.PNG"><img style="TEXT-ALIGN: center; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 254px; DISPLAY: block; HEIGHT: 320px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5354170812754933218" border="0" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_lvnKChUTlXQ/Sk3V_JEFteI/AAAAAAAAGQE/ud1LtwqHv8w/s320/china_india.PNG" /></a><br /><br />நான் முன்பு எழுதிய சிறுகவிதை<br /><br /><a href="http://govikannan.blogspot.com/2006/06/blog-post_115071951865759044.html"><strong>உலகமயமாக்கல் !</strong></a><br /><br /><span style="color:#cc0000;"><strong>ஏழைகளும் கூட பயனடைகிறார்கள் !<br />ஆம் ! மானத்தை மறைக்கிறது<br />சீனக் கோவணம் !</strong></span><br /><br />தொட்டதெற்கெல்லாம் ஐரோப்பியர்களை எதிர்க்கும் கம்யூனிஸ்டுகள் சீனாவின் இந்திய ஆக்கிரமிப்பை கண்டு கொள்ளமல் இருப்பதற்கு சீனர்களிடம் இருந்து கையூட்டு வருகிறதாம், நான் சொல்லவில்லை பரவலாகப் பேசப்படுகிறது.<br /><br />முதலாளித்துவம், கம்யூனிசம் இவை எல்லாம் அரசியல்வியாதிகளின் பெயரளவிலான கொள்கைதான், இதில் நாங்க மட்டும் உத்தமர்கள் பேசும் கம்யூனிஸ்டுகளை என்ன செய்யலாம் ?<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/10267267-4407987070982940402?l=govikannan.blogspot.com'/></div>

Posted by கோவி.கண்ணன் (noreply@blogger.com) on July 04, 2009 05:28 AM · permalink

உலகின் புதிய கடவுள்  
 
400. சுதந்திர தேவிக்கு பிறந்தநாள்
<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_9Ywhy9KsZyk/Sk7kMSJKvkI/AAAAAAAAAMs/8OOrq9dto5s/s1600-h/Statue_Of_Liberty_+NewYork+_Harbor.jpg"><img style="float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;width: 200px; height: 150px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_9Ywhy9KsZyk/Sk7kMSJKvkI/AAAAAAAAAMs/8OOrq9dto5s/s200/Statue_Of_Liberty_+NewYork+_Harbor.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5354467906669952578" /></a> <p> <br> பெண்கள் பூவாய் சிரிக்கும்<br> <br>தேசத்தில் பொன்னாய் கொட்டும்<br> </p> <p> <br>பாடசாலைகள் பெண்பிள்ளைகளால்<br> <br>நிரம்பிவழியும் தேசத்தில்<br> <br>ஆயகலைகள் அனைத்தும் செழித்தோங்கும்<br> <br>மங்கலங்கள் பொங்கி வழியும்<br> </p> <p><br>இன்பங்கள் அனைத்தையும்<br> <br>ஆணுக்கும் பெண்ணுக்கும்<br> <br>சமமாக்கும் தேசத்தில்<br> <br>இவ்விரு இனங்களுக்கிடையான<br> <br>சகோதரத்துவமும் பூத்து குலுங்கும்.<br> </p> <p><br>பெண்ணியத்தையும், சுதந்திரத்தையும்<br> <br>ஜனநாயகத்தையும், விஞ்ஞானத்தையும்<br> <br>சமூகவியலையும், அதற்கும் மேலான<br> <br>நம்பிக்கை ஒளியையும்<br> <br>உலக மக்கள் அனைவருக்கும் தந்த<br> <br>சுதந்திரதேவியே...<br> </p> <p><br>சூலைத்திங்கள் நாலாம் நாள்<br> <br>இன்று உன் பிறந்தநாள்.<br> <br>உன் விடுதலையொளி உலகெங்கும் பரவட்டும்<br> <br>விடுதலையடைந்த மானிட இனத்தின்<br> <br>திறனுக்கு உன் தேசம் ஒரு சான்றாய் இருக்கட்டும்.<br> </p> <p><br>அன்னியன் என்னை அள்ளி அணைத்த<br> <br>என் அமெரிக்க அன்னையே<br> <br>வானம் உள்ளவரை<br> <br>வையகம் உள்ளவரை<br> <br>உன் தேசம் வாழட்டும்!!!<br> </p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/20987560-3537875070170402501?l=holyox.blogspot.com'/></div>

Posted by செல்வன் (noreply@blogger.com) on July 04, 2009 05:10 AM · permalink

 
399.ஆண்டவன் கட்டளை
<p> "இறைவா எனக்கு நல்வழி காட்டு" பிரார்த்தித்துக் கொண்டிருந்தான் கீமே.அமேசானிய காட்டுபகுதியில் யாருமற்ற காட்டுபகுதியில் அந்த ஆதிவாசி பக்தனின் குரல் மரங்கள், மலைகளில் பட்டு எதிரொலித்தது.இறைவனை அந்த குரல் சென்று சேர்ந்தது.</p> <p> கீமே முன் இறைவன் தோன்றினார்.இறைவனை விழுந்து வணங்கினான் கீமே.</p> <p> "கீமே..உன் பக்தியின் சிறப்பு எனக்கு பரவசமூட்டுகிறது" என்றார் இறைவன்."உனக்கு சொர்க்கம் வேண்டுமென்றால் நான் சொல்கிறபடி நீ செய்யவேண்டும்.அதை செய்ய தவறினால் நரகமே"</p> <p> "சொல்லுங்கள் இறைவா காத்திருக்கிறேன்" என்றான் கீமே.</p> <p> "இந்த காட்டுபகுதியில் சற்று நேரத்தில் குதிரை வண்டியில் தந்தை, தாய், 1 வயது குழந்தை என மூவர் அடங்கிய ஒரு ஐரோப்பிய குடும்பம் வரும்.அந்த வண்டியை நீ வழிமறித்து அந்த குடும்ப தலைவனை மரத்தில் கட்டி வைக்க வேண்டும்.அதன்பின் அவன் குழந்தையை கொன்றுவிடுவதாக மிரட்டி அதன் தாயாரை நீ பலாத்காரப்படுத்த வேண்டும்.அதன் பின் அந்த மூவரையும் கொன்றுவிடவேண்டும்.எத்தனைகெத்தனை வலி எடுக்கும்படி கொல்கிறாயோ அத்தனைகத்தனை உனக்கு என் அருள் கிடைக்கும்.சுவர்க்கமும், முக்தியும் கிடைக்கும்" </p> <p> "இறைவா" என அலறினான் கீமே."இத்தகைய கோர செயலை நான் எப்படி.."</p> <p> "உன்னுடன் விவாதம் புரிய நான் வரவில்லை" என்றார் இறைவன்." என் வார்த்தையில் நம்பிக்கை இருந்தால் இதை செய்.." </p> <p> ***** </p> <p> அந்த குதிரை வண்டி மேல் எங்கிருந்தோ வந்த அம்புகள் பாய்ந்தன.குடும்ப தலைவன் கீழிறங்கினான்.அவன் மேல் ஒரு வலை விழுந்தது.</p> <p> கீமே அதன்பின் அவனை பிடித்து மரத்தில் கட்டினான்.குழந்தையை தாயிடம் இருந்து பிடுங்கினான்.</p> <p> "என் குழந்தையை விடு" என போர்த்துகீச மொழியில் அவள் அலறினாள்.</p> <p> கீமே அவளை கீழே தள்ளினான்.</p> <p> "கடவுளே என்னை காப்பாற்று" அவள் கடைசியாக அலறினாள்.</p> <p> காடெங்கும் அழுகுரல் நிரம்பியது ஒலித்தது.</p> <p> ****** </p> <p> "டேய் இறைவா.விளையாட போகாமல் என்ன செய்துகொண்டிருக்கிறாய்?" இறைவனின் அம்மா அவனை அதட்டினார். </p> <p> "சும்மா இரும்மா.அப்பா வாங்கித்தந்த "பூமியின் கடவுள்" எனும் விளையாட்டை விளையாடிக்கொண்டிருக்கிறேன்" என்றான் கடவுள். </p> <p> "என்ன விளையாட்டோ?எப்போது பார்த்தாலும் கற்பழிப்பு,கொலை,கொள்ளை போரடிக்கும் விளையாட்டுக்களை அடிக்கடி நிகழ்த்திக்கொண்டிருக்கிறாய்.நாம் மனிதர்களை விட மேம்பட்ட உயிர்கள் என்பது உண்மைதான்.நம் இனத்தில் இம்மாதிரி எதுவும் கிடையாது.ஆனால் மனிதர்கள் வலியில் அலறும்போது நீ வால்யூமை அதிகமாக வைத்துக்கொள்கிறாய்.அது எனக்கு நாராசமாக இருக்கிறது.நீ தயவு செய்து இந்த பிரபஞ்சத்தை அப்படியே தூக்கிக்கொண்டு போய் கராஜில் வைத்துக்கொள்" </p> <p> "சரி அம்மா" என்றான் இறைவன் </p> <p> "அடுத்து எகிப்தில் ஒரு பூகம்பம் வரவைக்க வேண்டும்.சுனாமி இப்போதுதான் வந்தது.அதை இன்னும் ஐம்பது வருடம் பூமி வருடம் கழித்து வரும்படி செட் செய்துகொள்ளலாம்.விர்ச்சுவல் ரியால்லிட்டி மூலம் அடுத்து என் உருவத்தை நஜீரியாவுக்கு அனுப்பி அங்கே ஒரு இனப்படுகொலையை நிகழ்த்தவேண்டும்.." திட்டமிட்டபடியே பிரபஞ்சத்தை அலாகாக தூக்கிக்கொண்டு சொர்க்கத்தில் இருந்த தன் வீட்டு கராஜுக்கு கொண்டுபோனான் இறைவன். </p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/20987560-1065813419269077682?l=holyox.blogspot.com'/></div>

Posted by செல்வன் (noreply@blogger.com) on July 03, 2009 05:38 PM · permalink

கவிதைச் சாலை  
 
கேட்டானே 32 கேள்வி…
<div class='snap_preview'><br /><p><strong><img class="alignleft size-medium wp-image-1664" title="IMG_0924" src="http://xavi.files.wordpress.com/2009/07/img_0924.jpg?w=225&#038;h=300" alt="IMG_0924" width="225" height="300" />1. உங்களுக்கு ஏன் இந்தப் பெயர் வந்தது? உங்களுக்கு உங்க பெயர் பிடிக்குமா?</strong></p> <p>பிரியமாய் பெற்றோர் வைத்த பெயர் இது. தவமாய்த் தவமிருந்து ஒரு ஆண்பிள்ளை வேண்டுமென்று நாகர்கோவில் சவேரியார் கோயிலில் செபித்த போது ஒரு காட்சி தோன்றி அடுத்த ஆண்டு ஆண் குழந்தை பிறப்பான் என அருள் கிடைத்ததாய் அம்மா சொல்வது பெயர் பிறந்த கதை. சவேரியாரின் நினைவு மறையாமல் இருக்கட்டும் என சேவியர் என வைத்து விட்டார்கள்.</p> <p>சேவியர்- பெயரை மாற்றினா எழுத்துத் துறையில் உன்னை பெரிய ஆளாக்கிக் காட்டுகிறேன் என பத்திரிகை நண்பர்கள் சிலர் சொன்னார்கள். பெற்றோர் இட்ட பெயரை மாற்றி பெரிய ஆளாவதை விட பெற்றோரின் அன்பில் சின்ன ஆளாகவே இருந்து விடலாம் என அப்படியே இருந்து விட்டேன்.</p> <p>என்னையும், என் பெயரையும் எனக்கு ரொம்பவே பிடிக்கும்</p> <p>(ஜேஏவியார் – என யாரும் அழைக்காத போது (பெரும்பாலும் தெலுங்கு நண்பர்கள் ஜேவீயார், ஜேவியர், க்ஸாவீயர் என பல விதங்களில் அழைப்பார்கள். . Xerox – ஐ ஜெராக்ஸ் என்று சொல்லும் போ Xavier – ஷுட் பி ஜேஏவியார் னா என்று விளக்கம் வேறு )</p> <p><strong>2. கடைசியாக அழுதது எப்பொழுது?</strong></p> <p>தோழி ஜானகியின் ஆறுவயது மகன் விபத்தில் பலியான துயரத்தின் போது. பதினாறு நாட்களுக்குப் பின் அவர்கள் வீட்டுக்குச் சென்றிருந்தபோது மீண்டும் அழநேர்ந்தது.</p> <p><strong>3. உங்களோட கையெழுத்து உங்களுக்கு பிடிக்குமா?</strong></p> <p>புடிக்கும். முக்கியமா பிடித்தமானவர்களின் பெயர்களைத் தமிழில் எழுதும் போது.</p> <p><strong>4. பிடித்த மதிய உணவு என்ன?</strong></p> <p>சுடு சாதம் + மீன் குழம்பு + வெங்காயம் பச்சைமிளகாய் எல்லாம் போட்டு ஒரு டபுல் ஆம்லெட் + கடைசியா தயிரும் மோர் மிளகாயும்.</p> <p><strong>5. நீங்கள் வேறு யாருடனாவது உங்களோட நட்பை உடனே வச்சுக்குவீங்களா?</strong></p> <p>கொஞ்சம் பழகினாலே நண்பனாகி விடும் பழக்கம் எனக்கு உண்டு. அதன் பின் நண்பர்களுக்காக எதையும் செய்யத் தோன்றும். வீட்டுக் தெரியாமல் நண்பர்களின் தேவைக்காய் பல ஆயிரங்களை அள்ளிக் கொடுக்கும் திருட்டுக் குணமும் உண்டு</p> <p><strong>6. கடலில் குளிக்கப் பிடிக்குமா….அருவியில் குளிக்கப் பிடிக்குமா?<img class="alignright size-medium wp-image-1665" title="xavier4" src="http://xavi.files.wordpress.com/2009/07/xavier4.jpg?w=300&#038;h=225" alt="xavier4" width="300" height="225" /></strong></p> <p>அருவியில் குளிக்கவும்,</p> <p>கடலில் குதிக்கவும் பிடிக்கும்.</p> <p><strong>7. முதலில் ஒருவரைப் பார்க்கும் போது எதை கவனிப்பீர்கள்?</strong></p> <p>அது நபரைப் பார்க்கும் இடம் பொருள் ஏவல் எல்லாவற்றையும் பொறுத்து மாறுபடும்.</p> <p><strong>8. உங்க கிட்ட உங்களுக்கு பிடிச்ச விஷயம் என்ன? பிடிக்காத விஷயம் என்ன?</strong></p> <p><strong>பிடித்தது </strong>: கோபப்படுத்திய, எரிச்சலூட்டிய, அவமானப்படுத்திய நிகழ்வுகளையெல்லாம் ஜஸ்ட் லைக் தேட் மறந்து விட முடிவது.</p> <p><strong>பிடிக்காதது</strong> : நண்பர்களின் பெயர்களைக் கூட சமயத்தில் மறந்து விட்டு குழம்புவது.</p> <p><strong>9. உங்க சரி பாதி கிட்ட உங்களுக்கு பிடித்த பிடிக்காத விசயம் எது?</strong></p> <p><strong>பிடித்தது</strong></p> <p>அலுவலகத்தில் வேலை செய்தாலும் தனது விருப்பமான பரத நாட்டியத்தைத் தொடர்வது, நான் செய்ய வேண்டிய வேலைகளையெல்லாம் சற்றும் பிசகாமல் அட்டவணை போட்டு ஞாபகமூட்டுவது, கோபத்தை ஒரு நாளுக்கு மேல் வளர்க்க விரும்பாதது எல்லாவற்றுக்கும் மேலே சூப்பராக சமைப்பது !</p> <p>இத்யாதி இத்யாதி….</p> <p><strong>பிடிக்காதது :</strong></p> <p>“கிரிக்கெட் பாத்தது போதும் தூங்குங்க….”</p> <p>“வேலை பாத்தது போதும் தூங்குங்க…”</p> <p>“வீக் எண்ட்லயும் கம்ப்யூட்டரையே கட்டிகிட்டு அழுங்க…”</p> <p>இத்யாதி..இத்யாதி…</p> <p> </p> <p><strong>10. யார் பக்கத்துல இல்லாம இருக்குறதுக்கு வருந்துகிறீர்கள்?</strong></p> <p>கூட்டுக் குடும்பத்துல இருந்து சென்னைக்கு வந்து குடியேறிய என்னைப் போன்ற ஒரு கிராமத்து மனுஷனை அலைக்கழிக்கும் கேள்வி இது !</p> <p><strong>11. இதை எழுதும் போது என்ன வர்ண ஆடை அணிந்து உள்ளீர்கள்?</strong></p> <p>நீல நிற  ஜீன்ஸ் + மஞ்சள் நிற – டி ஷர்ட். இப்போ தான் ஆபீஸ்ல இருந்து வந்தேன்</p> <p> </p> <p><strong>12. என்ன பார்த்து/கேட்டுக் கொண்டு இருக்குறீங்க?</strong></p> <p>பார்ப்பது, சன்னல் வழியே  சாலையில் நடக்கும் இருளை.</p> <p>கேட்பது, லவ் பேர்ட்ஸ் இசைக்கும் புரியாக் கவிதை.</p> <p><strong>13. வர்ணப் பேனாக்களாக உங்களை மாற்றினால் என்ன வர்ணமாக உங்களுக்கு ஆசை?</strong></p> <p>“பேனாக்களாக” எனில் எல்லா வண்ணமும்</p> <p><strong>14. பிடித்த மணம்?</strong></p> <p>புதிய புத்தகத்தின் வாசம்.</p> <p><strong>15. நீங்க அழைக்கப் போகும் பதிவரிடம் உங்களுக்கு பிடித்த விஷயம். அவரை அழைக்கக் காரணம் என்ன?</strong></p> <p>மனசாலும், எழுத்தாலும் வசீகரிக்கும் <a href="http://anbudanbuhari.blogspot.com" target="_blank">நண்பர் புகாரி.</a></p> <p><strong>16. உங்களுக்கு இதை அனுப்பிய பதிவரின் பதிவில் உங்களுக்குப் பிடித்த பதிவு?</strong></p> <p>நண்பர் விஜய் கோபால் சாமி எழுதும் “என்னமோ போடா மாதவா”. ரொம்பவே சுவாரஸ்யமான தொடர். வியக்கவும், ரசிக்கவும், பிரமிக்கவும் வைக்கிறது.</p> <p><strong>17. பிடித்த விளையாட்டு?</strong></p> <p>விளையாட, டேபிள் டென்னிஸ்.</p> <p>பார்க்க &#8211; கிரிக்கெட்</p> <p> </p> <p><strong>18. கண்ணாடி அணிபவரா?</strong></p> <p>கண்ணாடி, காண்டாக்ட் லென்ஸ், ஏதும் தேவைப்படாத பார்வை இருக்கிறது !</p> <p><strong>19. எப்படிப் பட்ட திரைப் படம் பிடிக்கும்?</strong></p> <p><strong>ஆங்கிலத்தில்,</strong> அனிமேஷன் படங்கள், கார்ட்டூன் படங்கள் பிடிக்கும்.</p> <p>ஹாலிவுட் படங்கள் எக்கச் சக்கமாய் பார்ப்பதுண்டு.</p> <p><strong>தமிழில்</strong> இயல்பான படங்கள். மொழி, அபியும் நானும்,</p> <p>தவமாய் தவமிருந்து, போல</p> <p><strong>மலையாளத்தில்</strong>: நகைச்சுவைப் படங்கள் &amp; பூதக்கண்ணாடி போல நண்பர்கள்</p> <p>பரிந்துரைக்கும் படங்கள்.</p> <p><strong>20. கடைசியாகப் பார்த்த படம்?</strong></p> <p>ஏண்டா பார்த்தோம், விதி விளையாடிடுச்சே, என நினைக்க வைத்த</p> <p>எஸ்.ஜே சூர்யாவின் மூன்றாம் விதி !</p> <p> </p> <p><strong>20. பிடித்த பருவ காலம் எது?</strong></p> <p>கல்லூரி காலத்தில் படித்த “பருவகாலம்” பத்தி கேக்கறீங்களா ?</p> <p><strong>22. என்ன புத்தகம் படித்துக் கொண்டு இருக்கீங்க.. ?</strong></p> <p>ஈழக் கதவுகள், அருவி வெளியீடு.</p> <p><strong>23. உங்கள் டெஸ்க்டாப்-ல் இருக்கும் படத்தை எத்தனை நாளுக்கு ஒரு முறை மாற்றுவீர்கள்?</strong></p> <p>படமே வைப்பதில்லை</p> <p>பளிச் என இருந்தால் தான் பிடிக்கிறது</p> <p><strong>24. பிடித்த சத்தம்? பிடிக்காத சத்தம்?</strong></p> <p><strong>பிடித்த சத்தம்</strong> : குழந்தைகளின் சிரிப்பொலி</p> <p><strong>பிடிக்காத சத்தம் </strong>: பனை ஓலைகளினால் பாய் முடையும் போது எழும் ஒலி.</p> <p><strong>25. வீட்டை விட்டு நீங்கள் சென்ற அதிக பட்சத் தொலைவு?</strong></p> <p>அமெரிக்கா, கனடா, இங்கிலாந்து, ஆஸ்திரேலியா இதில் எது அதிக தொலைவோ அது. நிஜமாவே எனக்குத் தெரியாது</p> <p> </p> <p><strong>26. உங்களுக்கு ஏதாவது தனித் திறமை இருக்கிறதா?</strong></p> <p>சென்னை டிராபிக்கில் கோபப்படாமலேயே காரோட்டுவது !</p> <p><strong>27. உங்களால் ஏற்றுக் கொள்ள முடியாத ஒரு விஷயம்?</strong></p> <p>குழந்தைகள் மீதான வன்முறை.</p> <p><strong>28. உங்களுக்கு உள்ளே இருக்கும் சாத்தான்?</strong></p> <p>சோம்பல் சைக்கிள் கேப் கிடைச்சா ஒரு தூக்கம் போடணும்ன்னு தோணுது.</p> <p> </p> <p><strong>29. உங்களுக்கு பிடித்த சுற்றுலா தலம்?</strong></p> <p>குறிஞ்சி அல்லது நெய்தல்.</p> <p><strong>30. எப்படி இருக்கணும்னு ஆசை?</strong></p> <p>இயல்பா…</p> <p><strong>31. கணவர்/மனைவி இல்லாம செய்ய விரும்பும் ஒரே காரியம்?</strong></p> <p> </p> <p>நீண்டகால நண்பர்களுடன் அரட்டை.</p> <p><strong>32. வாழ்வு பற்றி ஒரு வரி சொல்லுங்க?</strong></p> <p>மன்னிப்பை தயங்காமல் கேட்டும், தயங்காமல் கொடுத்தும் வாழுங்கள் வாழ்க்கை அர்த்தப்படும்</p> <p> </p> <p><strong><em>பின் குறிப்பு : அழைத்த சகோதரன் விஜய் கோபால் சாமிக்கு நன்றி !</em></strong></p> <p><strong><em> </em></strong></p> <p><strong><em><span style="color:#ff00ff;"><a href="http://www.tamilish.com/tools/sub.php?url=http://xavi.wordpress.com/2009/07/03/32/&amp;button=hori" target="_blank">பிடித்திருந்தால் தமிழிஷில் வாக்களியுங்கள்..</a></span></em></strong></p> <a rel="nofollow" href="http://feeds.wordpress.com/1.0/gocomments/xavi.wordpress.com/1662/"><img alt="" border="0" src="http://feeds.wordpress.com/1.0/comments/xavi.wordpress.com/1662/" /></a> <a rel="nofollow" href="http://feeds.wordpress.com/1.0/godelicious/xavi.wordpress.com/1662/"><img alt="" border="0" src="http://feeds.wordpress.com/1.0/delicious/xavi.wordpress.com/1662/" /></a> <a rel="nofollow" href="http://feeds.wordpress.com/1.0/gostumble/xavi.wordpress.com/1662/"><img alt="" border="0" src="http://feeds.wordpress.com/1.0/stumble/xavi.wordpress.com/1662/" /></a> <a rel="nofollow" href="http://feeds.wordpress.com/1.0/godigg/xavi.wordpress.com/1662/"><img alt="" border="0" src="http://feeds.wordpress.com/1.0/digg/xavi.wordpress.com/1662/" /></a> <a rel="nofollow" href="http://feeds.wordpress.com/1.0/goreddit/xavi.wordpress.com/1662/"><img alt="" border="0" src="http://feeds.wordpress.com/1.0/reddit/xavi.wordpress.com/1662/" /></a> <img alt="" border="0" src="http://stats.wordpress.com/b.gif?host=xavi.wordpress.com&blog=201712&post=1662&subd=xavi&ref=&feed=1" /></div>

Posted by சேவியர் on July 03, 2009 02:31 PM · permalink

யுவகிருஷ்ணா  
 
இந்த வாரம் ஞாயிற்றுக்கிழமை என்ன?
<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_NFjpiD6NQNU/Sk2rYQiKhlI/AAAAAAAAA5U/AX-6w4K_xvo/s1600-h/rabbit_proof_fence_ver5.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 218px; height: 320px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_NFjpiD6NQNU/Sk2rYQiKhlI/AAAAAAAAA5U/AX-6w4K_xvo/s320/rabbit_proof_fence_ver5.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5354123965256861266" border="0" /></a><br /><br /><br /><br />ஒவ்வொரு மாதமும் முதல் ஞாயிற்றுக்கிழமை, பதிவர்களுக்காக பதிவர்களே நடத்தும் அல்லது திரையிடும் அல்லது ரசிக்கும் உலக சினிமா காண்பிக்கப்படும் என அறிவிப்பு வெளியிட்டு வெற்றிகரமாக சென்றமாதம் முதல் படத்தையும் நாம் அனைவரும் ரசித்தாயிற்று.<br /><br />ஆனால், ஜூலை மாதத்துக்கான படத் தேர்வில் நண்பர்களுடன் இணைந்து கலந்துரையாடிக் கொண்டிருந்தபோது, விழுந்தது அடி. அதுதான் திரையிடலுக்கான இடம்.<br /><br />தேர்வு செய்து வைத்திருந்த ஹால், சில எதிர்பாராத சிக்கலால் கிடைக்கவில்லை. என்ன செய்யலாம் என பல அரங்குகளை அணுகி, செலவு கையைக் கடித்து அல்லது இடம் கிடைக்காமல் போய், திண்டாடி, இறுதியில் கிழக்குப் பதிப்பக மொட்டை மாடியிலேயே திரையிடலாம் என்ற முடிவுக்கு வருவதற்குள் நாட்கள் நகர்ந்துவிட்டன.<br /><br />சென்ற மாதமே பதிவர்கள் மத்தியில் கிழக்குப்பதிப்பகத்துடன் இணைந்து திரைப்படம் திரையிடுவது குறித்த உரையாடல் நிகழ்ந்தது. இந்த சூழலில் இந்த மாதம் அதே கிழக்குப் பதிப்பக மொட்டை மாடியிலேயே தவிர்க்க இயலாதநிலையில் படம் திரையிடப்படுகிறது.<br /><br />நான்குப்புறமும் துணிகள் கட்டி, படத்தை திரையிட்டு பார்த்து, அப்பாடா... ரசிப்பதில் பிரச்னையில்லை என்று தெரிந்த பிறகே இந்த அறிவிப்பு வெளியாகிறது.<br /><br />இந்த காலதாமத்துக்காகவும், மொட்டை மாடியில் திரையிடல் நடப்பதற்காகவும், நண்பர்கள் மன்னிக்க வேண்டும்.<br /><br />திரையிடலுக்கான இடத்தையும், புரொஜக்டரையும் இலவசமாக கொடுத்து உதவி செய்யும் பதிவர் பத்ரிக்கு, பதிவுலக நண்பர்கள் சார்பில் நன்றி.<br /><br />வாய்ப்பும், நேரமும் இருக்கும் அனைத்து பதிவர்களும், பதிவுகளை வாசிப்பவர்களும், தங்கள் நண்பர்களுடனும், குடும்பத்தினருடனும் வரும்படி அன்புடன் அழைக்கிறோம். இது நமக்காக, நாமே நடத்தும் விழா.<br /><br /><span style="font-weight: bold;">படத்தின் பெயர்: Rabbit Proof Fence</span> <span style="font-weight: bold;"><br />நாடு : ஆஸ்திரேலியா</span> <span style="font-weight: bold;"><br />இயக்குநர் : ஃபிலிப் நாய்ஸ்</span> <span style="font-weight: bold;"><br />நாள் : ஜூலை 5ம் தேதி, ஞாயிற்றுக்கிழமை</span> <span style="font-weight: bold;"><br />நேரம் : சரியாக மாலை 5.30 மணி</span> <span style="font-weight: bold;"><br />இடம் : கிழக்குப்பதிப்பகம், எல்டாம்ஸ் ரோடு, சென்னை</span><br /><br /><br />********<br /><span style="font-weight: bold;">இந்தப் படம் குறித்த ஒரு அறிமுகம்:</span><br />சாதாரணமான சம்பவங்களில் அசாதாரணமான நிகழ்ச்சிகளை புகுத்துவதே ஒரு நல்ல திரைக்கதைக்கு அழகு. எங்கோ, எப்போதோ, யார் சொன்னதாகவோ படித்த நினைவு. கமர்ஷியலாக வெற்றி பெற்ற படங்களாகட்டும், நம் மனதை பாதித்த செல்லூலாயிட் கவிதையாகட்டும் அனைத்தின் உள்ளார்ந்த விஷயமாக இந்த சரடு இருப்பதை யோசித்துப் பார்த்தால் உணர முடியும்.<br /><br />இப்படியான அசாதாரணமான நிகழ்ச்சிகளின் தொகுப்புதான் ‘ரேபிட் ஃப்ரூப் ஃபென்ஸ்’. அரசாங்கத்தால் கடத்தப்பட்ட மூன்று சிறுமிகள் ஓரிடத்தில் அடைக்கப்படுகிறார்கள். அங்கிருந்து அவர்கள் தப்பித்து, 9 வாரங்கள், 1500 மைல் தொலைவை கால்நடையாகவே கடந்து தங்கள் வீட்டை அடைகிறார்கள். வழியில் ஒரு சிறுமி அரசாங்க காவலரிடம் பிடிபட்டு விடுகிறாள். எஞ்சிய இருவரும் எப்படி தங்கள் தாயுடன் சேருகிறார்கள் என்பதுதான் கதை. அரசாங்கத்தால் குழந்தைகள் கடத்தப்பட்டது ஆஸ்திரேலியாவில் சாதாரணமான சம்பவம். ஆனால், 1500 மைல் தொலைவை நடந்தே மூன்று குழந்தைகள் கடந்ததும், தங்கள் தாயுடன் இணைந்ததும் அசாதாரணமான நிகழ்வு.<br /><br />அதுசரி, அரசாங்கம் குழந்தைகளை ஏன் கடத்த வேண்டும்? அல்லது தாயிடமிருந்து ஏன் பிரிக்க வேண்டும்? வேறு வழியில்லை. சில வாக்கியங்களிலாவது ஆஸ்திரேலியாவின் வரலாற்றை சொல்லித்தான் ஆக வேண்டும். அப்போதுதான் ‘ரேபிட் ஃப்ரூப் ஃபென்ஸ்’ படத்தின் ஆணிவேர் புரியும்.<br /><br />ஆஸ்திரேலிய கண்டம் அல்லது நாட்டை ஆங்கிலேயர்கள் ஆக்ரமித்தது சில நூற்றாண்டுகளுக்கு முன்னர்தான். அதற்கு முன்பிருந்தே அந்த நாட்டில் வசித்தவர்கள் கறுப்பின மக்கள். அதாவது பூர்வ குடிகள். ஆங்கிலேயர்களின் கட்டுப்பாட்டில் ஆஸ்திரேலியா வருவதற்குள் கலப்பின குழந்தைகள் (ஆங்கில &amp; கறுப்பர்களின் குழந்தைகள்) அதிகரித்துவிட்டார்கள். இப்படி ‘இரண்டுங்கெட்டானாக’ திரிந்த குழந்தைகளுக்கு ஆங்கிலேயர்களின் கலாச்சாரத்தை சொல்லித்தந்து (புகுத்தி?) அவர்களை ஆங்கிலேயர்களாக, ஆங்கிலேயர்களின் வீட்டு வேலைக்காரர்களாக மாற்றும் வேலையில் ஆஸ்திரேலிய அரசாங்கம் இறங்கியது. இப்படி பெருகிய தலைமுறையை ‘ஸ்டோலன் ஜெனரேஷன்’ என இன்றும் அழைக்கிறார்கள். வரலாற்று முக்கியத்துவம் வாய்ந்த இந்த கலாச்சார மாற்று நிகழ்வு 1900ம் ஆண்டு முதல் 1971ம் ஆண்டு வரை சட்டத்தின் துணையுடன் நடந்தது. இந்த 71 ஆண்டுக் கால வரலாற்றில் 1931ம் ஆண்டு நடந்த சம்பவமே ‘ரேபிட் ஃப்ரூப் ஃபென்ஸ்’ திரைப்படம்.<br /><br />2002ம் ஆண்டு வெளியான இந்தப் படம், ஆங்கிலத்தில் தயாரான ஆஸ்திரேலிய படம். ஒரு வகையில் இது அரசியல் படம். மறு வகையில் இது உணர்ச்சிகளின் காவியம். இன்னொரு வகையில் இது காமிராவின் கவிதை. ஆனால், நிஜத்தில் இது உண்மைக்கதை. அதனால்தான் மனதை சுடுகிறது.1999ம் ஆண்டு ‘ஃபாலோ தி ரேபிட் ஃப்ரூப் ஃபென்ஸ்’ என்ற நாவல் வெளியானது. உலகளவில் இலக்கிய அந்தஸ்தும் பெற்றது. இந்த நாவலின் முக்கிய கதாபாத்திரம் மோலி என்னும் 14 வயது சிறுமி. வழக்கம்போல் ஆங்கிலேயர்கள் குழந்தைகளை 1931ம் ஆண்டில் ஒருநாள் வலுகட்டாயமாக அழைத்து செல்கிறார்கள். அதில் மோலி, அவளது தங்கை, உறவுக்கார சிறுமி ஆகிய மூவரும் அடக்கம். மோலியின் தலைமையில் மற்ற இருவரும் எப்படி தப்பிக்கிறார்கள், தங்கள் கிராமத்தை அடைகிறார்கள், இடையில் உறவுக்கார சிறுமி எப்படி பிடிபடுகிறாள் என்பதை உணர்ச்சியுடன் இந்த நாவல் விவரித்தது. இதில் முக்கியமான விஷயம் இந்த நாவலை எழுதியது மோலியின் மகள். பெயர் டோரிஸ் பில்கிங்டன்.<br /><br />படத்தின் இறுதியில் டைட்டில் கார்டு ஓடும்போது உண்மையான மோலியும், அவளது தங்கையும் கைத்தடியை ஊன்றியபடி நடந்து வருகிறார்கள். அவர்களது பிம்பங்களின் மீது எழுத்து நகர்கிறது. அதுவரையில் இது ஏதோ சினிமாவுக்கான கதை என நினைத்துக் கொண்டிருந்த நமக்கு இது உண்மைக்கதை என புரியும் தருணம் அதுதான். அது மட்டுமேதான். இறுதிவரை இந்த உண்மையை இயக்குனர் சாமர்த்தியமாக மறைத்திருக்கிறார். அதனாலேயே நம் மனதில் ஏற்படும் இனம் புரியாத சோகம் நம்மை விட்டு நீண்ட நாட்களுக்கு அகல மறுக்கிறது.<br /><br />ஃபிலிப் நாய்ஸ் இந்தப்படத்தை இயக்கியிருக்கிறார். நிலக்காட்சிகளை ஒவ்வொரு காட்சியின் தொடக்கத்திலும் லாங் ஷாட், மிட் ஷாட்டில் காட்டிய பிறகே அந்தக்காட்சிக்குள் நுழைவார். ஒருவகையில் இதையே நாய்ஸின் ஸ்டைலாக சொல்லலாம். காட்சிக்கான கனம் இப்படி சூழலை விவரிப்பதில்தான் இருக்கிறது என்பதை நுணுக்கமாக புரிந்து கொண்ட கலைஞன். ‘பேட்ரியாட் கேம்ஸ்’, ‘தி போன் கலெக்டர்’ போன்ற முந்தைய படங்களில் இந்த வித்தையை நாய்ஸ் கையாண்டிருக்கிறார். ஆனால், இந்த ‘ரேபிட் ஃப்ரூப் ஃபென்ஸ்’ திரைப்படத்தில்தான் அது அழுத்தமாக பதிந்திருக்கிறது.<br /><br />ப்ளாஷ் பேக் இல்லாத நேர் கோட்டில் இந்தப் படம் நகர்கிறது. கொஞ்சம் பிசகினாலும் சென்டிமெண்ட் படமாகிவிடும் அபாயம். எனவே குழந்தைகளின் பயணத்தையும் அவர்களை கண்டு பிடிக்க ஆங்கிலேய அதிகாரி மேற்கொள்ளும் முயற்சியையும் துல்லியமாக மாறி, மாறி காட்டி பார்வையாளர்களின் கவனம் சிதறாதபடி இயக்கியிருக்கிறார். காட்சிகளின் நகர்வில் வேகம் இருக்கிறது. ஆனால், படம் முழுவதும் இழையோடும் புலம் பெயர்ந்தவர்களின் சோகம் நம்மையும் அறியாமல் அழ வைக்கிறது. புலம் பெயர்ந்தவர்களால் மட்டுமே உணரக் கூடிய அந்த சோகத்தை, அவலத்தை கொஞ்சமாவது மற்றவர்களையும் உணரச் செய்ததை பெரிய விஷயமாக கருதுகிறேன்.<br /><br />ஜீப்பில் வலுக்கட்டாயமாக குழந்தைகள் ஏற்றப்படும்போது மோலியின் தங்கை கதவின் கண்ணாடியில் முகம் பொத்தி அழ, ஏக்கம் கலந்த வெறித்த பார்வையுடன் மோலி தன் அம்மாவை பார்க்கும் காட்சி... தப்பித்து வரும் மூவரில், உறவுக்கார பெண் பிடிபட்டு இழுத்து செல்லப்படும்போது அவள் மோலியை பரட்டை தலையுடன் பார்க்கும் இடம்...ஆங்கிலத்தில் மட்டுமே பேச வேண்டும் என நிர்பந்திக்கப்படும்போது மூவரும் பரிதாபமாக ஒருவரை ஒருவர் பார்த்துக்கொள்ளும் காட்சி...<br /><br />என படம் நெடுக கண்கள் நடித்திருக்கின்றன. ஒரு நடிகனுக்கு அல்லது நடிகைக்கு கண்கள் எவ்வளவு அவசியம், வார்த்தைகள் விவரிக்க முடியாத சோகத்தை கருவிழிகள் எப்படி விவரிக்கும்... என்பதற்கு இந்தப் படம் ஒரு பாடம். அகத்தின் உணர்ச்சிகள் கண்களில்தானே தெரியும்?<br /><br />படம் நெடுக தவிப்பு இருக்கிறது. கலாச்சாரங்கள் மாறினால் என்ன? நாகரீகம் வளர்ந்தால் என்ன? மனிதனின் அடிப்படை தவிப்புகள் ஒன்றுதானே? தன்னிடமிருந்து குழந்தை பறிக்கப்படும்போது அந்தத்தாய் கல்லால் தன் நெற்றியில் அடித்துக் கொண்டு அழுகிறாள். பூர்வகுடி தாயார்தான். ஆனால், நாகரீகம் தெரிந்த நம் அம்மா நெஞ்சில் அடித்துக் கொண்டு அழுவதற்கும் இதற்கும் என்ன வித்தியாசம்? இருவருக்குள்ளும் இருக்கும் தவிப்பை விவரிக்க மொழி அவசியமா?<br /><br />ஒரே இலக்கை நோக்கித்தான் மூன்று குழந்தைகளும் பயணப்படுகிறார்கள். அம்மாவை பார்க்கவேண்டும். அம்மாவுடனேயே தங்க வேண்டும். ஆனால், இறுதியில் இருவர்தான் இலக்கை எட்டுகிறார்கள். நம் பயணங்களும் அப்படித்தானே அமைகிறது. ஒரே இலக்கை நோக்கி நகரும் நண்பர்கள் இறுதியில் ஒன்றாகவா அடைகிறார்கள்? வாழ்க்கையின் நதியில் அடித்து செல்லப்படும்போது கடலில் சங்கமிக்கும் பாக்கியம் சிலருக்குத்தானே கிடைக்கிறது.<br /><br />பெரியவர்களே இல்லாத உலகில் குழந்தைகள் யாரை நம்புவார்கள்? தங்களைத் தவிர வேறு யாருமே தங்களை காப்பாற்ற மாட்டார்கள் என ஒரு மனிதன் உணர்வது வாழ்க்கையில் அவனை உயர்த்தும். ஆனால், குழந்தைகள் அந்த நிலைக்கு தள்ளப்படுவது எவ்வளவு பெரிய சோகம்? மழலையின் சந்தோஷம் துடைக்கப்பட்டு பயமும் எச்சரிக்கையும் அந்த இடத்தை நிரப்பும் தருணத்தை வாழ்க்கையின் மிகப் பெரிய வன்முறை என்றுத்தானே சொல்லமுடியும்?<br /><br />உலகெங்கும் கேட்கப்படாமலேயே அப்பத்தாக்களின் கதைகள் உலவிக் கொண்டிருக்கின்றன. அம்மாவின் தவிப்பு தீர்க்கப்படாமலேயே அலைந்து கொண்டிருக்கிறது. குழந்தைகளின் நம்பிக்கைகள் உதிர்ந்து கொண்டே இருக்கின்றன. சூரியனும் உதிக்கிறான், மறைகிறான். எதையும் பார்க்காமல், உணராமல், தீர்க்காமல் நாமும் தேனீர் அருந்திக் கொண்டுத்தான் இருக்கிறோம்...<br /><span style="font-weight: bold;">நள்ளிரவில் தொந்தரவு</span><br />இந்தப்படத்தின் இயக்குனரான ஃபிலிப் நாய்ஸ், ஆஸ்திரேலியாவில் பிறந்து வளர்ந்தவர். ஹாலிவுட்டில் படங்களை இயக்கிக் கொண்டிருந்தவர். ஹாரிஸன் போர்டின் உதவியாளர். இயக்கிய படங்களில் பெரும்பாலானவை ஆக்ஷன் படங்கள்தான். ஒருநாள் இரவு 3 மணிக்கு ஒரு பெண்ணிடமிருந்து நாய்ஸுக்கு ஃபோன் வந்தது. ஆழ்ந்த தூக்கத்தில் இருந்தவர் பதறிப்போய் தொலைபேசியை எடுத்தார். மறுமுனையில் பேசியவர் தன் பெயர் கிரிஸ்டின் ஒல்சென் என்று அறிமுகப்படுத்திக் கொண்டார். ‘சமீபத்தில் ஒரு நாவலை படித்தேன். பிரமாதமாக இருந்தது. மனதை பிசைந்தது. உடனே அதற்கு ஒரு திரைக்கதையை எழுதிவிட்டேன். உங்களால் மட்டும்தான் இந்த திரைக்கதையை படமாக எடுக்க முடியும். உடனே வந்து தரவா?’ நாய்ஸ் அதிர்ந்துவிட்டார். நடு இரவில் இப்படி ஒரு தொலைபேசி அழைப்பா? பேசியவர் யாரென்று அவருக்கு தெரியவே தெரியாது. பேசாமல்விட்டால், நிச்சயம் அந்தப் பெண் தொந்தரவு செய்வாள். அவளது குரல் அப்படித்தான் இருக்கிறது. சலிப்புடன் வரசொன்னார். திரைக்கதையை படித்தார். உடனே படமாக எடுத்துவிட்டார்.<br /><span style="font-weight: bold;">விருதுகள்</span><br />2002ம் ஆண்டுக்கான ஆஸ்திரேலிய திரைப்பட கல்லூரி விருதை ஒட்டுமொத்தமாக இந்தப்படம் அள்ளியது. சர்வதேச அளவில் 2002ம் ஆண்டுக்கான சிறந்த இயக்குனர், ஒளிப்பதிவாளர், நடிகர், நடிகைக்கான விருதை ஆஸ்பென் ஃபிம்பெஸ்ட் (அமெரிக்கா), ஈடின்பர்க் ஃபிலிம் பெஸ்டிவல் (இங்கிலாந்து), டர்பன் ஃபிலிம் பெஸ்டிவல் (தென்னாப்பிரிக்கா)... ஆகிய இடங்களில் பெற்றது.<br /><br /><span style="font-weight: bold;"><br />நடிக்க மாட்டேன் போ!</span><br /><br />நிஜமான பூர்வகுடி பெண் குழந்தைகளை நடிக்க வைக்க நாய்ஸ் முடிவு செய்தார். இதற்காக பலரை தேர்வும் செய்தார். படத்தின் மைய கதாபாத்திரம் மோலி. இதற்காக சலித்து, சலித்து ஈவர்லின் சேம்பி என்ற பெண்ணை பிடித்தார். இந்தப் பெண் இயக்குனரை படுத்தியபாடு இருக்கிறதே... அது தனி கட்டுரை. இரண்டு முறை சொல்லாமல் கொள்ளாமல் படப்பிடிப்பிலிருந்து ஓடிவிட்டாள். ஒருமுறை ஊருக்கு செல்ல டெலிஃபோன் பூத்தில் டிக்கெட் புக் செய்யும்போது பிடிபட்டாள். இந்தப் பெண் வேண்டவே வேண்டாம் என நாய்ஸ் முடிவு செய்து வேறு நடிகையை தேடினார். ஆனாலும் யாராலும் ஈவர்லின் போல் நடிக்க முடியவில்லை. கடைசியில் கெஞ்சி, கெஞ்சி, அவளை மோலியாக நடிக்க வைத்தார். படம் முடிந்தது. நாய்ஸின் தத்துப் பெண்ணாகவே ஈவர்லின் மாறிவிட்டாள். விருதுகளையும் குவித்துவிட்டாள்.<br /><br /><br />**********<br /><br />பதிவு மொத்தமும் - பைத்தியக்காரனின் <a href="http://naayakan.blogspot.com/2009/07/blog-post_03.html">இந்த பதிவிலிருந்து</a><br /><br />அவருக்கு நன்றி.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/25593973-7214780356000122354?l=www.luckylookonline.com'/></div>

Posted by லக்கிலுக் (luckylook32@gmail.com) on July 03, 2009 08:01 AM · permalink

கவிதைச் சாலை  
 
மீண்டும் காதலிக்கலாம்…
<div class='snap_preview'><br /><p><span style="color:#808000;"><img class="alignleft size-medium wp-image-1657" title="2" src="http://xavi.files.wordpress.com/2009/07/2.jpg?w=300&#038;h=198" alt="2" width="300" height="198" /></span></p> <p><span style="color:#808000;">1.</span></p> <p><span style="color:#808000;">மெளனங்கள்<br /> இறுகிக் கிடக்கும் பாறை போல<br /> சுமையானவை.</span></p> <p><span style="color:#808000;"><br /> உன்<br /> கரம் கோர்த்த<br /> மெளனத்தைத் தவிர</span></p> <p><span style="color:#808000;"> </span></p> <p><span style="color:#993300;"> </span> </p> <p><span style="color:#993300;"> </span> </p> <p><span style="color:#993300;">2.</span></p> <p><span style="color:#993300;">எப்போதும்<br /> உன்னுடன் இருப்பேன்<br /> என்று<br /> சொன்ன நினைவு மட்டும்<br /> இப்போதும்<br /> என்னுடன் இருக்கிறது</span></p> <p><span style="color:#808000;">0</span></p> <p><span style="color:#808000;"><img class="alignleft size-medium wp-image-1657" title="2" src="http://xavi.files.wordpress.com/2009/07/2.jpg?w=300&#038;h=198" alt="2" width="300" height="198" />3.</span></p> <p><span style="color:#808000;">உன்னுடைய<br /> முத்தங்களின் ஒன்றைத்<br /> திருட முடிந்தால்<br /> என்<br /> தனிமைகளின் உதடுகளுக்கு<br /> தத்துக் கொடுத்திருப்பேன்.</span></p> <p><span style="color:#808000;">0</span></p> <p><span style="color:#993300;">4.</span></p> <p><span style="color:#993300;">வயலில் இட்ட விதை நெல் போல<br /> நடப்பட்டிருக்கிறது<br /> உன் புன்னகை<br /> என் இதய வயலில்.</span></p> <p><span style="color:#993300;">உன் பார்வை ஈரத்தைப்<br /> பரிமாறினால்<br /> முளைத்து வளரும்<br /> நீ அறியாத ஒரு கணத்தில்</span></p> <p><span style="color:#808000;">0</span></p> <p><span style="color:#808000;">5.</span></p> <p><span style="color:#808000;"><img class="alignleft size-medium wp-image-1657" title="2" src="http://xavi.files.wordpress.com/2009/07/2.jpg?w=300&#038;h=198" alt="2" width="300" height="198" />நீ<br /> என்னுடன் இருந்தால்<br /> என் வாழ்க்கை<br /> ஆனந்தமாகும்.</span></p> <p><span style="color:#808000;"><br /> என் வாழ்க்கை<br /> ஆனந்தமாய் இருந்தால்<br /> நீ<br /> என்னுடன் இருக்கிறாய் என்று அர்த்தம்.</span></p> <p><span style="color:#808000;">0</span></p> <p><span style="color:#993300;">6</span></p> <p><span style="color:#993300;">நீ<br /> விலகமாட்டாய் எனும்<br /> என்<br /> நம்பிக்கையின் அலட்சியமே<br /> நீ<br /> விலகிவிடக் காரணம்</span></p> <p><span style="color:#808000;">0</span></p> <p><span style="color:#808000;">7.</span></p> <p><span style="color:#808000;"><img class="alignleft size-medium wp-image-1657" title="2" src="http://xavi.files.wordpress.com/2009/07/2.jpg?w=300&#038;h=198" alt="2" width="300" height="198" /></span></p> <p><span style="color:#808000;">இந்தியாவின் எதிர்காலம்<br /> இளைஞர்களின்<br /> கையில் என்கிறார்கள்<br /> இளைஞர்களின் எதிர்காலம்<br /> உன் கையில்<br /> என்பதை அறியாதவர்கள்.</span></p> <p><span style="color:#808000;">0</span></p> <p> </p> <p> </p> <p><span style="color:#993300;">8</span></p> <p><span style="color:#993300;">உனது<br /> மனக் கடலுக்குள் மூழ்கி<br /> முத்தெடுக்க முனைகையில்,<br /> நீ<br /> கரையில் ஒதுங்கி<br /> எனக்காய் காத்திருந்தாய்<br /> காதல்<br /> புரிந்தது எனக்கு.</span></p> <p><span style="color:#808000;">0</span></p> <p><span style="color:#808000;">9</span></p> <p><span style="color:#808000;"><img class="alignleft size-medium wp-image-1657" title="2" src="http://xavi.files.wordpress.com/2009/07/2.jpg?w=300&#038;h=198" alt="2" width="300" height="198" />காதலிக்கும் இதயம்<br /> நிலவுடன் கதை பேசும்.</span></p> <p><span style="color:#808000;">காதலிக்கப்படும் இதயம்<br /> நட்சத்திரங்களுடன் நாட்டியமாடும்.</span></p> <p><span style="color:#808000;">எப்படியோ<br /> காதலில் இருப்பவர்கள்<br /> நிலத்தை நிராகரித்து<br /> வானத்தில் மட்டுமே வலம் வருகிறார்கள்</span></p> <p><span style="color:#808000;">0</span></p> <p><span style="color:#993300;">10.</span></p> <p><span style="color:#993300;"> </span></p> <p><span style="color:#993300;">உன் கரம் கோர்த்து<br /> விரல்களிடையே விரல் நுழைத்து<br /> பரவசப் படியேறுகையில்<br /> உணர்ந்தேன்<br /> ஒவ்வோர் காதலுக்குள்ளும்<br /> ஒவ்வோர்<br /> பிரபஞ்சம் படுத்திருப்பதை</span><br /> <span style="color:#808000;">0</span></p> <p><span style="color:#808000;"><img class="alignleft size-medium wp-image-1657" title="2" src="http://xavi.files.wordpress.com/2009/07/2.jpg?w=300&#038;h=198" alt="2" width="300" height="198" /></span></p> <p><span style="color:#808000;">அங்கிங்கெனாதபடி<br /> எங்கும்<br /> உன் நினைவுகளின் உருவம்<br /> புன்னகைத்தபோது<br /> உளவியலார் சொன்னார்கள்<br /> கடவுளுக்கு மட்டுமல்ல<br /> காதலுக்கும்<br /> உருவமில்லை என்று</span></p> <p><span style="color:#808000;"> </span></p> <p><span style="color:#808000;"> </span></p> <p><span style="color:#808000;"><a href="http://www.tamilish.com/tools/sub.php?url=http://xavi.wordpress.com/2009/07/02/love-45/&amp;button=hori" target="_blank"><span style="color:#ff00ff;">பிடித்திருந்தால்&#8230;. தமிழிஷ் வாக்களியுங்கள்&#8230;</span></a></span></p> <a rel="nofollow" href="http://feeds.wordpress.com/1.0/gocomments/xavi.wordpress.com/1655/"><img alt="" border="0" src="http://feeds.wordpress.com/1.0/comments/xavi.wordpress.com/1655/" /></a> <a rel="nofollow" href="http://feeds.wordpress.com/1.0/godelicious/xavi.wordpress.com/1655/"><img alt="" border="0" src="http://feeds.wordpress.com/1.0/delicious/xavi.wordpress.com/1655/" /></a> <a rel="nofollow" href="http://feeds.wordpress.com/1.0/gostumble/xavi.wordpress.com/1655/"><img alt="" border="0" src="http://feeds.wordpress.com/1.0/stumble/xavi.wordpress.com/1655/" /></a> <a rel="nofollow" href="http://feeds.wordpress.com/1.0/godigg/xavi.wordpress.com/1655/"><img alt="" border="0" src="http://feeds.wordpress.com/1.0/digg/xavi.wordpress.com/1655/" /></a> <a rel="nofollow" href="http://feeds.wordpress.com/1.0/goreddit/xavi.wordpress.com/1655/"><img alt="" border="0" src="http://feeds.wordpress.com/1.0/reddit/xavi.wordpress.com/1655/" /></a> <img alt="" border="0" src="http://stats.wordpress.com/b.gif?host=xavi.wordpress.com&blog=201712&post=1655&subd=xavi&ref=&feed=1" /></div>

Posted by சேவியர் on July 02, 2009 04:34 PM · permalink

காலம்  
 
அருக்காணிகளும் அவாளும் எஸ்விசேகரும் !
பார்பனர் எஸ்விசேகர் ஒ.பன்னீர் செல்வம், சட்டசபையில் <a href="http://thatstamil.oneindia.in/news/2009/07/02/tn-sv-sekar-blames-o-pannerselvam.html">'அவா .., அவா'</a> ன்னு பிராமணாள் பாஷை பேசி பிராமணர்களை அவமானப்படுத்திவிட்டார் என்று குற்றம் சாட்டி இருக்கிறார்.<br /><br />சாதியைக் கட்டிக் கொண்டு மாரடிக்க வேண்டுமென்றால் தாரளமாகச் செய்யலாம், சாதி அபிமாணிகள் தங்கள் சாதியைச் சொல்லிக் கொள்ளத் தடையே இல்லை. ஆனால் 'நான் பிராமணன்' என்று குறிப்பிட்டுச் சொன்னால் அதற்கு எதிரிவினையான ஏச்சுக்களும் பேச்சுக்களும் வரத்தான் செய்யும், எஸ்விசேகர் அண்ட் பார்பன சமுதாயம் தங்களை 'பிராமணர்கள்' என்றால் அவர்கள் அல்லாதோர் சூத்திரர்களா ? இந்துமதத்தை நம்புபவர்கள், வேதங்களை ஏற்றுக் கொள்பவர்கள் ஒருகாலமும் பார்பனர்கள் தங்களைத் தானே பிராமணர்கள் என்று அழைத்துக் கொள்வதை விரும்புவதில்லை, மேலும் பிராமணன் என்று சொல்வது பிறப்பின் அடிப்படைக் கிடையாது. செயலாலும் ஒழுக்கத்தாலும் ஒருவன் பிரமணனனா இல்லையா என்று தீர்மாணிக்கப்படுகிறது என்கிற வியாக்யானம் பேசுவர்களை நோக்கி இந்துக்கள், 'பிறப்பின் அடிப்படையில் பார்பனர்களை ஏன் பிராமணர்கள் என்று சொல்ல வேண்டும் ? கேட்டால் அதற்கு பதில் சொல்ல வேண்டியது அவ்வாறு அழைத்துக் கொள்ளும் பார்பனர்களது கடமை. பார்பனர்கள் தங்களை பிராமணர்கள் என்று அழைத்துக் கொள்வது தவறு. பிறப்பு அடிப்படை பார்பனர்களுக்கு எந்த தகுதியின் அடிப்படையில் பிராமணர் பட்டம் வழங்கப்படுகிறது ? உபநயனம் வெறும் சாதிச் சடங்குதான். அதை ஆசாரியார்களும், பத்தர்களும் கூட போட்டுக் கொள்கிறார்கள்.<br /><br />பார்பனர்கள் தங்களை பிராமணர்கள் என்று அழைத்துக் கொண்டாலும் பொதுமக்கள் பார்பனர்களை பிராமணர்கள் என்று குறிப்பிடுவதைத் தவிர்க்க வேண்டும். ஊரில் ஒருவன் நெற்றியில் 'நான் தான் நல்லவன்' என்று எழுதிக்கொண்டு திரிந்தால் மற்றவனை மறைமுகமாக மோசமாக விளம்பரப்படுத்துகிறான் என்றே பொருள். இந்து மதப் படி பிராமணன் என்பது சாதிப் பிரிவு கிடையாது, பார்பனர்கள் சாதி பற்றுக் கொண்டால் தங்களைப் பார்பனர் என்று சாதிப் பெயரைக் குறிப்பிட்டுக் கொள்வதில் யாருக்கும் நட்டம் இல்லை<br /><br />***<br /><br /><a href="http://3.bp.blogspot.com/_lvnKChUTlXQ/Skx-vDqoIsI/AAAAAAAAGPw/LhqK1ZsZNk8/s1600-h/NM9004.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5353793403939726018" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; WIDTH: 200px; CURSOR: hand; HEIGHT: 289px" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_lvnKChUTlXQ/Skx-vDqoIsI/AAAAAAAAGPw/LhqK1ZsZNk8/s320/NM9004.jpg" border="0" /></a> சரி விசயத்து வருகிறேன். ஓ பன்னீர் செல்வம் அவாள் பாஷை பேசி 'பார்பனர்களை' அவமானப்படுத்துகிறார் என்று கூறும் முன், நகைச்சுவை என்ற பெயரில் தான் எழுதும் நாடகங்களில் 'கிராமத்தினரைப் பற்றி கிண்டல் அடித்தை நினைத்துப் பார்த்தார் ? , அவர் எழுதிய 'அமெரிக்காவில் அருக்காணி' நாடகங்களைக் கேட்டுப் பாருங்கள், நகைச்சுவை என்ற பெயரில் கிராமத்தினரை மிக மோசமாக கிண்டல் அடித்திருப்பது தெரியும். நமக்குத் தெரிந்து அமெரிக்கச் செல்லும் அருக்காணிகள் அருக்காணிக்களாகவே திரும்பிவருகிறார்கள். ஆனால் அங்கே டூ பீஸ் உடையில் உலாத்தும் இந்தியர்களில் எத்தனை பேர் அருக்காணிகள் ?<br /><br />அடுத்தவனைக் கை நீட்டிக் குற்றம் சொல்லும் முன் தன்னைப் பார்த்துக் கொள், அண்ணா அன்று சொன்னார்...எஸ்விசேகர் போன்ற முற்போக்கு வேடமிடும் பார்பனர்களுக்கு பொருந்தும்.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/10267267-6758321941734871655?l=govikannan.blogspot.com'/></div>

Posted by கோவி.கண்ணன் (noreply@blogger.com) on July 02, 2009 09:36 AM · permalink

 
நான் வளர்கிறேன் அம்மா !
ஒரு குழந்தை வலி என்றால் வெறும் அழுகையுடன் நிறுத்துக் கொள்வதுடன் அதை உணரத் தொடங்கி தவிர்க்க விரும்புவது 4 வயதில் இருந்து தொடங்குகிறது. தான் அடிபடுவது போல் பிறரை அடித்தால் வலிக்கும் என்று தெரியத் தொடங்கியதும் அதைச் சோதனை செய்து பார்த்து மகிழும் குழந்தைகள். அந்த வயதில் நாம் (பெற்றோர்கள்) கண்டிக்கிறோம் என்பது அதற்குத் தெரியாது, அடித்தால் திருப்பி அடிக்கும், அப்படி திருப்பி அடிக்கும் போது நாம் மீண்டும் அடித்தால் பயப்பட்டு அத்துடன் நிறுத்திக் கொண்டு மிகுந்து அழும். 'நீங்க அடிக்கலாம், நான் அடிக்கக் கூடாதா என்று கேட்கத் தெரியாது', 5 வயதைக் கடந்ததும் அப்படிக் கேட்டு வைக்கும். அதன் பிறகே பெரியவர்கள் கண்டிப்பார்கள் என்பதை புரிந்து கொள்ளும்.<br /><br />குழந்தைகள் பொய் சொல்லத் தொடங்குவது 5 வயதில் இருந்து தொடங்குகிறது. அதற்குத் தெரிந்து பெற்றோர்கள் பொய் சொன்னால், நாமும் சொல்லலாம் என்பதாக முடிவு செய்து கொள்ளும். முதலில் அடிக்கு பயந்து சொல்லும் பொய்களை பிறகு தவறுகளை மறைக்க சொல்லத் தொடங்கும், 8 வயதில் பொய் சொல்லி தவறுகளை மறைக்க முழுமையாகக் கற்றுக் கொள்ளும். இவை தெரியாமல் 'பொய் பேசுவியா ?' என்று கேட்டு கடுமையாக குழந்தைகளை தாக்கும் பெற்றோர்கள் உண்டு.<br /><br /><a href="http://4.bp.blogspot.com/_lvnKChUTlXQ/SkwxSlOXwoI/AAAAAAAAGPY/p6uoWzoRmCE/s1600-h/child.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5353708252336472706" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 320px; CURSOR: hand; HEIGHT: 214px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_lvnKChUTlXQ/SkwxSlOXwoI/AAAAAAAAGPY/p6uoWzoRmCE/s320/child.jpg" border="0" /></a> ஒரு குழந்தை பொய் பேசத் தொடங்கினால் அது தன்னளவில் உலகைப் பற்றிய அறிவும், எப்படி நடந்து கொண்டால் தண்டனைகளில் இருந்து தப்பிக்கலாம் என்கிற 'அறிவை' பெற்றிருப்பதாகவே பொருள். அதாவது குழந்தை அறிவு வளர்ச்சி பெற்றிருப்பதற்கான வெளிப்பாடுகள் தான் குழந்தைகள் பொய் சொல்லும் செயல். இதைப் புரிந்து கொள்ளாத பெற்றோர்கள் குழந்தைகள் பெரும் குற்றம் செய்வது போல் ஆற்றாமையால் புலம்பித் தீர்பதுடன் குழந்தைகளை கடுமையாக அடித்துவிடுவார்கள்.<br /><br />"அப்பா என்னை அடிக்கலாம், அப்பாவை நான் அடிக்கக் கூடாதா ?" எதிர்த்துக் கேட்கும் குழந்தைகள் அவ்வாறு அடிக்கும் போது அவமானம் அடைந்ததாக நினைத்து உடனடியாக கை நீட்டிவிடாதீர்கள். பாதிப்பு அடையும் செயலுக்கான எதிர்வினை ஆற்றவேண்டிய அறிவை அவை பெற்றிருப்பதாகவே பொருள். குழந்தைகளின் செயலில் ஏற்பு இல்லை என்றால் பொருமையாக அவர்களுக்கு எடுத்துச் சொன்னால் புரிந்து கொள்வார்கள், எளிமையாக தேவையான தகவல்களை மட்டும் சரியாகச் சொல்லிவிட்டால் குழந்தைகள் கற்பூரம் போல் உடனடியாகப் புரிந்து கொள்வார்கள். வாங்கி வைத்திருக்கும் பொருள் நமக்குத் தான், கண்டிப்பாக கொடுப்பார்கள் என்று குழந்தைகள் உறுதியுடன் நம்பினால் அந்த பொருள்களை திருடும் பழக்கம் கூட அவைகளுக்கு ஏற்படாது. அந்த நம்பிக்கையை ஏற்படுத்துவது பெற்றோர்களின் பொறுப்பு. கிடைக்காது என்கிற நிலையும் ஏக்கமும் தான் குழந்தைகள் திருடப் பழகுவதற்குக் காரணமாக அமைகிறது<br /><br />உங்கள் குழந்தைகள் பொய் சொன்னாலோ, திருப்பி அடித்தாலோ உங்களுக்கு சினம் வருவதற்கு முன், உலகில் எதிர்த்து நின்று வாழ்வதற்கான அடிப்படை அறிவை குழந்தைகள் பெற்றுருக்கிறார்கள், தெரிந்து கொண்டுள்ளார்கள் என்று மகிழ்ச்சி அடையுங்கள், அதன் பிறகு அப்படி பேசுவது, அடிப்பது ஏன் தவறு என்பதை அன்பாக எடுத்துச் சொல்லுங்கள். குழந்தைகள் எப்படியான அறிவு வளர்ச்சி பெற்று இருக்கிறார்கள் என்பதே அவைகளின் நடவடிக்கை மூலம் வெளிப்படுகிறது.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/10267267-5807881555058961174?l=govikannan.blogspot.com'/></div>

Posted by கோவி.கண்ணன் (noreply@blogger.com) on July 02, 2009 08:45 AM · permalink

 
அக்கரைச் சீமை அழகினிலே !
இன்றைய நடுதர தமிழக மக்களுக்கு விமானப் பயணம், வெளி நாட்டுச் சுற்றுலா மிகப் பெரிய கனவு இல்லை. ஆண்டுக் கணக்கில் சேர்த்து வைத்து திட்டம் போட்டு செல்ல வேண்டிய நிலலயெல்லாம் இன்று இல்லை. நடுத்தர இல்லங்களின் வருமானம் 30 <a href="http://1.bp.blogspot.com/_lvnKChUTlXQ/SksJJvux5sI/AAAAAAAAGOs/5ZdZ35r-sVQ/s1600-h/singapore.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5353382645096113858" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; WIDTH: 320px; CURSOR: hand; HEIGHT: 240px" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_lvnKChUTlXQ/SksJJvux5sI/AAAAAAAAGOs/5ZdZ35r-sVQ/s320/singapore.jpg" border="0" /></a><br />ஆயிரத்தில் இருந்து 1 லட்சம் வரையில் இருப்பதால் அருகில் இருக்கும் வெளிநாட்டுச் சுற்றுலா சென்றுவருவது பற்றி மிகப் பெரிய திட்டம் போடத் தேவை இல்லை, விடுமுறைகளுக்கு ஏற்பாடு செய்துவிட்டு, குடி நுழைவு அனுமதி பெற்று, விமானப் பயணச் சீட்டு வாங்கிவிட்டால் போதும். சிங்கைக்கு நடுத்தர வருமான இல்லத்தினரின் சுற்றுலா வருகைகள் அண்மையில் மிகுந்திருப்பதை வைத்து இதனைச் சொல்கிறேன்.<br /><br />இந்திய ஏற்றுமதி மிகாவிட்டாலும், இந்தியாவில் அனுமதிக்கப்பட்ட வெளி நாட்டு நிறுவனங்களினால் உற்பத்தி திறனும், வேலை வாய்ப்பும் மிகுந்து ஊதியமும் சிறு அளவிளேனும் வளர்ந்த நாடுகளை ஒப்பிட்டுப் பார்க்கும் அளவுக்கு உயர்ந்திருப்பதால் நடுத்தர வருமான இல்லங்களின் ஆண்டு வருமான சராசரி மற்றும் எல்லைகள் உயர்ந்திருக்கிறது. பெற்றோர்களை வெளி நாட்டுச் சுற்றுலாவிற்கு அழைத்துச் சென்று மகிழ்வூட்டுவோர் கனிசமான அளவிற்கு இருக்கிறார்கள், இல்லச் சுற்றுலாவென ஐரோப்பிய அமெரிக்க நாடுகளுக்கு சென்றுவருபவர்கள் மிகுந்திருக்கிறார்கள். சுற்றுலா அழைத்துச் செல்ல தவணை முறைத் திட்டங்களுடன் பல்வேறு நிறுவனங்கள் செயல்படுவதிலிருந்து வெளிநாட்டுக்கு சுற்றுலா செல்வோர் எண்ணிக்கை மிகுந்திருப்பது தெரியவருகிறது. அண்மைய புள்ளி விவரப்படி சிங்கைக்குச் சுற்றுலா வந்தவர்களின் எண்ணிக்கையில் இந்தியர்விலிருந்து வந்தோர் எண்ணிக்கை இரண்டாவது இடத்தில் இருக்கிறது. <a href="http://3.bp.blogspot.com/_lvnKChUTlXQ/SksJJG09VgI/AAAAAAAAGOc/WDYBuIZmvSc/s1600-h/changi_t3.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5353382634116175362" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; WIDTH: 320px; CURSOR: hand; HEIGHT: 214px" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_lvnKChUTlXQ/SksJJG09VgI/AAAAAAAAGOc/WDYBuIZmvSc/s320/changi_t3.jpg" border="0" /></a><br />சிங்கப்பூர் 4 மணி நேர விமானப் பயணத் தொலைவில் இருப்பதும், விமான பயணச் சீட்டு ஓரளவு ஏற்கக் கூடிய விலையில் இருப்பதும், சிங்கையில் இந்தியர்கள் கனிசமான அளவில் இருப்பதும், சுற்றுலா வருபவர்களுக்கான சுற்றுலா தலங்கள் இருப்பதாலும், வரிச் சலுகையுடன் அனைத்துப் பொருள்களும் வாங்கும் வழி செய்யும் நாடாக இருப்பதால் சிங்கையை சுற்றுலா செல்லத் இந்தியர்கள் தேர்ந்தெடுக்கிறார்கள். அப்படி வருபவர்களில் குறிப்பிட்டத் தக்க விழுக்காட்டினர் மலேசியாவுக்கு சிங்கை வழியாக பேருந்து அல்லது தொடர் வண்டியில் சென்று வருவதும் உண்டு.<br /><br />***<br /><br />நாம் சுற்றுலா செல்லும் இடங்களில் நண்பர்கள், உறவினர்கள் இருந்தால் அவர்களையும் சந்தித்து வருவதால் (அந்த நாட்கள் அவர்களுக்கும் விடுமுறை நாளாக அமைந்திருந்தால்) நமது மகிழ்ச்சி இரட்டிபாக இருக்கும. சிங்கையில் ஏறக் குறைய 100 பதிவர்கள் இருக்கிறார்கள், அவர்களில் 30க்கும் மேற்பட்டோர் தொடர்ச்சியாக இயங்கி வருகின்றனர்(வருகின்றோம்) . பதிவு எழுதுவது, பதிவர் கூட்டங்களில் கலந்து கொண்டு நட்புகளைப் பெருக்கிக் கொள்வதாக தொடர்ந்த பதிவுலக பயணத்தில், இளைப்பாறிச் செல்வதுடன் நினைத்துப் பார்க்கக் கூடிய நிகழ்வுகளையும் (memorable events) அமைத்தால் என்ன என்கிற கேள்வியில் சிங்கைப் பதிவர்கள் மற்றும் தமிழ்வெளி இணைந்து நடத்தும் கருத்தாய்வு போட்டிக் குறித்துப் பேசப்பட்டும், சிங்கைப் பதிவர்களில் தொடர்பில் இருப்போருட்டன் அளவளாவப்பட்டு, கருத்துகேட்டு கருத்தாய்வு போட்டி நடத்துவது என்று உறுதி செய்து, அதற்காக இணையதளம் அமைத்து, போட்டித் தலைப்புகள், விதிமுறைகள் அமைக்கப்பட்டு மணற்கேணி - 2009 என்று தலைப்பிட்டு அறிவிப்பும் வெளி இடப்பட்டு இருக்கிறது.<br /><br />இந்த போட்டியில் இடம் பெற்றத் தலைப்புகள் அனைத்தும் தமிழ் சூழலை முன்னிறுத்தி அமைக்கப்பட்டு இருக்கிறது, எந்த ஒரு (தமிழக/இந்திய) அரசுகளையும் கணக்கில் எடுத்துக் கொண்டு தலைப்புகள் வைக்கப்படவில்லை. அனைத்தும் சமூகம் சார்ந்த பொதுவான அரசியல் தலைப்புகள் மற்றும் பிறத் தலைப்புகள் தான். சிங்கைப் பதிவர்கள் சார்பில் தமிழ் சூழலுக்கு ஏற்ற, விவாதிக்கப்பட வேண்டிய கருத்தாங்கங்களை<br />வெளிக் கொண்டுவரவேண்டும் என்கிற நோக்கம் தவிர்த்து வேறெதும் இல்லை.<br />போட்டியில் இந்தியாவில் இருக்கும் தமிழில் எழுதுவோர்களும், தமிழ் பதிவர்களும் கலந்து கொள்ளலாம். <br /><a href="http://3.bp.blogspot.com/_lvnKChUTlXQ/SksJJUucTKI/AAAAAAAAGOk/z1-U62jGw5E/s1600-h/20080211_22_singapore-tourism-wheel.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5353382637846940834" style="FLOAT: right; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; WIDTH: 320px; CURSOR: hand; HEIGHT: 213px" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_lvnKChUTlXQ/SksJJUucTKI/AAAAAAAAGOk/z1-U62jGw5E/s320/20080211_22_singapore-tourism-wheel.jpg" border="0" /></a><br />சிறந்த கருத்தாய்வுகளை எழுதியோரை பாராட்டும் பரிசாக அவர்களில் முதல் மூவரை சிங்கைச் சுற்றுலா அழைத்து வந்து, அவர்களுக்கான பொதுச் செலவுகளை ஏற்றுக் கொள்வதன் மூலம் எழுத்துலகை ஊக்குவிக்க முடியும் என்று நம்புகிறோம். போட்டி வழி நடத்தலுக்கான குழுக்கள் முறையாக அமைக்கப்பட்டு இருக்கிறது. தனிப்பட்ட எந்த ஒருவரின் முறையற்ற தலையீடுகள் எதுவும் இல்லாமல் செயல் திட்டமும் வரையரைகளும் சிங்கைப் பதிவர்கள் மற்றும் தமிழ்வெளி நிர்வாகக் குழுவினருடையது. ஆனால் போட்டியை தரமான கருத்தாய்வுகளைத் தந்து பேச வைக்க வேண்டியது பதிவர்கள் மற்றும் தமிழார்வளர்களின் கையில் தான் உள்ளது. நல்ல பல ஆக்கங்களை தரவேண்டும், தமிழுக்கு பெருமையும், வளமும் சேர்த்து தமிழ் சமுதாயத்திற்கு துணையாக தூணாக இருக்க வேண்டி அனைவரின் பேராதரவை நாடுகிறோம்.<br /><br />உங்கள் கருத்தாய்வுகள் சிறந்ததென தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டால் சிங்கை சுற்றுலா செல்லவதுடன் பதிவுலக உறவுகளையும் சேர்த்து சந்தித்து மகிழலாம்.<br /><br />போட்டி குறித்த விரிவான தகவல்கள் <a href="http://www.sgtamilbloggers.com/">இங்கே !</a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/10267267-8657041015438789584?l=govikannan.blogspot.com'/></div>

Posted by கோவி.கண்ணன் (noreply@blogger.com) on July 01, 2009 07:39 AM · permalink

உலகின் புதிய கடவுள்  
 
398. ஆண்டவன் சிரிப்பு
<p> ஓரினசேர்க்கை தவறென்று<br> <br>தீர்ப்பெழுதினார் மதகுரு<br> <br>பின்பொறியால் சிரித்தான்<br> <br>படைத்தவன்<br><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/20987560-4396369495304341474?l=holyox.blogspot.com'/></div>

Posted by செல்வன் (noreply@blogger.com) on July 01, 2009 05:48 AM · permalink

காலம்  
 
கலவை !
இந்த முறை சென்னை சென்று திரும்பும் போது இந்திய விமான சேவையின் இன்ப அதிர்ச்சி, விமானம் கிளம்பிய 29 ஆவது நிமிடம். விமானி அறையில் இருந்து அறிவிப்பு முதலில் ஆங்கிலத்தில் பிறகு தமிழில், கேப்டன் பெயர் சொன்னார்<br /><br />'........பேசுகிறேன்...நாம் இப்போது 29 ஆயிரம் அடிக்கு மேலே பறந்து கொண்டிருக்கிறோம். வழக்கமாக 39 ஆயிரம் பறப்போம், குறும்தொலைவு விமானங்களுக்கு உயரக்கட்டுபாடு வைத்திருக்கிறார்கள், வழக்கமாக உயரமாக பறப்போம் நெடுந்தொலைவு விமானங்களுக்கு மட்டும் 39 ஆயிரம் அடி உயரத்தில் பறக்கும் , விமானத்துக்கு வெளியே -15 டிகிரி தட்ப வெப்பம் நிலவுகிறது, உள்ளே உங்கள் வசதிக்காக 25 டிகிரி வைத்திருக்கிறோம். நாம் சென்னை ஓடு தளத்தில் சுமார் நான்கு நிமிடம் பயணப்பட்டு, பிறகு சென்னையை கடக்கும் வரை புறப்பட்டதில் இருந்து 8 நிமிடங்கள் ஆகியது, இன்னும் ஒரு மணி நேரத்தில் <a href="http://4.bp.blogspot.com/_lvnKChUTlXQ/SkrBPCr_sdI/AAAAAAAAGOE/pPEeeBBtmlI/s1600-h/DSC00811.JPG"><img style="TEXT-ALIGN: center; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 262px; DISPLAY: block; FLOAT: left; HEIGHT: 320px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5353303571246854610" border="0" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_lvnKChUTlXQ/SkrBPCr_sdI/AAAAAAAAGOE/pPEeeBBtmlI/s320/DSC00811.JPG" /></a>அந்தமான் அழகிய தீவுகளைக் கடப்போம், இரவு நேரமாக இருப்பதால் உங்களால் அந்த காட்சியைக் காண முடியாது, பிறகு 2 மணி நேரத்தில் மலேசியா கோலாலம்பூர் மேலே பறப்போம், பிறகு அங்கிருந்து நேராக சிங்கப்பூரை சிங்கப்பூர் நேரப்படி காலை 7 1/2 மணிக்கு அடைவோம். சிங்கையின் தற்போதைய தட்பவெப்பம் மிகவும் சிறப்பாக இருக்கிறது. அங்கு சுமாராக 25 டிகிரி இரவு நேர வெப்பம் நிலவுகிறது. எங்களது விமானப் பணிப்பெண் குமாரி ...... மிகவும் திறமையானவர், அவரது தலைமையில் செயல்படும் பணியாளர்கள் உங்களையெல்லாம் அன்பாக கவனித்துக் கொள்ள உங்கள் பயணம் மகிழ்ச்சியாக அமையும். எங்களது விமான சேவையை தேர்ந்தெடுத்தத உங்களுக்கு எங்களது நன்றி. ஜெய் ஹிந்த்"<br /><br />வழக்கமாக இந்தியில் / ஆங்கிலத்தில் கேட்கும் விமான குரல்கள் இந்த முறை தமிழிலும் கேட்ட போது மிக்க மகிழ்ச்சியாக இருந்தது. அந்த விமானிக்கு பாராட்டுகள்.<br /><br />அது மட்டுமல்ல உற்சாக பானம் சாப்பிடுபவர்கள் 'பியர்' கேட்கும் போது திறந்து தான் தருவார்கள், திறக்க வேண்டாம் கொடுங்கள் என்றால் தரமாட்டார்கள், சிலர் பயணம் முடிந்து பிறகு தனக்கு பிடிக்காவிட்டாலும் நண்பர்களுக்கு கொடுக்கலாம் என்று 'பியர்' டின் திறக்காமல் கேட்டு வாங்கி வைத்துக் கொள்வார்கள். இந்த முறை பயணத்தின் போது திறக்காமல் கேட்டவர்களுக்கு அப்படியே தந்தார்கள். இந்தியன் வான்வழி விமான சேவை தரம் மேம்பட்டு இருக்கிறது என்றும் சொல்ல முடியவில்லை. முன்பெல்லாம் அதிகாலை தரை இறங்கினால் வாழை இலையில் சுற்றிக் கட்டிய மல்லிகைப் பூவை விருப்பப்படும் பெண்களுக்கு கொடுப்பார்கள், தற்போது இல்லை. மேலும் மிதமான சூடுநீரில் நனைத்து பிழியப்பட்ட துண்டு துணியை முகம் துடைத்துக் கொள்ளக் கொடுப்பார்கள் அதுவும் நடப்பில் இல்லை. பயன்படுத்திய போர்வைகளைக் கொடுக்கிறார்கள் என்றும் சிலர் சொல்லுகிறார்கள். விமான ஊழியர்களுக்கு காலம் தாழ்த்தி ஊதியம் கொடுக்கிறார்களாம், பயணிகளுக்கான சிறப்பு சேவை குறைந்து போனதற்கு இதுவும் காரணமாக இருக்கலாம் என்று நினைக்கிறேன்.<br /><br />சிங்கைக்கு வரும் இந்தியன் ஏர்லைன்ஸ் விமானங்கள் உள்நாட்டு விமானம் தான், வரிசைக்கு ஆறு என 3 - 3 இருக்கைகள் நெருக்கமாகவும் நடுவில் சென்று வரும் வழியும் இருக்கும். படக்காட்சிகள் காட்டும் வசதி இந்த விமானங்களில் இல்லை. நேரத்திற்கு கிளப்பிவிடுகிறார்கள் அதுவே பெரும் சாதனைதான்.<br /><br />***<br /><br />சென்னையில் ஊர்திகள் மிகுந்துவிட்டதால் அவ்வப்போது போக்குவரத்து நெருக்கம் ஏற்படுகிறது. நானோ (nano) சிற்றுந்துகள் வந்துவிட்டால் போக்குவரத்து நெருக்கம் இன்னும் மிகுதி ஆகும். சிற்றுந்து வைத்திருக்கும் நடுத்தர வாழ்வாளர்கள் எண்ணிக்கை மிகுந்திருக்கிறது. பெருநகரத்திற்கு வெளியே கூடுவாஞ்சேரி, மறைமலை நகரில் பணி செய்பவர்கள் கூட சென்னைக்குள் குடி இருப்பதே காரணம், அதைத் தவிர்க்கவும் முடியாது, சென்னை புறநகரில் நல்ல வேலை, ஊதியம் கிடைக்கும், குழந்தைகளுக்கான படிப்பு ? <a href="http://2.bp.blogspot.com/_lvnKChUTlXQ/SkrDGAghikI/AAAAAAAAGOU/jRffMBcY_Mk/s1600-h/traffic.jpg"><img style="MARGIN: 0px 10px 10px 0px; WIDTH: 320px; FLOAT: right; HEIGHT: 320px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5353305615066303042" border="0" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_lvnKChUTlXQ/SkrDGAghikI/AAAAAAAAGOU/jRffMBcY_Mk/s320/traffic.jpg" /></a>அதற்காகத்தான் புறநகர் சென்றுவரும் தொல்லைகளை பொருத்துக் கொண்டு இருக்க வேண்டி இருப்பதாக சில நண்பர்கள் சொன்னார்கள். ஒரு நாளைக்கு 4 மணி நேரம் புறநகருக்கு வேலைக்கு சென்று வரக் கழிக்கிறார்கள், காலை 7 மணிக்கு சென்றால் திரும்பி வர மாலை 9 மணி ஆகிறதாம். கூழுக்கும் ஆசை, மீசைக்கும் ஆசை ஆனால் ஞாயமான ஆசை. பெரும் நிறுவனங்கள் குளிரூட்டிய பேருந்தில் அழைத்துச் செல்வதால் சுற்றுச் சூழல், புகை இவற்றில் உடல் நிலை தாக்கம் ஏற்படுவது குறைந்திருக்கிறது. இல்லை என்றால் நாள் ஒன்றுக்கு 4 மணி நேரப்பயணம் வாழ்நாட்களை அரை(குறை)த்து விடும்.<br /><br />***<br /><br />ஏதும் நோய்வந்ததும், மருத்துவர் பரிந்துரையினால் உடற்பயிற்சி நடைபெயற்சி செய்யும் வழக்கம் மிகுந்திருக்கிறது, வரும் முன் உடற்பயிற்சி செய்தால் என்ன ? சென்னை ஜீவா பூங்காவில் நடுவயதைக் கடந்த ஆண்களும் பெண்களும் நடைபயிற்சி செய்கிறார்கள். கூட்டம் மிகுதியால் அனைவரும் எதோ ஊர்வலம் செல்வது போன்று இருந்தது. இந்த இடத்தில ஒரு ஆன்மிகச் செய்தியைச் சொல்லிவிடுகிறேன். <a href="http://2.bp.blogspot.com/_lvnKChUTlXQ/SkrClxSGaiI/AAAAAAAAGOM/DW3f7IcwKjs/s1600-h/img_0070-te.jpg"><img style="MARGIN: 0px 0px 10px 10px; WIDTH: 320px; FLOAT: right; HEIGHT: 314px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5353305061223459362" border="0" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_lvnKChUTlXQ/SkrClxSGaiI/AAAAAAAAGOM/DW3f7IcwKjs/s320/img_0070-te.jpg" /></a>குறிப்பாக தமிழ்நாட்டில் ஒவ்வோர் ஊரிலும் குறைந்த அளவாக ஒன்று அல்லது அதற்கும் மேற்பட்ட பெரிய கோவில்களும், பெரிய மதில்களுடன் நீளமான சுற்றுகள் (பிரகாரம்) வைத்திருந்தது, நம்ம ஆட்களுக்கு நடைபயிற்சி செய்யத் தான். குறைந்தது மூன்று முறை வலம் வரும் போது உடல் நிலை சீர்படுவதற்கு உதவுகிறது. நீங்கள் நாத்திகன் ஆனாலும், பெரிய பெரிய கோவிலுக்கு போங்க, வலமாக சுற்ற விருப்பம் இல்லை என்றால் இடமாக சுற்றுங்கள், உடல் நலத்துக்கு நல்லது தான். அதுக்காக கிரிவலம் சென்று 'திருடர்களிம்' சிக்கிக் கொள்ளாதீர்கள்<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/10267267-5819049382659548674?l=govikannan.blogspot.com'/></div>

Posted by கோவி.கண்ணன் (noreply@blogger.com) on July 01, 2009 03:11 AM · permalink

மணற்கேணி  
 
வாமனன்...
<a href="http://1.bp.blogspot.com/_QXc_-YxgDO4/SkpB1dEzJCI/AAAAAAAAAaA/vn62LQ_aXAg/s1600-h/IMG_5431.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5353163493676885026" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; WIDTH: 400px; CURSOR: hand; HEIGHT: 368px" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_QXc_-YxgDO4/SkpB1dEzJCI/AAAAAAAAAaA/vn62LQ_aXAg/s400/IMG_5431.jpg" border="0" /></a><br /><div>இன்று காலை தினகரன் நாளிதழில் கண்ட விளம்பரம்....</div><div> </div><div>நான் மேலே ஒரு வரி எழுதினால், பதிவர் சுரேஷ் கண்ணன் திரைப்பட விளம்பரத்தை எப்படி ரசிக்க வேண்டுமென்று ஒரு பக்கத்திற்கு வகுப்பெடுப்பார்.... :-)</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/27385378-5235965222031800806?l=marchoflaw.blogspot.com'/></div>

Posted by பிரபு ராஜதுரை (noreply@blogger.com) on June 30, 2009 04:52 PM · permalink

கவிதைச் சாலை  
 
விபத்து
<div class='snap_preview'><br /><p><img class="alignnone size-medium wp-image-1650" title="car-accident-lawyers" src="http://xavi.files.wordpress.com/2009/06/car-accident-lawyers.jpg?w=300&#038;h=226" alt="car-accident-lawyers" width="300" height="226" /></p> <p>வண்டி கட்டுப்பாட்டை முழுமையாய் இழந்து சரிவில் உருண்டது. வண்டியை ஓட்டிக் கொண்டிருந்த சரண்யா அதிர்ந்தாள். அருகில் அவளுடைய கணவன் கார்த்திக். பின் சீட்டில் தூங்கிக் கொண்டிருந்தான் அவர்களுடைய ஆறு வயது மகன் ராகுல்.</p> <p>அந்த கொடூரமான வினாடியில் சரண்யாவின் பதை பதைப்பு முழுக்க ராகுலின் மீது தாவியது. பின் சீட்டில் தூங்கி கொண்டிருந்த அவன் பிடிமானம் ஏதுமின்றி வண்டி உருள உருள காருக்குள் தூக்கியடிக்கப்பட்டான்.</p> <p>சரண்யா, சென்னையில் ஒரு முன்னணி கணினி நிறுவனத்தில் பணிபுரிகிறாள். துடுக்குத் தனம் + வெள்ளை மனசும் = சரண்யா என சுருக்கமாக அவளைப்பற்றி சொல்லி விடலாம். இயல்பாய் பழகுவதிலும், வேலையில் கவனமாய் இருப்பதிலும், சவால்களை ஆனந்தமாய் ஏற்றுக் கொள்வதிலும் அவளுக்கு நிகர் அவள் தான்.</p> <p>கணவன் கார்த்திக் மெடிக்கல் ரெப்ரசண்டேட்டிவ். சென்னையில் வறுத்தெடுக்கும் வெயிலில் அலையும் சாபத்திலிருந்து சமீபத்தில் தான் விமோசனம் பெற்றிருந்தார். கிடைத்த ஒரு பதவி உயர்வு அவரை அலுவலகத்துக்குள்ளேயே பணிபுரியும் நிலையைத் தந்திருந்தது.</p> <p>ராகுலைப் பற்றி சொல்வதென்றால் சொல்லிக் கொண்டே இருக்கலாம். அவனுடைய மூன்றாவது வயதில் கிருஷ்ணரைப் போல வேடமிட்டு எடுத்த படம் ஒன்று எப்போதும் அவர்களுடைய வரவேற்பறையில் இருக்கும்.</p> <p>“கிருஷ்ணர் படம் நல்லா இருக்கு, எங்கே வாங்கினீங்க… ” என்று வீட்டுக்கு வருபவர்கள் எல்லாம் சட்டென சொல்லி விடுவார்கள்.</p> <p>பின்பு தான் உற்றுப் பார்த்து “அட.. இது நம்ம ராகுலா ?” என வியப்பார்கள். அழகிலும், பார்வையிலும், நிறத்திலும் துறு துறுப்பிலும் அவன் மீது கண் வைக்காதவர்கள் பார்வை இல்லாதவர்கள் என்று பட்டென சொல்லிவிடலாம்.</p> <p>“மம்மி… லீவ் கிடச்சதும் பாண்டிச்சேரில பாட்டியைப் பாக்க போலாமா “ என்ற ராகுலின் விண்ணப்பம் தான் இந்த பயணத்துக்குக் காரணம்.</p> <p>சனிக்கிழமை அதிகாலையிலேயே எழுந்து பிடித்தமான துணியை போட்டுக் கொண்டு ஆளுக்கு முன்பாக ஓடிப் போய் முன் சீட்டில் இடம் பிடித்துக் கொண்டான் ராகுல்.</p> <p>அவனுக்குப் பிடித்தமான விஷயங்களில் முதலிடத்தில் இருப்பது கார் பயணம். அவனுக்காகவே இந்த காரை மிகுந்த சிரமத்துக்கிடையே வாங்கினார்கள் அவர்கள். முன் சீட்டில் ராகுல் அமர்ந்து ரோடை வேடிக்கை பார்க்கும் போது, கார் வாங்கியது எத்தனை ஆனந்தமானது என்று தோன்றும் சரண்யாவுக்கு.</p> <p>அன்றும் அப்படித் தான் ஆரம்பமானது பயணம். உற்சாகமாய் சாலையைக் கவனித்துக் கொண்டே வந்தவன் சுமார் ஒரு மணி நேரம் பயணம் செய்ததும் சோர்வுக்குள் விழுந்தான். அதிகாலையிலேயே முழித்து விட்டதால் தூக்கம் அவனுடைய கண்களைச் சுழற்றி அடித்தது.</p> <p>“மம்மி.. தூக்கம் வருது… நான் பின்னாடி போய் படுத்துக்கறேன்… அப்பாவை முன்னாடி வரச் சொல்லு” ராகுல் சொன்னான்.</p> <p>அப்பாவும் பையனும் இடத்தை மாற்றிக் கொண்டு பயணத்தைத் தொடர்ந்து கொண்டிருந்தபோது தான் நிகழ்ந்தது அந்த எதிர்பாராத விபத்து.</p> <p>தனக்கு முன்னால் சட்டென வந்த பைக்கைப் பார்த்து சடர்ன் பிரேக் போட, வண்டி கட்டுப்பாட்டை இழந்து கவிழ்ந்து சரிவில் உருண்டது.</p> <p>பின் சீட்டில் தூங்கிக் கொண்டிருந்த ராகுல், விழித்து என்ன நடக்கிறது என்பதை உணரும் முன் ஆங்காங்கே தூக்கி வீசப்பட்டு தலையில் பலத்த அடிகளை வாங்கி இரத்தச் சுவடுகளோடு மயங்கினான்.</p> <p>உருண்டு போன வண்டியிலிருந்து வெளியே வரமுடியாமல் கார்த்திக்கும், சரண்யாவும் தவித்தார்கள். யாருக்கு எங்கெங்கே அடிபட்டது, எங்கெங்கே வலிக்கிறது என்பதெல்லாம் புரியவே இல்லை. வண்டியின் கதவுகளெல்லாம் ஜாம் ஆகிவிட, பின்னால் குழந்தை மயங்கிக் கிடக்க பதறிப் போனார்கள் இருவரும்.</p> <p>அதன் பின் நடந்தவையெல்லாம் சினிமா சமாச்சாரங்கள் போல நம்ப முடியாதவை. யாராரோ ஓடி வந்து கண்ணாடியை உடைத்து அவர்களை வெளியே எழுத்துப் போட்டார்கள்.</p> <p>சரண்யாவால் கைகளைத் தூக்க முடியவில்லை. எங்கெங்கோ எலும்புகள் உடைந்திருக்க வேண்டும். கார்த்திக் முதுகில் பயங்கர வலி. அவர்களுடைய எண்ணமெல்லாம் ராகுலை எப்படியேனும் மருத்துவமனையில் சேர்க்கவேண்டும் என்பது மட்டுமே.</p> <p>வந்து கொண்டிருந்த ஒரு கல்யாண ஊர்வலத்திலுள்ள ஒரு காரை நிறுத்தி அதில் அவர்களை ஏற்றி அவசர அவசரமாக அருகிலிருந்த மருத்துவமனை நோக்கி விரைந்தார்கள்.</p> <p>அது ஒரு சின்ன மருத்துவமனை</p> <p>“சார்… முதலுதவி எல்லாம் செஞ்சுட்டோம். ஆனா பையனுக்கு தலையில பலமா அடிபட்டிருக்கு. அதனால் இங்கிருந்து 20 கிலோ மீட்டர் தூரத்துல கோவிந்த் ஆஸ்பிடல் இருக்கு. அங்கே கொண்டு போங்க…”</p> <p>வண்டி கோவிந்த் மருத்துவமனை நோக்கி பறந்தது.</p> <p>“ஐயோ.. சார் இன்னிக்கு சி.டி ஸ்கேன் வர்க் ஆகல.. நீங்க நேரா பாண்டிச்சேரி ஜிப்மர் மருத்துவமனைக்கே போயிடுங்களேன்” கைவிரித்தது கோவிந்த் மருத்துவமனை.</p> <p>விபத்தில் அடிபட்டவருக்கு உதவி செய்யப் போய் ஏதேனும் சிக்கல் வருமோ எனும் பயமா ? அல்லது உண்மையிலேயே சி.டி ஸ்கேன் வேலை செய்யவில்லையா என்பது யாருக்கும் தெரியவில்லை.</p> <p>வண்டி பாண்டிச்சேரி நோக்கி ஓடியது.</p> <p>இதைத் தான் விதி என்பதா தெரியவில்லை. விபத்து சென்னைக்கு அருகில் நடந்திருந்தால் சென்னையில் ஏதேனும் மருத்துவமனையில் சேர்த்திருக்கலாம். பாண்டிச்சேரி அருகே நடந்திருந்தால் நேரடியாக பாண்டிச்சேரி மருத்துவமனையில் சேர்த்திருக்கலாம்.</p> <p>நடந்திருப்பது பாண்டிச்சேரிக்கும் சென்னைக்கும் நடுவே. பதட்டமும் குழப்பமும் வழிந்தது கார்த்திக்கின் மனதில்.</p> <p>விபத்து நடந்த ஒரு மணி நேரத்தை “கோல்டன் அவர்” என்று சொல்வார்கள். அந்த நேரத்துக்குள் நல்ல மருத்துவமனை ஒன்றில் சேர்ந்து விட்டால் பாதுகாப்புக்கு கொஞ்சம் உத்தரவாதம். என்ன செய்வது நேரம் ஓடிக்கொண்டே இருக்கிறதே !</p> <p>வண்டி வேகமாய் ஓடிக்கொண்டிருக்க, மயக்கத்தில் சரிந்தாள் சரண்யா….</p> <p>சரண்யா மயக்கத்தில் ஒரு புறம் சரிய, சற்றும் எதிர்பாராத விதமாக, கையில் இருந்த ராகுல் மரணத்தில் விழுந்தான். இப்படி ஒரு நிகழ்வை கனவின் நுனியிலும் நினைத்திருக்காக கார்த்திக் இடி விழுந்த முட்டை போல சுக்கு நூறாய் உடைந்தான்.</p> <p>மடியிலேயே தன் மகன் மரணமடைவதைக் காணும் துர்பாக்கிய நிலையில் உறைந்து போய் மொத்த வலுவையும் இழந்தான் கார்த்திக்.</p> <p>மருத்துவமனையை அடைந்த போதே சொல்லி விட்டார்கள்.</p> <p>“சாரி சார்.. பையன்…. ஏற்கனவே இறந்துட்டான்”</p> <p>இப்படி ஒரு வார்த்தை மருத்துவரின் வாயிலிருந்து வரக் கூடாதே என பதறிக் கொண்டிருந்த கார்த்திக் மிச்சம் மீதி இருந்த சக்தியையும் இழந்து தலையில் கைவைத்துக் கொண்டே தரையில் அமர்ந்தான்.</p> <p>சரண்யா அவசர சிகிச்சைப் பிரிவில் சேர்க்கப்பட்டாள்.</p> <p>“ஒருநாள் அப்சர்வேஷன்ல வெச்சிருக்கணும். அதுவரைக்கும் பையனைப் பற்றி அம்மா கிட்டே சொல்லாதீங்க…” மருத்துவர் சலனமே இல்லாமல் சொல்லிவிட்டு கடந்து போனார்.</p> <p>அன்றைய தினம் எப்படிப் போனது என்று கார்த்திகிற்கு புரியவே இல்லை. யாருக்கோ போன் செய்து கதறலோடே விஷயத்தைச் சொல்ல, விஷயம் செல்போனில் தீயாய் பரவி உறவினர்களும், நண்பர்களும் பாண்டிச்சேரி அடைந்தார்கள்.</p> <p>ஐசியுவிற்குள் வருபவர்களிடமெல்லாம் சரண்யா கேட்ட ஒரே விஷயம்</p> <p>“ராகுலைப் பாத்தீங்களா ? நல்லா இருக்கானா ? ரொம்ப வலி இருக்குதாமா ?” என்றது தான்.</p> <p>“நல்லா இருக்கான்… பேசாம படுத்திருக்கான்” என கதறலை உள்ளுக்குள் அடக்கிக் கொண்டு பதில் சொன்னார்கள்.</p> <p>“நல்ல வேளை கடவுள் தான் காப்பற்றினார். பயங்கர ஆக்சிடண்ட். நினைக்கவே பயமா இருக்கு” சிரித்துக் கொண்டே சொன்ன சரண்யாவை ஏறிட முடியாமல் கலங்கினார்கள் அனைவரும்.</p> <p>அன்று மாலை தான் சரண்யாவுக்கு விஷயமே தெரிந்தது. கொதிக்கும் எண்ணைக்குள் குதித்ததாய் அலறினாள்…. கதறினாள்…</p> <p>சிரிப்பும் சந்தோசமுமாக காலையில் கிளம்பிய குடும்பம் இரவில் அழுகையும், இழப்பும், கதறலுமாய் வீடு சேர்ந்தது.</p> <p>அழுகையின் உச்சகட்டத்தில் மூழ்கியது வீடு.</p> <p>தகவல் கேட்டவர்கள் எல்லாம் அதிர்ந்தனர். நம்ப முடியாமல் இரண்டு மூன்று தடவை திரும்பத் திரும்ப கேட்டு செய்தியை உறுதிப்படுத்தினார்கள். இப்படி ஒரு துயரத்தை யாரும் எள் முனை அளவும் எதிர்பார்த்திருக்கவேயில்லை.</p> <p>எல்லாம் முடிந்து விட்டது.</p> <p>பதினாறாவது நாள்.</p> <p>ராகுல் இறந்து பதினாறு நாட்கள் ஆகிவிட்டிருந்தன.</p> <p>அழுகை வழிந்து வழிந்து அறைகளெல்லாம் இறுக்கத்தால் நிரம்பியிருந்தன. கவலையின் கற்களால் கட்டப்பட்டதாய் தோன்றியது வீடு. ஆனந்தத்தின் அறைகளாய் இருந்தவை, துயரத்தின் தூண்களாய் மாறிப் போயின.</p> <p>இங்கே தான் ராகுல் இருந்தான், இங்கே தான் டிவி பார்த்தான், இங்கே தான் விளையாடினான் என நினைவுகள் விசும்பல்களாய் வழிந்தன.</p> <p>“ஐயோ.. அவனுக்கு வாங்கி வைத்திருந்த விளையாட்டுச் சாமான்களில் பாதி கூட இன்னும் அவனுக்குக் கொடுக்கலையே…” அவன் துணிகளை நெஞ்சோடணைத்துக் கதறினாள் சரண்யா.</p> <p>“ஒரு நாள் கூட தனியா இருக்கமாட்டானே. இப்போ அவன் தனியா போய் பதினாறு நாளாச்சே…” பாட்டியின் புலம்பல் வாசல்களில் வழிந்தது.</p> <p>“திடீரென ஒரு மிராக்கிள் நடக்காதா ? அவன் வந்து கதவைத் தட்டமாட்டானா ? “ கவலையின் தவிப்புடன் தந்தை மௌனமாய் கதறினார்.</p> <p>ஒரு மழலையின் சின்னச் சிரிப்பே ஒரு யுகம் ரசிக்க வைக்குமெனில், ஆறு வருட வாழ்க்கை எத்தனை ஆழமாய் நினைவலைகளை எழுப்பியிருக்க வேண்டும்.</p> <p>கிருஷ்ணர் வேடமிட்ட அவனுடைய படம் சுவரில் தொங்கியது.</p> <p>“கடவுளாய் வேடமிட்டவன், கடவுளிடமே போய்விட்டானே. அவனுக்கு ஏன் இத்தனை அவசரம். என்னை விட்டு விட்டுப் போய்விட்டானே” சரண்யா அழுகையை நிறுத்தவே இல்லை.</p> <p>எப்போதும் சிரிப்பும், உரையாடலும், கலகலப்பும் நிரம்பி வழியும் வீடு இப்போது மௌனத்தின் ஆழத்தில் மூழ்கியது.</p> <p>மௌனத்தை விசும்பலும், அழுகையும் மட்டுமே கலைத்தன.</p> <p>ஓரமாய் அமர்ந்து விசும்பிக் கொண்டிருந்த சரண்யா சட்டென நிமிர்ந்தாள்.</p> <p>அவளுடைய மனதில் ஏதேதோ எண்ணங்கள் ஓடின. மெதுவாய் எழுந்தாள்.</p> <p>“கார்த்திக்… கொஞ்சம் வெளியே போணும் வரீங்களா ?”</p> <p>“இன்னிக்கு பையனோட காரிய தினம், பதினாறாவது நாள். இன்னிக்கு எங்கேயும் போகவேண்டாம். கொஞ்சம் ரெஸ்ட் எடு” கார்த்திக் சொன்னான்.</p> <p>சரண்யாவின் தோள்பட்டை எலும்பு முறிந்து போய் கட்டு போடப்பட்டிருந்தது. வலி உடல் முழுவதும் வியாபித்திருந்தது. எனினும் மகனின் இழப்புக்கு முன்னால் எந்த வலியும் அவளுக்கு வலியாகவே தெரியவில்லை.</p> <p>“இல்லை.. வாங்க.. ஒரு கால் டாக்சி புடிங்க.. கண்டிப்பா போகணும்…”</p> <p>“எங்கே போகணும் ?” கார்த்திக் கேட்டான்.</p> <p>“சொல்றேன்.. வாங்க..” சரண்யா சொல்ல, அவளை எதிர்க்க வேண்டாம் எனும் சிந்தனையில் கார்த்திக்கும் கிளம்பினான்.</p> <p>கால் டாக்சி ஒன்று வந்தது.</p> <p>வண்டியில் ஏறிய சரண்யா போக வேண்டிய இடத்தைச் சொல்ல கார்த்திக் திடுக்கிட்டான்.</p> <p>0</p> <p>சரண்யாவும், கார்த்திக்கும் அந்த வீட்டின் கதவைத் தட்டினார்கள்.</p> <p>“யாரு ?” கதவைத் திறந்த அம்மாவுக்கு ஐம்பது வயதிருக்கலாம்.</p> <p>“சேஷகிரி வீடு இது தானே” ? சரண்யா மெதுவாய் கேட்டாள்.</p> <p>“ஆமா…உள்ளே வாங்க…”</p> <p>அவர்கள் வீட்டுக்குள் நுழைந்தார்கள்.</p> <p>வீட்டின் நடுவே வாழை இலை போடப்பட்டு பூஜை நடந்ததற்கான அடையாளங்கள்.</p> <p>புதிதாய் மாட்டப்பட்டிருந்த போட்டோவில் சேஷகிரி சிரித்துக் கொண்டிருந்தான். ஹாலில் ஆங்காங்கே சிலர் அமர்ந்து மௌனத்தைத் தின்று கொண்டிருந்தனர்.</p> <p>“இன்னிக்கு அவன் பகவான் கிட்டே போய் பதினாறு நாள் ஆச்சு. ஒரே பையன்..” மேலே பேச முடியாமல் சேலைத் தலைப்பை எடுத்து வாயில் வைத்தாள் அவள்.</p> <p>“நீங்க அவன் கூட வேலை பாக்கிறவாளா ?”</p> <p>“இல்லை…” சரண்யா மெதுவாய் சொன்னாள்.</p> <p>“பின்னே ?&#8230;”</p> <p>கொஞ்ச நேர மௌனத்துக்குப் பின் சரண்யா சொன்னாள்.</p> <p>“அவனை கொன்னவள்”</p> <p>சரண்யா சொல்ல ஹாலில் அமர்ந்திருந்த அத்தனை பேரும் சட்டென நிமிர்ந்தார்கள்.</p> <p>“நான் அவனை கொன்னவள். என் கார்ல அடிபட்டு தான் உங்க பையன் இறந்து போயிட்டான். “ சரண்யா தலை கவிழ்ந்து விசும்பினாள்.</p> <p>“என்னது… நீ தான் அந்த பாவியா.. என்ன தைரியம் இருந்தா இங்கே வருவே” ஒரமாய் அமர்ந்திருந்த உறவினர்களின் ஒருவர் விருட்டென கொதித்தெழுந்து அவர்களை நோக்கிப் பாய்ந்தார்.</p> <p>“நீங்க என்னைக் கொன்னாலும் பரவாயில்லைன்னு தான் இங்கே வந்திருக்கேன். அந்த ஆக்சிடண்ட்லே என்னோட ஒரே பையனையும் இழந்துட்டேன். அவனுக்கு ஆறு வயசு. அவனோட இழப்பு எப்படிப்பட்ட வலியை தருதுன்னு எனக்குத் தான் தெரியும். ஒரு ஆறு வயசுப் பையனோட இழப்புல நான் இவ்ளோ அழுதா, இவ்ளோ துடிச்சா, இருபத்தாறு வயது பையனோட இழப்புல நீங்க எப்படி அழுவீங்க, எப்படி துடிச்சுப் போயிடுவீங்கன்னு எனக்கு யோசிக்க முடியுது” சரண்யா அழுது கொண்டே சொன்னாள்.</p> <p>“இந்தப் பதினாறு நாள் வாழ்க்கை எனக்கு சொல்லிச்சு, ஒரு இழப்போட வலி என்னான்னு. அப்படிப்பட்ட இழப்புல இருக்கிற உங்க கால்ல விழுந்து மன்னிப்புக் கேக்க தான் நான் வந்தேன்” அழுது கொண்டே சரண்யா இருக்கையிலிருந்து எழுந்து சேஷாத்ரியின் அம்மாவின் பாதங்களுக்கு அருகே குனிந்தாள்.</p> <p>சேஷாத்ரியின் அம்மா சட்டென அவளை தடுத்து நிறுத்தினாள்.</p> <p>“வேண்டாம்மா… ஏனோ தெரியல. எனக்கு இப்போ மனசுல பாரம் குறையுது. என் பையனும், உம் பையனும் சந்தோஷமா சுவர்க்கத்துல இருப்பாங்க. குழந்தைங்க கடவுள் அனுப்பற தேவதைங்க. எப்போ கடவுளுக்குத் தேவயோ அவரு கூப்பிடுவாரு. கொடுக்கும்போ வேண்டாம்னும் சொல்ல முடியாது, கேக்கும்போ முடியாதுன்னும் சொல்ல முடியாது” சொல்லி விட்டு அழ ஆரம்பித்து விட்ட சேஷாத்ரியின் அம்மாவின் முன்னால் அமைதியாய் அமர்ந்திருந்தாள் சரண்யா</p> <p>பிடித்திருந்தால் ஒரு கிளிக் = &gt; <a href="http://www.tamilish.com/tools/sub.php?url=http://xavi.wordpress.com/2009/06/30/accident-2/&amp;button=hori" target="_blank">தமிழிஷ் வாக்களிக்க&#8230;</a></p> <p>0</p> <p><strong>இது &#8216;உரையாடல் : சமூக கலை இலக்கிய அமைப்பு&#8217; நடத்தும் சிறுகதை போட்டிக்காக எழுதப்பட்டது</strong></p> <a rel="nofollow" href="http://feeds.wordpress.com/1.0/gocomments/xavi.wordpress.com/1649/"><img alt="" border="0" src="http://feeds.wordpress.com/1.0/comments/xavi.wordpress.com/1649/" /></a> <a rel="nofollow" href="http://feeds.wordpress.com/1.0/godelicious/xavi.wordpress.com/1649/"><img alt="" border="0" src="http://feeds.wordpress.com/1.0/delicious/xavi.wordpress.com/1649/" /></a> <a rel="nofollow" href="http://feeds.wordpress.com/1.0/gostumble/xavi.wordpress.com/1649/"><img alt="" border="0" src="http://feeds.wordpress.com/1.0/stumble/xavi.wordpress.com/1649/" /></a> <a rel="nofollow" href="http://feeds.wordpress.com/1.0/godigg/xavi.wordpress.com/1649/"><img alt="" border="0" src="http://feeds.wordpress.com/1.0/digg/xavi.wordpress.com/1649/" /></a> <a rel="nofollow" href="http://feeds.wordpress.com/1.0/goreddit/xavi.wordpress.com/1649/"><img alt="" border="0" src="http://feeds.wordpress.com/1.0/reddit/xavi.wordpress.com/1649/" /></a> <img alt="" border="0" src="http://stats.wordpress.com/b.gif?host=xavi.wordpress.com&blog=201712&post=1649&subd=xavi&ref=&feed=1" /></div>

Posted by சேவியர் on June 30, 2009 02:22 PM · permalink

யுவகிருஷ்ணா  
 
சாரு டைஜஸ்ட்!
நானும் காற்றுள்ளபோதே தூற்றிக் கொள்கிறேன். அவ்வப்போது அங்குமிங்குமாக பல்வேறு சந்தர்ப்பங்களில் சாரு பற்றி எழுதியவற்றை தொகுத்து தருகிறேன். சாருவின் வாசகன் என்றாலே ஏதோ ரஜினி ரசிகன் என்பது மாதிரி கேவலப்படுத்தும் போக்கு வலையுலகில் பொதுப்புத்தியாய் பதிந்து விட்டிருக்கிறது. ஆனால் வலையுலகம் தாண்டிய தீவிர வாசகர்கள் மத்தியில் அவர் என்றுமே ஹீரோதான். இன்று சாருவை ஏளனப்படுத்துபவர்களும், அவரை இரண்டாகப் பிளந்து வார்த்தைப்போர் நடத்துபவர்களும் கூட ஒருகாலத்தில் சாருவின் வாசகராய் நிச்சயம் இருந்திருப்பார். சாரு ஒருவகையில் கலைஞர் மாதிரி. கலைஞரை புறக்கணித்து எப்படி தமிழக அரசியல் பேச இயலாதோ, அதுபோல சாருவையும், அவரது எழுத்துக்களையும் புறக்கணித்து, தாண்டிக்குதித்தெல்லாம் தற்கால தமிழிலக்கியம் பேசமுடியாது. அவரைப் பற்றி என்ன வேண்டுமானாலும், யார்வேண்டுமானாலும் விமர்சனம் வைத்துவிட்டுப் போகட்டும். சாரு ஒரு மேஜிக்மேன். எழுத்துக்களால் வித்தை காட்டுபவர். அவரது வித்தைகள் எனக்கு குதூகலத்தை தருகிறது. அழவைக்கிறது. பைத்தியம் பிடிக்க வைக்கிறது. உன்னதத்தின் உச்சியை எட்ட உதவுகிறது. குத்துக்காலிட்டுப் பார்க்கும் ஒரு ஐந்து வயது சிறுவனின் ஆர்வத்தோடு அவரது வித்தைகளை விரும்புகிறேன். வித்தை காட்டுபவரை நேசிக்கிறேன்.<br /><br />* - * - * - * - * - * - * - * - *<br /><br />அன்பில்லாத வாசுகி!<br /> <br />வா சுகி என்று உன்னை அழைக்க ஆசைதான், செருப்பால் அடிப்பாயோ என்று பயந்து 'வா'வுக்கும் 'சு'வுக்கும் இடைவெளி விடாமல் வாசுகி என்றே அழைக்கிறேன். நீ இப்பிரதியை வாசித்துக் கொண்டிருக்கும் வேளையில் என்னை கட்டியணைத்து உதடுகளில் முத்தமழை பொழிய நினைத்திருக்கலாம். முதுகில் கத்தியால் குத்த நினைத்திருக்கலாம். உன்மத்தம் பிடித்து என் தலைமுடியை உலுக்கி தவடையில் அறைய நினைத்திருக்கலாம். நீ தோழியா இல்லை காதலியா என்று பாட்டுப்பாடி பெண்ணிடம் தன் உள்ளத்தினை திறந்தவனை காவல்துறை கைது செய்திருக்கிறது. எக்சிஸ்டெண்சியலிஸ்ட் முனியாண்டியின் பிரதிகளை ஒன்பதாவது நூற்றாண்டு செத்த மூளை கலைத்துப் போட்டதைப் போல என்னுடைய பிரதிகளையும் பதினெட்டாம் நூற்றாண்டின் பழுதடைந்த கிட்னி சீட்டுக்கட்டின் சீட்டுகளைப் போல சிதறவிட்டிருக்கிறது. சரியாக ஒன்பது சீட்டுகள். மீதி எங்கே? நல்லவேளை பூக்கோ அயல்நாட்டில் பிறந்து, வாழ்ந்து, மடிந்துவிட்டார். பூக்களே பூக்களே என்று மரத்தை சுற்றி டூயட் பாடும் தமிழ்பட கதாநாயகன்களை பார்த்து ஏன் தெலுங்குகாரர்கள் சிரிக்கிறார்கள். பூக்கு என்ற வார்த்தைக்கு தெலுங்கில் என்ன பொருள் என்று யாராவது அழகிய இளம் தெலுங்குப் பெண்ணிடம் கேட்டுப்பார்த்தால் நாணுவாளா? சினம் கொள்ளுவாளா? சிணுங்குவாளா?. இவ்வார்த்தைக்கு என்ன பொருளென்று பொதுவெளியில் தமிழில் எழுதினால் என்னை தமிழர்கள் கல்லெடித்து அடிப்பார்களா? பூவால் வருடுவார்களா? நான் ஏன் மனநோயாளியாக படைக்கப்படவில்லை? உலக மகிழ்ச்சியையெல்லாம் ஒரு கோப்பை மதுவில் அடக்கி ஒரே மூச்சில் குடித்து கள்வெறி கிளர்த்தெழ ஆனந்த தாண்டவம் ஆடியிருக்கலாமே? எல்லாம் சரி. எழுத்துக்களை எழுத்துக்களால் எழுத்தாய் எழுத முயற்சித்து எழுத இயலாமல் எழுத்தை பயிற்சித்து எழுத்தை பரிட்சீத்து எழுத்துக்களாய் நானே மாறினாலும் எழுத முடியாமல் தோற்று வெட்கி தலைகுனிந்து எழுதி எழுதி செத்துக்கொண்டிருக்கிறேன். நான் சோம்பேறி. யாராவது எழுத்தாய் மாறி எழுத்துக்களை எழுதுங்கள். வாசிக்க மட்டும் செய்கிறேன்.<br /><br /><a href="http://www.luckylookonline.com/2008/10/blog-post_1447.html">http://www.luckylookonline.com/2008/10/blog-post_1447.html</a><br /><br />* - * - * - * - * - * - * - * - *<br /><br />சாருவை பத்தாண்டுகளுக்கு முன்பாக தூரமாக பார்த்து ரசித்திருக்கிறேன். அப்போது ஸீரோ டிகிரி எழுதிக் கொண்டிருந்ததாக நினைவு. காசாமேஜர் ரோட்டில் இருந்த தினமலர் அலுவலகத்துக்கு எப்போதாவது வருவார். அங்கு ஆபிஸ் பாயாக வேலை பார்த்துக் கொண்டிருந்த அந்துமணி இவருக்கு நெருங்கிய நண்பர். சாருவை மட்டுமல்ல ஜி.ஏ, ராஜேஷ்குமார், ஜே.டி.ஆர், அனுராதாரமணன், எஸ்.ஆர்.எஸ், கார்ட்டூன் பீட்டர், ஓவியர் கல்பனா, அலையோசை எம்.பி.மணி என்று ஏகப்பட்டவர்களை பார்க்கும் வாய்ப்பு காசாமேஜர் ரோட்டில் தான் எனக்கு கிடைத்தது.<br /><br />சங்கோஜம் எனது இயல்பு. யாரிடமும் நானாக என்னை அறிமுகப்படுத்திக் கொள்ள மாட்டேன். மற்றவர்கள் ரஜினியையோ, கமலையோ பார்க்க ஆசைப்பட்ட நேரத்தில் எழுத்தாளர்களையும், பத்திரிகையாளர்களையும் நேரில் பார்க்கும் ஆர்வம் எனக்கிருந்தது. பிற்பாடு நான் சந்திக்க விரும்பிய பலரையும் (சுஜாதா, மதன், பாலகுமாரன், சுப்ரஜா, நக்கீரன் கோபால், காமராஜ், சிவசுப்பிரமணியம், ஜி.கவுதம், திருமாவேலன், பா.ராகவன், உதயசூரியன், யெஸ்.பாலபாரதி, வாசுதேவன், ப்ரியா கல்யாணராமன், கிருஷ்ணா டாவின்ஸி, தமிழ்மகன், அருள் எழிலன், ப்ரியா கல்யாணராமன், அசோகன், நா.கதிர்வேலன், கண்ணன் என்று ஏகப்பட்ட பத்திரிகையாளர்கள்) நேரில் பார்க்கும் வாய்ப்பு கிடைத்தது. சிலரிடம் பேசியிருக்கிறேன். பலரை தூரத்தில் இருந்து பயத்தோடு, மரியாதையோடு பார்த்ததோடு சரி. இன்னமும் ஒருவரை பார்க்க ஆர்வமுண்டு. அவர் ஆனந்த விகடன் லூசுப்பையன்.<br /><br />இவர்களை நேரில் பார்க்கும் சந்தர்ப்பம் வாய்த்தபோது அவர்கள் குறித்து நான் மனதுக்குள் கற்பனை செய்து வைத்திருந்த ஒரு தோற்றப்பிம்பம் முற்றிலும் உடைந்துப் போனது. உதாரணத்துக்கு பா.ராகவன் ஷேக்குகள் மாதிரி உடையணிந்திருப்பார், தலையில் யாசர் அராபத் மாதிரி துண்டு கட்டியிருப்பார் என்று நினைத்திருந்தேன். அருள் எழிலன் சேகுவேரா தோற்றத்தில் இருப்பார், இடையில் ஒரு துப்பாக்கியை செருகி வைத்திருப்பார், வீரப்பன் மாதிரி மீசையிருக்கும் என்றெல்லாம் நினைத்திருந்தேன். மாறாக ஒருவர் தோற்றத்தில் ஞானப்பழமாகவும், மற்றவர் என்னை மாதிரி கோயிந்தாகவும் இருந்தார். சாரு நான் உருவகப்படுத்தி வைத்திருந்த தோற்றத்துக்கு அச்சு அசலாக பொருந்தியவர். உயரம் மட்டும் கொஞ்சம் கம்மி.<br /><br />சாருவிடம் ஒரு வார்த்தை கூட அப்போது பேசியதில்லை. ஏனோ தெரியவில்லை. சாருவை விட எஸ்.ஆர்.எஸ். தான் அப்போது என்னை மிகவும் கவர்ந்தவர். அவர் மடிப்பாக்கத்து வாசி என்பதால் அவரிடம் சில சமயம் வாலண்டியராக பேசியிருக்கிறேன். எஸ்.ஆர்.எஸ்.ஸை நிறைய பேருக்கு தெரியாது. காண்டு கஜேந்திரன், டமாரு குமாரு கேரக்டர்களையெல்லாம் நான் ஜாலியாக உருவகப்படுத்த எஸ்.ஆர்.எஸ்.ஸின் எழுத்துக்கள் தான் அடிப்படை. ‘தவம்' என்ற மிக சீரியஸான ஒரு நாவலையும் எழுதியவர் அவர். லைட் ரீடிங்கில் ஆர்வம் அதிகமாக இருந்த அந்த வயதில் சாரு என்னை பெரிய அளவில் ஈர்க்கத் தவறினார்.<br /><br />இணையத்தளங்கள் புழக்கத்துக்கு தாராளமாக வந்தபின்னரே சாருவை கோணல்பக்கங்கள் மூலமாக வாசிக்க ஆரம்பித்தேன். ஹெராயின் எப்படிப்பட்ட போதையை தரும் என்று எனக்குத் தெரியாது. ஆனால் சாருவின் எழுத்துக்கள் அதைவிட போதை தரவல்லது. பைபிளின் பழைய ஏற்பாடு சைஸில் பிரும்மாண்டமாக இருக்கும் ராஸலீலாவை வாசிக்க எடுத்தவர்கள், தூக்கம் பசி மறந்து முழுக்க வாசித்து முடித்தபின் தான் கீழே வைப்பார்கள். சாருவை முழுக்க முழுக்கவெல்லாம் வாசித்ததில்லை. அனேகமாக அவரது எழுத்துக்களை 30 முதல் 40 சதவிகிதம் தான் வாசித்திருப்பேன். சாரு பங்குகொண்டு உருவாக்கிய 'கர்னாடக முரசும் நவீன தமிழிலக்கியத்தின் மீதான் ஒரு அமைப்பியல் ஆய்வும்' நூலை வாசிக்க ஆர்வமாக இருக்கிறது. இதன் பிரதி சாருவிடமே கூட இப்போது இல்லையென்று நினைக்கிறேன்.<br /><br />முதன்முறையாக ஏழெட்டு ஆண்டுகளுக்கு முன்பு ஸீரோ டிகிரி வாசித்தபோது பைத்தியமே பிடித்துப் போனது. இதையெல்லாம் நாவல் என்று எப்படி பைத்தியக்காரர்கள் சொல்கிறார்கள் என்றுகூட நினைத்ததுண்டு. ஆனால் பிற்பாடு கொஞ்சம் கொஞ்சமாக வாசிப்பை தீவிரப்படுத்திய பின்னர் மீள்வாசிப்பின் போது ஸீரோ டிகிரி வேறு சில பரிமாணங்களை காட்டுகிறது. புதிய வடிவங்களை தமிழிலக்கியத்திற்குள் புகுத்துகிறது என்பதை உணரமுடிந்தது. கண்ணாயிரம் பெருமாள் கேரக்டரை அவர் செதுக்கிய பாணி வெகுவாக கவர்ந்தது.<br /><br />முதல் வாசிப்பில் நான் நிராகரித்த ஸீரோ டிகிரி இன்று ஆங்கிலத்தில் மொழிபெயர்க்கப்பட்டு பல சலசலப்புகளை ஏற்படுத்தியிருக்கிறது. ஸீரோ டிகிரி தமிழுக்கு மட்டுமே புதிய வடிவமல்ல, இந்திய இலக்கியத்துக்கே புதிய வடிவம் என்பதை இப்போது உணரமுடிகிறது.<br /><br />இரண்டாண்டுகளுக்கு முன்பாக பூகம்பத்தையும், சுனாமியையும் ஏற்படுத்திய ராஸலீலாவுக்கு பிறகு கொஞ்சம் அமைதிகாத்த சாரு இந்த ஆண்டு மே மாதம் மறுபடியும் விஸ்வரூபம் எடுத்தார் குட்டிக்கதைகள் மூலமாக. குட்டிக்கதைகள் என்றதுமே குட்டிகளைப் பற்றியதாக தானிருக்கும் என்ற எதிர்ப்பார்ப்பு என்னைப் போன்ற ரசிகர்களுக்கு இருந்தது. எதிர்ப்பார்ப்புக்கேற்ப அஸ்வினி என்ற குட்டியிலிருந்தே கதை ஆரம்பமானது. வகையாக கடந்த ஏழு மாதங்களாக தீனி போட்டுக் கொண்டிருக்கிறார் கண்ணாயிரம் பெருமாள். சாருவின் ராசியான கூட்டு எண் 9 வரும் வகையில் குட்டிக் கதைகளின் எண்ணிக்கை 108 ஆக நிர்ணயிக்கப்பட்டது.<br /><br />இப்பதிவை எழுதிக்கொண்டிருக்கும் வேளையில் 106 குட்டிக்கதைகள் இணையத்தில் வெளிவந்துவிட்டது. அடுத்த வாரம் நிறைவு பெற்றுவிடும் என்று நம்புகிறேன். பிட்டு படம் மாதிரி பிட்டு பிட்டாக படித்தாலும் ரசிக்க முடிந்தது. ஒரே புத்தகமாக, நாவலாக இது வெளிவரும் என்று நம்புகிறேன். ஒரே மூச்சில் படிக்கும் அனுபவம் அஜால் குஜாலாக இருக்கக்கூடும்.<br /><br />குட்டிக்கதைகள் நூறை நெருங்கிக் கொண்டிருந்த வேளையில் கண்ணாயிரம் பெருமாள் தற்கொலை முயற்சி, மீராவுக்கு ஸ்கீஃஸோப்ரீனியா என்று அமளிதுமளிப்பட்டது. கண்ணாயிரம் பெருமால் குவார்ட்டர் அடித்துவிட்டு குப்புறப் படுத்துக்கொள்ள கதையின் பாத்திரங்களில் ஒன்றான விஷால் தொடர்ந்தார். வாசகர்கள் பைத்தியம் பிடித்து அலைந்து கொண்டிருக்கிறார்கள்.<br /><br />சாரு எப்போதோ எம்மெனெம் பற்றி எழுதியது நினைவுக்கு வருகிறது (ராஸலீலா?). எம்மெனெம் தன் மனைவி பெயரை பயன்படுத்தி ஏடாகூடமாக ஒரு ராப் ஆல்பம் தயாரிக்க, அவரது மனைவி தற்கொலைக்கு முயற்சித்து பின்னர் விவாகரத்தும் செய்துவிட்டாராம். கேத்தி ஆக்கர் சொன்னதாக சாரு ஒருமுறை சொல்லியிருந்தார். ”பாத்திரமாக வரும் ‘நான்',ஐயும், லவுகீக ‘நான்'ஐயும் போட்டு குழப்பி, உழப்பிக் கொள்ளக்கூடாது”. இதனால் எல்லாம் உங்களுக்கு ஏதாவது புரிகிறதா? எனக்கு ஏதோ கொஞ்சம் புரிகிறது.<br /><br />குட்டிக்கதைகள் அனேகமாக இந்த புத்தகக் கண்காட்சிக்கு முழுநீளப் புத்தகமாக வரக்கூடும். அதனால் பூலோகப் பிரளயமும் ஏற்படக்கூடும்.<br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_ZSCN2FTy2pU/SknmfEjrTTI/AAAAAAAACRE/qBJYYjqp3LA/s1600-h/charu-01.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 336px; height: 396px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_ZSCN2FTy2pU/SknmfEjrTTI/AAAAAAAACRE/qBJYYjqp3LA/s400/charu-01.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5353063053580258610" /></a> மேலேயிருக்கும் சாருவின் வண்ணப்படம் அவரது படங்களிலேயே எனக்கு மிகவும் பிடித்தது. போதையும், அலட்சியமும்... ஆஹா.. தலைவரின் மனநிலை அப்படம் எடுக்கப்பட்டபோது எப்படியிருந்திருக்கும் என்று நினைத்துப் பார்க்கவே சுவாரஸ்யமாக இருக்கிறது.<br /><br /><a href="http://www.luckylookonline.com/2008/12/blog-post_13.html">http://www.luckylookonline.com/2008/12/blog-post_13.html</a><br /><br />* - * - * - * - * - * - * - * - *<br /><br />சாரு சந்தேகமில்லாமல் 2009ன் ஹீரோ. ஆண்டின் ஆரம்பத்திலேயே அதிரடியாக பத்து புத்தகங்களை வெளியிட்டிருக்கிறார். எப்போதும் இல்லாத வகையில் நன்றாகவும் அவரது புத்தகங்கள் விற்று வருகிறது. சரியாக சேல்ஸ் ஆகவில்லை என்று இம்முறை புலம்பமாட்டார் என நம்புகிறேன். ரூபாய் தொள்ளாயிரத்துக்கு மொத்தமாக பத்து புத்தகங்களும் சென்னை புத்தகக் காட்சியில் கிடைக்கிறது. உயிர்மை அரங்குக்கு வருபவர்களெல்லாம் கையில் சாரு இல்லாமல் திரும்புவதில்லை. உயிர்மையில் மட்டுமல்ல ஜீயே பப்ளிகேஷனிலும் சாரு சக்கைப்போடு போடுகிறார். ‘ஸீரோ டிகிரி’ மக்கள் பதிப்பு முப்பது ரூபாய்க்கும், கோணல் பக்கங்களின் ஒரு தொகுதி பத்துரூபாய்க்கும் அள்ளிக்கொண்டு போகிறது.<br /><br />முன்பெல்லாம் எல்லோரையும் விட்டு ஒதுங்கி தனியாகப் போய்க்கொண்டிருந்தவர் இப்போது பெரும்பாலும் ஒத்துப் போகிறார் என்று நினைக்கிறேன். புத்தக வெளியீடுகளிலும் பொதுநிகழ்ச்சிகளிலும் கலந்துகொள்கிறார். பொறுமையாக பேசுகிறார். உயிர்மை அரங்கில் இரண்டு நாட்கள் இருந்தார். கையெழுத்து கேட்பவர்களிடம் எல்லாம் முகம் சுளிக்காமல் கையெழுத்து போட்டுக் கொடுக்கிறார். ”எக்சிஸ்டென்ஷியலிஸம்னா என்ன?” என்று கேட்ட இளைஞர் ஒருவருக்கு பொறுமையாக பாடம் எடுத்துக் கொண்டிருந்தார். விகடன் ஜாலி ஸ்பெஷலுக்கு ஜாலியாக இண்டர்வியூ கொடுக்கிறார். டப்ளினுக்கு போவதெற்கெல்லாம் நேரம் கிடைப்பது இப்போது அரிதாகியிருக்கலாம்.<br /><br />(குட்டிக்கதைகளைத்) காமரூபக் கதைகளைத் தொடர்ந்து அடுத்த தடாலடி பிராஜக்டைத் தொடங்கிவிட்டாராம். அடுத்தாண்டு தொடக்கத்தில் அவரது எழுத்துக்களை இருபது புத்தகங்களாக ஒருசேர வெளியிடப்பட வேண்டும் என்று விரும்புகிறேன்.<br /><br />’சாருவின் தொண்டரடிப்பொடியாழ்வார்’ போன்ற விமர்சனங்கள் எனக்கு நகைச்சுவையாக இருக்கிறது. ஒன்றுமில்லாத ரஜினியையே புனிதப் பிம்பமாக்கி மகிழும், முரட்டுத்தனமாக ரசிக்கும் ரசிகமனோபாவம் கொண்ட தமிழ் குமுகாயத்தை சேர்ந்தவர்கள் நாம். சாருவை தூக்கி வைத்துக் கொண்டாட ஆயிரம் காரணங்கள் இருக்கிறது. நாத்திகம்-ஆத்திகம் தொடர்பான அவரது கருத்துக்கள் எனக்கும் ஏற்றுக் கொள்ளத்தக்கவையாக (உவகையளிப்பதாக) தோன்றாத போதிலும் சாருவை ஏனோ ரொம்பவும் பிடித்திருக்கிறது. என் கருத்து எனக்கு என்று இருக்கும் சாருவிடம் எதிர்கருத்து வைத்து பிரயோசனம் இருக்காது என்பது என் தனிப்பட்ட கருத்து. அப்புறம் மனிதர் மம்மி-ரிட்டர்ன்ஸ் ரேஞ்சில் எதுவாவது நம்மைப் பற்றி எழுதுவானேன், வேலியில் போகும் ஓணாணைப் பிடித்து வேட்டிக்குள் விட்டுப்பானேன்.<br /><br /><a href="http://www.luckylookonline.com/2009/01/blog-post_15.html">http://www.luckylookonline.com/2009/01/blog-post_15.html</a><br /><br />* - * - * - * - * - * - * - * - *<br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_ZSCN2FTy2pU/SknnpFQGc9I/AAAAAAAACRM/NKY8_u517lY/s1600-h/charu.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 268px; height: 400px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_ZSCN2FTy2pU/SknnpFQGc9I/AAAAAAAACRM/NKY8_u517lY/s400/charu.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5353064325076906962" /></a>ஒரு காலத்தில் டிகிரி என்ற சொல்லைக் கேட்டதுமே டிகிரி காப்பி தான் நினைவுக்கு வரும். அம்மாவழி சின்னப் பாட்டனார் சிறுவயதில், சிந்தாதிரிப்பேட்டையில் இருந்த ஒரு அய்யர் மெஸ்ஸில் டிகிரி காப்பி வாங்கித் தருவார். அவரும் அனுபவித்துக் குடிப்பார். தஞ்சையில் பிறக்கவேண்டிய உல்லாசவாசி. தப்பித்தவறி உத்திரமேரூருக்கு அருகில் பிறந்து தொலைத்தார். அவரால் நானும் காஃபி பிரியனானேன். வீட்டில் அனைவருக்கும் தேநீர் பிடித்தாலும், எனக்கு மட்டும் எப்போதும் காஃபி தான். காஃபியை குடிக்கும்போது கசப்பாக உணரவேண்டும். குடித்து முடித்தபின் உதடுகளை நாக்கால் தடவினால் லேசாக தித்திக்க வேண்டும். எனக்குப் பிடித்த காஃபிக்கான இலக்கணம் இது. எனக்காகவென்று அம்மா ஸ்பெஷலாக ஃபில்டர் கூட வாங்கி வைத்திருந்தார். இப்போது இன்ஸ்டண்ட் காஃபிக்கு மாறி சில ஆண்டுகளாகிறது.<br /> <br />எனவே இப்போதெல்லாம் டிகிரி என்ற வார்த்தையைக் கேட்டால் காஃபிக்குப் பதிலாக சாரு நினைவுக்கு வருகிறார். ஏழெட்டு ஆண்டுகளுக்கு முன் சாருவின் ஸீரோ டிகிரியை முதல்முறை வாசித்தபோது மனநிலை சில வாரங்களுக்கு பாதிக்கப்பட்டது. மூளை லட்சம் தடவை கிறுகிறுத்தது. ஒரு கோடி அபின் வில்லைகள் தரக்கூடிய போதையை அப்பிரதி தந்தது. இதன் ஆங்கில மொழியாக்கமும் அதே வாசனையோடு, அதே போதையோடு, அதே கிறுகிறுப்பை அட்சரம் பிசகாமல் தருகிறது. சமீபத்தில் ஒரு நண்பர் ஸீரோ டிகிரியை வாசித்து தலைமுடியை பிய்த்துக் கொண்டு அலைகிறேன் என்று சொன்னார். சாருவை புதியதாக வாசிக்க நினைப்பவர்கள் ராஸலீலாவை முடித்துவிட்டு ஸீரோ டிகிரிக்கு வருவது நலம். மனதளவில் யதார்த்த அதிர்ச்சி மதிப்பீடுகளுக்கு தயாராக முடியும். அதிர்ச்சி = ஷாக். புத்தகம் ஷாக்கடிக்குமா என்று கேட்டால் ஸீரோ டிகிரி ஷாக்கடிக்கும் என்றே சொல்லுவேன். அப்போது ராஸலீலா? சில சமயம் தலையை தடவிக் கொடுக்கும். சில சமயம் தலையை நீருக்கடியில் அழுத்தி மூச்சு திணறவைக்கும்.<br /> <br />ஸீரோ டிகிரியை ஆங்கிலத்தில் வெளியிட்டிருக்கும் பிளாஃப்ட் பப்ளிகேஷன்ஸ் ஏற்பாடு செய்திருந்த நிகழ்ச்சி அது. ஸீரோவும் சூன்யம் தான். சூன்யத்தின் நிறம் கருப்பு. அதனாலோ என்னவோ நிகழ்ச்சியின் தீமும் கருப்பு. மேடையில் 'நெப்போலியன்' பாட்டிலில் செடியோடு மலர்ந்திருந்த ரோஜாவின் நிறமும் கருப்பு. மேடையின் பேக்டிராப் கருப்பு. சாரு அணிந்திருந்த சட்டையும் கருப்பு. ஐம்பத்தி நான்கு வயதான கமலஹாசனின் இளமைத்தோற்றத்துக்கு சிலிர்க்கிறோம். அவரை விட மூன்று வயது அதிகமான சாரு கமலை விட இளமையாக தெரிகிறார். இன்னும் ஏன் இவரை சினிமாக்காரர்கள் விட்டுவைத்திருக்கிறார்கள் என்று தெரியவில்லை. அஞ்சாதே படத்தில் பாண்டியராஜன் நடித்த பாத்திரத்தைப் போன்ற பாத்திரங்களில் சாரு நடித்தால் அள்ளிக்கொண்டுப் போகும்.<br /> <br />புத்தகத்தின் சில அத்தியாயங்களை தமிழில் எழுதிய சாருவும், மலையாளத்தில் எழுதியவரும், ஆங்கிலத்தில் எழுதியவர்களும் வாசித்துக் காட்டினார்கள். மொழிமாற்றமாக (Translation) இல்லாமல் மொழியாக்கமாக (Transcreation) செய்யப்பட்டிருப்பதாக விழாவுக்கு வந்திருந்த மொழிப்பெயர்ப்பாளர்கள் சிலர் குறிப்பிட்டார்கள். கலாஸ்ரீ, நிலாஸ்ரீ அத்தியாயத்தை வாசிக்கும்போதெல்லாம் சாரு சரியான பிக்கப்பில் இல்லை. சாருவின் கம்பீரத் தோற்றத்துக்கு ஏற்ற சிம்மக்குரல் அவருக்கு இல்லையோ என்ற தோற்றம் எழுந்தது. மனிதர் மென்மையாக, மெதுவாகப் வாசித்தார். சாரு ரசிகர்கள் பட்டா போட்டு அடிக்கடி வாசிக்கும் அந்த 'எலக்ட்ரிக் சுடுகாடு' அத்தியாயம் வந்தபோது குரலை உயர்த்தி ஏற்ற இறக்கத்தோடு தமிழின் புனிதவார்த்தைகளை சாரு உச்சஸ்தாயியில் வாசித்தபோது அப்ளாஸ் அள்ளிக்கொண்டு போனது. அந்த அத்தியாயத்தை மலையாளத்தில் மொழியாக்கம் செய்தது ஆச்சரியமல்ல. ஆங்கிலத்தில் மொழியாக்கம் செய்ய ரொம்பவும் மெனக்கெட வேண்டியிருந்தது என்று குறிப்பிட்டார்கள். Pussy, Bastard, pitch, fuck, மானே, தேனே போட்டு எப்படியோ அசல் பிரதியில் இருந்த அம்சங்களை கொண்டுவந்துவிட்டிருக்கிறார்கள். அந்த அத்தியாயத்துக்கு மட்டும் மூன்று பாட்டில் ரம் செலவாகியிருக்கும் என்று தெரிகிறது. அதுபோலவே 1930களின் பிராமண குடும்பத்து தமிழை மலையாளம் மட்டுமன்றி ஆங்கிலத்திலும் மொழியாக்கம் செய்வதற்குள் டவுசர் கிழிந்திருக்கிறது.<br /> <br />ஸீரோ டிகிரியின் ஆங்கிலப் பதிப்பை மட்டும் அமெரிக்க எழுத்தாளர் கேத் ஆக்கருக்கு சமர்ப்பணம் செய்திருக்கிறார். தமிழ் பதிப்பை அவரது 'அம்முவுக்கு' சமர்ப்பித்திருந்தார் என்பதாக நினைவு. கேத் ஆக்கர் தன் உடலையே பரிசோதனையாக்கி, விளைவுகளை எழுத்தாக்கியவர் என்று சாரு குறிப்பிட்டார். ராஸலீலா படித்தவர்கள் சாருவும் அத்தகைய எழுத்தாளர் தான் என்பதை உணர முடியும். ஸீரோ டிகிரி ஆங்கிலப் பிரதியை வாசித்த அமெரிக்கர்கள் சிலர் சாரு நிவேதிதா ஒரு பெண் எழுத்தாளர் என்று நினைத்துக் கொண்டிருக்கிறார்களாம். இப்பிரதி மலையாளத்தில் மொழியாக்கம் செய்யப்படுவதற்கு முன்பாக கிட்டத்தட்ட ஒன்றரை நூற்றாண்டுகளில் தமிழில் இருந்து மலையாளத்துக்கு மொழிமாற்றம் செய்யப்பட்ட நூல்கள் நூற்றி சில்லறை தான் இருந்ததாம். ஸீரோ டிகிரி மலையாளத்தில் வந்தபின் தீவிர இலக்கிய வெறி கொண்ட மலையாளிகள் தமிழிலும் தீவிர இலக்கியம் குறித்த சில முயற்சிகள் நடந்து வருவதாக அறிந்தார்களாம். ஸீரோ டிகிரிக்கு பின்னர் தமிழில் இருந்து மலையாளத்துக்கு மொழிமாற்றம் செய்யப்பட்ட நூல்களின் எண்ணிக்கை கடந்த ஒன்றரை நூற்றாண்டு கால மொழிமாற்ற நூல்களை விட அதிகம் என்று மலையாள எழுத்தாளர் சக்காரியா குறிப்பிட்டார். தமிழிலக்கியத்தில் சாருவுக்கான இடம் எதுவென்பதை சக்காரியாவின் அந்த கருத்து திடமாக வெளிப்படுத்தியது.<br /><br />* - * - * - * - * - * - * - * - *<br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_ZSCN2FTy2pU/Sknn76iIKOI/AAAAAAAACRU/fd3jrUVaqdQ/s1600-h/charu+(1).jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 400px; height: 255px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_ZSCN2FTy2pU/Sknn76iIKOI/AAAAAAAACRU/fd3jrUVaqdQ/s400/charu+(1).jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5353064648617240802" /></a>அபத்தமாக பேசுபவர்களையும், எழுதுபவர்களையும் கண்டால் எல்லோருக்கும் எரிச்சல் மண்டுவது இயல்பு. ஆயினும் சில நேரங்களில் நம்முடைய ஆதர்சங்களே அபத்தமாக சிந்தித்து, அதையும் எழுதியோ, பேசியோ தொலைக்கும்போது எரிச்சலோடு, கோபமும் இணைந்துக் கொள்கிறது. அதுபோன்ற சீற்றமான, நிதானமற்ற மனநிலையில் இப்போது எழுதுகிறேன்.<br /><br />சிறுவயதிலிருந்தே ஏதாவது பத்திரிகைகளில் சாரு நிவேதிதா என்ற பெயரை காணநேர்ந்தால் அக்கட்டுரையையோ, புனைவையோ தவறவிடாமல் வாசிப்பது என் வழக்கம். சாரு என்ற பெயர் எனக்குள் ஏற்படுத்திய மேஜிக்குகள் எண்ணிலடங்கா. ஒரு அறிவுஜீவியாக இருந்தும் மிக எளிமையாக, வாசகன் அஞ்சாமல் அணுகக்கூடிய மொழிநடை அவருடையது. பெரும்பாலும் சுயபுராணமாக இருந்தாலும் அவருடைய சுய எள்ளல், சுய பச்சாதாபம் போன்றவை வாசிக்க சுவாரஸ்யமானதாகவே இருக்கும். சரோஜாதேவிரக எழுத்தாளர்கள் தவிர்த்து கைமைதுனம் செய்வதை கூட வெளிப்படையாக ஒத்துக்கொள்ளும் பன்முகப்பார்வை கொண்ட தமிழ் எழுத்தாளர் அவர் ஒருவர் மட்டுமே.<br /><br />அவர் எழுத்துக்களை வாசிப்பவர்களுக்கு அவர் ஒரு நாத்திகர் என்ற தோற்றம் மிகுந்திருக்கும். எனக்குள்ளும் மிகுந்திருந்தது. சுஜாதா மறைவுக்குப் பின்னர் திடீரென்று சுஜாதாவின் இடத்தை பிடிக்க வேண்டும் (எந்த கொம்பனாலும் பிடிக்கமுடியாது என்பது என் எண்ணம்) என்ற பேராசையாலோ என்னவோ திடீரென தன்னை ஆத்திகர் என்று சமீபத்தில் அறிவித்துக் கொண்டிருக்கிறார். அவர் நாத்திகரோ, ஆத்திகரோ அது யாருக்கும் பிரச்சினையில்லை. ஆனால் திடீரென புதியதாக ஏற்றுக்கொண்ட ஆத்திக வேடத்துக்காக இறைமறுப்பாளர்களையும், இறைமறுப்பு முற்போக்கு சிந்தனைகளையும் மிக கேவலமாக விமர்சிப்பது சாரு போன்ற (இதுவரை) முற்போக்கு வேடமணிந்த ஒரு எழுத்தாளருக்கு அழகல்ல.<br /><br />'விபச்சாரம் ஏன் நடக்கிறது?' என்ற கேள்விக்கு இதுவரை விடை தெரியாமல் இருந்தது. சாரு கண்டுபிடித்து விட்டார். இறைமறுப்பு தான் விபச்சாரத்துக்கு காரணமாம். ரஷ்யா ஜார் மன்னர்கள் ஆட்சிக்காலத்தில் வறுமையால் பீடிக்கப்பட்டிருந்தபோதும் கூட மதநெறி தந்த ஆன்மபலத்தால் ரஷ்யர்கள் ஒழுக்கமாக இருந்தார்களாம். ஆனால் கம்யூனிஸம் ஆட்சிக் கட்டிலேறி கடவுள் மறுப்பு விவாதங்களும், சிந்தனைகளும் வந்த பின்னர் ரஷ்யாவில் விபச்சாரம் பெருகி விட்டதாம். எவ்வளவு அபத்தம் இது? கடவுள் மறுப்பு சிந்தனைகளை மட்டுமன்றி கம்யூனிஸத்தின் மீதும் போகிறபோக்கில் சாணி அடித்துவிட்டுப் போகிறார் சாரு. இவரது இந்த புதிய கண்டுபிடிப்புக்கு தோதாக அவரது இலங்கை நண்பர் ஒருவருக்கு ரஷ்யாவில் நிகழ்ந்த சில அனுபவங்களை வாதத்துக்கு வலுவாக சேர்த்துக் கொள்கிறார்.<br /><br />அதே சாரு தாய்லாந்து நாட்டின் விபச்சாரம் பற்றியும், பத்து வயது குழந்தைகள் கூட மிகக்குறைவான (50 ரூபாய்) தொகைக்கு விபச்சாரத்துக்கு தயாராக இருப்பது பற்றியும் எழுதுகிறார். தாய்லாந்து நாட்டில் கம்யூனிஸ ஆட்சி நடக்கிறதா? கடவுள் மறுப்பு விவாதங்கள் விவாதிக்கப்படுகிறதா? என்பது பற்றி சாருவுக்கு தெரியாதா? கிட்டத்தட்ட தொண்ணூற்றி ஒன்பது சதவிகித தாய்லாந்து மக்கள் மதநம்பிக்கையும், இறைநம்பிக்கையும் கொண்டவர்கள் தானே?<br /><br />தாய்லாந்துக்கு போவானேன்? இந்தியாவில் என்ன வாழுகிறது? இங்கே (இப்போது சாரு உட்பட) தொண்ணூற்றி ஐந்து சதவிகிதம் பேர் இறைநம்பிக்கை கொண்டவர்களாக தானே இருக்கிறார்கள்? இங்கே ஏன் சோனாகஞ்சும், மும்பை சிகப்பு விளக்கு பகுதியும் இருக்கிறது? ஐம்பது ரூபாய்க்கு உடலை அரை மணி நேரத்துக்கு விற்க சென்னையில் கூட விளிம்புநிலைக்கு தள்ளப்பட்ட பெண்கள் இருப்பது நமக்கு தெரியுமோ இல்லையோ.. சாருவுக்கு நிச்சயமாகத் தெரியும். இதற்கெல்லாம் கூட காரணம் இறைமறுப்பா?<br /><br />இறைமறுப்பு சிந்தனைகளை உலகளவில் பரபரப்பாக விவாதித்த ஜெர்மன் சிந்தனையாளர்களையும்.. அந்நாட்டையும், ஐம்பது ஆண்டுகளாக இறைமறுப்பு கம்யூனிஸ ஆட்சி நடக்கும் கியூபா நாட்டையும் சாரு மறந்துவிட்டாரா? இல்லை அங்கும் விபச்சாரமும், சமூகக்குற்றங்களும் இன்னமும் தலைவிரித்து ஆடுகிறது என்று நம்பிக்கொண்டிருக்கிறாரா? மதநம்பிக்கையும், இறைநம்பிக்கையும் பெரிதும் கொண்டிருக்கும் அமெரிக்கா.. ஆத்திகர்களையே பெரும்பாலும் அதிபர்களாக ஏற்றுக்கொள்ளும் அமெரிக்கா, சர்வதேச அளவில் மனிதநேயத்துக்கு எதிராக செய்துவரும் மனிதகுல விரோத குற்றங்களுக்கு என்ன நியாயம் கற்பிக்கப் போகிறார் சாரு? இறைமறுப்பாளர்களால் உலகுக்கு விளைந்த கேடுகள் அதிகமா? மத அடிப்படைவாதிகளால் உலகுக்கு விளைந்த கேடுகள் அதிகமா? என்பதை சாரு மல்லாந்து படுத்துக் கொண்டு யோசிக்க வேண்டும்.<br /><br />கடவுள் என்ற சொல்லாடல் புழக்கத்திற்கு வருவதற்கு முன்பே விபச்சாரம் என்ற தொழிலும், சமூகக்குற்றங்களும் உலகில் பெருகிவிட்டதை உலக வரலாறு வாசித்த யாருமே உணரமுடியும். இன்னமும் சொல்லப்போனால் சமூகக்குற்றங்கள் செய்வதிலிருந்து மனிதனை காக்க மனிதகுலம் கண்டுபிடித்த ஒரு முறையே மதமும், மதத்துக்கு மூலமான கடவுளும் என்றும் கூறலாம். இறைவன் குறித்த தர்க்கங்களில் வெற்றி காணமுடியாமல் கடைசியாக ஆத்திகர்கள் நாத்திகர்கள் மீது வைக்கும் பலகீனமான விமர்சனம் தான் இறைமறுப்பால் சமூகக்குற்றங்கள் பெருகும் என்பது. சாருவும் கூட அப்படிப்பட்ட விமர்சனத்தை எழுதுவதை காணும்போது “சாருவும் இவ்வளவுதானா?” என்ற ஆயாசமும், ஏமாற்றமும் தான் மிஞ்சுகிறது.<br /><br /><a href="http://www.luckylookonline.com/2008/04/blog-post_29.html">http://www.luckylookonline.com/2008/04/blog-post_29.html</a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/25593973-7018937104156212622?l=www.luckylookonline.com'/></div>

Posted by லக்கிலுக் (luckylook32@gmail.com) on June 30, 2009 10:35 AM · permalink

 
நாடோடிகள்!
<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_ZSCN2FTy2pU/SkmpL5q7z8I/AAAAAAAACQ8/jecELfCbdpE/s1600-h/nadodigal..jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 400px; height: 265px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_ZSCN2FTy2pU/SkmpL5q7z8I/AAAAAAAACQ8/jecELfCbdpE/s400/nadodigal..jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5352995654031101890" /></a><br /><span style="font-size:130%;"><strong>மு</strong></span>ருகன் வசித்தது விசாலாட்சி தோட்டம் குடிசைமாற்று வாரிய குடியிருப்பில் இருந்த ஒரு பிளாக்கில். விசாலாட்சி தோட்டத்தை கொஞ்சம் டீசண்டாக சொல்லுவது என்றால் சென்னை-600028 என்று சொல்லலாம். கொஞ்சம் கலீஜாக சொல்லுவதென்றால் சுண்ணாம்புக் கால்வாய் என்றும் சொல்லலாம். சுண்ணாம்புக் கால்வாய் என்று அழைக்கப்படும் பக்கிங்காம் கால்வாய் முருகனின் வீட்டுக்கு பின்னால் தான் ஓடுகிறது.<br /><br />21 வயதான முருகன் பகவான் கிருஷ்ணனின் நிறம் கொண்டவன். நாகேஷ் உடல்வாகு. முன்தலையில் இந்த வயதிலேயே லைட்டாக சொட்டை. முகம் முழுக்க முகப்பரு. தொளதொளவென்று பிரபுதேவா ஸ்டைலில் பேக்கீஸ் பேண்ட். 42 செ.மீ. சைஸுக்கு சத்யா பஜாரில் கலர் கலராக சட்டை வாங்கி போடுவான். மொத்தத்தில் எப்படியெல்லாம் இருக்கக் கூடாதோ அப்படியெல்லாம் இருப்பான்.<br /><br />முருகன் வேலை பார்த்தது ஒரு சின்ன ஸ்டுடியோவில். ஸ்டுடியோ என்றால் போட்டோ ஸ்டுடியோ அல்ல. ஸ்க்ரீன் ப்ரிண்டிங் தொழிலுக்கு உபயோகப்படுத்தக் கூடிய நெகட்டிவ், பாசிட்டிவ், போட்டோ பிரிண்ட் எடுக்கும் குட்டி ஸ்டுடியோ. அத்தொழிலுக்கு தேவைப்படும் லோகோக்கள் டிசைன் செய்வது, "கலைஞரே" "அம்மாவே" என்று ஆரம்பிக்கும் அரசியல் பத்திரிகை விளம்பரங்களை லே-அவுட் செய்யும் ஸ்டுடியோவாகவும் அது இருந்தது. தன்னை வெளியில் கேமிராமேன் என்று முருகன் அறிமுகப்படுத்திக் கொள்ளுவான். ஆனாலும் அவன் பயன்படுத்துவது கேமிரா அல்ல, என்லார்ஜர். எப்போதும் டார்க்ரூம் வேலை என்பதால் நண்பர்கள் வட்டத்தில் அவனுக்கு பெயர் கருப்பு ஆந்தை.<br /><br />நீல நிற ஹவாய் செருப்பு போட்டு வரும் முருகன் அன்று கட் ஷூ போட்டு வந்தான். முகத்துக்கு பவுடர் அடித்திருந்தான். விசாலாட்சி தோட்டத்திலிருந்து சைக்கிள் மிதித்து எல்டாம்ஸ் ரோடு வரை வந்திருந்ததால் வியர்வையில் பவுடர் திட்டு திட்டாக ஆகி ஏற்கனவே கொடூரமாக இருந்த அவன் முகத்தை இன்னமும் கோரமாக்கி காட்டியது.<br /><br />"இன்னா மூஞ்சி இல்லாதவனே? மேக்கப்பு எல்லாம் தூள் பறக்குது?" என்றேன். அவனை மூஞ்சி இல்லாதவன் என்று தான் கூப்பிடுவேன். இன்னொரு அலுவலக நண்பனுக்கு நெற்றியில் இருந்து டைரக்டாகவே வடிவம் இல்லாமல் மூக்கு அமைந்திருந்ததால் அவன் மூக்கில்லாதவன்.<br /><br />"எங்க பிளாக்குக்கு பக்கத்து பிளாக்குக்கு புதுசா ஒரு பட்லி வந்துருக்குது கிச்சா. லவ் பண்ண ஆரம்பிச்சேட்டேன்" என்றான். அதிர்ச்சியாக இருந்தது. இதென்ன கொடுமை? ஒரு பட்லியை பார்த்ததும் காதலா? இவனுக்கெல்லாம் காதல் கத்தரிக்காய் மாதிரி ஆயிடிச்சி.<br /><br />"மச்சான் உன் மூஞ்சிய கண்ணாடில்லே பார்த்ததே இல்லியாடா? உனக்கெதுக்குடா இந்த கருமம் எல்லாம்?"<br /><br />"டேய் பல்லி! உன் லெவலுக்கே பிகருங்க மாட்டுறப்போ, எனக்கு மாட்டாதா?" என்றான். உண்மையிலேயே என் உடல்வாகு அப்போது பல்லி போல தான் இருந்தது. ஆனாலும் கொஞ்சம் கலராகவும், டீசண்டாகவும் இருந்ததால் பிகர்களை கொஞ்சம் ஈஸியாக டீல் செய்ய முடிந்தது. அந்த அலுவலகத்திலேயே அரைகுறையாகவாவது ஆங்கிலம் பேசுபவன் நான் மட்டுமே என்பதால் பாசிட்டிவ் போடவரும் ஸ்க்ரீன் பிரிண்டிங் பிகர்கள் மத்தியில் நான் ஹீரோவாக வலம் வந்துகொண்டிருந்தேன்.<br /><br />ஓனர் வரும் நேரமாகி விட்டதால் நான் கம்ப்யூட்டரை பூட் செய்துவிட்டு சபீனா கவர் போலவே சலீனாவுக்கு டூப்ளிகேட் டிசைன் செய்ய ஆரம்பித்தேன். முருகன் டார்க்ரூமுக்குள் தஞ்சமடைந்தான்.<br /><br /><span style="font-size:130%;"><strong>மா</strong></span>லை 6 மணிக்கு கம்ப்யூட்டர் ரூமுக்குள் (எஸ்டிடி பூத் மாதிரி இருக்கும்) வந்த முருகன் பீர் அடிக்க கூப்பிட்டான் அவனுடைய செலவில். பொதுவாக சம்பளம் வாங்கிய முதல்வாரம் மட்டும் தினசரி பீர் அடிப்போம். மற்ற நாட்களில் நல்ல பிள்ளையாக கிளம்பி விடுவோம்.<br /><br />நான், சுரேஷ், சேகர், பிரபு முருகனோடு வேலுமிலிட்டரி ஒயின்ஸுக்கு போனோம். பிரபு சைட் டிஷ் மட்டுமே சாப்பிடுவான். சுரேஷும், சேகரும் குவார்ட்டர் ரம் வாங்கி ஷேர் செய்து சாப்பிடுவார்கள். நானும், முருகனும் ஆளுக்கு ஒரு ஹேவார்ட்ஸ் 5000.<br /><br />பாதி குடித்ததுமே முருகனுக்கு போதை ஏறத்தொடங்கி விட்டது. கண்கள் அவனுக்கு எப்போதுமே சிவந்திருக்கும். "ஊர்லே இருந்து வந்துருக்கா மஞ்சு. சின்ன வயசுலே பார்த்தது. பத்து வருஷம் கழிச்சி பாக்குறேன்" என்றான்.<br /><br />"என்னடா உளர்றே? தலையும் புரியல, வாலும் புரியல"<br /><br />"நாந்தான் காலைல சொன்னனேடா. ஒரு பிகரை லவ் பண்றேன்னு"<br /><br />"ம்ம்ம்... சொல்லித்தொலை. உம்மூஞ்சிக்கு லவ்வு ஒரு கேடு!"<br /><br />"மச்சான். உங்க ஹெல்ப்புல்லாம் வேணுண்டா. அவளை எப்படியாவது கல்யாணம் கட்டிக்கணும்"<br /><br />தண்ணி வாங்கிக் கொடுத்து ஹெல்ப் கேட்கிறான். வேறுவழியில்லை. ஹெல்ப்புகிறோம் என்று சொல்லி முருகனை சாந்தப் படுத்தினோம். இன்று எல்டாம்ஸ் ரோட்டில் மியூசிக் டுடே இருக்கும் இடத்துக்கு எதிராக அப்போதெல்லாம் நடைவண்டியில் சுண்டல் விற்கும். எல்லோருக்கும் தாராளமாக செலவு செய்து முட்டை பஜ்ஜி, சுண்டல் வாங்கிக் கொடுத்து திருப்தியாக அனுப்பி வைத்தான் முருகன்.<br /><br /><strong><span style="font-size:130%;">அ</span></strong>தன்பின் தினமும் மஞ்சு புராணம் தான் முருகனுக்கு.<br /><br />"45Bயிலே கிண்டிக்கு எக்ஸ்போர்ட் வேலைக்கு போறா"<br /><br />"இன்னைக்கு மஞ்சப்புடவை கட்டிக்கிட்டு சூப்பரா இருந்தா"<br /><br />"முண்டகண்ணியம்மன் கோயிலுக்கு வாராவாரம் வெள்ளிக்கிழமை போறா"<br /><br />"பயமாயிருக்குடா அவளுக்கு ரெண்டு அண்ணனுங்கோ. ஏற்கனவே மயிலாப்பூர் ஸ்டேஷன்லே அவனுங்க மேலே கேசிருக்கு"<br /><br />"எங்க ஊட்டாண்ட இருந்து லஸ் வரைக்கும் மஞ்சுவை பாலோ பண்ணிக்கினே போனேன்"<br /><br />முருகன் சொல்வது அவ்வளவு சீரியஸாக எடுத்துக் கொள்ளப்படாமல் காமெடியாகவே இருந்தது எங்களுக்கு. முருகன் சொல்வதை வைத்து பார்த்தால் மஞ்சு கொஞ்சம் சிகப்பாக இருந்திருக்க வேண்டும். கருப்பு நிற காம்ப்ளக்ஸில் அவதிப் பட்டுக் கொண்டிருந்த முருகனுக்கு மஞ்சுவின் சிகப்பு மையலை தந்திருக்கிறது என்பதை புரிந்துகொண்டோம். எந்த விஷயமாக இருந்தாலும் தடாலடியாக பேசும் முருகனுக்கு காதலை சொல்வதில் மட்டும் இருந்த தயக்கம் எதற்கு என்று புரியவில்லை.<br /><br />எப்படியோ சில நாட்களாக முருகனுக்கு தைரியம் கொடுத்து தயார் செய்து வைத்திருந்தோம். மயிலாப்பூர் அறுபத்தி மூவர் திருவிழாவுக்கு தோழிகளோடு வரப்போகும் மஞ்சுவிடம் நம்ம ஹீரோ பல்லாயிரம் பேருக்கு நடுவில் காதலை சொல்லிவிட வேண்டும் என்பது எங்கள் ஏற்பாடு. அதே சமயம் மஞ்சுவின் அண்ணன்களின் கழுகுப்பார்வையில் இருந்து தப்பித்து அவளை அருகில் நெருங்க முருகனுக்கு கிடைக்கும் அரிய சந்தர்ப்பம் அதுதான்.<br /><br /><span style="font-size:130%;"><strong>நா</strong></span>ள் நெருங்க நெருங்க முருகனுக்கு டென்ஷனாக இருந்ததோ என்னவோ, எங்களுக்கு கொஞ்சம் டென்ஷனாகவே இருந்தது. திருவிழாக் கூட்டத்தில் பொன்னம்பலம், கனல்கண்ணன் ரேஞ்சுக்கு சில பேர் அரிவாளோடு எங்களை துரத்திக் கொண்டு வருவது போன்ற தீக்கனவுகள் எனக்கு வர ஆரம்பித்தது. எப்படியாவது இந்த லவ் மேட்டர் நல்லபடியாக முடிந்தால் சரி என்று நினைத்துக் கொண்டேன்.<br /><br />அந்த நாளும் வந்தது. காலையில் வழக்கம்போல முருகன் ஆபிஸுக்கு வந்திருந்தான். அவன் தெளிவாகத்தான் இருந்தான். நாங்கள் தான் கொஞ்சம் டல்லாக இருந்தோம். அறுபத்து மூவர் திருவிழா ஸ்பெஷலாக எங்கள் அலுவலகத்தில் மாலை ரெண்டு மணி நேரம் பர்மிஷன் எப்போதும் கிடைக்கும்.<br /><br />என் வண்டியை எதிரிலிருந்த முருகர் கோயிலுக்குள் விட்டு விட்டு கால்நடையாகவே முருகன் கோஷ்டியோடு கிளம்பினேன். வழியெல்லாம் மோர், ரஸ்னா இலவசமாக லட்சத்தில் ஒருவன் ரஜினி ரசிகர்மன்றம், நாட்டாமை சரத்குமார் ரசிகர் மன்றம் போன்றவர்களால் வழங்கப்பட்டு கொண்டிருந்தது. அதிமுக, திமுகவும் தலா ஒரு பூத் போட்டு பொங்கல், சுண்டல் வழங்கிக் கொண்டிருந்தார்கள். பல்லாயிரக் கணக்கான மக்கள் கபாலீஸ்வரர் கோயிலை நோக்கி தேனீக்கள் போல மொய்க்கத் தொடங்கியிருந்தார்கள்.<br /><br />தெற்கு மற்றும் மேற்கு மாடவீதிகள் இணையும் ஜங்ஷனில் ஒரு கடைவாசலில் இருந்த திண்ணைப் போன்ற ஒரு அமைப்பின் மீது ஏறி நின்றுக் கொண்டோம். டென்ஷனாக இருந்ததால் பெரிய மாணிக்சந்த் ஒரு பாக்கெட்டை அப்படியே வாயில் கொட்டிக் கொண்டு அவ்வப்போது புளிச், புளிச்சென்று துப்பிக் கொண்டிருந்தேன். முருகனோ எந்த சலனமும் இல்லாமல் கூட்டத்தை கவனிக்க ஆரம்பித்தான்.<br /><br />சுமார் ஏழரை மணியளவில் முருகனின் தேவதை வந்துகொண்டிருந்தாள். பதினெட்டு, பத்தொன்பது வயதிருக்கலாம். கூட நான்கைந்து எக்ஸ்போர்ட் பிகர்ஸ். முருகன் வர்ணித்த அளவுக்கெல்லாம் சூப்பராக இல்லாவிட்டாலும் முருகனுக்கு அவள் கிடைத்தால் பம்பர் ப்ரைஸ் தான் என்று நினைத்துக் கொண்டேன். முருகன் அவளை நோக்கி கூட்டத்தில் முன்னேற ஆரம்பித்தான். கொஞ்சம் இடைவெளி விட்டு திசைக்கொருவராய் நாங்கள் நான்கு பேரும் முருகனுக்கு பாடிகார்டாக அவனோடவே நகர்ந்தோம்.<br /><br />மஞ்சுவை முருகன் நெருங்க, நெருங்க திக்.. திக்..<br /><br />மஞ்சுவை மிக அருகில் பார்த்த முருகன்,<br /><br />"ஹே மஞ்சு எப்படியிருக்க?" காதலை சொல்லச் சென்றவன் மாதிரியாக இல்லாமல் மிக இயல்பாக பேசினான்.<br /><br />"நான் நல்லா இருக்கன். நீ கூடத்தான் இப்போ ஸ்டைலா இருக்க"<br /><br />"அப்போன்னா நாம கல்யாணம் கட்டிக்கலாமா?"<br /><br />"ம்.. கட்டிக்கலாம்!"<br /><br />முருகனின் காதலை சொல்லும்போது "லாலல்ல்லா, லாலல்ல்லா" என்று எஸ்.ஏ. ராஜ்குமார் மியூசிக் மாதிரி கோரஸ் கேட்கும். பாரதிராஜாவின் வெள்ளுடை தேவதைகள் சுற்றி வந்து நாட்டியம் ஆடுவார்கள். மஞ்சுவின் அண்ணன்கள் எங்களை துரத்தி துரத்தி அடிப்பார்கள் என்றெல்லாம் நினைத்துக் கொண்டிருந்தேன். இவ்வளவு நாள் பில்டப் கொடுக்கப்பட்ட ஒரு சம்பவம் நல்லவிதமாக முடிந்தாலும் "சப்"பென்று 25 நொடிகளில் முடிந்துவிட்டதே என்று நொந்துபோய் விட்டேன். "ஐ லவ் யூ" கூட சொல்லாமல் பையன் டைரக்டா மேட்டரை முடிச்சிட்டானே என்று எனக்கு வருத்தம் + அதிர்ச்சி.<br /><br /><span style="font-size:130%;"><strong>அ</strong></span>தைவிட பெரிய அதிர்ச்சி அடுத்தவாரமே கிடைத்தது. முருகன் மஞ்சுவோடு எங்கேயோ ஓடிப்போய் திருமணம் செய்துகொண்டான். மஞ்சுவின் அண்ணன்கள் முருகனை மட்டுமில்லாமல் முருகனின் நண்பர்களையும் வெட்டுவதற்கு தேடிக்கொண்டிருக்கிறார்கள் என்றொரு செய்தி கிடைத்தது. தாவு தீர்ந்துப் போய் நான்கைந்து நாளைக்கு நாங்கள் யாருமே ஆபிஸ் பக்கம் எட்டிப் பார்க்கவில்லை.<br /><br />சிலமாதங்களுக்கு பின் மஞ்சுவின் குடும்பம் முருகனோடு எப்படியோ ராசியாகிவிட்டது. முருகனுக்கு இப்போது இரண்டு குழந்தைகள். பல்வேறு காரணங்களால் நாங்கள் ஒவ்வொருவரும் ஒரு திசையில் பயணித்துக் கொண்டிருக்கிறோம். மயிலாப்பூர் பக்கம் போகும்போது தான் முருகனின் நினைவு வரும். ஒருமுறை அவன் வீட்டுக்கு சென்று விசாரித்தபோது மஞ்சுவும், குழந்தைகளும் மட்டும் இருந்தார்கள். முருகன் இப்போது சொந்த பிஸினஸ் செய்கிறானாம். பணத்துக்கு பிரச்சினை இல்லையாம். என்ன தினமும் குடி. அதுமட்டும் தான் பிரச்சினை என்றார் மஞ்சு.<br /><br />எங்க ஆளுங்க இப்படித்தான், டவுசர் அவிழ்க்கும் வேகத்தில் காதலை சொல்லிவிடுவார்கள். அதே டவுசரை திரும்ப மாட்டும் வேகத்துக்குள் கல்யாணம் பண்ணி, பிள்ளையும் பெற்றுவிடுவார்கள்.<br /><br /><b><i><span class="Apple-style-span" style="color:#FF0000;">நல்லவேளையாக முருகனும், மஞ்சுவும் மகிழ்ச்சியாக வாழ்வதாகவே தெரிகிறது. இல்லாவிட்டால் கிச்சா, சுரேஷ், பிரபு, சேகர் ஆகிய நால்வரும் நாடோடிகள் ஆகியிருப்பார்கள். ‘நாடோடி’ திரைப்படம் நடிப்பு, இயக்கம், திரைக்கதை, பின்னணி இசை என்று பல தளங்களில் மிகச்சிறப்பாக எடுக்கப்பட்டிருக்கும் படம். படத்தின் இடைவேளை கொடுத்த அதிர்வில் இன்னமும் இதயம் படபடத்துக் கொண்டிருக்கிறது. ஒருமுறை இல்லை நான்கைந்து முறை அனைவரும் குடும்பத்தோடு காணவேண்டிய படமென்று சிபாரிசு செய்கிறேன்.</span></i></b><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/25593973-1132837258324637821?l=www.luckylookonline.com'/></div>

Posted by லக்கிலுக் (luckylook32@gmail.com) on June 30, 2009 05:57 AM · permalink

கரிசல்  
 
சென்று சேராத விரல்
<p><b>சென்று சேராத விரல்</b><br /> <i>-சன்னாசி</i></p> <p>நீள்சதுரப்<br /> பின்னோக்குக் கண்ணாடிமுன்<br /> வியர்த்த கறுத்த தலைப்<br /> பின்னங்கழுத்து<br /> ஹார்மோனிய மடிப்புங்கீழ்<br /> பச்சைக் காலர்</p> <p>ஒற்றைக்கையில் ஸ்டியரிங்<br /> முக்காற் கையுறைத் தோல்<br /> திரண்டு அமரும்<br /> நீண்ட சங்கிரட்டைமுதுகு<br /> ப்ரேக்கியோரேடியாலிஸ்<br /> தொடையில் வாய்<br /> ஷில்க்கெ எஸ்-42 </p> <p>பிம்பத் திருபுறம்<br /> கடக்கும் ஒருக்களித்த<br /> ராட்சத மாக் சாரதிக்கூடுகள்<br /> மழைபெய்த சாலையோர<br /> மணற்தேக்கத்தில் பூசணிக்கூடைகள்<br /> சாலைமேல் கறுத்துக்<br /> கொப்புளித்த சிரங்குமேல்<br /> ஏறியிறங்கும் சக்கரங்கள் </p>

Posted by சன்னாசி on June 30, 2009 02:42 AM · permalink

காலம்  
 
தொப்பைக்கு பேராபத்து நேரலாம் !
குறும் பயணமாக சென்னைச் செல்ல நேர்ந்தது, சென்றவாரம் சென்னையில் பதிவர் சந்திப்பு என்று படித்திருந்தேன், தேதியைச் சரியாகப் பார்க்காமல் சனிக்கிழமை நடப்பதாகவே நினைத்திருந்தேன், அமெரிக்காவில் இருந்து சென்னை வந்திருந்த, எனக்கு நெருக்கமான பதிவர் <a href="http://aaththigam.blogspot.com/">வீஎஸ்கேவை</a> தொடர்பு கொண்டு, 'வாங்க இருவரும் பதிவர் சந்திப்பில் கலந்து கொண்டு சர்ப்ரைஸ் கொடுக்கலாம், 4 மணிக்கு சந்திப்பாம் வந்துவிடுங்கள் என்று அன்று(சனிக்கிழமை) காலை அவரை நேரடியாக சந்தித்து சொல்லி இருந்தேன். சரி என்று சொல்லிவிட்டு விடை பெற்றார். அப்பறம் துளசி அம்மாவை தொலைபேசியில் அழைத்து 'மாலை பதிவர் சந்திப்புக்கு வர்றீங்களா' என்று கேட்டேன், அதிர்ச்சியுடன், 'என்ன கண்ணன் நாளை ஞாயிறு தானே சந்திப்பு ?' என்று எதிர்கேள்வி கேட்டு எனக்கு அதிர்ச்சி கொடுத்தார். அதன் பிறகு வீஎஸ்கேவை தொடர்பு கொள்ள முடியவில்லை. 'ஐயோ அவரை சந்திப்புக்கு வரச் சொல்லிட்டோமே' என்ன செய்வது ?, அதிஷாவை தொலைபேசியில் அழைத்தேன். 'தற்சமயம் உபயோகத்தில் இல்லை' என்றது. அப்பறம் எப்எம் அப்துல்லாவிற்கு அழைத்தேன், 'தற்சமயம் ஸ்வ்ட்ச் ஆப் செய்யப்பட்டு இருக்கிறது' என்று வந்தது. 'தம்பி நல்லா தூங்குடா' ன்னு வாழ்த்திட்டு,<br /><br />நம்ம லக்கி லுக் யுவ கிருஷ்ணாவை அழைத்தேன். 'சொல்லுங்கண்ணே' என்றார். அப்பறம் பதிவர் சந்திப்பு இன்னிக்கு என்று நினைத்தேன், அவரையும் வரச் சொல்லிட்டேன், அதோடு மட்டுமல்ல, இன்று இரவே இரண்டு பேரும் கிளம்புறோம், நாளை சென்னையில் இருக்க மாட்டோம் என்றேன். நான் ஒரு அறிவிப்பு போடுகிறேன், இன்னிக்கு சந்திக்க முடிந்தவர்களை சந்திப்போம் என்று 'திடீர்' பதிவர் சந்திப்பை அறிவித்திருந்தார்'<br /><br /><a href="http://lh3.ggpht.com/_X4EBHw-UN8A/SkhRBTz1oUI/AAAAAAAAAwk/ozyW1MzxxP0/s512/IMG_2534.JPG"><img style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; WIDTH: 512px; CURSOR: hand; HEIGHT: 384px" alt="" src="http://lh3.ggpht.com/_X4EBHw-UN8A/SkhRBTz1oUI/AAAAAAAAAwk/ozyW1MzxxP0/s512/IMG_2534.JPG" border="0" /></a><br /><br /><a href="http://lh4.ggpht.com/_X4EBHw-UN8A/SkhRDuBdNLI/AAAAAAAAAwo/T73gidfRQMo/s512/IMG_2535.JPG"><img style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; WIDTH: 512px; CURSOR: hand; HEIGHT: 384px" alt="" src="http://lh4.ggpht.com/_X4EBHw-UN8A/SkhRDuBdNLI/AAAAAAAAAwo/T73gidfRQMo/s512/IMG_2535.JPG" border="0" /></a>அறிவிப்பு படி 6 மணிக்கெல்லாம் துளசி அம்மா தம்பதிகளாக நடேசன் பூங்காவிற்கு சென்றதும் அழைத்து உறுதிபடுத்திவிட்டார்கள், அங்கே மங்கள இசை கேட்டுக் கொண்டிருப்பதாகச் சொன்னார்கள். அதற்கு முன்பே விஎஸ்கேவை தொடர்பு கொண்ட பொது அவர் செல்பேசியை நண்பரிடம் கொடுத்துவிட்டுச் சென்றவர் எங்கு சென்றார் என்று தகவலைச் சொல்லாமல் சென்றார் என்று தகவல் நான் அவரது செல்பேசியை அழைத்த போது வீஎஸ்கேவின் நண்பர் சொன்னார். 'போச்சுடா சாமி, இவரை நம்பி திடிர் பதிவர் சந்திப்பை அறிவித்து, மானம் போச்சு' என்று நினைத்தபடி, அவர் என்னிடம் ஏற்கனவே கொடுத்திருந்த மற்றொரு எண்ணில் அவரது அக்காவிற்கு தொலைபேசினேன், 'தம்பி இங்கே வரவில்லை' என்றார், 'சரி பரவாயில்லை, அவரு எங்கெல்லாம் போவாரோ அவங்க நம்பரைக் கொடுங்க, நான் முயற்சி செய்கிறேன்', என்று கேட்டு வீஎஸ்கேவின் அண்ணன் நம்பரை வாங்கினேன். 10 முறை அழைத்தும் தொடர்பு கிடைக்கவில்லை. அதற்குள் மணி மாலை 6.30 ஆகவே, பூங்காவினுள் நுழைந்தேன், திரும்பவும் முயற்சிகலாம் என்று அவரது அண்ணனை தொடர்பு கொள்ள இந்த முறை மணி அடித்தது, அப்பறம் 'இங்கேயும் வரவில்லை' என்றார், அவரிடம் விவரம் சொல்லி, அவர் அங்கு வந்தாரென்றால் உடனடியாக நடேசன் பார்க்குக்கு துறத்துங்கள், அவருக்காக ஒரு சிறப்பு சந்திப்பு ஏற்பாடு செய்துவிட்டு காதிருக்கிறோம் என்றேன்.<br /><br />இதற்கு இடையே பூங்காவினுள் நுழைந்ததும் தம்பி வினோத் தண்ணீர் ஊற்றருகே உட்கார்ந்திருந்தார். அவரிடம் பேசிக் கொண்டிருக்கும் போதே நாமக்கல் சிபி பதிவு வாசகர் முத்தமிழ் செல்வன் (எ) பெருசுவுடன் வந்தார். பிறகு நால்வரும் எனது நண்பரும் சேர்ந்து சேர்ந்து துளசி அம்மாவையும் அவரது கணவர் திரு கோபாலையும் அழைத்துக் கொண்டு புல் வெளியில் வட்டமாக அமர்ந்து பேசிக் கொண்டு இருந்தோம், யுவ கிருஷ்ணா வந்தார். அவர்களிடம் வீஎஸ்கே எஸ்கேப் ஆன கதையைக் கூறி, 7:30 வரை பார்ப்போம் அப்பறம் கிளம்பிடலாம் என்றேன். துளசி அம்மா &amp; கோபால் தம்பதிகள் 'வீஎஸ்கேவைப் பார்க்கலாம் என்று தான் வந்தோம' என்றார்கள். அதற்குள் வீஎஸ்கேவிடம் இருந்து செல்பேசி அழைப்பு வந்தது, 'உடனடியாக சந்திப்பு நடக்கும் இடத்துக்கு வருகிறேன்' என்றார்,<br /><a href="http://lh3.ggpht.com/_X4EBHw-UN8A/SkhRHZqZhcI/AAAAAAAAAws/Tfzo1ptFeFM/s512/IMG_2536.JPG"><img style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; WIDTH: 512px; CURSOR: hand; HEIGHT: 384px" alt="" src="http://lh3.ggpht.com/_X4EBHw-UN8A/SkhRHZqZhcI/AAAAAAAAAws/Tfzo1ptFeFM/s512/IMG_2536.JPG" border="0" /></a><br /><a href="http://lh4.ggpht.com/_X4EBHw-UN8A/SkhQQuvdevI/AAAAAAAAAvc/wAPqYaz0XHY/s512/IMG_2539.JPG"><img style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; WIDTH: 512px; CURSOR: hand; HEIGHT: 384px" alt="" src="http://lh4.ggpht.com/_X4EBHw-UN8A/SkhQQuvdevI/AAAAAAAAAvc/wAPqYaz0XHY/s512/IMG_2539.JPG" border="0" /></a><br />அவர் வரும் அரை மணி நேரத்திற்குள், நாங்களெல்லோரும் கலகலப்பாக பேசிக் கொண்டு இருந்தோம், உங்க விஜயகாந்து புத்தகம் கடையில் பார்த்தேன், நல்லா இருந்தது 75 ரூபாய் மிக அதிகம், அதனால் இவரு வாங்கவில்லை என்று துளசி அம்மா, திரு கோபாலைக் குறிப்பிட்டு லக்கியிடம் சொல்ல கலகலப்பானது. விஜயகாந்து படம் ஓசியில் கூட பார்க்கத் தயங்குவார்கள், வி.காந்து புத்தகத்துக்கு 75 ரூபாய் மிக அதிகம் தான் :) எல்லோரும் வட்டமாக அமர்ந்து பேசிக் கொண்டிருக்கும் போதே.... பைத்தியக்காரன் பதிவின் அனல்பறக்கும் விவாதம் பற்றி அதிஷா குறிப்பிட்டார். அப்பறம் சிபியைக் கொஞ்சம் கலாய்த்துக் கொண்டிருந்த போது வீஎஸ்கே வந்து சேர்ந்தார்.<br /><a href="http://lh4.ggpht.com/_X4EBHw-UN8A/SkhQWnOpNKI/AAAAAAAAAw0/HNA7oQFaR9A/s400/IMG_2541.JPG"><img style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; WIDTH: 300px; CURSOR: hand; HEIGHT: 400px" alt="" src="http://lh4.ggpht.com/_X4EBHw-UN8A/SkhQWnOpNKI/AAAAAAAAAw0/HNA7oQFaR9A/s400/IMG_2541.JPG" border="0" /></a><br />வீஎஸ்கேவிடம் 'நீங்க மருத்துவராக இருக்கிங்க, அது பற்றி தொடர் எழுதலாமே என்று கேட்டார் கோபால்'. ஏற்கனவே பாலியல் பற்றி எழுதி இருக்கிறேன். நாராயண ரெட்டிக்கு வரும் கேள்விகள் போல் அடிக்கடி 'சின்ன' 'சின்ன'தைப் பற்றி மாற்றுவது 'குறி'த்து பெரிய கேள்விகள் வருது. ஆனால் வெளி இடவேண்டாம் என்கிறார்கள். என்றார் வீஎஸ்கே. பிறகு கோபால், '30 வயசுக்கு மேல் ஆண்களுக்கு வரும் தொப்பை' குறித்து எழுதலாம். பெண்களுக்கு போட்டியாக முப்பது வயதில் ஆண்கள் சுமப்பது அழகாக இல்லை என்றார். தொப்பை வருவது ஏன் என்பது பற்றி சில தகவல்களைச் செல்லிவிட்டு அது பற்றி பதிவில் எழுதுகிறேன் என்று உறுதி அளித்தார். நாமக்கல் சிபி அப்போதே அடிவயிறு கலங்குவதாகச் சொன்னார். அபிஅப்பா போன்ற தொப்பை பிரியர்கள் வீஎஸ்கே பதிவைத் தவிர்க்கலாம். :)<br /><br />நேரம் செல்லச் செல்ல அனைவருக்கும் கிளம்பவேண்டிய உந்துதல், போதாக் குறைக்கு அங்கு பூங்காவில் நடைப் பெற்றுக் கொண்டிருந்த கிராமிய தப்பாட்டம், அந்த பக்கமாக அனைவரையும் அழைத்தது. <br /><a href="http://lh6.ggpht.com/_X4EBHw-UN8A/SkhQx52S_gI/AAAAAAAAAwQ/qWhV35RiuGM/s512/IMG_2551.JPG"><img style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 512px; CURSOR: hand; HEIGHT: 384px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://lh6.ggpht.com/_X4EBHw-UN8A/SkhQx52S_gI/AAAAAAAAAwQ/qWhV35RiuGM/s512/IMG_2551.JPG" border="0" /></a><br />அப்படியே அங்கு சென்றுவிட்டு, விடைபெற்று களைய ஆயத்தமானோம், மருத்துவர் புரூனோ வந்தார். அவருடன் கைகுலுக்கிவிட்டு, பேசுவதற்கு நேரமில்லை மன்னிக்கவும், வருகைக்கு மகிழ்ச்சி, நான் ஒன்பது மணி அளவில் விமான நிலையத்தில் இருக்க வேண்டும் என்று விடைபெற்றேன். எல்லோரும் விடைபெற்றோம்.<br /><br />காலை 12 மணி வாக்கில் அறிவிப்பு வெளி இட்டு 8 பேர் வரை கூடியது வியப்பாக இருக்கிறது, அன்று சனிக்கிழமை ஆகையால் பலருக்கு வேலை நாள், இல்லை என்றால் மேலும் சிலர் வந்திருக்கக் கூடும். உடனடி பதிவர் சந்திப்பு வெளி இட்ட லக்கி லுக் யுவ கிருஷ்ணாவுக்கும், வந்திருந்தோர் அனைவருக்கும் நன்றி கூறிக் கொள்கிறேன்.<br /><br /><a href="http://lh5.ggpht.com/_X4EBHw-UN8A/SkhQZ9dtSjI/AAAAAAAAAvo/Onn3YZF5czE/s512/IMG_2542.JPG"><img style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 512px; CURSOR: hand; HEIGHT: 384px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://lh5.ggpht.com/_X4EBHw-UN8A/SkhQZ9dtSjI/AAAAAAAAAvo/Onn3YZF5czE/s512/IMG_2542.JPG" border="0" /></a> அதிஷா, லக்கி லுக்(யுவகிருஷ்ணா), வீஎஸ்கே(சங்கர் குமார்), நாமக்கல் சிபி<br /><br /><a href="http://lh6.ggpht.com/_X4EBHw-UN8A/SkhQ0YXwXLI/AAAAAAAAAwU/LuCT_FLifCk/s512/IMG_2552.JPG"><img style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 512px; CURSOR: hand; HEIGHT: 384px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://lh6.ggpht.com/_X4EBHw-UN8A/SkhQ0YXwXLI/AAAAAAAAAwU/LuCT_FLifCk/s512/IMG_2552.JPG" border="0" /></a><br /><br /><br /><a href="http://lh3.ggpht.com/_X4EBHw-UN8A/SkhQ8TGlf-I/AAAAAAAAAwc/kInHqj3VGnI/s512/IMG_2554.JPG"><img style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 512px; CURSOR: hand; HEIGHT: 384px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://lh3.ggpht.com/_X4EBHw-UN8A/SkhQ8TGlf-I/AAAAAAAAAwc/kInHqj3VGnI/s512/IMG_2554.JPG" border="0" /></a> வீஎஸ்கே, கோவியார்<br /><br /><a href="http://lh5.ggpht.com/_X4EBHw-UN8A/SkhQqA4waoI/AAAAAAAAAwI/rPog_xumask/s512/IMG_2549.JPG"><img style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 512px; CURSOR: hand; HEIGHT: 384px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://lh5.ggpht.com/_X4EBHw-UN8A/SkhQqA4waoI/AAAAAAAAAwI/rPog_xumask/s512/IMG_2549.JPG" border="0" /></a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/10267267-3324866275249701719?l=govikannan.blogspot.com'/></div>

Posted by கோவி.கண்ணன் (noreply@blogger.com) on June 29, 2009 05:56 AM · permalink

யுவகிருஷ்ணா  
 
காண்டு கஜேந்திரனுடன் தண்ணி அடிப்போமா?
<a href="http://1.bp.blogspot.com/_ZSCN2FTy2pU/R9kKIwxWzOI/AAAAAAAAAhI/2jn5CjwKBQY/s1600-h/xxx.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;" src="http://1.bp.blogspot.com/_ZSCN2FTy2pU/R9kKIwxWzOI/AAAAAAAAAhI/2jn5CjwKBQY/s400/xxx.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5177180392286244066" /></a><br />எல்டாம்ஸ் ரோடு பாடாவதி பாரில் தண்ணியடித்து வாந்தி எடுத்து கொண்டிருந்தபோது பக்கத்தில் வாந்தி எடுத்த குடிகாரர் ஒருவர் எடுத்த வாந்தி இது.<br /><br />“நீங்கள் ஏன் “மப்பு வெள்ளி” என ஒவ்வொரு வெள்ளிக்கிழமையும் நாள் முழுக்க தண்ணியடிக்க கூடாது? வாரநாட்களில் தினமும் சரக்கடித்தாலும் வெள்ளிக்கிழமை ஒரு புல் ஓல்டு மாங்கு அடித்து வாந்தி எடுத்தால் போதை சும்மா ஏறுமில்ல.<br /><br />தேனாம்பேட்டையில், நுங்கம்பாக்கத்தில், வளசரவாக்கத்தில் என எல்லா பாரிலும் பெரும்பாலானவர்கள் வெயில் தாங்காமல் அடிப்பது பீரு தான். அதுவும் நீங்கள் ரம் அடித்துவிட்டு வாந்தி எடுத்து சொந்தி (சொல் + வாந்தி - சொல்லால் எடுக்கும் வாந்தி) அடித்தால் குடிகாரர்கள் மத்தியில் நல்ல வரவேற்பை பெறும்.<br /><br />வாரத்திற்கு ஒரு முறையாவது ரம் அடித்தால் நல்லது, அதிகபட்சம் நாலு குவார்ட்டர் (அல்லது ஒரே புல்) அடித்துவிட்டு பீர், ரம், விஸ்கி, பிராந்தி, சுண்டக்கஞ்சி, சல்பேட்டா என எதைப் பற்றியும் சொந்தி அடிக்கலாம். உதாரணத்திற்கு பெசண்ட் நகர் முனியம்மாவின் சுண்டக்கஞ்சி பாரில் கோடியுடன் எடுத்த வாந்தி, பள்ளிக்கரணையில் கள் அடித்துவிட்டு கல்லால் அடிபட்டது, சரக்கடித்துவிட்டு நங்கநல்லூர் ஆஞ்சநேயர் கோயிலுக்கு போய் சுண்டலை சைட் டிஷ்ஷாக கேட்டது, டோல்கேட்டில் டோபு அடித்தது இதைப் பற்றியெல்லாம் சொந்தி அடித்தால் குடிகாரர்கள் மத்தியில் சூப்பர் ஹிட்களை பெற்றுத்தரும். மேலும் சரக்குலகில் இதுவரை யாரும் எடுக்காத வாந்தி இது.<br /><br />பதிவுத் தலைப்புகள் காண்டு எடுத்த வாந்தி கம் சொந்தி - 14 செப்டம்பர் 2009, அசோக் நகர் உதயம் தியேட்டருக்கு பக்கத்து பாரு என்று வரலாம்.<br /><br />உங்களோடு சேர்ந்து சிறப்பாக வாந்தி எடுப்பவருக்கு ஊறுகாய் வாங்கி தரலாம் அல்லது குவார்ட்டரோ, ஹாஃப்போ (துட்டு இருந்தால்) வாங்கி கொடுக்கலாம். காண்டு சொந்தி என ஒரு Brand உருவாக்கலாம்.<br /><br />பிரியாமணியின் ஸ்கர்ட் லெவலுக்கு போதை அபாயகரமாக ஏற வாழ்த்துக்கள்.<br /><br />இதோ சில கேள்விகள்<br /><br />1. காண்டு, சுண்டக்கஞ்சி குடத்துக்கு ரூ.1.25 குறைப்பாம்? நீங்க எப்போ சுண்டக்கஞ்சி வியாபாரம் பண்ண ஆரம்பித்தீர்கள்?<br /><br />2. கால் சென்டரில் வேலை பார்த்தால் ரெண்டு கால் சென்டருக்கு ஏதாவது ஆபத்து வருமா?<br /><br />3. உங்கள் அத்திம்பேர்/மாமா உங்களுடன் தண்ணி அடிக்கிறார்களா? அவர்கள் வாந்தி எடுப்பது இல்லையா?<br /><br />4. பல குடிகாரர்களோடு குடித்து வாந்தி எடுக்கும் நீங்கள் இன்னமும் காஞ்சிபுரம் குடிகாரன் இருள்நீக்கிசுப்புணி அய்யரோடு தண்ணி அடித்ததில்லையா? நங்கநல்லூரிலிருந்து காஞ்சிபுரம் சமீபத்தில் 78 கிலோ மீட்டர் தூரத்தில் தானே இருக்கிறது?<br /><br />5. பரம்பரை குடிகாரர்கள் ஏன் மற்ற குடிகாரர்களை கூட சேர்த்து தண்ணி அடிப்பதில்லை? (ஒரு லெவலுக்கு மேல் சரக்கு அடித்ததும் வாந்தி எடுத்துவிடுவார்கள்)”<br /><br />இப்போது காண்டு கஜேந்திரன். ஸ்காட்சுக்கு ஊறுகாய் தொட்டு கொண்டால் சரியாக வருமா எனத் தெரியவில்லை. <a href="http://madippakkam.blogspot.com/2008/01/4.html">ஏற்கனவே குடிகாரன் கோடியுடன் சேர்ந்து நானும் வாந்தி எடுத்ததுதான்.</a><br /><br />நீங்கள் எப்படி குடிக்கிறீர்கள்? ரொம்பவும் வாந்தி எடுக்கிறீர்களா? இப்பதிவில் பின்னூட்டமாக நீங்கள் வாந்தி எடுத்து வைக்கலாம். ஷகீலா / பரங்கிமலை ஜோதி குறித்த வாந்திகள் இங்கே அனுமதிக்கப்படாது. ஒரு குவார்ட்டர் உட்டுவிட்டு நாளை மீண்டும் வந்து ஃபுல் அடிக்கிறேன்.<br /><br />அன்புடன்,<br />காண்டு கஜேந்திரன்<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/25593973-4995847359293583007?l=www.luckylookonline.com'/></div>

Posted by லக்கிலுக் (luckylook32@gmail.com) on June 29, 2009 05:28 AM · permalink

கரிசல்  
 
சொல்லிறந்து நின்ற சுகரூப
<p><b>சொல்லிறந்து நின்ற சுகரூப</b><br /> <i>-சன்னாசி</i></p> <p>அலையொதுக்கி<br /> வளைந்து சேரும்<br /> கலங்கரை விளக்கச் சாலைநாக்கின்<br /> நாற்பத்தியேழாவது கடற்கரை</p> <p>நீலப் பொழிவுருக்கக் கரை<br /> விரலளக்கும் மணற்த் தட்டைரேகை<br /> நீண்ட ஹம்மர் தடம்<br /> ப்ராட்வே பூகி வூகி<br /> நெளிந்துதிர்ந்த<br /> ஆடிநெருஞ்சி</p> <p>பச்சைநிறச்<br /> சிகண்டிநாணதிர<br /> அம்பு </p>

Posted by சன்னாசி on June 28, 2009 12:24 AM · permalink

யுவகிருஷ்ணா  
 
இன்றும், நாளையும் சென்னையில் தொடர் பதிவர் சந்திப்புகள்!
<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_ZSCN2FTy2pU/SkWzATA55FI/AAAAAAAACQ0/7iqMwamSjdo/s1600-h/tamil+blogger.JPG"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 315px; height: 310px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_ZSCN2FTy2pU/SkWzATA55FI/AAAAAAAACQ0/7iqMwamSjdo/s400/tamil+blogger.JPG" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5351880549885142098" /></a><br />நாளை மாலை நடக்க இருக்கும் சென்னைப் பதிவர் சந்திப்பு பற்றி கேள்விப்பட்டிருப்பீர்கள்.<br /><br /><a href="http://muralikkannan.blogspot.com/2009/06/28.html">மேலதிக விவரங்களுக்கு முரளிக்கண்ணனை சுட்டலாம்!</a><br /><br />நாளைய பதிவர் சந்திப்புக்கு ட்ரைலராக இன்று மாலையும் சில நண்பர்கள் அதே நடேசன் பார்க்கில் கூடி கும்மியடிக்க முடிவெடுத்திருக்கிறோம். நாளைய பதிவர் சந்திப்பில் கலந்துகொள்ள இயலாத அயல்நாட்டில் வசிக்கும் இரு பதிவர்களின் வசதிக்காக இந்த ஏற்பாடு அவசர அவசரமாக ஐந்து நிமிடம் முன்பாக செய்யப்பட்டிருக்கிறது. மற்ற நண்பர்களை கலந்தாலோசிக்க நேரமின்றி அவசரப்பதிவும் இடப்படுகிறது. நண்பர்கள் மன்னிக்க.<br /><br />ஒருவர் <a href="http://kasadara.blogspot.com/">மருத்துவர் வி.எஸ்.கே.</a> இரண்டு, மூன்று ஆண்டுகளுக்கு முன்பாக நானெல்லாம் வலையுலகுக்கு புதுமுகமாக வந்தபோது சக்கைபோடு போட்டுக் கொண்டிருந்தவர். எளிய மொழியில் பாலியல் எழுதியவர். எல்லாவற்றுக்கும் மேலாக தீவிர முருக பக்தர்.<br /><br />மற்றொருவர் <a href="http://govikannan.blogspot.com/">கருத்து கந்தசாமி</a> என்று போற்றப்படும் கோவி(க்காத) கண்ணன். அண்ணன் வாயை திறந்தாலே கருத்துமழை பொழியுமென்று எண்ணி பயந்துவிட வேண்டாம். அவர் எழுத்தில் தான் கருத்துகளாக கிறுக்கித் தள்ளுவாரே தவிர்த்து, நேரிடைப் பேச்சில் லோக்கு லோக்கு லோக்கலுதான்!<br /><br />இது அதிகாரப்பூர்வமான பதிவர் சந்திப்பு அல்ல. நட்புக்கூடல். மருத்துவரையும், கோவியாரையும் காண விரும்புபவர்கள் வரலாம். காண விரும்பாதவர்களும் கட்டாயம் வரலாம்.<br /><br />நேரம் : 27-06-09, சனிக்கிழமை, தோராயமாக மாலை ஆறரை.<br /><br />இடம் : தி.நகர், வெங்கட்நாராயணா ரோடு, நடேசன் பார்க்<br />(சென்னை திருப்பதி எதிரில்)<br /><br />இன்று வரமுடியாதவர்கள் நாளை கட்டாயம் வந்துவிடவும். நாளை வரமுடியாதவர்கள் இன்று முடிந்தால் வரவும்.<br /><br />சந்திப்பு பற்றிய் சந்தேகங்களுக்கு தொடர்பு கொள்ள :<br /><br />பாலபாரதி – 9940203132<br />லக்கிலுக் – 9841354308<br />அதிஷா – 9884881824<br />கேபிள் சங்கர் - 9840332666<br />முரளிகண்ணன் - 9444884964<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/25593973-7916383821085106031?l=www.luckylookonline.com'/></div>

Posted by லக்கிலுக் (luckylook32@gmail.com) on June 27, 2009 05:52 AM · permalink

கரிசல்  
 
ராணி
<p><b>ராணி</b><br /> <i>-சன்னாசி</i></p> <p>தொட்டிநீரில் நனைத்த வெல்லத்தை<br /> இறுகி உண்கிறதுன் தாடை<br /> என்நோக்கித் திரும்புங் கழுத்தில்<br /> விடைக்கும் நாளம்</p> <p>ரஜாய்க்கடியில் நார்க்கட்டிலடியில்<br /> கரும்பச்சைப் பெட்டிக்குள்<br /> நான்கு ஜோடி சீருடைகள்<br /> பட்டிகள், ஒரு பரே<br /> கறுப்பு மற்றும் நியூட்ரல் பூட்பாலிஷ்<br /> பிளாஸ்டிக் பையில் சுற்றிய<br /> பூட்பாலிஷ் பிரஷ்கள்<br /> அடியில்<br /> வேதபிரகாஷ் ஷர்மா நாவல் பக்கங்களில்<br /> மேலுமொரு பாலிதீன் பையில்<br /> சுற்றிவைக்கப்பட்டிருந்த வெல்லம்</p> <p>விடியுமுன் திரும்புவோம்<br /> முஷ்டியில் சுருட்டி<br /> குளிரில் விறைத்திருக்கும்<br /> கடிவாள வாரை நெகிழ்த்துகிறேன்<br /> சேண நுனி பற்றி<br /> உன்னி அமர்கிறேன்</p> <p>தார்ச்சாலை தவிர்த்து<br /> புல்மேல் நடக்கிறாய்<br /> மண்பாதை தொடங்கியதும்<br /> துள்ளிச் செல்கிறாய்<br /> விடியலின் இருட்டில் கசிகிறது<br /> ராணிக் கண்ணுனது<br /> மண்பாதை மத்திப் புற்கோட்டின் இருபுறமும்<br /> காற்களைப் பதிக்கிறாய் கவனமாய்</p> <p>இருளில் நமது குன்றை நெருங்கியதும்<br /> வேகமெடுக்கிறாய் முன்சரிந்து மற்றோர் கையில்<br /> உன் பிடரிமயிரைத் தடவுகிறேன்<br /> ஹக்<br /> என்று<br /> தலையைச் சிலுப்பிக்கொள்கிறாய்<br /> சிறு குன்று ஒன்று மேலேறிக்<br /> கீழிறங்குகிறோம்<br /> வேகமாய்<br /> வெந்துகொண்டிருக்கின்றன<br /> ஆஃபீஸர்கள் மெஸ்ஸில்<br /> உருளைக்கிழங்குகள்<br /> ஓர்<br /> அதிகாலை</p>

Posted by சன்னாசி on June 27, 2009 01:49 AM · permalink

 
Monica Salmaso
<p><object width="425" height="344"><br /> <param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/okyn_njh-EA&#038;hl=en&#038;fs=1&#038;"></param> <param name="allowFullScreen" value="true"></param> <param name="allowscriptaccess" value="always"></param><embed src="http://www.youtube.com/v/okyn_njh-EA&#038;hl=en&#038;fs=1&#038;" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="425" height="344"></embed></object> </p>

Posted by சன்னாசி on June 27, 2009 01:12 AM · permalink

யுவகிருஷ்ணா  
 
உங்களில் யார் அடுத்த நயன்தாரா?
<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_ZSCN2FTy2pU/SkSzWbF3mdI/AAAAAAAACQs/XwOJy9EBxmM/s1600-h/image..jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 283px; height: 400px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_ZSCN2FTy2pU/SkSzWbF3mdI/AAAAAAAACQs/XwOJy9EBxmM/s400/image..jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5351599455033858514" /></a><br /><b><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;">போ</span></b>னமாதத்தில் ஒரு நாள் அதிகாலை ஏழரை மணிக்கு, லுங்கி கட்டிக்கொண்டு லைட்டான மேக்கப்பில் சத்யன் டீ ஸ்டால் வாசலில் இருந்த பொட்டீக்கடையில் குமுதம் ரிப்போர்ட்டர் (Branding.. Branding) வாங்கப் போயிருந்தேன். தினத்தந்தியைப் புரட்டிக் கொண்டிருந்த அவர் பப்ளிக் கக்கூசில் க்யூவுக்கு நிற்கும் அவசரத்தோடு சொன்னார்.<br /><br />“தம்பி.. ஒரு நிமிஷம் நில்லு! மேட்டர் கேள்விப்பட்டியா?” - அண்ணாச்சி சரியான சரக்கு வண்டி. முந்தைய நைட்டு அடித்த ஓல்டு மாங்க் கப்பு கப்பென்று அசுகந்தமாய் தேநீர்க்கடை முழுக்க பரவியது. டீ குடித்துக் கொண்டிருந்த சிலர் வாந்தி வரும் முகபாவத்தை காட்டினார்கள்.<br /><br />“சொல்லுங்கண்ணே!” ஜூனியர் விகடனில் செல்போன் டவர் பிரச்சினைக்கு போட்டோவோடு பேட்டி கொடுத்ததிலிருந்து - அந்தப் பேட்டியால் வேறு பிரயோசனமில்லை. இன்னும் ஏகப்பட்ட டவர்கள் குடியிருப்பு பகுதிகளுக்கு மத்தியில் தொடர்ந்து நிறுவப்படுகிறது என்பது வேறு விஷயம் - மடிப்பாக்கத்தில் நிஜமாகவே நான் ஒரு செலிபிரிட்டி. எந்த பொதுப்பிரச்சினையாக இருந்தாலும் ட்ராபிக் ராமசாமியிடம் சொல்லுவது போல சிலபேர் என்னிடம் சொல்கிறார்கள்.<br /><br />“நம்ம ஊரு ரொம்ப கெட்டுப்போச்சி. நைட்டுலே என்னென்னவோ அசிங்கம் நடக்குது!”<br /><br />ஆஹா. ’மேட்டர்’ நழுவி டீயில் விழுதே. கலர் போட்டோவோடு இன்னொரு ஜூ.வி. பேட்டி.<br /><br />“என்னாச்சுண்ணே!”<br /><br />“நம்ப குளம் வத்திப் போச்சுல்லே. வத்திப் போனது இந்த பொறுக்கி பயலுங்களுக்கு வசதியாப் போச்சி”<br /><br />மடிப்பாக்கம் பேருந்து நிலையத்துக்கு அருகில் குளம் என்ற பெயரில் ஒரு மட்டமான குட்டை உண்டு. சோழர் காலத்தில் ஓதீஸ்வரர் கோயில் குளமாக இருந்தது மட்டுமே அக்குளத்துக்கு எஞ்சி நிற்கும் பெருமை. குளத்தைச் சுற்றி குடியிருப்புகள் ஏற்பட்டு, கழிவுகள் அசால்ட்டாக குளத்துக்கு திருப்பி விடப்படுவதால் அது குளமா இல்லை கூவமா என்று குடியிருப்புச் சங்கங்களால் பட்டிமன்றம் நடத்தப்பட்டு வருகிறது.<br /><br />பல ஏக்கர் பரப்பளவு வாய்ந்தது என்பதால், அதை ஆட்டை போட்டு துட்டாக்கிவிடலாம் என்ற ஆசை லோக்கல் அரசியல்வாதிகளுக்கு இருக்கிறது. எனவே தற்காலிகமாக குப்பை கொட்டி குப்பை மேடாக்கி மடக்கிப் போடும் திட்டத்தோடு இருக்கிறார்கள். மழைக்காலங்களில் மட்டும் மழைநீர் தூய்மையாக பொழிந்து, குளத்தில் தேங்கி ஓரிருநாட்களில் அசுத்தமாகிவிடும்.<br /><br />அக்டோபர் தொடங்கி ஏப்ரல் வரை கருமையான நீர் குளத்தை அலங்கரிக்கும். எருமைகளுக்கு இக்காலக்கட்டம் கொண்டாட்டமானது. பச்சையான ஆகாயத்தாமரை இலைகளை கருப்பாக எங்காவது பார்த்திருக்கிறீர்களா? மடிப்பாக்கத்தில் மழைக்காலத்தில் பார்க்கலாம். இப்படிப்பட்ட கொடூரக்குளத்தை நம்பியும் விறால் மீன்கள் வளருகிறது என்பது இயற்கைக்கே சவால் விடும் விஷயம். மீன்பாடி வண்டியில் மூட்டை மூட்டையாக பிடித்துக் கொண்டு போகிறார்கள்.<br /><br />மடிப்பாக்கத்தின் தன்னிகரில்லா தெருநாய்களின் வேடந்தாங்கலும் இந்த குளமே. நாள் முழுக்க தெருக்களில் போவோர் வருவோரை கடித்துவிட்டு, இரவுகளில் ‘இன்னபிற’ மேட்டர்களுக்காக நாய்கள் மாநாடு இங்கே நடக்கும்.<br /><br />இச்சிறப்புகள் வாய்ந்த குளத்தைப் பற்றிதான் நம்ம அண்ணாச்சி சொல்லிக் கொண்டிருக்கிறார்.<br /><br />105 டிகிரி வெயிலில் சாக்கடைநீரும் கூட வற்றிப்போக, குப்பைமேட்டுக்கு இடையில் கான்க்ரீட் கொட்டி பசங்க சில பேர் போனமாதம் கிரிக்கெட் பிட்ச் அமைத்து விளையாடி வருகிறார்கள். உண்மையிலேயே நல்ல பசங்க. அந்தப் பசங்களைதான் இவர் பொறுக்கிப் பசங்க என்கிறாரோ என்று சந்தேகம் வந்தது. மேலும் சரக்கு வண்டி அண்ணாச்சி தொடர்ந்தார்.<br /><br />“நேத்து நைட்டு சுமாரா பண்ணிரண்டரை, ஒரு மணி இருக்கும். நாய்ங்க ரொம்ப மோசமா ஊளையிட்டிக்கிட்டிருந்திச்சி. திடீர்னு எல்லாமே சைலண்ட் ஆயிட்டதாலே தூக்கம் களைஞ்சிப்போயி வெளியே வந்தேன்”<br /><br />இந்த நாய்கள் ஊளையிடல் பற்றி இடைசெருகியே ஆகவேண்டும். குளிர்காலமான கார்த்திகை மாதத்தில் துணைதேட ஊளையிடுகின்றன. இரவுகளிலும் அனல் வீசும் மே, ஜூன் மாதங்களில் ஊளையிட காரணமேயில்லையே என்று நீங்கள் நினைக்கலாம். தின்ற குப்பை ஜீரணமாகாமல் ஊளையிடுகின்றன என்பது என்னுடைய அறிவியல் கண்டுப்பிடிப்பு.<br /><br />வெளியே வந்த அண்ணாச்சி கண்டினியூகிறார்.<br /><br />“அதுக்கு முன்னாடி லைட்டா ஆட்டோ சத்தம் கேட்டுச்சி. குளத்துக்கு நடுவுலே பசங்க கிரிக்கெட் ஆட பிச்சி போட்டிருக்கானுங்க இல்லே. அங்கே ஒரு ஷேர் ஆட்டோ நின்னுச்சி. நாலு தடிப்பயலுக எறங்கி பிஸ்கட் பாக்கெட்டை பிரிச்சி நாய்ங்களுக்கு போட்டு சைலண்டு ஆக்கிட்டிருந்தானுங்க”<br /><br />“ம்.. ஒருவேளை தண்ணியடிக்க வந்திருப்பானுங்களோ”<br /><br />“அப்படி வந்திருந்தானுங்கன்னா நானும் போயி ஒரு பெக் அடிச்சிருக்க மாட்டேனா? பின்னாடியே ஒரு பொண்ணு எறங்கிச்சிப்பா. அப்புறமென்ன நடக்கக்கூடாத அசிங்கமெல்லாம் நடந்தது. எல்லா கருமத்தையும் தூரமா ஒளிஞ்சி நின்னு பார்த்தேன்”<br /><br />“நெஜமாவா அண்ணாச்சி? நம்ம ஊருப்பசங்க பொண்ணு மேட்டர்லே எல்லாம் இவ்ளோ மோசமில்லையே? யாராவது வெளியூரு ஆளுங்களா இருக்கும்”<br /><br />“அட நீ ஒண்ணு. அந்தப் பசங்க நம்ம ரூட்லே ஆட்டோ ஓட்டுற பசங்கதான். எனக்கு தெரியாதா என்ன?”<br /><br />“அப்புறம்?”<br /><br />“தைரியத்தை வரவழைச்சிக்கிட்டு கடைசி வீட்டு கதவைத் தட்டி அந்த அம்மாவை கூப்பிட்டுக்கிட்டு போயி நியாயம் கேட்டேன்” - அண்ணாச்சி குறிப்பிடும் கடைசி வீட்டம்மா கிட்டத்தட்ட சொர்ணாக்கா மாதிரி இருப்பார். அவர் வீட்டு கதவைத்தட்டி கூப்பிடதான் அண்ணாச்சிக்கு தைரியம் தேவைப்பட்டதே தவிர, பொறுக்கிப்பசங்களிடம் போயி நியாயம் கேட்க தேவையான தில்லு அவரிடமே இருந்தது.<br /><br />“நல்ல வேளை செஞ்சீங்க?”<br /><br />“அடப்போப்பா. அவனுங்க அந்தம்மாவை நாங்க இன்னா உன் கைய புடிச்சா இழுத்தோம்னு சொல்லி பிரச்சினை பண்ணிட்டானுங்க. என்ன பண்ணுறதுன்னே தெரியலை” என்றார்.<br /><br />“கவலைப்படாதீங்க அண்ணாச்சி. தலைவரு கிட்டே சொல்லி ஏதாவது நடவடிக்கை எடுக்கலாம். இல்லேன்னா போலிஸுக்கு போவலாம்” என்றேன்.<br /><br /><br /><b><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;">அ</span></b>ண்ணாச்சி சொன்னதை கேட்டதிலிருந்து ஒரு க்யூர்யாஸிட்டி (தமிழ்லே மிகச்சரியான வார்த்தை குறுகுறுப்பா?) இருந்தது. கையும், காண்டமுமாக பசங்களை சம்பந்தப்பட்ட குஜிலியோடு பிடிக்க வேண்டுமென்று. சில இலக்கியப் பணிகள் சுமையைக் கூட்ட அப்போதைக்கு மறந்துப்போனேன்.<br /><br />ஆனாலும் பராபரியாக நிறைய செய்திகள் தினமும் வந்துக்கொண்டிருந்தன. குட்டையில் எஞ்சியிருக்கும் தண்ணீரில் குஜிலியோடு பசங்க ஜலக்கிரீடை செய்வதாகவும், காலையில் போய் பார்த்தால் நிறைய நிரோத்து (எந்த பிராண்டாக இருந்தாலும் நம்ம ஆளுகளுக்கு அது நிரோத் தான்) விழுந்து கிடப்பதாகவும், சரக்கு பாட்டில்கள் உடைந்து சிதறிக் கிடப்பதாகவும் செய்திகள் வந்தவண்ணமே இருந்தன.<br /><br />போனவாரத்தில் ஒருநாள் முரளியை துணைக்கு அழைத்துக் கொண்டேன். முரளி என்னுடைய பாடிகார்ட்-கம்-நண்பன். பாடிகார்ட் என்று வார்த்தைக்கு சொன்னாலும் அவனுடைய பாடி கோழி பாடி. ஆனாலும் வாய் உதாரில் பெரிய ரவுடி போல பில்டப் கொடுக்கக்கூடிய சாமர்த்தியம் கொண்டவன். ஏற்கனவே இதே குளத்தில் நள்ளிரவில் பேய்கள் குளிப்பதாக பரவிய மர்ம வதந்தியை அவனுடைய உதவியால் கட்டுடைத்து பகுத்தறிவு சேவை செய்த புண்ணியம் எனக்குண்டு. இரவுகளில் யாரோ தண்ணீரை மொண்டு மொண்டு குளிப்பது போல சத்தம் வந்தது உண்மைதான். முரளியின் உதவியோடு புலன்விசாரணை செய்ததில் வெறிநாய்கள் வெறிதீர குளத்தில் உருண்டு, புரண்டு விளையாடியதால் ஏற்பட்ட சத்தம் அது என்பதை தரவுகளோடு பொதுமக்களுக்கு நிரூபித்தேன்.<br /><br />மனிதன் க்ளைமேக்ஸ் ரஜினி கணக்காக அன்று இரவு பதினோரு, பதினொன்றரை மணியளவில் காஸ்ட்யூம்ஸ், கேன்வாஸ் ஷூ எல்லாம் அணிந்தேன். அச்சந்தர்ப்பத்துக்கு பொருத்தமில்லாத தொப்பி ஒன்றும் ஸ்டைலுக்கு அணிந்துகொண்டேன். இடையில் ஒரு பாதுகாப்புக்காக காய்கறி வெட்டும் கத்தி ஒன்றை மறைத்து வைத்துக் கொண்டேன். அப்பாவின் அந்தக்காலத்து பெரிய டார்ச்சையும் எடுத்துக் கொண்டேன். முரளிக்கு சிக்னல் கொடுத்தேன். ஏதோ ஆந்தை அலறுகிறது என்று நினைத்து புரண்டு படுத்திருக்கிறான் மூதேவி.<br /><br />இவன்களை வைத்துக்கொண்டு புல்லு கூட புடுங்கமுடியாது என்று புலம்பியபடியே கதவைத்தட்டி எழுப்பி அழைத்துச் சென்றேன். நக்சல்பாரிகளுக்காக லால்கரில் போராடும் பழங்குடியினர் கெட்டப்பில் இருந்தான். மிகச்சரியாக சொல்லவேண்டுமானால் மருதுபாண்டி, வெள்ளைத்துரை மாதிரி லுங்கி கட்டிக்கொண்டு வெற்றுடம்பில் கருப்பு பெட்ஷீட் போர்த்தியிருந்தான். கையில் ஒரு டெர்ரர் லுக்குக்காக கோல் ஒன்றும் வைத்திருந்தான். அவனைப் பார்க்க எனக்கே கொஞ்சம் பயமாக இருந்தது.<br /><br />குளத்தை நெருங்கும்போது தூரத்தில் சிகரெட் நெருப்பு இரண்டு மூன்று தெரிந்தது. அவர்களிடம் போய் என்ன பேசப்போகிறோம் என்ற திட்டம் எதுவுமில்லை என்றாலும், ஏதோ ஒரு ஆர்வத்தில் இருவரும் பயணித்தோம். ஏற்கனவே இதே மாதிரி விவகாரத்தை (குஜிலி மேட்டர் அல்ல, வெறும் தண்ணி மேட்டர்) போலிஸ் ப்ரெண்ட்ஸ் துணையோடு சுமூகமாக தீர்த்துவைத்த அனுபவமும் எங்களுக்குண்டு.<br /><br />அருகில் நெருங்கியபோது கசமுசா சத்தம் எழுந்தது. நான்கைந்து பயல்கள் அவசரமாக எழுந்து நின்றார்கள். ஆட்டோ எதையும் காணவில்லை. இரண்டு மூன்று பைக்குகள் மட்டுமே.<br /><br />“அட நம்ம அண்ணண்டா” - நான் பத்தாவது படித்துக் கொண்டிருந்தபோது பிறந்த பயல் ஒருத்தன் கையில் பீர்பாட்டிலோடு சொன்னான்.<br /><br />முரளி குரல் கொடுத்தான் “ஏண்டா ஊடுங்க இருக்குற எடத்துலே இதுமாதிரி குட்சிட்டு கும்மாளம் போட்டா வெளங்குமா? உங்க அப்பன் ஆயியெல்லாம் கேக்க மாட்டாங்களாடா?”<br /><br />“இல்லேன்னா. இன்னிக்கு மட்டும்தான். ஊர்லே இருந்து ப்ரெண்ட்ஸ் வந்திருந்தாங்க. பார்ட்டி கொடுக்கறோம். நீயும் கொஞ்சம் சாப்பிடுண்ணா” - தாகமாக இருந்தாலும், சின்ன பயல்களிடம் வாங்கி குடிக்க மனசு ஒப்பவில்லை. வாழ்த்து(?) சொல்லிவிட்டு நடையைக் கட்டினோம்.<br /><br /><br /><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;"><b>இ</b></span>தெல்லாம் சரக்கு அண்ணாச்சி கிளப்பிவிட்ட வதந்தியாகதான் இருக்கணும். ஆனா சாட்சிக்கு கடைசி வீட்டு அம்மாவை வேறு அலிபியாக சேர்த்திருக்கிறாரே என்று குழப்பமாக இருந்தது. கடைசி வீட்டு அம்மாவும் கூட அவ்வப்போது சரக்கு சாப்பிடுவதை ஹாபியாக கொண்டிருக்கிறார் என்பதால் அவரது சாட்சியும் நம்புவதற்கில்லை என்று என்னை நானே சமாதானப்படுத்திக் கொண்டேன்.<br /><br />இன்று காலை அலுவலகத்துக்கு பைக்கில் வந்துக்கொண்டிருந்தேன். பெந்தேகொஸ்தே சர்ச் அருகில் சரக்கு அண்ணாச்சி கை காட்டி வண்டியை நிறுத்தினார்.<br /><br />“விஷயம் தெரியுமா தம்பி. நேத்து நைட்டு அந்த ஷேர் ஆட்டோ பசங்களுக்கும் அந்தப் பொண்ணுக்கும் துட்டு மேட்டருலே செம தகராறு. ஒரே சத்தம். அக்கம் பக்கம் யாரும் தூங்க முடியல”<br /><br />“இல்லியே அண்ணாச்சி. வெசாரிச்சி பார்த்ததுலே எப்பனாச்சுக்கும் சில பசங்க தண்ணி அடிக்கிறானுங்க. மத்த கலாட்டா ஏதுமில்லைன்னு சொல்றாங்களே?”<br /><br />“அப்ப நானென்ன பொய்யா சொல்றேன். வேணும்னா கடைசி வூட்டு அம்மாவை கேட்டுப் பாறேன்! நேத்து அவங்களும்தான் பாத்தாங்க!”<br /><br />ஷேர் ஆட்டோ அழகி குழப்பம் மறுபடியும் மனசை ஆக்கிரமிக்கிறது.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/25593973-2607479280498540607?l=www.luckylookonline.com'/></div>

Posted by லக்கிலுக் (luckylook32@gmail.com) on June 26, 2009 02:00 PM · permalink

 
MJ - வாழும் வரலாறு!
<a href="http://3.bp.blogspot.com/_ZSCN2FTy2pU/RwMit-zyDBI/AAAAAAAAAIY/0zFY45aHLEE/s1600-h/michael_jackson.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;" src="http://3.bp.blogspot.com/_ZSCN2FTy2pU/RwMit-zyDBI/AAAAAAAAAIY/0zFY45aHLEE/s400/michael_jackson.jpg" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5116971774972660754" /></a><br />MJவை உங்களுக்கு தெரியாது என்றால் உங்களுக்கு கண்களும், காதுகளும் இருப்பதே வீண்! செவிக்கு இசை, கண்களுக்கு நடனம் - கலக்கல் கிராபிக்ஸ் என்று இருபதாம் நூற்றாண்டின் கடைசித் தலைமுறையை கட்டிப்போட்டவர் நம்ம மைக்கேல் ஜாக்சன். சமீபத்தில் 1950ல் என்று சொல்லுபவர்களுக்கு எப்படி எல்விஸ் பிரெஸ்லியோ அதுபோல சமீபத்தில் 1991ல் என்று சொல்லும் இளைய தலைமுறைக்கு மைக்கேல் ஜாக்சன்.<br /><br />1958ல் பிறந்த மைக்கேல் ஜாக்சனுக்கு இப்போது வயது 49 (கரெக்டா சொல்லிட்டேன்!). அவர் பாடும் மொழி புரியாதென்றாலும் :-( நடனமும், பீட்டும் கால்களை தாளம் போட வைக்கும். சிறுவயதில் கமலென்றால் என்ன வெறியோ அதே வெறி MJ மீதும் இருந்தது. அவரது Beat it சிறுவயதில் எனக்கு செம பேவரைட். Billie Jeanல் அவர் நடத்திய Moon Walk எத்தனை முறை பார்த்தாலும் சலிக்காது.<br /><br />8 கிராமி அவார்டுகளை ஒரே இரவில் பெற்றவர். பாடகர், நல்ல நடனக்காரர் என்ற பிம்பங்களை தாண்டி மிக அருமையான இயக்குனர். கிராபிக்ஸ் பிரபலமடைந்த காலக்கட்டத்தில் அவரது ஆல்பங்களுக்கு மிகச்சரியான முறையில் கிராபிக்ஸ்களை பயன்படுத்தினார். Black &amp; Whiteல் அவர் பயன்படுத்திய மார்பிங் உத்தி அதன்பின்னர் பல பாப் பாடல்களிலும், திரைப்பாடல்களிலும், விளம்பரங்களிலும் பயன்படுத்தப்பட்டது. நான் மார்பிங் படித்ததே அந்த பாடலைப் பார்த்து தான்.<br /><br />MJவின் பாடல்கள் பல நடன இயக்குனர்களுக்கும், கலைத்துறையை சார்ந்தவர்களுக்கும் நல்ல ரெபரென்ஸ். டைரக்டர் ஷங்கர் இன்றுவரை MJ பாடல்களை வைத்தே விஷுவல்ஸ்களை ஒப்பேத்தி வருவது நல்ல உதாரணம். MJவின் Smooth Criminal முக்காலா முக்காப்புலா முதல் தீ.. தீ... ஜெகஜோதீ.. ஜோதீ.. ஜோதீ.. வரை பல வடிவங்களுக்கு மாறியிருக்கிறது. ஒரு ஆல்பத்தில் பரதநாட்டியத்தையும் மேற்கத்திய முறைக்கு மாற்றி அழகாக பயன்படுத்தியிருப்பார். They don't care of us பாடல் மூலமாக ஜாக்ஸன் புரட்சிக்காரனாகவும் அறியப்பட்டார்.<br /><br />கருப்பர் இனத்தில் பிறந்தவரான மைக்கேல் ஜாக்சன் பல பிளாஸ்டிக் சர்ஜரிகள் மூலமாக கிட்டத்தட்ட வெள்ளையராக உருவத்தில் மாறிவிட்டார். கின்னஸ் புத்தகம் வெளியீட்டாளர்களால் "Most Successful Entertainer of All Time" என்று பாராட்டப்பட்டவர். இதுவரை வெளியிடப்பட்ட இசை ஆல்பங்களிலேயே முறியடிக்கப்படாத சாதனை படைத்தது ஜாக்ஸனின் "த்ரில்லர்". அந்த ஆல்பம் மட்டும் 104 மில்லியன் இசைத்தட்டுகள் விற்பனையாகி எட்டாத உயரத்தில் ஜாக்ஸனை நிறுத்தியது.<br /><br /><a href="http://2.bp.blogspot.com/_ZSCN2FTy2pU/RwMijuzyDAI/AAAAAAAAAIQ/RDuP_gzlsJ8/s1600-h/michaeljackson-pedophile.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;" src="http://2.bp.blogspot.com/_ZSCN2FTy2pU/RwMijuzyDAI/AAAAAAAAAIQ/RDuP_gzlsJ8/s400/michaeljackson-pedophile.jpg" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5116971598879001602" /></a>சமூகசேவைகளுக்காக தன் வருமானத்தில் பெரும் பகுதியை செலவழிப்பவர் ஜாக்ஸன். அவர் தற்போது வசிக்கும் இல்லம் அமெரிக்காவில் பெரும் பிரசித்தி பெற்றது. அவரது இல்லம் ஒரு தனி அரசாங்கம் என்று அமெரிக்க ஊடகங்கள் எழுதித் தள்ளிக் கொண்டிருக்கிறது. அவருக்கு மனநிலை சரியில்லை என்றும் சொல்வார்கள். சர்ச்சைகளுக்கும் ஜாக்ஸன் வாழ்வில் குறையில்லை. திருமணம் - டைவோர்ஸ் - மீண்டும் திருமணம் - மீண்டும் டைவோர்ஸ் என்று பர்சனல் வாழ்க்கை அவருக்கு நிலையில்லாததாகவே இதுவரை இருந்திருக்கிறது.<br /><br />அனாதை குழந்தைகளுடனான தவறான உறவு, ஒப்புக்கொண்ட நிகழ்ச்சிகளை முன்னறிவிப்பில்லாமல் நிறுத்துவது, தேவையில்லாத விளம்பர ஸ்டண்ட் என்று ஜாக்ஸன் மீது அடுக்கடுக்காக (சில சமயங்களில் அபத்தமாக)குற்றங்கள் தொடர்ந்து சாட்டப்பட்டாலும் அவரது ரசிகர்களுக்கு அதைப் பற்றிய கவலையெல்லாம் இல்லை. அவர்கள் ரசிப்பது ஜாக்ஸனின் இசையையும், நடனத்தையும்... அதைத் தவிர்த்து ஜாக்ஸனின் தனிப்பட்ட வாழ்க்கையில் நடப்பதைப் பற்றியெல்லாம் அவர்கள் கவலை கொள்ளப் போவதில்லை.<br /><br />உலகின் கடைசி மனிதனுக்கு காது கேட்கும் வரை MJன் இசை காற்றில் வியாபித்திருக்கும்!<br /><br /><span class="Apple-style-span" style="color:#FF0000;"><i><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">இரண்டு ஆண்டுகளுக்கு முன்பாக தமிழ்மண நட்சத்திரமாக இருந்தபோது எழுதியது. இசை மீண்டும் ஒருமுறை இறந்துவிட்டது! :-(</span></i></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/25593973-65448599628684209?l=www.luckylookonline.com'/></div>

Posted by லக்கிலுக் (luckylook32@gmail.com) on June 26, 2009 05:46 AM · permalink

கவிதைச் சாலை  
 
குழந்தைகளைக் குறிவைக்கும் பாலியல் வன்முறை
<div class='snap_preview'><br /><p><img class="alignleft size-full wp-image-1639" title="13" src="http://xavi.files.wordpress.com/2009/06/13.jpg?w=468&#038;h=453" alt="13" width="468" height="453" /></p> <p>குகை போன்ற அறைகள் நிரம்பிய பாதாள வீட்டுக்குள் தன் சொந்த மகளையே இருபத்து நான்கு வருடங்களாகப் பூட்டி வைத்து பாலியல் வன்முறை செய்து குழந்தைகளும் பெற்றுக் கொண்ட ஆஸ்திரியாவைச் சேர்ந்த ஒரு கொடூரமான தந்தையின் அதிர்ச்சியூட்டும் செய்தி கடந்த ஆண்டு உலகையே உலுக்கி எடுத்தது.</p> <p>இந்தியாவில் சமீபத்தில் சாமியாரின் பேச்சைக் கேட்டு செல்வந்தராகவேண்டும் எனும் வெறியில் தனது மகள்களுடனேயே உறவு கொண்டு வாழ்ந்த ஒரு முட்டாள் தந்தையின் மிருக வரலாறு அதிர்ச்சியாய் அலசப்பட்டது.</p> <p>உலகெங்கும் பரவலாக வரும் இத்தகைய தகாத உறவுகள் பற்றிய செய்திகள், குடும்ப உறவுகள் மீதான நம்பிக்கையை பெருமளவு வலுவிழக்கச் செய்வதுடன், பெற்றோரின் மீது மிகப்பெரிய சுமையையும் சுமத்தி விடுகிறது.</p> <p>இரண்டு ஆண்டுகளுக்கு முன் இந்தியாவில் நடத்தப்பட்ட ஆய்வு ஒன்று சுமார் 53 விழுக்காடு குழந்தைகள் குடும்பத்தினரால் பாலியல் தொல்லைக்கு ஆளாகிறார்கள் என திடுக்கிடும் முடிவை வெளியிட்டிருந்தது.</p> <p>இத்தகைய ஆய்வுகள், நமது சமூகம் குழந்தைகள் மீதான பாலியன் வன்முறையை எத்தனை தூரம் நிகழ்த்தி வருகிறது என்பதையும், எத்தனை அலட்சியமாக அவை இருட்டுக்குள்ளேயே அமிழ்த்தப்படுகின்றன என்பதையும் வெளிச்சம் போட்டுக் காட்டுகின்றன.</p> <p>உலக குழந்தைகளில் பத்தொன்பது விழுக்காடு மக்கள் நமது இந்திய நாட்டில் இருக்கின்றனர். இந்தியாவிலுள்ள மக்கள் தொகையில் 42 விழுக்காட்டினர் பதினெட்டு வயதுக்கு உட்பட்டவர்கள். ஆனால் உலகோடு ஒப்பிடுகையில் இந்தியாவில் குழந்தைகளை மையப்படுத்தி இன்னும் பாதுகாப்புகளோ, நலவாழ்வுத் திட்டங்களோ தேவையான அளவுக்கு இல்லாதது மிகப்பெரிய அவலம் என்றே சொல்லவேண்டும்.</p> <p>பெண்குழந்தையைப் பெறுவதே மடியில் நெருப்பைக் கட்டிக் கொண்டு நடப்பதற்கு சமம் என பாட்டிமார் கூறும் கூற்று இன்றைய நேயமற்ற சமூகத்தில் நிதர்சனமாகியிருக்கிறது.</p> <p>இந்தியாவைப் பொறுத்தவரையில் கூட்டுக் குடும்பங்களில் வாழ்ந்த போது நிகழாத அல்லது வெளிவராத இத்தகைய தவறான பாலியல் வன்முறைகள், குடும்பங்கள் சிறிது சிறிதாய் உடைந்து வாழத் துவங்கிய கலாச்சாரச் சூழலில் தான் கொஞ்சம் கொஞ்சமாக வெளிவரத் துவங்கியிருக்கிறது. எனினும் இத்தகைய சிக்கல்கள் கூட்டுக் குடும்பம், மற்றும் தனியே வாழும் குடும்பம் என பாகுபாடின்றி நிகழ்வது கவனிக்கத் தக்கது.</p> <p>அண்ணன் தங்கை, தந்தை மகள், வளர்ப்புத் தந்தை மகள் என அதிர்ச்சியூட்டும் பாலியல் உறவுகளும், திருமணங்களும் பெரும்பாலான நாடுகளில் தடை செய்யப்பட்டதாய் இருந்தாலும் சில நாடுகள் அவற்றைக் கண்டு கொள்வதில்லை என்பது திகைப்பூட்டும் உண்மையாகும்.</p> <p><img class="alignright size-full wp-image-1640" title="11" src="http://xavi.files.wordpress.com/2009/06/11.jpg?w=476&#038;h=519" alt="11" width="476" height="519" /><br /> ஜெர்மனியில் சட்டத்துக்கு விரோதமாக திருமணம் செய்து கொண்டு குழந்தை பெற்றுக் கொண்ட பேட்ரிக் மற்றும் சூசன் எனும் அண்ணன் தங்கை தம்பதியர் சட்டத்தை எதிர்த்துப் போராடிய நிகழ்வு 2007ல் நடந்தது. பரபரப்பூட்டிய அந்த வழக்கில் அந்த உறவை தகாததென்றே முடிவு செய்து தீர்ப்பு வழங்கியது ஜெர்மன் அரசு.</p> <p>பிரேசில், பிரான்ஸ், நெதர்லாந்து போன்ற நாடுகளில் இத்தகைய குடும்ப உறவுகள் அங்கீகரிக்கப் படுகின்றன. அப்படியா என அதிச்சியுடன் பார்க்கும் நம்மை நோக்கி “இந்தியாவில் சொந்த அக்காவின் மகளையே திருமணம் செய்வார்களாமே?” என வியப்புக் கேள்வியை விடுக்கின்றன மேலை நாடுகள்.</p> <p>அங்கீகரிக்கப்பட்ட, மற்றும் அங்கீகரிக்கப்படாத குடும்ப உறவுகள் ஒருபுறம் இருக்க, குழந்தைகள் மீதான பாலியல் தாக்குதல்கள் மிகப்பெரிய அச்சுறுத்தலாகவும், சர்வதேசச் சிக்கலாகவும் உருவாகியிருக்கிறது. குழந்தைகள் மீதான இத்தகைய பாலியல் தொந்தரவுகள் அவர்களுடைய உடலையும், மனதையும் ஒருசேர பாதிப்புக்கு உள்ளாக்கி விடுகின்றன.</p> <p>உலகெங்கும் பல்லாயிரம் குழந்தைகள் பாலியல் வன்முறையினால் உயிரையும் இழக்கின்றனர் என்பது அதிர்ச்சியளிக்கும் செய்தியாகும்.</p> <p>பெரும்பாலான பாலியல் வன்முறைகள் பெரும்பாலும் வீட்டின் நான்கு சுவர்களுக்குள்ளேயே மறைக்கப்பட்டு விடுகின்றன. “வெளியே சொன்னால் நம் குழந்தைக்குத் தான் அவமானம்” எனும் கவலையும், பாலியல் வன்முறையில் ஈடுபட்டவர் குடும்பத்தின் நெருங்கிய நபர் எனும் நிர்பந்தமும் இத்தகைய பாலியல் வன்முறைகள் சட்டத்தின் முன் வராமல் செய்து விடுகின்றன.</p> <p>உலகில் மூன்று பெண் குழந்தைகளில் ஒன்று பாலியல் வன்முறைக்கு உட்படுத்தப்படுகிறது என்கிறது உலக நலவாழ்வு நிறுவனத்தின் புள்ளி விவரக் கணக்கு. இந்தியாவைப் பொறுத்தவரை ஐம்பது விழுக்காடு பெண் குழந்தைகள் பாலியல் தொந்தரவுகளுக்கு ஆளாகின்றனர் என்கின்றது ஆராய்ச்சியாளர் லூயில் எங்கல்பிரக்ட் அவர்களது ஆய்வு முடிவு.</p> <p><img class="alignright size-thumbnail wp-image-1641" title="12" src="http://xavi.files.wordpress.com/2009/06/12.jpg?w=150&#038;h=148" alt="12" width="150" height="148" /></p> <p>இந்தியாவில் சமீபத்தில் நடத்தப்பட்ட ஒரு ஆய்வில் 48 விழுக்காடு பெண் குழந்தைகள் தாங்கள் ஆண்களாய் பிறக்காததற்காய் வருத்தப்பட்டிருக்கிறார்கள். காரணம் பாலியல் தொந்தரவுகள் !. பெண்களை மதிப்பதாகவும், துதிப்பதாகவும் இனியும் கதை அளந்து கொண்டிருப்பதில் அர்த்தமில்லை.<br /> வல்லரசாக ஆகிக்கொண்டிருக்கிறோம் என ஒருபுறம் கூவிக்கொண்டிருந்தாலும் இன்னொரு பக்கத்தில் குழந்தைகளை பாலியல் தொழிலாளர்களாகப் பயன்படுத்தும் அவலம் இந்தியாவில் தான் மிக மிக அதிகம். மும்பையில் மட்டுமே வருடத்துக்கு 70,000 பெண் குழந்தைகள் பாலியல் பலவந்தத்தில் விழுகிறார்கள் என்கிறார் ஸ்வான்சேட்டன் அமைப்பின் தலைவரான டாக்டர் ரஜத் மித்ரா.</p> <p> <br /> இந்தியாவில் ஆந்திரா, அஸ்ஸாம், பீகார், டெல்லி போன்ற இடங்களில் குழந்தைகளுக்கு எதிரான பாலியல் தொல்லைகள் அதிக அளவில் இருப்பதாக இந்திய அரசின் செய்திக்குறிப்பொன்று தெரிவிக்கிறது.</p> <p>சுமார் 5 இலட்சம் குழந்தைகள் இந்தியாவில் பாலியல் தொழிலில் ஈடுபட்டிருப்பதாக புள்ளிவிவரங்கள் சொல்கின்றன. பல இலட்சம் குழந்தைத் தொழிலாளர்கள் இந்தியா முழுவதும் பரவலாக பணி செய்து கொண்டிருக்கிறார்கள், பல இலட்சம் குழந்தைகள் இந்தியா முழுவதும் ஆதரவின்றி உலவுகின்றனர். எனவே தான் இந்தியா குழந்தைகள் மீதான பாலியல் ஆக்கிரமிப்பு நிலமாகிப் போன துயரம் நேர்ந்திருக்கிறது.</p> <p>திட்டமிட்டு செயல்படுத்தப்படும் ஆரோக்கியமான பாலியல் கல்வி கூட இல்லாத நமது நாட்டில், சமூகம், குடும்ப உறவுகள் எனும் இருவேறுபட்ட கழுகுக் கண்களிலிருந்து குழந்தைகளைக் காக்கும் கடமை தாயின் தோள்களில் தான் சுமத்தப்பட்டிருக்கிறது.</p> <p>குழந்தைகளுக்கு அவர்கள் நான்கு வயதாக இருக்கும் போதே பாலியல் வன்முறைகளின் சில கூறுகளை அவர்களுக்கு விளக்கலாம் என்கின்றனர் மருத்துவர்கள்.</p> <p>மிக முக்கியமாக எது “நல்ல தொடுதல்”, எது “மோசமான தொடுதல்” எது “பாலியல் தொடுதல்” என்பதை குழந்தைகளுக்கு புரிய வைப்பது அன்னையின் கடமையாகும்.</p> <p>நல்ல தொடுதல் அன்னையின் அரவணைப்பைப் போல ஆனந்தமாய், பாதுகாப்பாய், உற்காசமூட்டுவதாய் இருக்கும். இவை இன்னும் மிச்சமிருக்கும் மனித நேயத்தின் வெளிப்பாடுகள்.</p> <p>மோசமான தொடுதல் என்பதை அடித்தல், உதைத்தல், காயப்படுத்துதல் போன்ற வலி ஏற்படுத்தும் நிகழ்வுகளாகச் சொல்லிக் கொடுங்கள்.</p> <p>மூன்றாவதாக மிக முக்கியமான “பாலியல் தொந்தரவுத்” தொடுதல் பற்றி விளக்குங்கள். இந்தியாவில் 72.1 % குழந்தைகள் தங்களுக்கு நேரும் பாலியல் தொந்தரவுகளைப் பற்றி வெளியே யாரிடமும் சொல்வதில்லை என்கிறது அரசு ஆய்வு. எனவே பாலியல் தொடுதல் பற்றிய விழிப்புணர்வை குழந்தைகளிடம் தெளிவாக விளக்கி விடுதல் மிகவும் அவசியமாகிறது.</p> <p><img class="alignright size-medium wp-image-1642" title="14" src="http://xavi.files.wordpress.com/2009/06/14.jpg?w=190&#038;h=300" alt="14" width="190" height="300" /></p> <p>தினமும் குழந்தைகளிடம் அன்றைய தினம் நடந்த செயல்கள், சந்தித்த மனிதர்கள் போன்ற அனைத்தையும் விரிவாக கேட்டு அறியுங்கள். ஏதேனும் பிழை நடந்திருப்பதாக உணர்ந்தால் பதட்டப்படாதீர்கள். முழுமையாய் கேளுங்கள்.</p> <p>குழந்தை எதைச் சொன்னாலும் முழுமையாய் நம்புங்கள். பாலியல் தொந்தரவுகளை குழந்தைகள் ஒரு போதும் உருவாக்கிச் சொல்வதில்லை என்பதை நினைவில் கொள்ளுங்கள்.<br /> ஏதேனும் “விளையாட்டு” எனும் பெயரில் குழந்தைகள் பெரும்பாலும் ஏமாற்றப்பட்டு பாலியல் தொந்தரவுக்கு ஆளாவதுண்டு என்பதை அன்னையர் கவனத்தில் கொள்ள வேண்டியது மிக அவசியம்.</p> <p>தாய்க்கும் குழந்தைக்கும் இடையேயான வெளிப்படையான, நட்புறவும் நம்பிக்கையும் கூடிய உரையாடல் மிக மிக முக்கியம். இல்லையேல் குழந்தைகள் தங்கள் பிரச்சனைகளை வெளிப்படுத்தாமலேயே போய்விடும் அபாயம் உண்டு.</p> <p>சில சூழல் அல்லது சில நபர்களுடைய அருகாமை சந்தேகத்தைத் தருவதாக இருந்தால் அந்த சூழலைத் தவிருங்கள். குறிப்பாக குழந்தை யாருடனாவது நெருங்குவதை விரும்பவில்லையெனில் சுதாரித்துக் கொள்ளுங்கள். அங்கே ஏதேனும் பிழை இருக்கலாம் !</p> <p>உங்கள் குழந்தைகளை மூன்றாவது நபரிடம், நீங்கள் கூடவே இல்லாதபோது, ஒரு குறிப்பிட்ட நேரத்துக்கும் அதிகமாக செலவிட அனுமதிக்காதீர்கள்.</p> <p>உங்கள் குழந்தையின் உடல் குழந்தைக்கு மட்டுமே சொந்தமானது. அதை வேறு யாரும் தொடும் உரிமை இல்லை என்பதை வெகு தெளிவாக, அழுத்தமாகவே குழந்தைகளிடம் சொல்லுங்கள். அதை மீறி யாரேனும் தொந்தரவு கொடுத்தால் கண்டிப்பான “நோ” சொல்ல குழந்தைகளைப் பழக்குங்கள்.</p> <p>குழந்தைகளுடைய நடவடிக்கையில் பதட்டம், கோபம், மன அழுத்தம், சோகம் போன்ற உணர்வுகள் மேலோங்கியிருப்பதைக் கண்டாலோ, உடலில் ஏதேனும் அடையாளங்களைக் கண்டாலோ உஷாராகிவிடுங்கள்.</p> <p>குழந்தைகளிடம் ஏதேனும் விரும்பத் தகாத நிகழ்வு நடந்தால் யாரைச் சந்திக்க வேண்டும், யாரிடம் பேசவேண்டும் என்பதைச் சொல்லி வையுங்கள்.</p> <p>குழந்தைகளுக்குத் தன்னம்பிக்கையை வளருங்கள். வீட்டில் பெற்றோர் முன்மாதிரிகையாக இருப்பதும், குழந்தைகளிடம் நேரத்தைச் செலவிட்டு அவர்களுக்கு பாதுகாப்பு உணர்வை வழங்குவதும் மிக மிக முக்கியம்.</p> <p>குழந்தைகள் தவறு செய்தால் பக்குவமாய் திருத்துங்கள். பிழை செய்வது மனித இயல்பு, அதைத் திருத்துவதில் தான் மனித மாண்பு இருக்கிறது என்பதை உணர்த்துங்கள். இல்லையேல் பிழைகளை உங்களிடமிருந்து மறைக்கும் வழியையே குழந்தைகள் யோசிக்கும்.</p> <p>திரையரங்கு, பேருந்து, பள்ளிக்கூடம், விளையாட்டுப் பூங்கா போன்ற இடங்களில் கவனமாக இருக்கவேண்டிய வழிமுறைகளை விளக்குங்கள். எதையும் பயமுறுத்தும் விதமாகச் சொல்லாமல் இருப்பது மிகவும் முக்கியம்.</p> <p>“அம்மா, அப்பாவிடம் சொல்லாதே” என யாராவது ஏதாவது சொன்னார்களா, செய்தார்களா என்பதை குழந்தைகளிடம் கேட்டுத் தெரிந்து கொள்ளுங்கள். பாலியல் விஷயத்தில் வாக்குறுதிகளை உடைப்பதில் எந்தத் தவறும் இல்லை என்பதை குழந்தைகளுக்கு புரியவையுங்கள்.</p> <p><img class="alignleft size-full wp-image-1643" title="depressedREX_291x450" src="http://xavi.files.wordpress.com/2009/06/depressedrex_291x450.jpg?w=291&#038;h=450" alt="depressedREX_291x450" width="291" height="450" />“அம்மாவிடம் சொல்லுவேன், அப்பாவிடம் சொல்லுவேன் “என பயமுறுத்தி யாராவது தொந்தரவு செய்தார்களா என்பதையும் கேட்டறியுங்கள். இத்தகைய “பிளாக் மெயில்” கள் பெரும்பாலும் தொடர்ச்சியான பாலியல் தொந்தரவுக்குள் குழந்தைகளை இட்டுச் செல்லும்.</p> <p>யாராவது ஏதாவது அன்பளிப்புகள், இனிப்புகள் தந்தார்களா ? அல்லது தருவதாக வாக்களித்திருக்கிறார்களா என்பதை கேளுங்கள். அப்படியெனில் யார் எதற்காக போன்ற செய்திகளையும் கவனமாய் கேட்டறியுங்கள். அவை பாலியல் தொந்தரவுக்கான முன்னுரையாய் இருக்கலாம்.</p> <p>படித்தவர், படிக்காதவர், ஏழை, பணக்காரர் என எந்த விதத்திலும் இருக்கலாம் குழந்தைகளைத் தொந்தரவு செய்யும் நபர். எனவே ஒரு பொதுவான எச்சரிக்கை உணர்வை குழந்தைகளுக்கு ஊட்டுதல் அவசியம்.</p> <p>குழந்தைகளிடம் திடீர் பாசம் பொழியும் உறவினர்கள் யாராவது இருந்தால் அவர்கள் மீது ஒரு கண் வைப்பது அவசியம். குழந்தைகளை கடைக்கு அழைத்துப் போகிறேன், திரையரங்கு அழைத்துச் செல்கிறேன் என முன்வந்தால் நாகரீகமாக தவிர்த்து விடுங்கள்.</p> <p>ஆபாசப் புத்தகங்கள், படங்கள் போன்றவற்றை குழந்தைகளுக்கு காண்பித்து அவர்களை பாலியல் தொந்தரவுக்கு ஆளாக்குவதும், பின்பு அதை வைத்தே அவர்களை மிரட்டி, பயமுறுத்தி தொடர் தொந்தரவுகளை கொடுப்பதும் பரவலாக நிகழும் செயல் என்பதால் எச்சரிக்கையுடன் கவனித்தல் அவசியம்.</p> <p>நம்பிக்கைக்குரியவர் அல்லாத நபர், புகைப்படம் வீடியோ போன்றவற்றை எடுத்தால் “வேண்டாம்” என கண்டிப்புடன் மறுக்க குழந்தைகளைப் பழக்குங்கள். தனியே குழந்தைகளை வைத்து தகாத படங்கள் எடுக்கும் நிலையிலிருந்து தப்பிக்கலாம்.</p> <p>90 விழுக்காடு பாலியல் தொந்தரவுகளும் குழந்தைகளுக்கு நன்கு தெரிந்த நபர்களாலேயே வருகின்றன. எனவே குழந்தைகள் உண்மையை விரைவில் பெற்றோரிடம் தெரிவிப்பது மிகவும் அவசியம். தாயும், மகளுமான மிகவும் தனிமையான சூழலில் நிகழும் உரையாடலே உண்மையை முழுமையாய் வெளிக்கொணரும்.</p> <p>தன் சிறகின் கீழ் குஞ்சுகளைப் பாதுகாப்பது போல தனது குழந்தைகளைப் பாதுகாக்கும் கடமை அன்னையர்க்கு உண்டு. அதை சரிவரச் செயல்படுத்த குடும்பம் எனும் கட்டமைப்பிற்கு உள்ளேயும் வெளியேயும் அன்னையர் வழிகாட்டிகளாய் இருக்கவேண்டியது அவசியம்.</p> <p><img class="alignnone size-thumbnail wp-image-1644" title="4_diverse_kids_smiling" src="http://xavi.files.wordpress.com/2009/06/4_diverse_kids_smiling.jpg?w=150&#038;h=100" alt="4_diverse_kids_smiling" width="150" height="100" /><br />  <br /> பாலியல் தொந்தரவுகள் சில தவறான நம்பிக்கைகளும், உண்மையும்</p> <p><strong>நம்பிக்கை</strong></p> <p>குழந்தைகளை பாலியல் தொந்தரவுக்கு ஆளாக்குவது பெரும்பாலும் நமக்குத் தெரியாத நபர்களே ! நமது உறவினர்களும், நண்பர்களும், பக்கத்து வீட்டாரும் பரிசுத்தமானவர்கள்., அவர்கள் இத்தகைய கீழ்த்தரமான செயல்களைச்</p> <p><strong>உண்மை</strong><br /> 90 விழுக்காடு தொந்தரவுகளும் தெரிந்த நபர்களாலேயே வருகின்றன !</p> <p><img title="4_diverse_kids_smiling" src="http://xavi.files.wordpress.com/2009/06/4_diverse_kids_smiling.jpg?w=150&#038;h=100" alt="4_diverse_kids_smiling" width="150" height="100" /></p> <p>&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;<br /> <strong>நம்பிக்கை</strong></p> <p>எனது குழந்தைகளிடம் ஏற்கனவே இதைப் பற்றி விளக்கிவிட்டேன் எனவே அவர்களுக்கு பாலியல் தொந்தரவுகள் ஏதும் இருக்காது.</p> <p><strong>உண்மை</strong></p> <p>குழந்தைகளுக்கு அடிக்கடி இதைக் குறித்து உரையாடுங்கள். குழந்தை எச்சரிக்கையாய் இருந்தாலும் பலவந்தமாகவோ, ஏமாற்றியோ யாரேனும் அவர்களை தொந்தரவு செய்து விட முடியும் என்பதையும் நினைவில் கொள்ளுங்கள்.</p> <p><img title="4_diverse_kids_smiling" src="http://xavi.files.wordpress.com/2009/06/4_diverse_kids_smiling.jpg?w=150&#038;h=100" alt="4_diverse_kids_smiling" width="150" height="100" /></p> <p>&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;</p> <p><strong>நம்பிக்கை </strong></p> <p>எனது குழந்தையுடன் எனக்கு மிக நல்ல நட்புறவு உண்டு. என்ன பாலியல் தொந்தரவு நடந்தாலும் குழந்தை என்னிடம் உடனடியாக சொல்லிவிடும்</p> <p><strong>உண்மை</strong></p> <p>குழந்தைகள் பெற்றோருடன் எத்தனை சகஜமான நட்புறவு கொண்டிருந்தாலும் பாலியல் தொந்தரவுகளை சகஜமாகப் பகிர்ந்து கொள்வதில்லை. எனவே தொடர்ச்சியான கவனிப்பும், பராமரிப்பும், பகிர்தலும் அவசியம்</p> <p><img title="4_diverse_kids_smiling" src="http://xavi.files.wordpress.com/2009/06/4_diverse_kids_smiling.jpg?w=150&#038;h=100" alt="4_diverse_kids_smiling" width="150" height="100" /></p> <p>&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;<br /> <strong>நம்பிக்கை</strong></p> <p>குழந்தைகள் மீதான பாலியல் வன்முறை நகரங்களில் மட்டுமே உண்டு</p> <p><strong>உண்மை</strong></p> <p>குழந்தைகள் மீதான பாலியல் வன்முறை கிராமம், நகர்ப்புறம் என எல்லா இடங்களிலும் உண்டு என்பதே உண்மை</p> <p><img title="4_diverse_kids_smiling" src="http://xavi.files.wordpress.com/2009/06/4_diverse_kids_smiling.jpg?w=150&#038;h=100" alt="4_diverse_kids_smiling" width="150" height="100" /></p> <p>&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;</p> <p><strong>நம்பிக்கை </strong></p> <p>திருமணமான, அல்லது நடுவயது தாண்டியவர்கள் மட்டுமே இந்த பாலியல் தொந்தரவு செய்யும் பட்டியலில் வருவார்கள்.</p> <p><strong>உண்மை</strong></p> <p>பதின்வயது வாலிபர்கள் கூட பாலியல் வன்முறையில் ஈடுபடுவார்கள் என்கின்றன புள்ளி விவரங்கள்.</p> <p><img title="4_diverse_kids_smiling" src="http://xavi.files.wordpress.com/2009/06/4_diverse_kids_smiling.jpg?w=150&#038;h=100" alt="4_diverse_kids_smiling" width="150" height="100" /> </p> <p>&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;</p> <p><strong>நம்பிக்கை </strong></p> <p>ஏழை குடும்பங்களில் மட்டுமே பாலியல் தொந்தரவுகள் இருக்கும்.</p> <p><strong>உண்மை</strong></p> <p>ஏழை பணக்காரர் எனும் பாகுபாடு இன்றி பாலியல் தொந்தரவுகள் இருக்கும்.</p> <p> </p> <p><img title="4_diverse_kids_smiling" src="http://xavi.files.wordpress.com/2009/06/4_diverse_kids_smiling.jpg?w=150&#038;h=100" alt="4_diverse_kids_smiling" width="150" height="100" /></p> <p>&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;</p> <p><strong>நம்பிக்கை </strong></p> <p>மனநோயாளிகள் தான் குழந்தைகள் மீது பாலியல் வன்முறையில் ஈடுபடுவார்கள்.</p> <p><strong>உண்மை</strong></p> <p>நல்ல மனநலம், உடல் நலம் உடையவர்களே பெரும்பாலும் இத்தகைய வன் செயல்களில் ஈடுபடுகின்றனர்.</p> <p> </p> <p><img title="4_diverse_kids_smiling" src="http://xavi.files.wordpress.com/2009/06/4_diverse_kids_smiling.jpg?w=150&#038;h=100" alt="4_diverse_kids_smiling" width="150" height="100" /></p> <p>&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;</p> <p><strong>நம்பிக்கை </strong></p> <p>குழந்தைகளுக்கு பாலியல் சார்ந்த செயல்களையெல்லாம் பள்ளிக்கூடத்திலேயே சொல்லிக் கொடுக்கின்றனர். எனவே இனிமேல் தனியே நான் எதுவும் சொல்ல வேண்டிய தேவையில்லை.</p> <p><strong>உண்மை</strong></p> <p>குழந்தைகளுக்கு இத்தகைய சிக்கல்களைக் குறித்து விளக்கும் பெரிய பொறுப்பு அன்னைக்கு உண்டு. தெளிவாகவும், தொடர்ச்சியாகவும் குழந்தைகளிடம் அனைத்தையும் எடுத்துச் சொல்ல வேண்டியது அன்னையரின் கடமையாகும்.</p> <p> </p> <p><img title="4_diverse_kids_smiling" src="http://xavi.files.wordpress.com/2009/06/4_diverse_kids_smiling.jpg?w=150&#038;h=100" alt="4_diverse_kids_smiling" width="150" height="100" /></p> <p>&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;</p> <p><strong>நம்பிக்கை </strong></p> <p>சிறு சிறு பாலியல் தொந்தரவுகள் ஆபத்தற்றவை.</p> <p><strong>உண்மை</strong></p> <p>சிறு சிறு தொந்தரவுகள் குழந்தையின் எதிர்காலத்தையே கேள்விக்குள்ளாக்கிவிடும். அவர்களுடைய மனதிலும், உடலிலும், சிந்தனையிலும் பெரும் தாக்கத்தை ஏற்படுத்திவிடும்.</p> <p> </p> <p><img title="4_diverse_kids_smiling" src="http://xavi.files.wordpress.com/2009/06/4_diverse_kids_smiling.jpg?w=150&#038;h=100" alt="4_diverse_kids_smiling" width="150" height="100" /></p> <p>&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;</p> <p><strong>நம்பிக்கை</strong></p> <p>பாலியல் தொந்தரவுகள் பெண் குழந்தைகளுக்கு மட்டுமே.</p> <p><strong>உண்மை</strong></p> <p>மிக மிகத் தவறு. 6 சிறுவர்களில் ஒரு சிறுவன் பாலியல் தொந்தரவுக்கு ஆளாகிறான் என்கிறது உலக நலவாழ்வு நிறுவன அறிக்கை.</p> <p><img title="4_diverse_kids_smiling" src="http://xavi.files.wordpress.com/2009/06/4_diverse_kids_smiling.jpg?w=150&#038;h=100" alt="4_diverse_kids_smiling" width="150" height="100" /></p> <p>&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;</p> <p><strong>நம்பிக்கை </strong></p> <p>அவர் ரொம்ப நல்லவர், அவர் அப்படியெல்லாம் செய்யமாட்டார், அல்லது தெரியாமல் தவறிழைத்திருப்பார். இனிமேல் நிச்சயம் நடக்காது. பழையவற்றை மனதில் வைத்திருக்கத் தேவையில்லை.</p> <p><strong>உண்மை</strong></p> <p>பாலியல் தொந்தரவு செய்பவர்கள் ஒருமுறையுடன் நிறுத்துவதில்லை. அவர்களுடைய சிந்தனை முழுக்க முழுக்க அதைச் சார்ந்தே இருக்கும். அதற்காகவே நல்லவர்களாய் நடமாடுபவர்கள் தான் அதிகம். எச்சரிக்கை அவசியம் !</p> <p><img title="4_diverse_kids_smiling" src="http://xavi.files.wordpress.com/2009/06/4_diverse_kids_smiling.jpg?w=150&#038;h=100" alt="4_diverse_kids_smiling" width="150" height="100" /></p> <p>&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;</p> <p><strong>நம்பிக்கை </strong></p> <p>குழந்தைகளிடம் இதையெல்லாம் பேசாமல் இருப்பதே நல்லது.</p> <p><strong>உண்மை</strong></p> <p>குழந்தைகளிடம் மிக விரிவாக, தெளிவாக மீண்டும் மீண்டும் வலியுறுத்தும் விதமாக இவற்றைப் பேசுவது மிகவும அவசியம்.</p> <p><a href="http://www.tamilish.com/tools/sub.php?url=http://xavi.wordpress.com/2009/06/24/sexual_abuse/&amp;button=hori" target="_blank">தமிழிஷ் வாக்களிக்க&#8230;</a></p> <p><strong><span style="color:#0000ff;">பெண்ணே நீ <em>- இதழில் வெளியான கட்டுரை</em></span></strong></p> <p><strong><span style="color:#0000ff;"><em> </em></span></strong></p> <a rel="nofollow" href="http://feeds.wordpress.com/1.0/gocomments/xavi.wordpress.com/1638/"><img alt="" border="0" src="http://feeds.wordpress.com/1.0/comments/xavi.wordpress.com/1638/" /></a> <a rel="nofollow" href="http://feeds.wordpress.com/1.0/godelicious/xavi.wordpress.com/1638/"><img alt="" border="0" src="http://feeds.wordpress.com/1.0/delicious/xavi.wordpress.com/1638/" /></a> <a rel="nofollow" href="http://feeds.wordpress.com/1.0/gostumble/xavi.wordpress.com/1638/"><img alt="" border="0" src="http://feeds.wordpress.com/1.0/stumble/xavi.wordpress.com/1638/" /></a> <a rel="nofollow" href="http://feeds.wordpress.com/1.0/godigg/xavi.wordpress.com/1638/"><img alt="" border="0" src="http://feeds.wordpress.com/1.0/digg/xavi.wordpress.com/1638/" /></a> <a rel="nofollow" href="http://feeds.wordpress.com/1.0/goreddit/xavi.wordpress.com/1638/"><img alt="" border="0" src="http://feeds.wordpress.com/1.0/reddit/xavi.wordpress.com/1638/" /></a> <img alt="" border="0" src="http://stats.wordpress.com/b.gif?host=xavi.wordpress.com&blog=201712&post=1638&subd=xavi&ref=&feed=1" /></div>

Posted by சேவியர் on June 25, 2009 09:24 AM · permalink

தனித்திரு விழித்திரு பசித்திரு.....  
 
கேள்வி பதில் !!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
<a href="http://imsai.blogspot.com/2009/06/blog-post_25.html">இடுகை இங்கே உள்ளது. தமிழ்மணத்தில் சேர்க்கமுடியாததால் இன்னொரு பதிவு...</a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/26285239-6928727123238805793?l=tvpravi.blogspot.com'/></div>

Posted by செந்தழல் ரவி (noreply@blogger.com) on June 25, 2009 09:00 AM · permalink

நிறங்கள்  
 
சீனாவிலும் பெண்கள் இப்படித்தான்... ஜெயந்தி சங்கரின் நூலும் என் எண்ண இடைச்செருகல்களும்
<a href="http://en.gamers.com/_file/news/1087/20080814014245dboF.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 445px; height: 597px;" src="http://en.gamers.com/_file/news/1087/20080814014245dboF.jpg" border="0" alt="" /></a><br /><br />மரங்கள் வழமைபோல் கோடையைச் சூடிக்கொண்டுவிட்டன. இம்மாதங்களில் மட்டும் பறந்து <br />திரியும் குருவிகள் சிலவும் வருடம்போலவே வந்துவந்து சன்னலுக்கருகில் சத்தமெழுப்பியே <br />போகின்றன. எல்லாம் இருந்தும் இந்தக் கோடை பசுமையைக் கொண்டாடும் மனநிலையை <br />வாரி வழங்கியதாகத் தெரியவில்லை. சிலமாதங்களாய்ப் பதைபதைப்புடனும், இன்னபிற <br />கையாலாகத் தனங்களோடும் செய்திகளை மட்டும் வாசித்துக் கடைசியில் இன்னும் <br />மோசமான உணர்வுகளுக்குள் தள்ளப்பட்டுக் கிடக்கும் தமிழர்களில் ஒருத்தியாக நானும். <br />எப்போதாவது தொலைதூர ஈழத்து நண்பர்கள், தோழிகளிடம் இருந்து வரும் தொலைபேசி <br />அழைப்புகளில் கூட என்ன பேசுவதெனத் தெரியாத தடுமாற்றங்களே எஞ்சுகின்றன. . <br />இலக்கியம், கவிதை, ஈரம், நேசம், மனிதாபிமானம், உயிராபிமானம், லொட்டு, லொசுக்கு<br />இன்னபிறவெல்லாம் எழுதவும், படிக்கவும் சுவைகூட்டுகின்றனவேயொழிய நடைமுறையில் <br />எவ்வளவுதூரம் சாதிக்கப்படுகிறது என்ற கேள்வி எழுந்து உலகம் முழுமையும் வெறுமையால் <br />சூழப்பட்டதான காட்சியைச் சில கணங்களில் விரித்துப் பின் தன்னுள் சுருங்குகிறது. <br />இருந்தும் எழுதவே செய்கிறோம். ஏனென்றால் எழுத்து சில சமயம் ஆத்மதிருப்தியைத் <br />தருகிறது. உள்ளே உருண்டுபுரளும் உணர்வுகளுக்கு வடிகாலாக இருக்கிறது. எழுத்தை <br />அருந்திப் பழகியவருக்கு அது ஒரு போதையாகக்கூடப் போய்விடுகிறது. ஒருசிலநேரம் நம் <br />இருத்தலுக்கான அச்சுறுத்தல்களுக்கு ஒரு எதிர்ப்பாகவும் எழுத்தை ஏந்தலாம். <br /><br /><br />எழுத்துக் குறித்து மேற்சொன்ன எண்ணங்களெல்லாம் இருந்தாலும் நாளைத் <br />தொடங்குகிறபோது வாசிக்கிற செய்திகளும் பிறகு அவை தருகிற உணர்வுகளின் <br />அலைக்கழிப்பிலும் உழலும் மனதை வைத்துக்கொண்டு எழுதும் எதிலும் உருப்படியாகச் <br />சொல்லமுடிந்ததும் ஒன்றுமில்லையென்றே தோன்றுகிறது. இந்த ஒழுங்கற்ற நாட்களுக்கு <br />நடுவே புத்தகம் படிக்கலாமென்ற எண்ணம் தோன்றியது. கி.மு, கி.பி மாதிரி புத்தக <br />நேசத்தின் அடர்த்தியைக் க.மு (கணினிக்கு வரும் முன்), க.பி (கணினிக்கு வந்த பின்) என்ற கால வரையறை கொண்டே அளக்க வேண்டியிருக்கிறது. க.பி அந்த நேசத்தை ஒரு <br />அடர்ந்த இருட்டுக்குள் தள்ளிவிட்டது போலவே இருக்கிறது. ஊரிலிருந்து உறவினர்களால் <br />அன்போடு கொடுக்கப்பட்ட வடக வகைகளையெல்லாம்கூட இரக்கமின்றிப் புறக்கணித்துப் <br />பெட்டிநிறைய எடுத்துவந்த புத்தகங்கள் இங்கே தூசியோடு பேசிக்கொண்டு வருந்துவதைப் <br />பார்க்கும்போது நிச்சயமாய் ஒரு சுய சுத்திகரிப்பு செய்தாகவேண்டுமென்றே படுகிறது. <br />வலிந்து நாளிடமிருந்து நேரத்தைப் பிடுங்கிக்கொண்டு புத்தகமொன்று தேடியபோது ஜெயந்தி <br />சங்கரின் "பெருஞ்சுவருக்குப் பின்னே" கைகளில் அகப்பட்டது. அது வெளியிடப்பட்டதும் <br />ஜெயந்தியால் அனுப்பிவைக்கப்பட்டு இரு வருடங்களுக்கு முன்பே ஒருமுறை <br />வாசித்துவிட்டிருந்தேன். என்றாலும் மீண்டும் வாசித்தேன்.<br /><br />இணையத்தில் 2003 வாக்கிலேயே குடிபுகுந்தவர்களுக்கு ஜெயந்தி சங்கரை நன்கு <br />பரிச்சயமிருக்கலாம். அப்போதிருந்த மிகச்சில பெண்பதிவர்களில் அவரும் ஒருவர். <br />சிறுகதைகள், குறுநாவல், நாவல், கட்டுரைத் தொகுப்பு, மொழிபெயர்ப்பு என இதுவரை பல <br />நூல்களை வெளியிட்டிருக்கும் இவரின் படைப்புகளில் என் மனதுக்கு மிக நெருக்கமாக <br />உணர்ந்தது "பெருஞ்சுவருக்குப் பின்னே" நூல். சிங்கப்பூர்வாசியான ஜெயந்திக்கு அங்கே <br />சீனர்களின் மொழி, வாழ்வியல், வரலாறு குறித்த ஆர்வமும், தேடலும் ஏற்பட்டதே <br />இந்நூலுக்கு வித்திட்டிருக்கிறது. இந்தநூல் முழுதும் சீனவரலாற்றில் பெண்களின் நிலை <br />குறித்த ஆய்வை நிகழ்த்தியிருக்கிறார்.<br /><br />தோற்றங்கள், தோல்நிறம், மொழி, இடம், இனம் மாறினாலும் 'பெண்" என்னும் சொல்லின் <br />வரையறை எந்த ஒரு வேறுபாட்டையும் கொண்டிருக்கவில்லை. எல்லா இடங்களிலும் <br />அவளுக்கான வரையறை "ஆணுக்குக் கட்டுப்பட்டு, ஆனுக்காக வாழ்" என்பதே. <br />கட்டப்பட்டிருந்த நூல்களும், அடைக்கப்பட்டிருந்த சிறைகளும் வண்ணங்களால் <br />வேறுபட்டிருந்தாலும் "அடிமைத் தத்துவம்" காக்கப்பட்டே வந்திருக்கிறது. சீனப் பெண்கள் <br />மட்டும் இதற்கு விதிவிலக்காக முடியுமா என்ன? நீண்டு நிற்கும் பெருஞ்சுவர் சீனாவுக்கான <br />அடையாளம். அந்தப் பெருஞ்சுவருக்குப் பின்னான பெண்களின் இருண்ட வாழ்வு குறித்துப் <br />பேசுகிறது இந்நூல்.<br /><br />சீனப்பெண் சிறு அறிமுகம் என்பது தொடங்கி, மதங்களால் உருவாக்கப்பட்ட பெண் , <br />பெண்களுக்கான சமூகப்பாடங்கள், மரணித்த பாதங்கள் இலக்கியத்தில், அரசியலில், <br />கல்வியில், தற்காலத்தில் சீனப்பெண்களின் பரிமாணங்கள், புலம்பெயர்நாடுகளில் அவர்களின்<br />வாழ்வியல், சாதனைகளில் சீனப்பெண்கள் எனக் கிட்டத்தட்ட 40 தலைப்புகளில் மிகுந்த <br />நுணுக்கங்களோடும், உண்மைகளோடும், அக்கறையோடும் எழுதப்பட்டிருக்கிறது.<br /><br />"திறமையற்ற பெண்தான் நற்குணமுடையவள்", "மகள்களை வளர்ப்பதைவிட வாத்துக்களை<br />வளர்ப்பது மேல்" போன்ற சீனப்பழமொழிகளிலும், "பெண்ணாயிருப்பது எத்தனை <br />வருந்தத்தக்கது!! பூமியில் வேறெதுவும் இத்தனை கீழ்த்தரமில்லை, ஆண்கள் வாயிற்கதவில் <br />சாய்ந்துநிற்பது சொர்க்கத்திலிருந்து தெய்வங்கள் வீழ்ந்ததுபோல், நான்கு கடல்களையும் <br />வீரத்துடன் எதிர்கொள்வான், ஆயிரம் மைலகளுக்கு காற்றையும் தூசியையும்கூட, <br />பெண்பிறந்தால் யாருக்கும் பிடிக்காது" என்று தொடங்கும் சீனப்பழங்கவிதையொன்றிலும் <br />ஆரம்பித்த்டிருக்கிறார் ஜெயந்தி சீனப்பெண்களுக்கான அறிமுகத்தை. அங்கும் <br />தந்தைவழிச்சமூகம் ஆரம்பித்த காலத்தேதான் பென்ணடிமைத்தனம் தன் வேர்களைத் திறம்பட <br />ஊன்ற ஆரம்பித்திருக்கிறது. தாவோவும், பௌத்தமும் கொண்டிருந்த பெண்மீதான <br />அணுகுமுறை மற்றும் முடியாட்சிக்கால நிலை என எங்கும் பெண்ணுக்கு இருண்டகாலமே. <br /><br />உலகம் போற்றும் தத்துவஞானி கன்பூசியஸ¤க்கும்கூடப் பெண் கடைநிலைதான் என்பது <br />வருந்தத்தக்கதெனினும் அதிர்ச்சியளிக்கவில்லை. ஏனென்றால் இங்கே பிதாமகன்கள் என்று <br />பேசப்படுகிற பல கொம்பர்களுக்கும்கூடப் பெண் அவர்களுக்கான ஒரு சேவகி மட்டுமே <br />என்பது வரலாற்று உண்மை.ஆண் கன்பூசியஸை விட்டுப் பெண்கன்பூசியஸ் என்று கொண்டாடப்பட்ட சீனப் பெண் அறிஞர் பான் ஜாவ் பெண்களுக்கு என்ன சொன்னார் என்று பார்த்தாலுமே நம்முடைய "தையல் சொல் கேளேல்" பாணியாக இருக்கிறது. அச்சம், மடம், நாணப் பாடங்களைத்தான் பான் ஜாவும் எடுத்துத் தொலைக்க வேண்டிய சிந்தனை அவலத்தை அச்சமூகம் ஊட்டி வளர்த்திருக்கிறது. <br /><br />ஆணுக்காக வார்க்கப்பட்ட பெண்களைச் சீனச் சமூகத்திலும் கண்டறிந்து பல்வேறு <br />பழக்கவழக்கங்கள், வரதட்சணை, குடும்ப நிகழ்வுகள் எனப்பலவற்றையும் விட்டுவிடாது <br />விளக்கியிருக்கிறார் ஜெய்ந்தி. என்னை மிகவும் பாதித்த அங்கத்தைய பழக்கம் ஒன்று <br />"மரணித்த பாதங்கள்" என்ற தலைப்பில் கட்டுரையாக்கப்பட்டிருக்கிறது. "பெண்ணின் உடலும் <br />ஆணுடையதே" என்ற சமன்பாட்டைப் பலசமூகங்களும் நிறுவியே வந்திருக்கிறது. <br />பழஞ்சீனச்சமூகத்தில் பெண்ணின் பாதங்கள் ஆணுக்கு இச்சையைத் தூண்டுவதாகவும், <br />அவன் அழகின் எதிர்பார்ப்புக்கு ஏற்பவும் அவன் எதிர்பார்க்கும் அளவுகளில் சிறியதாக <br />இருக்கவேண்டுமாம். அதற்காகப் பெண்கள் பாதங்களை இறுக்கி, மடக்கிக் <br />கட்டிக்கொள்வார்களாம் அதன் வளர்ச்சியைத் தடுக்க. இதுவேறு ஒரு சடங்காக <br />நடத்தப்படுமாம். முதலில் கால்விரல் நகங்கள் வெட்டப்பட்டுப் பின் எலும்பையும், தசையையும் மென்மையாக்க மூலிகை காய்ச்சிய சுடுநீரில் காலை ஊறவைத்துக் கடைசியில் <br />கட்டைவிரலை மட்டும் விட்டு மீதி விரல்களையெல்லாம் உள்ளே தள்ளி இறுக்கிக் <br />கட்டிவிடுவார்களாம். அப்படிக் கட்டிய பாதங்களோடே சிலவருடங்கள் நடந்தால் பாத <br />வளர்ச்சி தடுக்கப்பட்டுச் சிறியதாகவே இருக்குமாம். இவ்வளவு பெரிய வன்முறை 20ம் <br />நூற்றாண்டுத் தொடக்கம் வரை இருந்துவந்துள்ளது என்பது உபகுறிப்பு. இப்படியெல்லாம் <br />ஒருவனுக்காகச் சிரமப்பட்டுச் சிறியபாதங்கள் கொண்டு கல்யாணம் கட்டித்தான் <br />தொலைக்கவேண்டுமா என்றால் "செத்தபின் அவளின் கல்லறையைப் பராமரிக்க கணவனோ, <br />வாரிசுகளோ இல்லாதுபோனால் அவள் மோட்சம் அடைய முடியாது" என்பது இன்னொரு <br />எழவெடுத்த நம்பிக்கையாம். உண்மையில் இந்தக்கட்டுரையை இரண்டாவது முறையாக <br />வாசிக்கும்போதும் நான் உணர்ச்சிவயப்பட்டேன். நம்மை மாதிரி ஆட்கள் அங்கே பிறந்து <br />தொலைந்திருந்தால் நிச்சயமாக மோட்சமே கிடைத்திருக்காதே என்ற எண்ணமும் <br />வந்துபோனது.<br /><br />ஆனால் பெரும் இடிகளுக்கு நடுவிலும் சின்ன மழையொன்று சிதறி விழுவதைப்போல் <br />இத்தனை இடர்ப்பாடுகள் நிறைந்த சமூக அமைப்பிலும் தடைகளைத் தாண்டிச் சாதித்த <br />பெண்களும் உண்டுதான். அப்படி வெளிப்பட்ட முதல் சீனப்பெண் விமானி உள்ளிட்ட <br />இன்னும் சில முதல்பெண் வகையராக்களையும், சமீபத்திய சட்ட, சமூக மாற்றங்களையும் <br />கூடக் கோடிட்டுக் காட்டிச் சில நம்பிக்கைகளையும் விதைத்து முடிகிறது நூல்.<br /><br />எனக்கு இந்நூல் சொல்லியவை ஏராளம். அவ்வகையில் இதை ஒரு படிக்கவேண்டிய நூல் <br />என்பேன். புத்தகம் குறித்து முதல்முறை வாசித்தபோதே தனிப்பட்ட முறையில் என் <br />நண்பர்களுக்குப் பரிந்துரைத்தேன் எனினும் அது குறித்து இங்கே எழுத நினைக்கையில் சில<br />தயக்கங்கள் இருந்தன. அதில் முக்கியமானது ஜெயந்தி என் நண்பர் என்பது. எனது <br />கருத்துத் தளங்கள் சிலவோடு ஜெயந்திக்கு இடைவெளிகள் இருக்கலாம், என்றாலும் <br />இணையத்தில் நான் நெருங்கிப்பேசும் சுகமான சொற்ப நட்புகளில் அவர் இருக்கிரார். <br />நண்பர்களின் புத்தகங்களை எடுத்துக்கொண்டு எழுதுவதில் சில அகவயப்பாட்டுச் சிக்கல்கள் <br />உள்ளன. அதில் ஒன்று வெறும் சொரிதலாய் முடிந்துவிடக்கூடும் என்பது. ஆனால் <br />இரண்டாவது முறையாகவும் வாசித்தபின்பு ஜெயந்தியை மறந்து அந்தப்பிரதி தனக்குள் <br />மட்டும் என்னை வைத்திருந்தது. எனவே எழுத நினைத்தேன்.<br /><br />இப்போதும் ஜெயந்திக்கு இந்தப்பிரதியின் வாசகியாக மட்டும் சொல்ல நினைப்பது <br />"சிந்திக்கிற, எழுத விரும்புகிற எல்லாப்பெண்களும் தாம் நினைக்கும் தூரம்வரை <br />வந்துசேர்ந்துவிடுவதில்லை. இடையில் வீடு இழுத்துவிடுகிற, சமூகச் சேறு விழுங்கிவிடுகிற <br />சோகங்கள் உண்டு. எல்லாம் தாண்டி வந்தபின்னும் எத்தனைபேருக்கு உண்மையான சமூக <br />அக்கறை இருக்கமுடியும் என்பதும் சொல்வதற்கில்லை. விகடனிலும், குமுதத்திலும் ஒரு <br />காதல் அல்லது சாதல் கதை வந்த கையோடு அந்த வெளிச்சத்திலேயே தன் ஆயுளைக் <br />கரைத்துக்கொள்கிறவர்களும் உண்டு. அப்படியின்றி எழுதக் கிடைத்த வாய்ப்பை <br />சமூகநேசத்தின்பாலும் செலுத்த முடிவது சிறப்பானது. நீங்கள் பெருஞ்சுவருக்குப் பின்னே <br />எழுத நினைத்ததில் அப்படியொரு நேசம் நிறைந்திருக்க வேண்டும் என்பதே என் கணிப்பு. <br />அதை நீங்கள் தொடரவேண்டும். இரண்டாவது நானறிந்தவரை தற்கால சமூக நிகழ்வுகளில் <br />அது பெண் சம்பந்தப்பட்டதே எனினும் ஒரு எழுத்தாளராக அல்லது பெண் எழுத்தாளராக<br />உங்களின் குரலை நான் கேட்டதில்லை. கேட்க விரும்புகிறேன். சீனப் பெருஞ்சுவரையும் <br />தாண்டி விடயங்கள் சேகரிக்கும் ஜெயந்தியின் எழுத்து மனம் மற்ற தேவையான <br />நேரங்களிலும், இடங்களிலும்கூடத் தன் மௌனம் உடைத்து வெளிவரவேண்டும் அதன் <br />சாதக பாதகங்கள் பற்றிய பிரக்ஞைகள் இன்றி." நன்றி.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/19366730-8424048779164083342?l=selvanayaki.blogspot.com'/></div>

Posted by செல்வநாயகி (noreply@blogger.com) on June 25, 2009 06:35 AM · permalink

யுவகிருஷ்ணா  
 
’அவள்!’
<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_ZSCN2FTy2pU/Sj86yU3fi_I/AAAAAAAACQU/6SAK-H6u0lU/s1600-h/aval..jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 300px; height: 300px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_ZSCN2FTy2pU/Sj86yU3fi_I/AAAAAAAACQU/6SAK-H6u0lU/s400/aval..jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5350059518608772082" /></a><br /><b><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;">வி</span></b>க்கித்துப் போயிருந்தான்.<br /><br />அப்படிப்பட்ட வார்த்தைகளை அவன் எதிர்ப்பார்க்கவேயில்லை.<br /><br />“நீ மட்டும் யோக்கியமா?”<br /><br />யோக்கியம், அயோக்கியம் வேறுபாடுகள் பார்க்கும் நிலையிலா அப்போதிருந்தான்?<br /><br />ப்ளாஷ்பேக் ஸ்டார்ட்ஸ்...<br /><br /><br /><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;"><b>வா</b></span>ர்த்தைகளுக்கு வாய்ப்பின்றி காலைக் கட்டிக் கொண்டு அழுத மாமா.<br /><br />”நீங்கதான் எங்க குடும்ப தெய்வம்” - அழுதுகொண்டே அரற்றிய அத்தை.<br /><br />“மாமா நீங்க இந்த நேரத்துலே உதவலேன்னா குடும்பத்தோடு தூக்குப் போட்டுக்கிட்டு செத்துடுவோம்” - மாமா மகன்.<br /><br />தன்னை வளர்த்தெடுத்த குடும்பம் ஒப்பாரி வைத்து அழுவதைப் பார்த்து அவனும் அழுதான்.<br /><br />மூலையில் குத்துக்காலிட்டு உட்கார்ந்திருந்தாள் ‘அவள்’<br /><br /><br /><b><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;">உ</span></b>லகமே மகிழ்ச்சியைக் கொண்டாடிய அந்த புத்தாண்டு இரவு அவளுக்கு மட்டும் துயர் தந்ததாய் இருந்தது.<br /><br />“உங்க மாமா குடும்ப கவுரவம் உங்களுக்கு முக்கியமானதா இருக்கலாம். அதுக்காக நான்?”<br /><br />“.................”<br /><br />இரண்டு நாட்களுக்கு முன்பாக மட்டுமே அவளுக்கு திருவேற்காட்டில் ரகசியத் தாலி காட்டியிருந்தான். இரண்டாண்டு தெய்வீகக் காதல். இன்னும் திருமணமானது ரெண்டு வீட்டுக்கும் தெரியாது.<br /><br />அழுதான். திரும்ப திரும்ப அழுதான். அழுகையைத் தவிர்த்து அவனிடம் வேறு ஆயுதமில்லை. ஆண் அழுவது அசிங்கம். அதைவிட அசிங்கம் வேறெதுவுமில்லை.<br /><br />அழுத அவனை வெறுத்தாள். வெறித்தாள், ’போய்த்தொலை’ என்ற மனோபாவத்தோடு.<br /><br /><br /><b><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;">அ</span></b>ழகான ஆண்குழந்தை.<br /><br />“அப்பனை உரிச்சு வெச்சிருக்கு” சொன்னபோது திடுக்கிடலாய் நிமிர்ந்தாள் ’அவள்’. அவனும் கூட.<br /><br />அவனுக்கும், அவளுக்கும், அவள் குடும்பத்துக்கும் மட்டும்தானே தெரியும் அப்பன் யாரென்பது.<br /><br />அவனுக்கு குழந்தை பிறந்தது என்று சுற்றம் கொண்டாடியது. யாரோ ஒருவனின் குழந்தைக்கு இனிஷியல் மட்டுமே தரவேண்டிய தன் விதியை நினைத்து மீண்டும் அழுதான். தனிமையில் அழுதான்.<br /><br /><br /><b><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;">கு</span></b>டும்பத்தோடு திருவேற்காடு போயிருந்தான். இனிஷியல் மகனை தோளில் சாய்த்திருந்தான்.<br /><br />ஆயிரம் கல்யாணம் நடத்திவைத்த அர்ச்சகருக்கு இவன் முகம் மட்டும் நினைவில் இருந்து தொலைக்க வேண்டுமா?<br /><br />“இதுதான் உன் ஆம்படையான்னா, அன்னைக்கு தாலி கட்டினியே? அந்தப் பொண்ணு யாருவோய்?”<br /><br />உண்மை விளங்கி திரும்பவும் மாமா அழுதார்.<br /><br />“உன் வாழ்க்கையையும் வீணடிச்சிட்டேனே?” தலையில் அடித்துக் கொண்டு அழுதார். சந்நிதியில் அழுதார். சுற்றி வேடிக்கைப் பார்ப்பவர்கள் குறித்த பிரக்ஞ்சை இன்றி அழுதார்.<br /><br />ச்சே. இந்த ஆளுக்கு அழமட்டும் தான் தெரியும்.<br /><br />’அவள்’ இம்முறை பார்த்தாள். வெறுப்போடு பார்த்தாள். கண்களில் தீக்கங்குகளை வைத்துப் பார்த்தாள்.<br /><br /><br /><b><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;">“யா</span></b>ரு போனுலே?”<br /><br />“யாரா இருந்தா உனக்கென்ன?” அவள்.<br /><br />பேருக்கு கணவன் - மனைவியாக இருப்பவர்கள் பேசிக்கொள்வது இப்படித்தானே இருக்கும்? உடலைப் பகிர்ந்துகொள்ள முடியாதவர்களால் உள்ளத்தை மட்டுமா பகிர்ந்துகொள்ள முடியும்?<br /><br />அடிக்கடி அவளுக்கு போன் வந்தது. குழந்தை அழுவதைக் கூட சட்டை செய்யாமல் போனில் பேசினாள். சிரித்து சிரித்துப் பேசினாள். ஒருவேளை தான் இனிஷியல் கொடுத்த குழந்தையின் உண்மை அப்பனோ?<br /><br /><br /><b><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;">நே</span></b>ரங்கெட்ட நேரத்தில் வீட்டுக்கு வந்தாள்.<br /><br />குழந்தையை க்ரெச்சில் சேர்த்திருந்தாள். எதையும் அவன் கேட்டதில்லை.<br /><br />ஒருநாள் பொறுக்கமாட்டாமல் கேட்டான்.<br /><br />”எங்கே போயிட்டு வர்றே?”<br /><br />லேசான வார்த்தைகளில் தொடங்கிய உரையாடல் சூடுபிடித்து உச்சத்தை அடைந்தது.<br /><br />அப்போதுதான் கேட்டாள் அவள்.<br /><br />“நீ மட்டும் யோக்கியமா?”<br /><br />முதல் பத்தியில் தொடங்கிய பிளாஷ்பேக் முடிவுக்கு வந்தது.<br /><br /><br /><b><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;">வி</span></b>டிந்த பொழுது மோசமான பொழுது.<br /><br />அவள் ஓடிவிட்டிருந்தால் குழந்தையோடும், கட்டியச் சேலையோடும்.<br /><br />குழந்தைக்கு உண்மையான இனிஷியல் ஒருவேளை கிடைத்திருக்கக் கூடும்.<br /><br />மாமா திரும்ப அழுதார். அவர் குடும்பமே சேர்ந்து அழுதது. அழுமூஞ்சிக் குடும்பம்.<br /><br />ஊரை காலி செய்தான். வீட்டை விற்றான். பணிமாற்றல் வாங்கினான்.<br /><br />“இன்னொரு கல்யாணத்துக்கு பொண்ணும் வேணும்னா பார்க்கட்டா?” விசும்பியபடியே கேட்ட மாமாவை முறைத்தான்.<br /><br /><br /><b><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;">உ</span></b>டல் வேட்கையோடு அங்கே போனவனுக்கு உள்ளம் வெடித்தது. சுக்கு நூறாய். சுக்கு ஆயிரமாய். சுக்கு லட்சமாய்.<br /><br />மூன்றாவது பத்தியில் பார்த்த ‘அவள்’ இவள்.<br /><br />சினிமா ஆசையில் ஓடிவரும் இளம்பெண்களுக்கும், குடும்பத்தை மறந்து திருட்டு காதல் திருமணம் செய்துகொள்ளும் பெண்கள் சிலருக்கும் ஏற்படும் அதே கதி.<br /><br />பாவத்தை மறைக்க, மறுக்க என்ன செய்வதென்று புரியவில்லை.. தான் தோன்றித்தனமாக நடந்துகொண்டான்.<br /><br />அவளின் நகைகளை இவளுக்கு போட்டு அழகு பார்த்தான்.<br /><br />“இனிமே நீயே வெச்சுக்கோ” அவனுக்கே கேட்காமல் முணுமுணுத்தான்.<br /><br />அதன்பின் ஒருவரியும் பேசவில்லை இருவரும். முன்பு மனதால் இணைந்தவர்கள் இன்று உடலாலும் இணைந்தார்கள்.<br /><br />அவள் முகம் பார்த்தான்.<br /><br />அழுதான். திரும்ப திரும்ப அழுதான். அழுகையைத் தவிர்த்து அவனிடம் வேறு ஆயுதமில்லை. ஆண் அழுவது அசிங்கம். அதைவிட அசிங்கம் வேறெதுவுமில்லை.<br /><br />அழுத அவனை வெறுத்தாள். வெறித்தாள், இப்போதும் ’போய்த்தொலை’ என்ற மனோபாவத்தோடு.<br /><br /><a href="http://uyirodai.blogspot.com/2009/06/blog-post_22.html">உயிரோடை சிறுகதைப் போட்டிக்கு எழுதிய கதை!</a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/25593973-4083677177810638030?l=www.luckylookonline.com'/></div>

Posted by லக்கிலுக் (luckylook32@gmail.com) on June 24, 2009 08:26 AM · permalink

கவிதைச் சாலை  
 
கவிதை : சென்னை
<div class='snap_preview'><br /><p><img src="http://xavi.files.wordpress.com/2009/06/100ft-bye-pass.jpg?w=476&#038;h=357" alt="100ft-bye-pass" title="100ft-bye-pass" width="476" height="357" class="alignnone size-full wp-image-1635" /></p> <p>அப்போதெல்லாம்<br /> வெறும் ஐயாயிரம் தான்<br /> நாலு கிரவுண்ட் வாங்கிப் போட்டிருந்தால்<br /> நான் கோடீஸ்வரன்<br /> அங்கலாய்த்தார் நண்பர்</p> <p>அப்போதெல்லாம்<br /> இங்கே<br /> ஆள் நடமாட்டமே இருக்காது<br /> பயங்களின்<br /> பதுங்கு குழிதான் இந்த இடம்<br /> என்றார் இன்னொருவர்.</p> <p>எங்கே மழை பெய்தாலும்<br /> இங்கே தான்<br /> வந்து தேங்கும்.<br /> இது<br /> ஏரியாய் கிடந்த இடமப்பா<br /> என்றார் மற்றொருவர்</p> <p>அதோ அந்த இடத்தில்<br /> இருந்தது<br /> ஒரே ஒரு ஒற்றையடிப்பாதை<br /> சைக்கிளில் வரவே<br /> சங்கடப்படவேண்டும் அப்போதெல்லாம்</p> <p>இதோ இந்த ஏரியா<br /> நான்கு ரவுடிகளின்<br /> தீர்மானத் தளங்கள்னா நம்புவியா ?<br /> இது<br /> கொலைகளின் கூடாரமாமப்பா !</p> <p>ஆளாளுக்கு<br /> காலாட்டிக் கொண்டே<br /> கதை பேசிக்கொண்டிருந்தார்கள்.</p> <p>அப்போதெல்லாம்<br /> கிரவுண்ட் ஐம்பது இலட்சம் தான்<br /> நாலு வாங்கிப் போட்டிருக்கலாம்<br /> என<br /> பிற்காலத்தில் பேசக் கூடும்<br /> நான்<br /> என் மகனிடம்</p> <p>ஃ</p> <a rel="nofollow" href="http://feeds.wordpress.com/1.0/gocomments/xavi.wordpress.com/1634/"><img alt="" border="0" src="http://feeds.wordpress.com/1.0/comments/xavi.wordpress.com/1634/" /></a> <a rel="nofollow" href="http://feeds.wordpress.com/1.0/godelicious/xavi.wordpress.com/1634/"><img alt="" border="0" src="http://feeds.wordpress.com/1.0/delicious/xavi.wordpress.com/1634/" /></a> <a rel="nofollow" href="http://feeds.wordpress.com/1.0/gostumble/xavi.wordpress.com/1634/"><img alt="" border="0" src="http://feeds.wordpress.com/1.0/stumble/xavi.wordpress.com/1634/" /></a> <a rel="nofollow" href="http://feeds.wordpress.com/1.0/godigg/xavi.wordpress.com/1634/"><img alt="" border="0" src="http://feeds.wordpress.com/1.0/digg/xavi.wordpress.com/1634/" /></a> <a rel="nofollow" href="http://feeds.wordpress.com/1.0/goreddit/xavi.wordpress.com/1634/"><img alt="" border="0" src="http://feeds.wordpress.com/1.0/reddit/xavi.wordpress.com/1634/" /></a> <img alt="" border="0" src="http://stats.wordpress.com/b.gif?host=xavi.wordpress.com&blog=201712&post=1634&subd=xavi&ref=&feed=1" /></div>

Posted by சேவியர் on June 23, 2009 02:20 PM · permalink

யுவகிருஷ்ணா  
 
பார்வை!
<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_ZSCN2FTy2pU/SkDEJfFIFUI/AAAAAAAACQk/kdzidvosdHs/s1600-h/vision..jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 400px; height: 400px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_ZSCN2FTy2pU/SkDEJfFIFUI/AAAAAAAACQk/kdzidvosdHs/s400/vision..jpg" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5350492024557016386" /></a><br />ஆட்டோவிலிருந்து இறங்கும்போது உச்சிவெயில் உண்மையாகவே மண்டையைப் பிளந்து கொண்டிருந்தது. பிளந்துவிட்ட மண்டையை ஈரக்கர்ச்சீப்பால் மூடினேன். சிகப்பான சென்ட்ரல் அடுப்பில் காணக்கிடைக்கும் தீக்கங்குகள் மாதிரி கனகனவென்றிருந்தது. கொடுத்ததை வாங்கிச் செல்லும் ஆட்டோ டிரைவர் வாய்ப்பது முன்னோர் எக்காலத்திலேயோ செய்த புண்ணியம். பயணச்சுமையை முதுகில் தாங்கிக் கொண்டு கிட்டத்தட்ட ஓடினேன். இரண்டு மணிக்கு கோவை எக்ஸ்பிரஸ். மணி ஒன்று நாற்பத்தி ஐந்து.<br /><br />சரியான நடைமேடை கண்டறிந்து, என் பெட்டியை அடைவதற்குள் சட்டை வியர்வையால் தொப்பலாகிவிட்டிருந்தது. சன்னலோரத்தில் அமர்ந்தேன். லேசான காற்று வியர்வையால் நனைந்த உடல்மீது பட்டது இதமாக இருந்தது. திறந்திருந்த சன்னல் வழியாக பார்வையை ஓட்டினேன். இருப்புப் பாதையில் தேங்கியிருந்த அழுக்கு நீரை இரு காக்கைகள் அருந்திக் கொண்டிருந்தன. அலகால் நீரை உறிஞ்சி வானத்தைப் பார்த்து காக்கைகள் நீரருந்தும் பாணியே அழகுதான்.<br /><br />என் பக்கத்தில் நாற்பது கூட்டல் வயதுடையவர் அமர்ந்தார். வெள்ளைச்சட்டை. கருப்பு கால்சட்டை. கையில் தினகரன். செய்தித்தாளைப் பிரித்தவாறே பேச ஆரம்பித்தார்.<br /><br />“ராஜபக்‌ஷேவை போட்டுத் தள்ளணும் சார்”<br /><br />“ஆமாங்க. டிவி பார்க்குறப்போவெல்லாம் மனசு பிசையுது” பதிலுக்கு பேசியாக வேண்டும். அதுதான் மரியாதை.<br /><br />“நான் சந்திரசூடன்ங்க. கோயமுத்தூரு. மெட்ராஸ் ஹைகோர்ட்டுலே லாயரா இருக்கேன்” உடனடியாக அறிமுகப்படுத்திக் கொண்டார். கைகொடுத்து என்னையும் அறிமுகப்படுத்திக் கொண்டேன்.<br /><br />ரயில் கிளம்பப் போவதாக இந்தி, ஆங்கிலம், தமிழில் கொஞ்சம் சுமாரான பெண்குரலில் அறிவிப்பு கொடுத்தார்கள். இஞ்சின் பெட்டியிலிருந்து ஹாரன் சத்தம் கேட்டது. பெட்டி இருக்கைகள் கிட்டத்தட்ட முழுமை அடைந்து இருக்க, எதிர் இருக்கை மட்டும் காலியாக இருந்தது கண்ணை உறுத்தியது.<br /><br />அவசர அவசரமாக ஒரு பெரியவரும், இருபத்தெட்டு முதல் முப்பது வயது மதிக்கத்தவனும் வந்து அமர்ந்தார்கள். அந்த மதிக்கத்தக்கவன் பெரியவரின் மகனாக இருக்கக் கூடும். எனக்கென்னவோ அவனைப் பார்த்ததுமே பிடிக்கவில்லை. சிலபேரை பார்த்ததுமே பிடித்துவிடும். பழகியவுடன் கசந்துவிடும்.<br /><br />அவன் முகம் வெறிகொண்ட வேங்கையைப் போல இருந்தது. அவனது கண்கள் என்னை மிகவும் துன்புறுத்தியது. அவன் ஒரு சைக்கோ என்று உள்ளுணர்வு உறுத்தியது. இவனோடு பழகினாலும் இவனைப் பிடிக்காது என்று தோன்றியது. பெரியவர் வெள்ளைச் சட்டையும், வேட்டியும் கொஞ்சம் அழுக்காக அணிந்திருந்தார். அவனோ கசங்கிப்போன சட்டையும், சாயம்போன கால்சட்டையுமாக நாகரிகத்துக்கு தொடர்பில்லாதவனாக இருந்தான்.<br /><br />பக்கத்திலிருந்த லாயரைப் பார்த்தேன். சகப்பயணியாக என்னை திருப்தியோடு பார்த்தவருக்கு எதிர் இருக்கை பயணிகள் அதிருப்தியை தந்திருக்கிறார்கள் என்பது பார்வையிலேயே தெரிந்தது.<br /><br />பெரியவர் ஒரு பிஸ்கட் பாக்கெட்டைப் பிரித்தார். ரயில் கிளம்பியது. காணாததை கண்டவன் மாதிரி அந்த பிஸ்கட்டை பிடுங்கி கடித்தான் அவன். பிஸ்கட் துணுக்கு சிதறியது. வாயெல்லாம் துகள்கள். நிமிர்ந்துப் பார்த்த எனக்கோ அருவருப்பாக இருந்தது. லாயருக்கும் அதேபோல இருந்திருக்க வேண்டும். ஒரு டவல் துண்டினை எடுத்து முகத்தில் போர்த்திக்கொண்டு இருக்கையில் வசதியாக சாய்ந்தார். அனேகமாக தூங்கும் முயற்சியில் ஈடுபட்டிருப்பார்.<br /><br />ரயில் கொஞ்சம் கொஞ்சமாக வேகமெடுக்க ஜன்னல் வழியாக காற்று ஜம்மென்று உள்நுழைந்தது. திடீரென்று அவன் உட்கார்ந்த நிலையில் குதித்தவாறே, “அப்பா.. அப்பா.. மரமெல்லாம் பச்சையா அழகாருக்குப்பா” என்று கொஞ்சம் சத்தமாக சொன்னான். பெரியவர் பதிலுக்கு “ம்” என்றார். ஒருவேளை மனநிலைப் பிறழ்ந்தவனோ?<br /><br />“அப்பா அங்கே பாருங்க. எவ்ளோ அழகாயிருக்கு!” குதூகலமான குரலில் கத்தினான். எரிச்சல் மண்டியது.<br /><br />பக்கத்திலிருந்தவர் துயில் களைந்து காதுக்கு பக்கத்தில் வந்து சொன்னார். “க்ராக்கு பய சார்!”<br /><br />திடீரென்று இருண்டதைப் போல தோன்றியது. சடசடவென்று மழைத்துளி விழுந்தது. வானம்தான் எவ்வளவு வேகமாக மாற்றத்துக்கு தயாராகிறது. ஜன்னலை மூட எழுந்தேன். அவன் முரட்டுத்தனமாக என் கையைப் பற்றி முறைத்தான். இச்சூழலில் அவனை எப்படி எதிர்கொள்வது என்று தெரியாமல் குழம்பி, உட்கார்ந்தேன். பெரியவரைப் பார்த்தேன். கெஞ்சும் தொனியில் ஒரு பார்வை பார்த்தார்.<br /><br />“அப்பா. மழை ஜோன்னு பெய்யுது. ஹைய்யா. ரொம்ப அழகா இருக்கு. சூப்பரா இருக்கு” என்னவோ மழையைப் பார்த்ததே இல்லை என்பது மாதிரி கத்தினான். பெட்டியில் இருந்த மற்றவர்கள் வித்தியாசமாக திரும்பிப் பார்த்தார்கள். பெரியவர் பாவமான தொனியிலேயே அமர்ந்திருந்தார்.<br /><br />ரயில்வேகத்தில் மழைத்துளி ஜன்னலுக்குள் புகுந்து என் சட்டையை நனைக்க, இதற்குமேல் பொறுக்க முடியாது என்ற நிலையில் ஜன்னலை மூட மீண்டும் எழுந்தேன்.<br /><br />”ஜன்னலை மூடாதீங்க!” முரட்டுக்குரலில் சொன்னான். எரிச்சல் எல்லை மீறிப் போனது.<br /><br />“ஏன் சார்? பைத்தியக்கார ஆஸ்பத்திரியிலே இவனை சேர்த்து சரி செய்யுறதை விட்டுட்டு, வயசான காலத்துலே இப்படி கஷ்டப்படறீங்க?” பெரியவரிடம் கொஞ்சம் காட்டமாகவே கேட்டேன். அவனது முகம் இருளடைந்தது. இதெல்லாம் மட்டும் புரியும்.<br /><br />அவர் அமைதியாக சொன்னார்.<br /><br />“தயவுசெஞ்சு தொந்தரவுக்கு மன்னிச்சுடுங்க தம்பி. ஆஸ்பத்திரியிலிருந்து தான் வர்றோம். அவனுக்கு ஜூரம் வந்து பத்து வயசுலே பார்வை போயிடிச்சி. போனவாரம் தான் கண் தானம் மூலமா அவனுக்கு மறுபடியும் பார்வை கிடைச்சிருக்கு. மழையும், மரமும் அவனுக்கு புதுசாதான் தெரியும்”<br /><br />ஜன்னலை மூடாமலேயே லேசாக அதிர்ச்சியடைந்து இருக்கையில் சாய்ந்தேன். பக்கத்து சீட்டுக்காரர் குறட்டை விட்டுக் கொண்டிருந்தார். அவன் எதுவும் நடக்காதது போல மீண்டும் மழையை ரசிக்க ஆரம்பித்தான். கடந்துச்சென்ற டீனேஜ் பெண் ஒருத்தியின் டீஷர்ட்டில் ”Don't Judge Too Soon” என்று எழுதியிருந்தது.<br /><br /><i><span class="Apple-style-span" style="font-size:small;"><span class="Apple-style-span" style="color:#FF0000;">நண்பர் ஒருவர் அனுப்பியிருந்த ஆங்கில மின்னஞ்சல் சமாச்சாரத்தை தழுவி புனையப்பட்ட கதை.</span></span></i><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/25593973-250058621327982480?l=www.luckylookonline.com'/></div>

Posted by லக்கிலுக் (luckylook32@gmail.com) on June 23, 2009 02:04 PM · permalink

 
லட்சிய நாயகன் எங்கே?
இளைஞர்களின் விடிவெள்ளி, மக்களின் பேசிக் கான்செப்ட் - மைண்ட்செட்டை மாற்ற வந்த மகான், ஐந்து ஆண்டுகளில் ஐநூறு கோடி மதிப்புள்ள நலத்திட்டங்களை மக்களுக்கு செயல்படுத்த நினைத்தவர், நானூறு நாட்களை ஏழைக்குழந்தைகளுக்காக செலவிட்ட வள்ளல், ஐம்பதுக்கும் மேற்பட்ட இளைஞர்களை தொழிலதிபர் ஆக்கியவர், இதுவரை தேர்தலில் போட்டியிட்டவர்களிலேயே இளைஞர் - படித்தவர், ஏழ்மையிலிருந்து அரசியலுக்கு வந்த ஒரே ஒருவர், மூவாயிரத்துக்கும் மேற்பட்ட மாணவர்களுக்கு விழிப்புணர்வும், ஊக்கமும், ஆதரவும் தந்தவர், விளம்பரம் மீது ஆர்வமில்லா வெள்ளந்தி மனிதர், ஒரிஜினல் யூத் ஐகான், யூத் பூத் அமைத்து இளைஞர்களை முன்னேற்ற வந்தவர், தென்சென்னையை இந்தியாவின் சிறந்த தொகுதியாக்க களமிறங்கிய லட்சிய நாயகனை மே 16-ஆம் தேதியிலிருந்து காணவில்லை. 2011 சட்டமன்றத் தேர்தலில் வேளச்சேரி அல்லது சோழிங்கநல்லூர் தொகுதியில் அவரை நிறுத்தி கும்மியடிக்க அவசரமாக தேவைப்படுகிறார். கண்டுபிடித்து தருபவர்களுக்கு நான்கு இட்லியும், கெட்டி சட்னியும் பார்சல் செய்து தரப்படும்.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/25593973-3625120257791067602?l=www.luckylookonline.com'/></div>

Posted by லக்கிலுக் (luckylook32@gmail.com) on June 23, 2009 05:31 AM · permalink

காலம்  
 
கண்ணகி, பாரதி, தாமரை அறச்சீற்றம் !
<a href="http://govikannan.blogspot.com/2008/04/blog-post_16.html">கண்ணகி(இளங்கோ), பாரதி ஒப்பீடு </a>முன்பே எழுதி இருக்கிறேன். அதாவது 'கண்ணகி தன் கணவன் தவறாகக் குற்றம் சாட்டப்பட்டு <a href="http://4.bp.blogspot.com/_lvnKChUTlXQ/SkBD1Jn1ttI/AAAAAAAAGA4/RiOsKuEv6fw/s1600-h/kannaki.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5350350937711294162" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; WIDTH: 150px; CURSOR: hand; HEIGHT: 200px" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_lvnKChUTlXQ/SkBD1Jn1ttI/AAAAAAAAGA4/RiOsKuEv6fw/s400/kannaki.jpg" border="0" /></a>கொலையுண்டான் என்று வீறு கொண்டு மதுரையை எரித்தாள்' என்று சிலப்பதிகார கதைகள் சொல்லுகின்றன. அதைப் படிக்கும் இன்றைய புரட்சியாளர்கள், 'என்னதான் இருந்தாலும் கோவலன் ஒருவனுக்காக மதுரையை எரித்தாள் என்றால் அப்பாவி பொதுமக்களும் சேர்ந்தே அழிக்கப்பட்டு இருப்பார்கள் இல்லையா, கண்ணகிக்கு மனிதாபிமானம் இல்லை, அவள் மதுரையை எரித்ததும் ஞாயம் இல்லை' என்று தங்களுக்கு தெரிந்த விளக்கம் (வியாக்யாணம்) சொல்லுவார்கள்.<br /><br />அதே ஆட்கள் <strong>'தனிமனிதனுக்கு உணவில்லை என்றால் </strong><a href="http://4.bp.blogspot.com/_lvnKChUTlXQ/SkBD09RKIfI/AAAAAAAAGAw/fRL62PZdZUI/s1600-h/bharathi.jpg"><strong><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5350350934394937842" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; WIDTH: 171px; CURSOR: hand; HEIGHT: 228px" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_lvnKChUTlXQ/SkBD09RKIfI/AAAAAAAAGAw/fRL62PZdZUI/s400/bharathi.jpg" border="0" /></strong></a><strong>ஜகத்தினை அழித்திடுவோம்'</strong> என்று சொன்ன பாரதியையும் அந்த வரியையும் சிலாகித்துக் கூறுகிறார்கள். ஒருவருக்கு உணவு இல்லை என்பதற்காக உலகில் உள்ள ஏனையோரையும் சேர்த்து உலகையும் அழிக்க அழைப்பு விடுப்பது தான் புரட்சியா ? கதை புனைவாக இருந்தாலும் மெய்யாக இருந்தாலும் கண்ணகியின் அறச்சீற்றம் தொடர்புடைய ஊர் என்பதால் மதுரை என்ற அளவில் நின்றுவிட்டது. ஆனால் பாரதி சொல்லும் 'ஜெகம்' அந்த தனிமனிதனுக்கு தொடர்புடைய நாட்டில் எதோ ஒரு புண்ணாக்கு, ஊழல் காரணத்திற்காக உணவு கொடுக்கவில்லை, அல்லது அவனுக்கு கிடைக்கவில்லை என்பதற்காக இதில் தொடர்பே இல்லாத மற்றநாடுகள் உட்பட்ட உலகை(ஜெகம்) அழிப்பது அறிவுடையதா ? பாரதிக்கு 'கஞ்சா' பழக்கம் இருந்தது என்று யாரும் சொல்லிவிட்டாலோ, பாரதியை கடவுளாகப் பார்ப்பவர்கள் அதைச் சொல்லுபவர்களை சொல்லால் சுடுவார்கள். ஆனால் அவர்கள் தான் கண்ணகியை விமர்சனம் செய்கிறார்கள்.<br /><br />ஈழம் தொடர்பான இந்திய செயல்குறித்து வேதனை அடைந்த கவிஞர் தாமரை 'குழந்தைகள் தவிர அனைத்து இந்தியர்களுக்கும்' <a href="http://2.bp.blogspot.com/_lvnKChUTlXQ/SkBD0kJB0qI/AAAAAAAAGAo/qlzNnf8z338/s1600-h/thamarai.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5350350927649952418" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; WIDTH: 160px; CURSOR: hand; HEIGHT: 160px" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_lvnKChUTlXQ/SkBD0kJB0qI/AAAAAAAAGAo/qlzNnf8z338/s400/thamarai.jpg" border="0" /></a><a href="http://kavithamil.blogspot.com/2009/06/blog-post_20.html">சாபம்</a> இட்டிருக்கிறார். அவ்வாறு தாய்நாட்டின் மீதே சாபம் இடுவது தவறு என்று <a href="http://abbaavi.blogspot.com/2009/06/blog-post_22.html">அப்பாவி முரு</a> மற்றும் பலர் குறிப்பிடுகிறார்கள், கண்டனம் தெரிவிக்கிறார்கள். எழுத்தாளர்கள் அவர்களின் உணர்சிகளை எழுத்தின் வழியாகத்தான் பதிய வைக்க முடியும். தாமரை சொல்லிவிட்டால் அப்படியே நடந்துவிடப் போவதில்லை. கணவன், குழந்தைகள், பெற்றோர்களை இழந்த ஈழத்துப் பெண்கள்<br />தாமரையைவிட பல மடங்கு இந்தியாவைத் திட்டி சாபம் விட்டிருப்பார்கள்.<br /><br />தாமரையின் கவிதை / சரி தவறு என்கிற ஆராய்ச்சியைவிட அதில் இருக்கும் மறைமுக வேதனை வரிகள், அந்த அளவு உணர்ச்சிக்கு உள்ளாகி இருப்பவர்களுக்கும், பாதிப்பு அடைந்தவர்களுக்கும் இருக்கும் மன அழுத்ததின் வெளிப்பாடாக கொள்ளவேண்டும்.<br /><br />பாரதியின் வரிகள் புதுமை, புரட்சி என்றால், தாமரையின் வரிகள் உளறலா ? துக்கத்தில் இருப்பவர்களுக்குத்தான் இழப்பின் வேதனைத் தெரியும். தாமரையின் வரிகளில் சொற்குற்றம் பொருள்குற்றம் இருந்தாலும், வரிகளுக்கு என்று தனிப் பொருள் உணர்வின் அழுத்தம் என்று கொள்வது சரியாக இருக்கும்.<br /><br />(பணம் பெறாத) பொதுமக்கள் தங்கள் வெறுப்பை தேர்தல் நேரத்தில் காட்டுவார்கள், படைபாளிகள் கவிதைவழிக் காட்டுவார்கள். அவர்களில் பாரதி என்றாலும், தாமரை என்றாலும் செயல் ஒன்று தான்.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/10267267-2847703496065318655?l=govikannan.blogspot.com'/></div>

Posted by கோவி.கண்ணன் (noreply@blogger.com) on June 23, 2009 03:04 AM · permalink

நிறங்கள்  
 
மயானம்
அந்த பூமி பளிங்கு போல் சுத்தமாகிவிடவில்லை<br />ஆனால் இங்கிருந்த பெரிய குப்பைத்தொட்டிகளின் தேவை அங்கு குறைந்திருந்தன<br />சிந்திக்கிடந்த இரத்தங்களிலிருந்து இனிய மணம் கமழ்ந்துகொண்டிருந்தது<br /><br />இங்கத்தைய வாசனைதிரவியங்களும் அவற்றின் வியாபாரங்களும் <br />பார்க்கக்கிடைக்கவில்லை என்றாலும்<br />அந்தச் சுடுகாட்டில் செடிகள் பூத்துக்குலுங்கின<br />உண்மையின் கானம் ஒலித்துக்கொண்டிருந்தது<br />அன்பானவர்கள் உள்ளம் உருக்கி முத்தமிட்டுக்கொண்டார்கள்<br /><br />அங்கங்கு கத்திகள், ஈட்டிகள், கொடும்வாள்கள்<br />இறைந்து கிடந்தன<br />அவற்றிலிருந்து இங்கில்லாத அதிசயமாய் இரக்கம் கசிந்துகொண்டிருந்தது<br />வீழந்துகிடந்த பிணங்கள் எதுவும் மறைக்கப்படவில்லை<br />பாதுகாக்கப்படவில்லை, அவை அழுகவுமில்லை<br />தங்கள் மரணத்தின் மகிழ்ச்சியை அவை<br />கொண்டாடுவதாகத் தோன்றின<br />பெண்ணை வரைந்துகொண்டிருந்த தூரிகை ஒன்றுகூட<br />அவள் கண்களிலிருந்து ஒளியை உமிழ்ந்துகொண்டிருந்தது<br /><br /><br />நான் கடவுள்கள் மட்டும் கொலைசெய்யப்பட்ட பூமிக்குப் போய்வந்தேன்.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/19366730-1883916296660178982?l=selvanayaki.blogspot.com'/></div>

Posted by செல்வநாயகி (noreply@blogger.com) on June 22, 2009 12:08 PM · permalink

யுவகிருஷ்ணா  
 
ஆச்சரியம்!
<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_ZSCN2FTy2pU/Sj9gY5Xw69I/AAAAAAAACQc/JdAlDMJa86k/s1600-h/surprise.gif"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 331px; height: 321px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_ZSCN2FTy2pU/Sj9gY5Xw69I/AAAAAAAACQc/JdAlDMJa86k/s400/surprise.gif" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5350100863173061586" /></a><br />சென்னையில் லேண்ட்மார்க்குக்கு போயிருப்பீர்கள். ஹாரிபார்ட்டர் சீரியஸ் ரிலீஸ் ஆகும் நேரத்தில் போனால் ஹாரிபார்ட்டர்களால் அலங்கரிக்கப்பட்டிருக்கும். எங்குப் பார்த்தாலும் புத்தகங்கள். எல்லாமே ஆங்கிலம். நம்மைப் போன்ற தமிழ் வாசகர்கள் தேடிப்பிடித்து தமிழ் புத்தகங்களை பிடிக்க வேண்டும். போனால் போகிறதென்று ஏதாவது ஒரு மூலையில் இடஒதுக்கீடு கொடுத்திருப்பார்கள்.<br /><br />போனவாரம் போனவர்களுக்கு ஆச்சரியம். அதிர்ச்சி. எண்ட்ரன்ஸுக்குள் நுழைந்ததுமே கண்ணுக்கு படுகிறது போல அப்புத்தகத்தை கொத்து கொத்தாக அடுக்கியிருக்கிறார்கள். கடைக்கு வருபவர்கள் அனேகமாக எல்லோருமே அப்புத்தகத்தை கையில் எடுத்துக் கொள்கிறார்கள். டாப் செல்லர்கள் அடுக்கி வைக்கப்பட்டிருக்கும் இடத்தில் ஒரு தமிழ் புத்தகம். ஒரு தமிழ் புத்தகத்துக்கு இவ்வளவு கிரேஸ் வாசகர்களிடம் இருந்ததை முதன்முறையாகப் பார்க்க முடிகிறது. நிஜமாகவே தமிழில் அதிகம் விற்பனையாகும் எழுத்துகளுக்கு சொந்தக்காரர் அதை எழுதியவராக தான் இருக்க முடியும்.<br /><br />லேண்ட்மார்க்கில் மட்டுமே பதினொரு நாளில் விற்பனை ஆயிரத்தை கடந்துவிட்டதாம். ஒட்டுமொத்தமாக ஒரு மாதத்தில் இப்புத்தகம் ஆறாயிரம் பிரதிகள் விற்றுத் தீர்ந்திருப்பதாக கேள்வி.<br /><br />யானை மட்டுமல்ல, புலியும் கூட இருந்தாலும் ஆயிரம் பொன்! இறந்தாலும் ஆயிரம் பொன்!<br /><br /><a href="http://nhm.in/shop/978-81-8493-150-1.html">அப்புத்தகம் இங்கே!</a><br /><br />* - * - * - * - * - * - *<br /><br />உரையாடல் அமைப்பு நடத்தும் சிறுகதைப் போட்டிக்கான கதைகள் செஞ்சுரியைத் தாண்டிவிட்டதாக தெரிகிறது. அதே நேரத்தில் சத்தமே இல்லாமல் இன்னொரு கோஷ்டியும் ஒரு சிறுகதைப் போட்டியை அறிவித்து நடத்திக் கொண்டிருக்கிறார்கள்.<br /><br />போட்டியாளர்கள் தேனீக்களைப் போன்றவர்கள். <a href="http://uyirodai.blogspot.com/2009/06/blog-post_14.html">இங்கும் மொத்தமாக மொய்ப்பார்கள்</a> என்று நம்புகிறேன்.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/25593973-4406612046783719161?l=www.luckylookonline.com'/></div>

Posted by லக்கிலுக் (luckylook32@gmail.com) on June 22, 2009 10:46 AM · permalink

காலம்  
 
ஆமுக - சில எண்ணங்கள் !
<a href="http://3.bp.blogspot.com/_lvnKChUTlXQ/Sj8tZirDGsI/AAAAAAAAGAg/9sCXnjUBhHI/s1600-h/Vamana.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5350044799166782146" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; WIDTH: 250px; CURSOR: hand; HEIGHT: 313px" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_lvnKChUTlXQ/Sj8tZirDGsI/AAAAAAAAGAg/9sCXnjUBhHI/s400/Vamana.jpg" border="0" /></a>'ஆரிய முன்னேற்றக் கழகம்' வடமொழிப் பெயர் கிடைக்கவில்லையா ? அதெல்லாம் நிறைய இருக்கு. ஆர்ய சமாஜ், ஆர்ய பவன், ஆர்யாஸ், பார்பனர்கள் தங்கள் கட்சிக்கு ஆரிய 'முன்னேற்ற கழகம்' என்று தமிழ் பெயர் வைத்திருப்பதை வரவேற்கலாம். ஆனால் இது தேவையா என்பதை பார்பனர்கள் தெளிவாக முடிவெடுத்தார்களா தெரியவில்லை, எல்லோருக்கும் தெரிந்தே 'இந்து'வை முன்னிறுத்தி இருக்கும் பிஜேபி உட்பட்ட பெரிய தேசிய கட்சிகள் அனைத்திலும் முதன்மைப் பொறுப்பில் இருப்பவர்களில் பெரும்பாண்மையினர் அவர்களே, பிறகு ஏன் தனி அடையாளத்துடன் ஒரு கட்சி ? எனக்கு தெரிந்து தலித் கிறித்துவ அமைப்பு போல் ஆரிய கிறித்துவர் என்ற அமைப்பெல்லாம் கிடையாது.<br /><br />திரவிடம் என்பதே வெளைக்காரனின் சூழ்ச்சி, இந்தியாவில் அப்படியெல்லாம் கிடையாது, வடக்கு தெற்கை பிரிக்க இந்திய ஒற்றுமையைக் குழைக்க வெள்ளைக்கார பாதிரிமார்கள் கண்டு பிடித்தது தான் ஆரிய - திராவிட சித்தாந்தம் என்றெல்லாம் பார்பனர்கள் அடிக்கடிச் சொல்லுவார்கள். ஆனால் மறந்தும் கூட நாங்கள் 'ஆரியர்கள்' இல்லை, என்று சொல்வதில்லை, அதற்கு சாட்சியாக 'ஆரிய' அடைமொழி தாங்கிய நிறுவனப் பெயர்கள் இருக்கிறது. இப்போது கட்சியும் தோன்றப் போவதாக செய்திகள் வருகின்றது.<br /><br />பார்பனர்களின் பலமே பின்னால் இருந்து செயல்படுவது தான், தற்போது வெளிப்படையாக சொல்லும் 'ஆரிய முன்னேற்றக் கழகம்' அவர்கள் மீது வெளிப்படையான வெறுப்பை வளர்க்கும், பார்பனர்களிலும் ஒரு சிலர் தவிர்த்து எந்த ஒரு சாதியும் இணையத்தில் குலப்பெருமை பேசுவதில்லை. 'திராவிடம்' என்றாலே முணுகும் பார்பனர்கள், 'ஆரிய' அடையாளத்தைத் துறக்காததும் விரும்பியே பரப்புவதும் ஏன் ?<br /><br />சாதியை முன்னிறுத்தி கட்சி தொடங்கிய மருத்துவர் இராமதாஸ் கட்சி வளர்ச்சி அடைய வேண்டுமென்றால் சாதிக் கட்சி முத்திரையை நீக்கிக் கொள்ளவேண்டும் என்று நினைத்து 'பசுமை தாயகம்', 'பொங்கு தமிழ் மன்றம்' என்றெல்லாம் தலை நுழைத்து, திருமாவுடன் கைகோர்த்து பாமகவை பொதுப்படுத்த முடியுமா என்று முயற்சித்துக் கொண்டு இருக்கிறார். அவ்வளவாக அந்த திட்டங்கள் வெற்றிபெறவில்லை என்பது சென்ற தேர்தல் முடிவுகளின் மூலம் கண்கூடு. பார்பனர்கள் அல்லது எந்த சாதியும் கட்சி தொடங்கினால் அவற்றின் வளர்ச்சி குறிப்பிட்ட அளவுக்கு மேல் இருக்காது என்பதற்கு பாமகவே சாட்சியாக இருக்கிறது.<br /><br />பார்பனர்கள் கட்சித் தொடங்கப் போவதை முன்கூட்டியே உளவுத்துறை மூலம் அறிந்த கருணாநிதி, இதைத் தான் 'மீண்டும் தொடங்கும் ஆரிய - திராவிடப் போர்' என்றாரோ.<br />:)<br /><br />சாதிக்கட்சிகளால் அந்த சாதிக்கட்சி தலைவர்களையும் அவர்களது அடுப்பொடிகளையும் தவிர்த்து அந்த சாதி மக்கள் பெரிதாக பயனடைவது இல்லை. பார்பனர்களை ஒன்றாக கட்டி இணைப்பது பூணூல் அதையும் தாண்டி கட்சி அடையாளம் அவர்களுக்கு எதைப் பெற்றுத் தரும் என்று தெரியவில்லை.<br /><br />இந்த கூத்தில் 'பார்பனர்கள் பிராமணர்களின் அடையாளத்தை பேனவில்லை' என்று குறை கூறும் பார்பனர் அல்லாதோர்களையும் 'எங்கே இருக்கிறான் பிராமணன் ?' என்று அடையாளம் தேடும் சாக்கில் பார்பனக் குலப் பெருமை இதுதான் என்று பொதுப்படுத்திக் காட்டி பழம் பெருமை மீட்க முடியுமா என்று நினைப்போரையும் என்ன சொல்ல ? வருண மரம் பட்டுவிடக் கூடாது என்று விரும்புகிறார்கள் என்பது தவிர்த்து. ஒன்றும் சொல்வதற்கில்லை.<br /><br />இந்தியாவின் தெரிந்த 3000 ஆண்டு வரலாற்றில் எந்த ஒரு சாதியிலும் அந்த சாதியிலேயே பிறந்த வாரிசுகள் என்று எவரும் இருப்பதாகக் தெரியவில்லை. தோலின் நிறத்தை வைத்து சாதி அடையாளமும் சொல்லிவிட முடியாது, எல்லா சாதிகளிலுமே வெள்ளைத் தோலும், கருப்புத் தோல் உள்ளவர்கள் உண்டு. அந்த காலத்தில் யார் யாருடன் கூடிப் பெற்றுக் கொண்டார்கள் என்று எவருக்கும் தெரியாது, பிறகு எப்படி தன்னை சாதி அடையாளப்படுத்திக் கொள்ள முயன்று, அதையும் பெருமை பேசுகிறார்கள் என்பது வியப்பாகவே இருக்கிறது. எந்த ஒரு சாதி ஆணுக்கும் ஆண்குறி ஒன்றுதான். சாதி என்பது உண்மை, சமூகத் தேவை, கடவுள் அமைத்தது என்று நம்பினால், தலித் ஆணின் அல்லது பார்பன ஆணின் விந்தை ஏற்று கருத்தரிக்க முடியாதது இந்த சாதியின் கரு முட்டை என்று யாராவது சொன்னால் அந்த சாதி உயர்ந்த சாதி என்று நான் ஒப்புக் கொள்கிறேன்.<br /><br />எல்லா சாதிக்காரர்களுமே சங்கம் வைத்திருக்கிறார்கள், ஆனால் அந்தந்த சாதியில் இருக்கும் ஏழைகளின் நிலை அப்படியே தான் இருக்கிறது. இதில் பார்பன ஏழைகளும் ஒன்றுதான், பறைய ஏழைகளும் ஒன்றுதான். 'சாதி' ஏழைகளுக்காக போராடுகிறேன் என்பதெல்லாம் சாதித் தலைமை, தலைவர் என்கிற வர்க்கவழி புகழ்பெற நடைபெறும் ஒருவகையான தனிமனித உத்தி மட்டுமே. அவரவர் உழைப்பில் தானே அவரவர் வயிறு நிறைகிறது. தாழ்த்தப்பட்டவர்கள் தவிர்த்து பிறர் தமது சாதிய அடையாளம் பேசுவதற்கான தேவை பெரிய அளவில் தற்பொழுது இல்லை. அப்படி இருந்தால் அந்தந்த சாதிகளை வளர்க்கும் பணக்காரர்கள் அந்தந்த சாதி ஏழைகளுக்கு பொருளியலில் உதவலாமே.<br /><br /><strong>பின்குறிப்பு :</strong> நான் இங்கே பார்பனர் என்று குறிப்பிடுவது, தன்னை அப்படி அடையாளப்படுத்திக் கொள்ளும் பார்பனர் குறித்து தான், மற்றபடி அப்படி இல்லாதோர் பூணூல் அணிந்திருக்கிற ஒரே காரணத்தால் ஏனைய பார்பனர்களையும் பொதுப்படுத்திப் பேசுவதாக விசனப்பட்டால், அப்படி விசனப்படுபவர்களும் அதே குட்டையில் தான் இருக்கிறார்கள் என்பதை நான் சொல்லி உணர்ந்து கொள்ள வேண்டும் என்பது இல்லை. எங்கோ எப்போதோ எவரோ எழுதியது தான் நினைவுக்கு வருகிறது 'திருடனைப் பற்றி குறை கூறினால் திருந்திய முன்னாள் திருடர்களுக்கும் கோவம் வருவது லாஜிக்காக உதைக்கும். அடையாளப் படுத்துவது என்பது வேறு அடையாளப்படுத்திக் கொள்வது என்பது வேறு. அடையாளப்படுத்துவது ஒருவரை பிடித்து குழியில் தள்ளிவிடுவது, அடையாளப்படுத்திக் கொள்வது தனக்குத் தானே குழியில் தள்ளிக் கொள்வது.<br /><br />பிறப்பின் வழி பெருமை என்றால் அது நல்ல பெற்றோர்களுக்கு குழந்தையாக பிறந்து வளர்ந்து தனக்கும் அவர்களுக்கு பெருமை சேர்ப்பது பிறப்பின் வழியான பெருமை, அதையும் தன் இழிவுக்கு, தற்பெருமைக்குப் பயன்படுத்திக் கொண்டால் அந்த பெற்றோர்களுக்கும் இழுக்குதான். தத்தமது செயல்பாட்டில் ஒருவரின் தனிமனித செயல் குறித்தான பிறரின் பாராட்டுதலால் ஏற்படும் பெருமை உண்மையானது. மற்றபடி சாதியால் ஒருவனுக்கு பெருமை இருப்பதாக நான் கருதவில்லை.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/10267267-813969776981507030?l=govikannan.blogspot.com'/></div>

Posted by கோவி.கண்ணன் (noreply@blogger.com) on June 22, 2009 09:30 AM · permalink

 
பட்ட மரம் !
அந்த தொகுப்பு வீட்டின் சுத்தமின்மையை அறைகளின் சுவர்களும், தரைகளும் அழுக்குகளால் வெளிச்சம் போட்டுக் காட்டிக் கொண்டிருந்தன. எழுபதை கடந்த பெரியவர் பெரியசாமி, வசிப்பறையின் சுவற்றில் காய்ந்த பூவுடன் கூடிய புகைப்படத்தில் தன் மனைவியை பார்த்துக்கொண்டு ஒறுக்களித்து பாயில் படுத்தபடி, பலவாறு சிந்தித்துக் கொண்டிருந்தார்.<br /><br />அவருடைய கண்களும், மூக்கும் சிதறிகிடக்கும் குப்பை கூளங்களையும், அணைத்து எறியப்பட்ட சிகிரெட் துண்டுகளின் நாற்றத்தையும் கண்டுகொள்ளவில்லை. சற்று திறந்திருந்த வெளிக்கதவு வழியாக காற்று, வீட்டின் உள்ளே அடிக்கும் வீச்சத்தை குறைக்க முயன்றுகொண்டிருந்தது.<br /><br />அந்த வீட்டின் அறைகளில் சில கரப்பான்பூச்சிகள் அந்த வீட்டின் சொந்தக்காரர்கள் போல் அங்கும் இங்கும் அலைந்து கொண்டிருந்தன. கரிபடிந்த மற்றும் கழுவாத பாத்திரங்கள், சில நாட்களாக துவைக்காத துணிகள் ஆகியவற்றையெல்லாம் அவரின் முதுமை சட்டை செய்யவில்லை. இவற்றை மாற்றினாலும் எதுவும் மாறிவிடப்போவதில்லை என்று நினைத்த அவருடைய வேதனை உணர்வுகள் அவற்றை அலட்சியப்படுத்தின.<br /><br />அவருடைய இளமையில் ஆறாக ஓடிய வாழ்கைப் பயணம், கடந்த ஐந்தாண்டுகளாக தேங்கி கலங்கிய குட்டையாக ஆகி, எப்பொழுது வற்றுமோ என்ற ஏக்கத்துடன், வற்றவேண்டும் என்ற எதிர்பார்த்துக் கிடக்கும், துக்க எண்ணத்துடன் சென்று கொண்டிருக்கிறது. ஐந்தாண்டுகளுக்கு முன்புவரை மனைவி இருந்தாள். மனைவி இருந்தவரை அவருக்கு குறைகள் என்று எதுவும் பெரியதாக தெரியவில்லை.<br /><br />பழைய வாழ்கையை நினைத்தே, நிகழ்காலத்தை கடத்த வேண்டிய கட்டாயத்திற் குட்பட்டதை நினைத்து, வயதான காலத்தை வறண்டகாலமாக கழித்தார். சொந்தம் கொண்டாட முடியாதபடி, யாரும் அற்றவர் இல்லை அவர், ஆனால் அவருடைய நிலை ஐந்தாண்டுகளாகஅப்படித்தான் இருந்தது.<br /><br />பெரியசாமி நன்றாக படித்தவர், நல்ல வேலையில் முன்பு கை நிறைய சம்பாதித்தவர். அவர் இப்பொழுது இருக்கும் மூவறை வீடு அவருக்கு சொந்தமானதுதான், வங்கியிலும் ஓரளவு சேமிப்பு இருக்கிறது. அவைகள் அவர் இருக்கும் வரை போதுமானதும் கூட.<br /><br />அந்த காலத்து ஆளாக இருப்பதால் இன்னும் கை, கால்கள் வீழ்ந்துவிடவில்லை. தன்னால் முடிந்தவரை ஏதாவது வேலை செய்து கொண்டிருக்க வேண்டும் என்பதாலும், காலத்தை ஓட்டவேண்டும் என்பதாலும், அவராக விரும்பி தொழிற்சாலை ஒன்றில் பாதுகாவலாளி வேலை செய்துகொண்டு காலத்தை ஓட்டிவருகின்றார்.<br /><br />சில ஞாயிற்றுக் கிழமைகளில் முடிந்தவரை வீட்டை சுத்தம் செய்வதும், சில நாட்களில் நூலகத்தில் சென்று தத்துவ புத்தகங்களை படிப்பதும் தான் அவருடைய பொழுதுபோக்கு.<br /><br />அவருடைய சிந்தனை திருப்பும்படி மெதுவாக கதவு திறக்கப்படும் ஓசை கேட்க, மெதுவாக தலையை திருப்பி பார்த்தார்.<br /><br />அப்படி பார்த்தவர், சுருங்கிய தன் முகத்தை மேலும் சுருக்கி, தலை குனிந்துகொண்டார். வந்தவன் வேறுயாருமில்லை நாற்பது வயதை நெருங்கிக்கொண்டிருக்கும் அவருடைய ஒரே மகன் பரசுராமன்.<br /><br />உள்ளே நுழைந்தவன், வீட்டின் அவலத்தை நோட்டமிட்டபடி மெதுவாக, அவரை பார்த்து<br /><br />'அப்பா, எப்படி இருக்கிங்க ... ' அக்கரையாக கேட்பது போல் கேட்டான்<br /><br />பெரியவர் ஒன்றும் சொல்லாமல், அவனை பார்க்க விரும்பாதது போல மேலும் முகத்தை திருப்பிக்கொண்டார்.<br /><br />அவனாகவே பேச்சு கொடுக்க ஆரம்பித்தான்<br /><br />'அப்பா, உங்களுக்கு வயசாயிடுச்சி, நீங்க ஏன் இன்னும் இங்க தனியா கஷ்டபடுறீங்க ... '<br /><br />'பேசாம எங்க கூட வந்திடுங்க, உங்க பேரப்புள்ளைங்க கூட சந்தோசமாக இருக்கலாம் ... '<br /><br />அவர் அசைந்து கொடுக்கவில்லை, விடாமல் அவனும் ரொம்பவும் உரிமையுடன்,<br /><br />'இந்த வயசில என்னப்பா பிடிவாதம், உங்க நல்லதுக்கு தான் சொல்றேன், பேசாமா வந்துடுங்கப்பா .. '<br /><br />அதுவரை எதுவும் சொல்லாதிருந்தவர்,<br /><br />'உங்க நல்லாதுக்கு ' என்று சொன்ன உடன் அவருக்கு பெரும் கோபம் வந்தது,<br /><br /><br />'நீ மொதல்ல வெளிய போ, நான் கஷ்டப்படுறேன்னு யார்கிட்டயும் சொல்லலே ... '<br /><br />அவன் திகைத்து போய்விடவில்லை, அவன் அவரிடம் இருந்து இதை எதிர்பார்த்தது தான், அவரின் இந்த எதிர்ப்பு அவனுக்கு கோபம் ஏற்படுத்தவில்லை, மாறாக தலையை குணிய வைத்தது.<br /><br />'இல்லப்பா, எவ்வளவு நாளைக்குதான் நீங்க தனியா ... ' அவன் என்று முடிப்பதற்குள்<br /><br />'ஐஞ்சு வருசமா தனியா தாண்டா இருக்கேன்... '<br /><br />'சாவு வருமான்னு பாத்துக்கிட்டு இருக்கேன் ... '<br /><br />'சாகறவரைக்கும் தனியா தான் இருப்பேன் ... '<br /><br />என்று கண்களில் கோபம் கொப்பளிக்க வெடித்தார்.<br /><br />மறுபடியும் பேச்சற்று தலை கவிழ்ந்தான் பரசுராமன்.<br /><br />சிறிது நேர மவுனத்திற்கு பிறகு, அவரே தொடர்ந்தார்<br /><br />'நீ எதுக்கு இங்க வந்திருக்கேன்னு எனக்கு தெரியும்டா ... '<br /><br />கேள்வியாக பார்த்தான் பரசுராமன்<br /><br />'எனக்கு ஒன்னும் தெரியாதுன்னு நினைச்சிக்கிட்டு இருக்கியா ? '<br /><br />'நீ போன வாரம் தூது அனுப்பினியே, உன் பிரண்டு தங்கராசு, அவன் தான் சொன்னான் '<br /><br />'முதல்ல, எங்கிட்ட கரிசனமா பேசி, கஷ்டப்படாம மகன் வீட்டோட போயிடுங்கன்-னு சொல்லிட்டு ... '<br /><br />'நான் பிடிகொடுக்கலன்-னு தெரிஞ்சதும், மெது மெதுவா ... '<br /><br />'நான் பரிதாபபடுவேன்-னு நெனெச்சு விசயத்தை சொன்னான் ... '<br /><br />'பரசுக்கு பிசினஸ்ல பெரிய நஷ்டம் ... '<br /><br />'அவனோட வீடு அடமானம் ஆகி நேட்டாஸ் வந்துடுச்சுன்-னு சொன்னவன் ... ' என்று நிறுத்தியவர், தொடர்ந்து<br /><br />'இன்னொன்றையும் சொன்னான் ... ' <br /><br />பெரியவர் கோபம் சற்றும் குறையாமல்,<br /><br />'அதனால, என் வீட்டை வித்துட்டு, உன் கூட வந்துட்டா, உன்னோட கடனை அடச்சிடலாமாம் '<br /><br />பரசுராமனுக்கு பகீரென்று இருந்தது, அவன் நடந்து கொண்டவிதத்தால், நேரிடையாக அவரிடம் பேசுவதற்கு வெட்கப்பட்டதால். அவன் தன் நண்பன் தங்கராசை 'அப்பாவை பார்த்து, கொஞ்சம் பேசி சரிப்படுத்து ' ன்னு சொல்லியிருந்தான். தங்கராசு எல்லாவற்றையும் விபரமாக பேசியது அவனுக்கு தெரியாது. ஆனால் அவர் தங்கராசிடம் கோபமாக பேசி மறுத்துவிட்டார் என்பது மட்டும் தெரியும்.<br /><br />அவரே தொடர்ந்தார்,<br /><br />'ஐஞ்சு வருசமா, அப்பன் இருக்கிறானா, செத்துட்டானான்னு கவலைப் படாத நீ, இன்னைக்கு இங்க வந்து நிக்கிறேன்னா... பணம் !... '<br /><br />'உனக்கு இன்னைக்கு தேவை பணம் ...! '<br /><br />பரசுராமன் சிலையாக நின்று கொண்டிருந்தான்,<br /><br />அடுத்து அவர் அவன் முகத்தை பார்த்து வீசிய கேள்விகள், அவனை குறுகி கூசவைத்தது.<br /><br />'சின்ன, சின்ன பிரச்சனையை பெருசாக்கி, உங்க அப்பா, அம்மாவை விட்டுட்டு தனியா போகலாம்னு உன் பொண்டாட்டி சொன்னப்ப ... '<br /><br />'அவ முந்தானைய புடிச்சிக்கிட்டு, பத்து வருசத்துக்கு முன்பு, எங்கள திரும்பி பாக்காம போனவன் தானே நீ ? '<br /><br />'அன்னைக்கு கை நிறைய சம்பாதிக்கிற திமிரு உன்னையும், உன் பொண்டாட்டியையும் அப்படி போக வெச்சிச்சு ... ? ' கேள்வியாக நிறுத்தி தொடர்ந்தார்.<br /><br />'பதினைஞ்சு வருசமா, வராத கரிசனம் இப்ப வந்திடுச்சா ? '<br /><br />'உன் அம்மா, பக்க வாதத்துனால, காலு முடியாம, படுத்த படுக்கையாக தொடர்ந்து இரண்டு வருசம் கெடந்தாள்... '<br /><br />'ஒரு தடவையாவது வந்து எட்டிப்பார்த்தியா ? '<br /><br />'அவ சாவுக்கு வந்துட்டு, விருந்தாளி மாதிரி அன்னைக்கே போன நீ ... '<br /><br />'ஐஞ்சு வருசம் ஆகி இன்னைக்கு வந்து நிக்கிற ... ? '<br /><br />'அன்னைக்கே எல்லாம் முடிஞ்சு போச்சு ... '<br /><br />'உங்க அம்மா என்ன சொல்லிட்டு செத்தாள் தெரியுமா ? '<br /><br />'நம்பள பார்க்க போகக் கூடாதுன்னு, பேரப் புள்ளைகளை தடுத்த அவன் பொண்டாட்டி முகத்திலயும் ... '<br /><br />'அவன் முகத்துலையும் நிங்க முழிக்க கூடாது, சீக்கிரமா என் கூட வந்திடுங்கன்னு ... '<br /><br />'சாகுறத்துக்கு முன்னாடி உன் அம்மா சொல்லிட்டுத்தாண்டா போனாள் '<br /><br />'நல்லா கேட்டுக்கோ ...! '<br /><br />'நீ, உன் பொண்டாட்டி சொல்றபடி கேட்டு நடந்துக்கிறப்ப ... உன் அப்பன் நான் ... '<br /><br />'என் பொண்டாட்டி சொன்ன மாதிரியே வாழ்ந்துட்டுபோறேன் '<br /><br />'அதனால ... உன் கஷ்டத்தப் பார்த்து பரிதாப படுவேன்னு நினைச்சிடாதே ... '<br /><br />'பரிதாபப்பட்டு, பரிகாசத்துக்கு ஆளான எத்தனையோ ஜென்மங்களை கண்ணால பாத்திருக்கேன் '<br /><br />'இப்பவாவது, பொழுதுபோகலைன்னா கோயிலுக்கு உள்ள போய்டுவர்றேன் ... '<br /><br />'உங்கிட்ட என் சொத்தெல்லாம் கொடுத்துட்டு ... உன் கூட வந்தா ... அப்புறம் நீ வெறட்டி விட்டுடேன்னா ... கோவில் வசாலில் உக்காந்து பிச்சை எடுக்க வேண்டியிருக்கும்... '<br /><br />'அந்த நிலைமைக்கு என்னை தள்ள தயங்காதவன் நீ ... '<br /><br />'ஒரு அப்பனா, எல்லா கடமைகளையும் ஒனக்கு சரியா செஞ்சிருக்கேன், அந்த திருப்தி எனக்கு இருக்கு '<br /><br />'நான் ஏற்கனவே பட்டது போதும்... இப்ப பட்ட மரமா நின்னுகிட்டிருக்கேன் ... நானா சாயரத்துக்துள்ள... வெட்டி சாச்சிடாதே ... '<br /><br />அதிர்ந்து போனான் பரசுராமன். முதியவர் மேலும்,<br /><br />'அப்படி ஒரு நிலைமையை எனக்கு நானே ஏற்படுத்திக்க விரும்பல, நான் இப்படியே இருந்திடுறேன் ... '<br /><br />முடிவாகம், உறுதியாகவும் சொன்னார்<br /><br />'இப்பவே சொல்லிடுறேன் கேட்டுக்க ... நான் செத்த பின்பு ... அடக்கம் செஞ்சிட்டு என் சொத்த எடுத்துக்க ... முடியாதுன்னா இப்பவே சொல்லிடு, ட்ரெஸ்டுக்கு எல்லாத்தையும் எழுதி கொடுத்துட்டு புண்ணியம் தேடிக்கிறேன் '<br /><br />கைகளை தலைக்குமேல் குவித்துபடி தின்னமாக,<br /><br />'நீ போகலாம் ' என்றார்.<br /><br />திருடனுக்கு தேள்கொட்டியமாதிரி சிறிது நேரம் விக்கித்து நின்ற பரசுராமன், அவர்முகத்தை பார்க்க கூசியதால் தலையை குனிந்தபடி சத்தமின்றி வெளியேறினான்.<br /><br />அறையில் மீண்டும் நிசப்தம் படர, சற்றும் அலட்டிக்கொள்ளாமல் திரும்பிய தலையும், அவருடைய பார்வை மறுபடியும் மனைவியின் புகைப்படத்தில் நிலைத்தது, அப்பொழுது தன் மனைவி தன்னை பெருமிதமாக பார்பதாக உணர்ந்தார்.<br /><hr><br />2006 பிப்ரவரி 24, திண்ணையில் எழுதியது.<a href="http://www.thinnai.com/?module=displaystory&story_id=10602242&format=html"> தந்தையர் நன்னாளை முன்னிட்டு இங்கு மீண்டும் வெளி இடுகிறேன் </a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/10267267-3412298955969381640?l=govikannan.blogspot.com'/></div>

Posted by கோவி.கண்ணன் (noreply@blogger.com) on June 22, 2009 05:35 AM · permalink

 
விரைவாளர் பரிசு ! தமிழ்வெளி அறிவிப்பு !
முதல் 5 பேருக்கு விரைவாளர் பரிசு (Early Bird),<br /><br />உலக தொலைக்காட்சிகளில் முதன் முறையாக என்ற விளம்பரத்தை போல உலக இணைய வரலாற்றில் முதன் முறையாக என்ற விளம்பரம் தமிழ்வெளியில் வெளிவந்துள்ளது... <br /><br />"சென்னை 2 சிங்கப்பூர்" <br />"வாங்க பிரபலமாகலாம்" <br />"உங்கள் எழுத்துகள் பரவலாக சென்றடைய" <br /><br /><a href="http://www.tamilveli.com/v2.0/virai-kanai.php">மேலும் விவரங்களுக்கு </a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/10267267-8301880841234323486?l=govikannan.blogspot.com'/></div>

Posted by கோவி.கண்ணன் (noreply@blogger.com) on June 22, 2009 03:57 AM · permalink

 
முடிவற்ற தேடல் !
<div>'தேடல்' ஆன்மிகவாதிகளுக்கு நெருக்கமானச் சொல். தேடலில் தொடங்கி அதிலேயே முடிவதைத் தவிர்த்து யாரும் தேடியதைக் கண்டு கொண்டார்களா ? அவர்களுக்கே வெளிச்சம். உலகத்தில் இரண்டு வகை கூட்டங்கள் உண்டு. ஒன்று அனைத்தையும் ஆன்மிகம் தந்துவிடுகிறது அல்லது தந்துவிட்டது என்று திடமாக நம்புவது. அடுத்தக் கூட்டம் அறிவியல் எல்லாவற்றையும் தந்து கொண்டு இருக்கிறது தந்துவிடும் என்கிற திடமான நம்பிக்கை.<br /><br />இவர்கள் இருவருமே கூட்டுக் களவானியாக ஒருவரை ஒருவர் சார்ந்திருப்பார்கள் அதில் சிலர் மட்டும் தனித்து ஆன்மீகம், நாத்திகம் என்பர். முழுப் பெருவெளியிலும் பூவியுலும் கூட அவிழ்க்க முடியாத புதிர்கள் எப்போதுமே உண்டு. அதனால் தான் மனிதனின் தேடல் அது ஆன்மிகமாக இருந்தாலும் சரி அறிவியலாக இருந்தாலும் முற்று பெருவதே இல்லை. ஆன்மீகம் சித்தாந்தங்களிலும் அறிவியல் கோட்பாடுகளிலும் கொள்கைகளை வளர்த்து வைத்துக் கொண்டிருக்கின்றன. வானத்தில் சாமிகள் இருப்பதாகக் காலம் காலமாக சொல்லப்பட்டுவருவது விண்கலக் காலங்கள்(Satelite) தொடங்கிய காலத்தில் கொஞ்சம், கொஞ்சம் மாக மறைந்து வருகிறது. புராணங்களை நம்பிக் கொண்டு இருந்த ஆன்மிகவாதிகள் அவைகள் புனைவுகளாக இருக்கலாம் என்று நம்பத் தொடங்கி இறைவன் ஒற்றைத் தன்மை உடையவன் அறிவியலுக்கும், <a href="http://4.bp.blogspot.com/_lvnKChUTlXQ/SjvCzNhOuNI/AAAAAAAAF-A/vJPMtxe3Oq4/s1600-h/science.gif"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5349083167490750674" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; WIDTH: 320px; CURSOR: hand; HEIGHT: 320px" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_lvnKChUTlXQ/SjvCzNhOuNI/AAAAAAAAF-A/vJPMtxe3Oq4/s320/science.gif" border="0" /></a>புலனுக்கும் அப்பாற்பட்டவன் என்று சொல்லத் தொடங்கி இருக்கிறார்கள், ஏனெனில் இறைவன் காட்சிக் கொடுத்தாகவும் பார்வதி பால் கொடுத்ததாகச் சொல்லப்படும் ஞானசம்பந்தன் காலத்து கதைகளெல்லாம் அண்மைய நூற்றாண்டுகளில் எதுவும் நடக்கவே இல்லை. இந்தியா சொர்க பூமி, இறைவனின் பிறப்பிடம் என்றெல்லாம் சொல்லிக் கொண்டிருந்தவர்கள், முகலாய பேரசிடமும், வெள்ளைக்காரர்களிடமும் அடிமையான பிறகு இந்தியாவில் கடவுள் இருந்திருந்தால், அல்லது கடவுள் பார்வை பட்டிருந்தால் இதெல்லாம் நடந்திருக்குமா ? என்றெல்லாம் நினைத்து உருவ வழிபாட்டுக் கடவுள்களையும் சின்னங்களையும் கோவில்கள் மற்றும் பூசை அறையுடன் நிறுத்திவிட்டு தத்துவங்களை முன்னிறுத்தி பேசத் தொடங்கினார்கள்.<br /><br />அறிவியல் பக்கம் உள்ளவர்களில் பலர் அனைத்தும் அறிவியல் பொருள்கள் அனைத்தும் மூலக் கூறுகளால் ஆனவை என்றும் எல்லாவித இயக்கங்களையும் பார்முலாக்களில் அடக்கிவிடமுடியும், கணக்கிட முடியும் என்று நம்புகிறார்கள். பெருவெடிப்பு என்னும் கொள்ளையை உருவாக்கி, உலகமும் பிரபஞ்சத் தோற்றமும் இப்படித்தான் ஏற்பட்டிருக்க வேண்டும் என்று நம்புவதுடன் நம்பிக்கைகளுக்கு ஆதாரமாக பால்வெளித்திரல்கள் விரிவடைவதை காட்டுகிறார்கள். மனிதன் அறிந்துள்ள வரலாறுகள் ஐந்தாயிரம் ஆண்டுகளுக்குக் குறைவே, கடந்த 200 ஆண்டுகளில் பிரபஞ்ச மறைப்புகள் (ரகசியம்) அனைத்தையும் கிட்டதட்ட அறிந்துவிட்டதாகவும், முழுவதும் அறிந்துவிட முடியும் என்று அறிவியலார் நம்புகிறார்கள். சுமேரியர்களுக்கு முன்பு நாகரீக வளர்ச்சி பெற்ற மனிதர்களே இருந்திருக்க முடியாது என்று நம்புகிறார்கள். இவையெல்லாம் ஆன்மிகம் போன்ற வெறும் நம்பிக்கைதானே. பூமியில் உயிரனம் எத்தனையோ முறை அழிந்திருக்கலாம், ஆனால் ஆதாரம் எதுவும் கிட்டவில்லை என்பதால் நமக்கு தெரிந்த நாகரீகம் பெற்ற பழங்காலத்து மனிதர்கள் என்றால் அது சுமேரியர்கள், பிறகு ஆப்ரிக்கர்கள், அதன் பிறகு சிந்துசமவெளி நாகரீகம். இன்னும் சில நூற்றாண்டுகளில் அல்லது அடுத்த 10 ஆண்டுகளில் பழமையான நாகரீகம் ஒன்று கண்டுபிடிக்கப்பட்டு அவர்கள் இன்று இருப்பதைவிட மிகவும் நாகரீகம் அடைந்தவர்களாக இருப்பது தெரிந்தால் இன்றைய மனிதர்களான நாம் மிகவும் அதிர்ச்சி அடைவோம், ஆனால் அப்படிப் பட்டவர்கள் பூமியில் இருக்க வாய்ப்பில்லை, அதனால் ஒருவேளை வேற்றுக் கிரகத்தில் இருக்கலாம் என்று அறிவியலாளர்கள் கூட நம்புகிறார்கள். ஏன் அப்படி ? பூமியில் கூட இருந்திருக்கலாம், நமக்கு ஆதாரம் கிடைக்கவில்லை என்கிற காரணத்திற்காக அவற்றை மறுக்கவோ, அதைப் பற்றி ஆய்வு செய்யவோ நினைப்பது இல்லை. ஏனெனில் மின்சாரமும், பெட்ரோலும் முன்பு எந்த காலத்திலும் இருந்ததில்லை என்பதைத் தாண்டி மனித மனம் சிந்திக்காது எனவே மனித இறுதிகட்ட நாகரீக வளர்ச்சியில், அறிவியலில் தற்போது இருப்பதாக நாம் கருதுகிறோம்.<br /><br />நினைத்துப் பார்த்தால் வியப்பாக இருக்கிறது, அறிவியல் சார்ப்புள்ளவர்களுக்கு எந்த ஒரு பொருளுக்கும் அழிவு உண்மை என்பது தெரிந்தும் பழங்காலத்தில் வாழ்ந்தவர்களின் ஆதாரம் தேடி, கிடைத்த வரையில் இருக்கும் ஆதாரத்தை வைத்து நாமே நாகரீக உச்சம் பெற்றவர் என்று நினைக்கிறோம்.<br /><br />ஆன்மிகத்திலும் அப்படியே எத்தனையோ பேர் முயன்றும், இது இப்படித்தான் என்று என்று பலவகையான அவரவர் வரையறை செய்து, புதியவர்களின் தேடல் தொடர்ந்து கொண்டு இருக்கிறது. தான் நம்புவது வரை தான் இறை அதற்குமேல் இருக்க வாய்ப்பில்லை என்பதாகவே நினைக்கிறார்கள். ஆன்மிகத் தேடல் (ஒவ்வொ)ஒருபிறவியின் தனிப்பட்ட இறை குறிந்த கேள்வி என்றால் அறிவியல் ஒட்டுமொத்த மனிதர்களின் வரலாறு அறிந்த காலத்திலிருந்து தொடர்ந்து வரும் கேள்வி. ஆன்மிகவாதிகளின் கேள்வி அந்த பிறவியோடும், அறிவியலாளார்களின் கேள்வி வரலாற்றுடன் (உலகத்தின் ஒவ்வொரு அழிவுடன்) முடிந்துவிடுகிறது. விடைகள் எப்போதும் கிடைக்காது என்பதால் தான், ஆன்மிகமானாலும் அறிவியல் ஆனாலும் அதில் மனிதர்கள் நாட்டம் கொண்டு தேடிக் கொண்டே இருக்கிறார்கள்.<br /><br />தேடுங்கள் கிடைக்கப்படும் வெறும் நம்பிக்கை சொற்றொடர் !<br /><br />(என்ன சொல்லவருகிறேன் ? நமக்கு முன்பு கூட பூமியில் தற்காலத்த